539 resultaten.
SURSEANCE
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.346 Het lichaam is zo kwetsbaar, is zo broos
en elke poging om het vege teken
te weken van mijn huid is vruchteloos.
Ik sla mijn mantel om, een lappendeken,
leef op krediet, voor nog een korte poos.
Vergeef mijn schulden, ik blijf in gebreke.…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 prevel, niet kan leven
niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm verloor
als een broos…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
Muggen krassen in lucht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
957 Aan de sukkels jaloers en boos
zielig en broos
jij die de verkeerde uitkoos.
Jullie die zich aangesproken voelen
die geen hart kunnen voelen
een mug blijft door gaan met zoemen.…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Late guldenroede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 Men loopt zo gauw voorbij
in herfstachtig najaar
aan wat uitgebloeide takken
in een groepje bij elkaar
vergankelijk geworden
kleur verliezen, broos
staat het stil, wat triest
komen uit de mist in zicht
van zachte lichtval
en zie....
hoe een spinnetje ontdekte
de ragfijne takjes
waaraan het zijn webje spon
en kijk...…
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Doch, even broos als het sneeuwklokje
zijn de getekenden, zie ze schuifelen
achter hun rollators, weerbarstig is hun pad
als was het een modderige steppe.
Februari wakkert de winter aan
en eens de vrieskou het land inneemt
krassen kraaien van afscheid nemen
en menige grijsaard wordt gesprokkeld.…
een mooi gezicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.
Laat het door het lachen zijn
met vrienden en geliefden
maar niet door levenspijn
die op de huid blijft kleven.
Voorzichtigheid is geboden
niets is verboden
daarvoor ben je nog te jong
en onervaren.
Laat de rode draad van het leven
je naar ongekende oorden reizen.…
een mooi gezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.
Laat het door het lachen zijn
met vrienden en geliefden
maar niet door levenspijn
die op de huid blijft kleven.
Voorzichtigheid is geboden
niets is verboden
daarvoor ben je nog te jong
en onervaren.
Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen het weer
het ontij
en eigen hardheid
verweerd koper dan
als bladerdeeg
zo broos…
Stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
579 Mijn moeder staarde vaak
de schrik van bang verleden
luisterend naar het vervagen
van een overronkend vliegtuig
och, mijn vaders stem werd broos
als hij over de oorlog sprak
dan streden in zijn ogen tranen
met onuitwisbaar rauwe beelden
zij, en alle anderen
met ervaring dat een oorlog
het diepste draagt van menselijk leed
zwijgen tijdens…
Het doofstommenspel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
397 onzichtbaar
hebben zij zich
genesteld in
onze maatschappij
onvindbaar maar
toch broos en
breekbaar voor
wie er mee omgaat
want gamen
zullen zij
er is lang genoeg
op hen gebroed
gaten in de markt
zijn verstopt met
hun overvloed
het doofstommenspel
heeft onze jeugd
gefixeerd op een
gigantisch taalprobleem
leren communiceren…
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 zoveel
spirit en kracht
dat met frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet te verre
horizonnen kwam er
verlangen uit een
heel diep echelon
broos…
Doekje voor het bloeden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Meer een doekje voor het bloeden
Daar kwam het op neer
Het moest mij erger leed behoeden
Kwetsend des te meer
Loze woorden leeg en hol
Om er maar vanaf te zijn
Eisten toch hun zware tol
Vertrouwen broos en klein
Wanneer ik vroeg: "Schat is er iets?…
Paasvuur
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.013 rond mijn kern
Heet als vers gestampte
Madame Janet in zonnezoet verpakt
geplukt met jouw vingers
vlammen werpend in mijn mond
rasp jij in mij de woorden los
Deze wonde schrijnt
schurende pijn verbonden
met jou zijn, jou buiten
in mijn binnen, weerhaakt
laat niet los, koestert zich
onder de harde rand
maakt total loss van ons
in elk broos…
Mijn hand reikt in de leegte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
848 Mijn hand reikt in de leegte
van een grote kartonnen doos
Leeg misschien van binnen
maar de herinnering hangt nog broos
Woorden plakken in mijn keel
droog schrapend in een stille blik
Dromerig staar ik voor me uit
en hoor weer die bekende klik
Altijd geweten maar verdrongen
gedachten stromen vloeiend van binnen
Helder en opnieuw bezongen…
ik laat je gaan
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.717 Je auto, de eeuwen oude boom
die niet eens wilde meegeven
de snelheid, waar jij voor ging
kostte je meer dan je leven
Genoeg tijd hoopte je nog te hebben
maar vechten tegen tijd is zinloos
jij leefde nog meer dan hard
en je lichaam was te broos
En ik weet het heel zeker
jij bent kwaad op die boom
vergeef me mijn gedachten
maar zo was…
De geur van september
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
997 Er huivert dan iets in het hart en de ziel:
we weteen dit leven zo kort en zo broos,
waarom dan zo angstig zijn, bazig of boos
terwijl alles zegt: vertrouw maar en kniel.…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt
hoe kan jouw,
mijn boom groeien
als wortels
verdroogd zijn
en daar waar het water
gezouten lijkt,
en takken broos…
Met weigerende keel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
774 Dan blijft me enkel de spiegel
van de droomwereld, waar ik instap
met knieën van broos papier.
