832 resultaten.
nog dichterbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
586 wellicht is sprake van misverstand
is alles breekbaar maar binnen bereik
lezen we slechts datgene
waarvoor woorden bestaan
toch loopt deze dag regenachtig voor zich uit
gaandeweg het middaguur
wellicht is sprake van korte duur
stel de aankomst uit, halverwege de huid
gooi niets weg, ongearchiveerd
maar bewaar alles achter glas
schenk…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Hoe openlijk en werkelijk zij de golven van
het leven omarmt en verwelkomt zodat zij zich steeds
weer laat meevoeren door de onverwachtheden en verrassingen
Kijk hoe de breekbaarheid en gevoeligheid dansen op een kronkelende lijn.…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Liefde is hier geen heldere vlam,
maar een zachte gloed die brandt zonder haast,
zonder oordeel, zonder vrees — een samenzijn van twee breekbare
werelden die durven te bestaan, ook in het onzichtbare, ook in het onuitgesproken.…
Hoop.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.374 In het duister
Is Hij licht
En ik luister
Naar Zijn woorden
Met mijn ogen dicht
Vergeet voor een moment
Dat leven
Zoveel gevaren kent
Het als glas
Zo breekbaar is
En we wachten
In ongewis
Op wat morgen
Gaat komen
Wat het doen zal
Met onze dromen
Angst omklemt mijn hart
Maar dan is daar
Zijn gefluister
Zie ik Zijn licht weer…
De temmer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.275 Het steekt de draak
met je gezonde zinnen,
Legt ze als breekbare vazen
in dons.
Voorwaar de begeerte
naar gemak vermoordt
de hartstocht der ziel
en loopt dan grijnzend
mee in de begrafenisstoet.…
Sluipdagen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.284 In stille haat tegen jezelf
ging de wereld ten onder
geen kleur tekende nog
jouw bestaan alleen
brede zwarte kloven
je ziet een beeld
als enkeldun
ben je breekbaar
maar de spiegelgestalte
houdt je handen niet vast
schreeuwend alle woorden
beefde je hart
bijna tartte je
de levensgeest
sproeide hij zijn adem
toch omwille van het stijgen…
Hoe komt het toch?
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.159 Hoe komt het toch dat heel dit machtig
leven zo broos en breekbaar is en
dat de zon toch telkens weer de
moeite doet om over iedereen te schijnen?
Geen plaats wordt overgeslagen,
geen donkere hoek voorbijgegaan,
geen droevige mens die toch niet
heel even kan glimlachen.…
Handwerkman 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Zo onbehept draag ik mij op,
en werkt de handwerkman zich hoger
meet verfijnd de breekbaarheid
van harten, weeft dunnere muren en
spant opnieuw snaren.
Kan hartslag zien hurken in
verwaaiende jurken.…
ZIELSVERHUIZING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.079 'gekuist'
achtergelaten
Ik weet niet
of dat
er nu toe doet
Wij wikkelen
haar huisraad
in oude kranten
Wij pakken dat alles
-met weemoed-
in ribkartonnen dozen
Wij herkennen
'onze maten'
nu oude kinderen
Die zij
toentertijd
uit liefde baarde
Het zou haar
-denk ik-
hinderen:
die kinderhanden
aan broos en breekbaar…
Gedwongen bruiloft
hartenkreet
3.3 met 38 stemmen
7.239 Flinterdun in foelie broos breekbaar
Jij graag, ik gedwongen naar het altaar
Geboeid zonder liefde ongemeend
Jong maagdelijk van wijsheid gespeend
Verblind rood gesluierd geheel compleet
Het jawoord gegeven ik had geen weet
Mijn nachtmerrie kwam al snel uit
Ik was een jonge gelegenheidsbruid
Willoos had ik mij te onderwerpen
Mijn gesmoorde…
De eenzame zwerver
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.003 Je hoort de eenzaamheid
ook in zijn breekbare stem
na een zonovergoten dag
van moeizaan eenzaam zwerven
terug in zijn keuken
met het open raam
warmt hij de soep op
en belt met zijn geliefde
die overzee zwemt
in een rood badpak
achtervolgt door haaien
hij vraagt haar
naar haar liefde
maar zij antwoordt niet
zij blijft liever…
Eens komt het goed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Jij bent een bijzonder mens
zegt hij
en gaat dichter bij zijn woorden staan
in zijn armen wiegt
hij mijn geschonden kind
dat even later
uit zijn handen glipt
verder
steeds verder weg
breekbaar
onaantastbaar
fragiel als ijskristal
in winternacht
"maar eens komt het goed"
vertrouw ik hem toe
'k sta op
en hervind mijn kracht…
Jasmijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 Door jouw stralende gezicht
en glinstering in jouw ogen
stuurde ik jou mijn woorden
Digitaal verpakt door internet
beschreef ik mijn bevlogenheid
wel zo breekbaar als porselein.
De uitnodigende zin op mijn reactie
bleek een zin uit duizend en één nacht
nu je mij weer bedwelmd Jasmijn.…
AANLEIDING TER NEDERDUITSE DICHTKUNST
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.323 Ik ben een breekbaar geval.
Neem nu bijvoorbeeld de slagaderkwestie:
een hondsdolle hond mag ik niet met de hand,
maar moet ik bepaald met een stok van mij afslaan,
nogal omslachtig.
