6019 resultaten.
ik wilde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 ik wilde de winter
inkleuren met
winterse woorden
vrede sluiten
met de onverhoedse
duisternis
ik wilde door muren
breken zelfs als
alles gesloten zou zijn
met andere ogen
de wereld beschouwen
ijs met handen breken
ik wilde het ijzige
bewustzijn van de dood
tot bedaren brengen…
wilde ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
456 de stilte
horen het
geheugen
leegvegen
vederlicht
geluk voorbij
zien zweven
langzaam
ontwaken
licht en tijd
verbinden
verweesde
woorden
vergezellen
dromen
bevaren
demonen
bevrijden
de liefde
bezingen
wilde ik…
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen
het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen
in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.…
[ In de poelen en ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 In de poelen en
de regen van het leven --
springen kikkers rond.…
Nee, ik wilde dit niet...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
608 Nee
Ik wilde
Dit niet
Toch
Liet ik
Het toe
Nee ik wilde
Het niet
Toch
Liet ik Jou
Dit doen
Bij mij
Ik was als
De dood
Zo bang
Als ik
Dit niet
Toe zou laten
Zouden
De gevolgen
Niet
Te overzien
Zijn
Zo bedreigend
Voelde dat
Ik kon
Niet anders
Dan dit
Toe laten
Ik was
Zo bang
Als de dood
Jij
Kijk…
Copyright
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
100 iene miene mutte
tien pond grutte
tien pond kaas
iene miene mutte
wie stiekem
het werk
de plaats
van een ander
inneemt
moet die
terug geven
of vluchten
als een haas
iene miene mutte
de rechtmatige
eigenaar blijft
de baas…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Tussen het graslicht
bloeit wat niemand hoeft te zien
en toch alles zegt
Langs de rand, waar
niemand echt kijkt, ontvouwen zich in
de lente penseelstreken van leven — in naamloze tinten,
als zuchtende adem van de aarde, uitgespreid tussen gras, grind en stilte.
Ze groeien zonder haast,
zonder oordeel, onder de ongeduldige zon,
elke…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Mijn aandacht volgt de lijnen
van wilde planten die zich oprichten in het
hoge gras, ieder met een eigen vorm van moed. Het is een
verschuiving in mijzelf, een weten dat bloei ontstaat waar ruimte wordt gelaten.
Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te luisteren naar wat de
aarde nu zingt zonder stem.…
[ Er dansen paarden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Er dansen paarden
onder de zachtroze maan --
Het leven is zoet.…
Levende berm
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
466 In de blije berm
zwaaien kleurrijke bloemen
een grauwe passant
Hoe heerlijk het is om weer te
proeven van de heerlijke buitenlucht waar ik
zal genieten van het hemelsblauw en een onbekende berm
in tinten groen die mij heeft uitgenodigd om haar van dichtbij waar te nemen.
Geschikte plek voor insecten en
kriebelbeestjes waar ze gezellig…
Ode aan Hiroshige
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
269 Maan boven het veld
wilde ganzen verdwijnen
nacht blijft nog even…
Overstekend wild
snelsonnet
2.6 met 21 stemmen
1.637 Als overstekend wild de weg verspert
Wijk dan niet uit, maar rijd zo’n beest in stukken:
Zo’n ongeluk voorkomt dan ongelukken
En het is eigen schuld ook van zo’n hert.
Maar hoe moet dat nou bij een kleuterklas?
Geef je achter het stuur dan ook vol gas?…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Als je buigt en kijkt, echt kijkt, met twee
ogen die nog durven, zie je geen gewone bloem maar
een zachte echo in kleur, een klein stil gebaar dat weigert te verdwijnen,
onverzettelijk en teder, alsof de natuur zelf even terug wilde fluisteren: ik ben je niet kwijt.…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
onkruid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
772 groeit uitbundig en
steekt overal de kop op,
wild en ongeremd…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Ik loop op wilde voeten
die vol krampen slapen gaan.…
Jachttafereel
gedicht
2.8 met 27 stemmen
13.169 Toen de fazanten aangeschoten werden
juichten zij en vielen
en de hoge hemel
erfde van hun bloed de schijn
en de plassen waar zij spartelden
kregen rimpels van de pijn.