Want mijn stem moet voor jou
wel smaken als repen dode huid.
Maar misschien is het niet allemaal verloren
en draai jij de spiegel om, om te zien hoe ik daar uit val.…
Lief, klein meisje
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.160 klein meisje met je stil verdriet,
zovele tranen om het verleden,
je ogen zijn zo moe,
je stem heeft zoveel geleden
trage dagen verdrinken in pijn,
het heden lijkt alleen maar schijn,
de duisternis omhelst je heel broos,
rusteloze beelden schreien meedogenloos
tenger wordt…
de dichter weent altijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
786 komt er soms licht het blijft alle dagen
zwaar bewolkt met sop tot onder in de tenen
de Friesche poëet François Haverschmidt
hield het niet bij buitjes uit zijn vergiet
terwijl hij met wrange tranen bedauwen wou
kwam Piet Paaltjens kleddernat uit tuitjes
Slauerhoff hield het ook ternauwernood droog
de man was echter lichamelijk vreeslijk broos…
teagan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.949 pril broos teer fragiel
geraakt was ik
tot in mijn ziel
een wonder voltrok zich
onder mijn ogen
was het of hemel
en aarde bewogen
een geboorte
zo stijlvol
mooi en pracht
zag ik hoe jouw mama
jou ter wereld bracht
het moment dat jij
het levenslicht zag
verscheen er bij mij
een intens warme lach
gevolgd door een flinke huilbui
toen…
de Vlinder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
775 Daar midden op een witte roos
zat een wezentje zo teer en broos,
het had een lijfje rank en klein
de vleugeltjes als kristal zo fijn
en wat een wonderlijk schouwspel bood
zij waren als karneool zo rood
en daar als agaat een rand omheen
het leek werkelijk een edelsteen.…
Jasmijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.287 Dauw op de jasmijn,
sterk en broos, de
tranen opgedroogd, je
liet de schoot los, om niet
in vooroordelen te worden
gewogen, je streed in de
boezem van een eeuwige
bruid, wit gesponnen draad
in jouw gedicht, brokaat
van kiemend zaad, te vroeg
geoogste vrucht, tederheid
met een ruggengraat, vermeed
wat iedereen dacht, koos voor…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Mijn hart voelt ineens zo broos.
Mijn handen voelen slap en doelloos.
Mijn hoofd hangt machteloos en teneergeslagen.
Droevige dagen
zijn weer terug gekomen
weg, lijken al onze mooie dromen.
Ik wil het niet, ik wil weer met jou dansen
langs sterren, maan en heelal
dans je met mij mee, omhoog, vanuit dit diepe dal?…
Een mooi gezicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
956 Het is nog zo broos
breken zal het misschien.
Laat het door het lachen zijn
met vrienden en geliefden
maar niet door levenspijn
die op de huid blijft kleven.
Voorzichtigheid is geboden
niets is verboden
daarvoor ben je nog te jong
en onervaren.
Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.…
stille strijd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.014 het verdict
eerst verdriet
dan de vraag waarom ik
neen, langs de buitenkant
onzichtbaar
maar
reizend door mijn lichaam
grillige
blauwe bliksemschicht
het wordt een deel
van mij
pijn, energie weg
mijn vijand, mijn lichaam
auto-immuunziekte
ga toch weg
goede dagen
het leven
bejubelend
zo mooi, het is feest
slechte dagen
broos…
De Ademhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 elke herinnering is in de aard
van de zaak beschreven blad
in de nerven van mijn brein
heeft zich een idee postgevat
dat de groenheid van de weide
nooit hier is maar altijd ginder
dat de maagdelijke lente broos
is als de vleugels van een vlinder
dat de koelte van de avond
en de ijzige stilte van de nacht
een voorbode zijn van het
onvermijdelijke…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…