63 resultaten.
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Haar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Haar lichte aanraking
straalt warmte en verlangen
ogen kruisen, blikken
in elkaar gevangen, maar
speels wegkijkend.
Smachtend naar
haar handen over
naakte huid, kietelend
en plagerig, ontvlamt
een kreun naar haar.
Wanneer lippen elkaar
vinden en bijna raken,
haar adem voelbaar
hunkert, en het zachtste
kussen, ooit denkbaar.…
de keerzijde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.523 je draait mee zoals het leven
van de zon draait
schakeringen van begin en einde
einde en begin
omgekleurd van held tot lafaard
in een belegerd zelfgevoel
wegkijkend van de onmacht tegen de overmacht
ik grijp nutteloos naar het oneindige
en concurreer met het angstaanjagende
ik streef nutteloos naar het onbereikbare
en vecht met de draad…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
2.265 Getallen zijn geen dromen
maar mensen die moorden
en doden
met dezelfde woorden
en straks vergeten
omdat ze willen
wegkijken
als stille ogen vragen
waarom mensen bestaan
en doden wat
niet meer mag bestaan.
Met de woorden uit het verleden
en de gedachten uit het heden.…
Gewapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 En gezelschap, dan kan ik
lachen om jaloerse ogen
en de verlekkerde
die van mij wegkijken
naar een ander - niemand
groet ik als mijn meester
iedereen heet mij welkom
'Servus', waar ooit oorlog was…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 heb weer
eens lekker
achterom
gekeken en ben
niet afgegleden
maar het niveau
waar ik toen
op stond
daarvoor
heb ik teveel
geleden in
de tijden dat
het goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil…
Ogen spiegelend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
438 er keken
brekende gezichten
uit wegvloeiend licht
waarin ogen spiegelend
waanzin hadden verzameld
nog was er geen contact
omdat wegkijken meer
beloning was dan straf
confronteren mocht alleen
onder begeleiding
een streng protocol
voorkwam het trial
and error proberen
het was een creërend
scheppen uit de
begindagen der aarde…
Chinese thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 gedachten
Ik vraag me af waarom
zijzelf langs mij heen kijkt
terwijl ze de afstand die zij voelde
juist wilde overbruggen
en nu voel ik die ook
Ze is veranderd
haar borsten zijn te vol
in het strakke truitje
en haar lippenstift is te rood
zo ongenaakbaar meisjesachtig
onder de helm van haar hoed
De thee is op
Ze zullen ons wegkijken…
Van vroeger ervaren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 ik pakte jouw hand
in een liefkozend gebaar
voelde je vingers verkrampen
zag je ogen
opeens donker glanzen
wegkijkend van mij
een zucht over je lippen
wat woorden die
ik niet hoorde en weg was jij
pas later
vertelde je dat raken
oude wonden open maakte
dat de pijnen
van vroeger ervaren
weer even heftig waren
jij wilde vrijheid…
DUBBEN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
353 Zin hebben of wegkijken?
Zit daar niets tussenin?
'Doen én laten' oppert Herzberg.
Klinkt als een capitulatie.
'Laat toch zitten', poogt de psycholoog,
zo voorkom je narigheid.'…
Hoe depressie eruit ziet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 Met vlijmscherpe blik
Fileer je mijn
Aanwezigheid in die
Uiterst steriele
Apotheek van jou -
Wegkijken lukt nog
Net niet, maar wat
Had je het graag
Gewild -
Mijn smoezelige jas,
Ongeschoren kop,
Mijn tandenloze mond -
Je walgt en kijkt
Uit verlegenheid naar
De grond, je schaamt
Je dat je zoiets goors
Moet aanschouwen…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 boven de sprookjes uit het zuiden
hangt een onwelluidende stofwolk
rijmpjes over dat zielige dierenrijk
lijken waarover de mensen zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand…
Ereschulden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
373 wij hebben het
weer aangekaart
de zoveelste keer
in ons leven
van kleine woorden
hoofdletters gemaakt
zodat iedereen ze
eindelijk kan lezen
waar wegkijken
onmogelijk wordt
en passie gezamenlijk
alle woede deelt
ook van lang geleden
omdat er nooit goed
op is gepast het
omvat de ereschulden
waarvan bloed
niet meteen aan eigen…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Een lichtend spoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 ik zie je ogen donkeren
maar hun geheimen
lichten op in het
schalks wegkijken
je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd
nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht
maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid…
Rutte, problemenschuiver
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
613 Rutte zag na 13 jaar wegkijken
Na 13 jaar plooien strijken
Ravage na de ramp
in de Schammenkamp
“War-on-Drugs” is een leugen
Een zoethoudertje voor hen
die braaf werken en leven
die pareltjes kansen geven
Een “War” is bruut, niet humaan
Geen massage in lauw sop
Wie gepakt wordt, gaat er aan
De lijken stapelen zich op
Dealers direct…
Met jou wil ik zijn tot aan de dood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 De zon schijnt op jouw haren,
terwijl jij mij indringend aan blijft staren
Ik mijn wangen rood voel blozen,
dan wegkijk, naar de bos met prachtig rode rozen
Die ik net van jou mocht ontvangen
Mij nog meer naar jou laat verlangen
De vlinders nog heviger voel fladderen in mijn buik
Terwijl ik nog even aan de rode rozen ruik
Jouw warme hand voel…
Ach Catalonië
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
817 Ja E.U. blijf maar wegkijken
met Je Beke, Juncker en Rutte
dan wordt je huis een bouwval
die niemand nog kan stutten.…
Onbetaalbaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
238 Een wegkijkende blik,
waarin zij zich verbergt.