----------------------------------
Uit: 'Sneeuwboekhouding', 1995.…
Wild en ontembaar!
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.438 Wild en ontembaar
Is mijn hart
Bruisend,
Als een wilde waterval!
Wie mij wil vangen
Heeft het zwaar,
Want ik ben nergens
En overal!…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Ongelooflijke verscheidenheid
van unieke wilde waterplanten,
weet minder goed te leiden in
begaanbare vrijheidsgebieden,
wilde waters en natuurgebieden.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Reading: schrei niet, hier is het wreed gebouw
Waar een dichter in de tredmolen liep,
Dorst leed, honger, op een plankenbed sliep
Teedre handen stuk trok aan 't geteerd touw.
In een tredmolen: loop, dat niet de grond
Uw voeten breekt, die onder uw voet wijkt;
Kramp vast uw handen, als uw kracht bezwijkt
Slaan wentlende treden uw voeten wond…
Pure wilde natuur (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
733 Een enthousiaste woudloper jubelt:
‘Ik wil vandaag in de natuur opgaan’
Een paar passen achter hem sluipt
geluidloos een tijger met binnenpret
die de ziener op z’n wenken bedient
De tijger, pure wilde natuur, wacht
tot zijn blije ontbijt omkijkt, die dan
volgens wens in de natuur opgaat.…
Van de wilde man
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.523 Ik was wild, ik ben gebonden,
Ik vlucht niet ofschoon ik het konde,
Ik wil wie mij won niet ontgaan.…
OMDAT IK DODEN NU VERMIJD
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
569 Het wild vliegt op
te laat
fazanten fladderen weg
de zon tegemoet
verblind staar ik ze na
ik val, glijd uit
geweer gezekerd
klauter ik omhoog
nog net zie ik het hert
een prachtig dier
zijn vrijheid tegemoet
aarzelend ga ik weer op weg
een vos sluipt door het hoge gras
een slank bruinzwart dier
spiedend kijkt het rond
ik ben het gevaar…
- De wilde roos -
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
782 Ik ben de wilde rozendoornstruik ..ik ben een wilde vrije roos,
kom niet te dicht hier bij mij staan, mijn zoete geur..
die draagt, hij raakt..die vindt..die plukt..
die kan, die moge mijn sporen voelen, scherp snijdend in zijn vlees..Niet alle rozen verdragen.
Ik ben de wilde rozendoornstruik.. God heeft mij gemaakt, hij geeft.…
Wilde Nachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Wilde nachten, leeuw op prooi,
Met dromen vol nachtgezang en vliegend vuur,
Luna speelt op dit late uur,
Slapers, geliefden en vrijers, huizen vol mooi.
Zachte wolken, geen geween,
Niemand alleen in deze wilde nachten,
Vele vormen van wilde machten,
Slechts een gedachte.…
wilde vrouw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
585 Wilde vrouw
Wild
Niet negatief bedoeld
maar puur uit de natuur
het innerlijk onbewuste,
een onnoembare laag
zwervend raadsel
onopgelost orakel
natuurlijk beschouwend,
ontembaar
krachtig instinct
grondslag van de vrouw.…
Vermoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
992 De rat wilde
niet van wijken weten, niet totdat de bloedende
eend, totaal verminkt, het loodje zou leggen.
Daar in de verdoemenis ligt de kans op heiligheid,
de krans van vrede, waar kou een uitdaging vormt
en leed een liefdesverklaring.…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Om een hart met uitzicht te bewonen,
waarin zuurstofrijk bloed de kamers geneest
en blijven vullen, het meest naar eigen bestwil
te luchten met een onbezwaard geweten,
onbevreesd me van het juk te ontdoen
van spiegelbeelden die niet smelten
wilden, daarvan geniet ik nog het meest.…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
Zwijn
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
602 Er is een leefgebied voor wilde zwijnen
Dat loopt vanaf dat bosje tot die sloot
En wat erover zwemt dat schiet ik dood
Zo'n beest moet hier de wet niet ondermijnen
Ik zag die jager met zijn karabijn
En vroeg me af wie is hier nou het zwijn.…