Verkeer kan ik uitsluitend ontgaan
op oversteekplaatsen, met armgezwaai,
’t gevaar in dit geval hangt samen met
de weerstand van het skelet.…
Mystiek gezag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 je zweeft
licht verheven
in het zijn van zen
de spanning van
je huid neemt af
in loslaten en geven
ogen helderen in
blik kijken verrast
mond rondt in een lach
je spiegelt kracht
hebt toch het breekbare
van mystiek gezag
je straalt schoonheid
in een heldere zielewave
zoveel dat niemand je vergeet
ik mag delen in
jouw magisch…
levend zintuig
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
645 Zintuigen verbindt
terwijl mijn traanvocht schittert
door gebroken glas
waar je glanzend gezicht leeft
en je vertrouwen meer straalt
Breekbaar verzegeld
voel ik je fluwelen huid
en ruik je parfum
proef fruitige lippenstift
en zie je intense lach.…
laveren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 het poreuze laveert
tussen leven en
brisante stilte
lawaai en papier
tussen broze woorden
en een zwevend
teken op vleugels
van het licht
het poreuze rust
op breekbare
takken tussen
leven en dood
laveert als een
danser tussen
woord en beweging
het poreuze vaart
doorzichtig door een
smalle zee heen en
weer tussen leven…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 Breekbare grauwwitte bladzijden
uit onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…
herinner jij nog het afscheid...
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.477 herinner jij nog die kus
waarin wij afscheid proefden
de vertederende streling
van handen in elkaar
die hunkerende ogen
als vraag naar wij samen
het duizelen om ons heen
een liefde gewild
die ontluikende nacht
waarin wij tranen voelden
het eindeloos staren
naar een stervende ster
herinner jij nog
dit hart jou geschonken
zo breekbaar…
Liefde is
hartenkreet
3.2 met 52 stemmen
5.756 geen fundament of steunmuur
maar een bepaald gevoel
van korte, soms lange duur
Liefde doet je niet leven
geeft geen bron van hoop
stilt niet je eeuwige honger
is ook niet te koop
Liefde is een bouwsteen
voor een kaartenhuis weliswaar
bij de minste of geringste weerstand
valt het uit elkaar
Liefde valt niet te omschrijven
is een breekbaar…
Aphrodite
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.072 In het zilt van jouw ogen
spiegel ik mijn zalig ziel
en zie ogenschijnlijk onbewogen
je prachtgelaat waar ik voor viel
Jouw blik verworden tot breekbaar glas
ontmoet de mijne halverwege
flinterdun en ik zie alras,
je ogen loken en daarentegen,
sper ik de mijne werkelijk wijd
mijn adem stokt en stokt en stokt
omdat ik volkomen onvoorbereid…
voor jou.....
hartenkreet
3.8 met 79 stemmen
7.682 zacht en breekbaar.
Jij bent die ene
waarvoor ik alles doe,
'k verdenk mezelf van gekte,
maar dat doet er niet toe.
Als jij me aankijkt voel ik dat ik leef
daarom m'n liefste ....
Bedankt voor wat jij me geeft.…
Speciaal voor die ene!
hartenkreet
3.9 met 58 stemmen
5.276 Maar het maakt mij zacht en breekbaar
Jij bent die ene
Waarvoor ik alles doe
Ik verdenk mezelf van gekte
Maar dat doet er nu niet toe
Als jij mij aankijkt voel ik dat ik leef
Daarom mijn allerliefste..
Bedankt voor alles wat je geeft
Jij bent degene die voor eeuwig en altijd in mij leeft…
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst
spreekt hij met tere kleuren
de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen
lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken
de rustgevende klanken voelen aan
als een zachte warme knuffeldeken
ze voeden mijn honger naar tederheid
woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig
als meeuwensporen…
Zorgeloos schommelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 teentjes staand
laat zij zich in éne vieren
voelt ze de wind door haar haren
hoor haar toch eens gieren
Beentjes strekken zich ver vooruit
dan gebogen en weer terug
handjes houden zich stevig vast
pretoogjes met 'n rechte rug
Zo schommelt zij zorgeloos
de hele zomer heen en weer
lacht het leven haar vrolijk toe
het kleine meisje breekbaar…
Onherkenbaar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
817 elkanders hand
je zocht me overal
maar vond slechts wat ik aan je zei- want mij
herkende je niet meer
de foto’s die ik toonde leken op iets moois
doch nimmer op mijn kinderen
of op de tijd dat jij nog als mijn moeder
ook mijn moeder was
de kleine vrouw waar je in schuilt
herbergt enkel nog dat lieve
ja, dat hele lieve
binnen breekbare…
Vlucht
gedicht
3.1 met 134 stemmen
16.392 daar klapwiekt een kind
het kan kijken met ogen groot
als van een jonge nestvogel
het kind houdt iets
in de holte van
zijn smalle vuist
een onzichtbaar insect
met stippen en
een breekbaar schild
schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd
verscholen in de capuchon
van een gele regenjas
het klapwiekt boven bergen
versgemaaid gras…
het heeft niets met november te maken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
650 weerzien
is geen antwoord
maar een vraag, onbegaanbaar
in dit oude licht”
*
het denken aan mijn grootmoeder
doordat haar zwijgen
een grote ernst was
op het land, in de koeienstal
tijdens de zoektocht in het kellekamertje
naar confituur
sluiers van spinrag
en rabarber, haar hand bewoog
tot aan het einde toe
ik voel het, zo breekbaar…