Een pijl
dwars door een eierschaal.
In de schaduw
een jongeman,
alsof hij niets
had meegenomen.
Zijn vingers glanzen
geel van de dooier.
Een poederwit gezicht,
bloedende lippen.
En in de hoek van de kamer,
alsof de verf je verhult,
vangt jouw blik de mijne.…
wat zegt u
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 dat het mooi weer is
ja, dan hoor ik het goed
met regen is het mis
had ik u ook niet gegroet
of enkel gewuifd
knikken kan ook
doch wegkijken is niet mijn stijl
verstoppen achter mijn sigarenrook
zou niet lukken
de wind waait het weg
o ja, ik zou nog kunnen bukken
veters aantrekken zogenaamd
maar dan loert spit om de hoek
dat heb ik…
OP BED LEGGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Ze was al even langsgeweest;
bloot nog natintelend
bengelden zijn blote benen
over de rand van het bed
ze had hem gewassen
ze had hem afgedroogd
z'n haren gekamd
z'n bril afgedaan
z'n gebit uitgedaan
z'n pilletjes en
'n slokje water
Ze was er weer
haar zachte handen tegen
zijn zachte benen
de pyamabroek optrekkend
wegkijkend van…
"ik hou van je"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.009 Het antwoord "ja" uit volle borst
was eenmalig, de vier woorden
IK HOU VAN JE
zou je elke dag moeten horen
en niet zomaar,
zittend op de wc,
niet zomaar staande in de douche,
niet zomaar wegkijkend,
maar oog in oog,
zijn die vier woorden duidelijker
dan alles wat er verder
nog komen gaat!…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 Een hindernis, te groot, te breed
Rijkend en happend naar lucht
Verdriet, met tranen gevulde ogen
Een wegkijkende blik
Schaamte, angst, en onbereikbaar
Niet tastbaar, niet toereikend
Tekortkomend en onmacht
Het boze gevoel
Die aanraking, warm, heet
Het voelt als warm water
Dovende vlammen verdreven
Niet meer voelen, niet meer weten…
Doofstom
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.546 Soms
breekt een vage glimlach door
die verdwijnt in een snelle
wegkijkende blik over de golven
Wij proeven het zilt in de lucht
Slijm in neusgaten en keel komt los
we kuchen en snuiven en slikken
tasten naar onze hals met wanten aan
gezicht verborgen in sjaal en capuchon
Thuis zijn wij hier, halen diep adem
conserveren wrakhout gedachten…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 Je bent er niet in momenten
niet in de novemberpijn
daar in de verte leeft een stad
en een stukje van dat leven ben jij
Ik kan geen muren bouwen rondom heimwee
Een wegkijken van de eeuwigheid
dat wil ik niet want waar blijf jij dan?…
Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 vrij als water van beken van bergen
Als de leven gevende wolken in de lucht
Het licht in de wandel van zon en maan
Alle honger wens ik zo de wereld uit
Alle kinderen uit de oorlog, de oorlog uit de kinderen
Iedere ziel bij jullie geboren
Groeit op in een warm gezin
En mijn tijd zij begraven en vergeven
Vol ellende voor de een en ’t wegkijken…
Majesteit waarschuwt: "Blijf met je poten van mijn kabinet af".
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 want ook U bent als Monarch onderdeel
van de huidige democratie welke wankelt
wat zeker ook Uw positie zal doen wankelen
U sprak op de Dam bij de Dodenherdenking zeer indrukwekkend
Ik breng Uwe Majesteit in uw koninklijke herinnering
de uiterst zorgvuldig gekozen woorden van uw tekstschrijver::
“Het minste wat we kunnen doen is: niet wegkijken…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 In een ruimte vol stemmen zoek
ik naar zachte, veilige plekken, waar ik niet hoef
uit te leggen waarom ik even wegkijk. Ik vang sferen als stof
op mijn wimpers, en huil soms om nuances die anderen niet eens opmerken.…
DE Berlijnse muur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Tijd heeft jullie familie wel gehard
steeds zwaarder net niet doen breken,
afgesloten moeten wegkijken
kon steeds meer eenzaamheid kweken.
Achter beton en sterke ijzeren spijlen
lieten jullie je niet verbruiken.…
DINGEN DIE LATER NOG VAN PAS KOMEN
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
467 de tafel van zeven zonder haperen
kunnen opdreunen, Hoogezand-Sappemeer
blind kunnen aanwijzen op de kaart,
dronken helderziendheid en dingen zeker
weten in een bar bij volle maan
de kunst van wegkijken als
een zomermeisje te mooi is
om waar te zijn
de kunst van verdwalen,
een andere weg te vinden
mentale foto's maken
van een gebaar,…