Alle inzendingen over dauw

825 resultaten.

Sorteren op:

De ochtendtrein

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 689
Mist tilt zich omhoog langs de rails fonkelt de dauw de zon ademt licht Toren tekent zich af tegen de bleke hemel. Zijn klok bewaakt het uur waarin de nacht nog niet helemaal loslaat. Rails glanzen vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken.…
CB28 augustus 2025Lees meer >

Weggemaaid

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.313
oranje laait over de kaaien in ocht’lijk duister, dag en dauw en aait de messen van de maaier die scherend ’t bermengras verkauwt tegen de nagloed van het tuig beweegt eenzaam een silhouet die ingetogen wacht en buigt, geknield een verse bloem neerzet het kruisje met het rouwgedicht herinnert hoe een meisje viel in vluchtmisdrijvend achterlicht…
Aramis29 november 2005Lees meer >

Droomstilte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Het is bijna de droomstilte die je woordgebarend hebt gebracht met dat tasten van dageraad de vroege dauw, een lenteochtend het is al bijna die avond en dat afscheid in de kou hoor de diepe adem in jouw woord fluisteren de maanschemer scheel flinterdun door de emoties een schat in jouw sterke handen die woorden stileren als niet te…
mobar2 maart 2009Lees meer >

Zonderling

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 959
Voor dag en dauw ziet hij de druppels aan zijn vest. Zijn snik de laatste, als hij ook nog even huppelt bij de laatste vonk van zijn eigen vuur. Hij slaapt vannacht, in aarde, om niet meer te ontwaken. Terwijl hij langzaam wegzinkt in een slaap door allerlei witte pillen opgewekt. Hij slikt zich vrolijk.…

Lichtmuziek

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 719
Het is mooi dat helmgras op de duinen als het door de dag heen verkleurt van groen naar blauw om kwart voor zeven begint de vloed al te bedaren de dageraad te dagen, alsook de dauw en lijkt ook de samenspraak van scholeksters over de zandbanken het meest op Mozart, in zijn vroege jaren.…

Hemelse kleuren

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
Schitterend over parelend dauw gevuld met smaragd en edelstenen en aan de kim tegen somber grauw een boog in prachtige kleuren. Ik schilder mijn hemel azuren blauw met schapenwolk en zonnestralen zie hoe grauwheid over de kim verdwijnt als de zon zelfs in mijn hart ook schijnt.…

Waar de wind liggen gaat

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 729
Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad. Het zijn oude vrienden. Het zijn schaduwloze metaforen. Ik wil naar rozen ruiken. Thuiskomen in het hoge gras De liefde verzinnen, de liefste.…

autisme versus wereld

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Stukje aarde drijvend op hoop dobberend op water zoekend, tastend naar de juiste richting zorgzaam gehuld in wazige slierten zon en dauw klein sprietje gras komt voorzichtig tevoorschijn plots overwoekerd door de schaduw van vluchtig onbegrip zonder mededogen, in één oogwenk verwoest de aarde nu dor en korrelig vertrappeld…

Mooie ochtendstond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Als tranen van ontroering hangt dauw in berkenblad, klinkt door eik en beuk in vervoering lof in vogelzang gevat.…

met eb de vloed kwam sussen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.489
we koesterden een handvol duinen in een wandeling van lijf tot lijf ik zag de zee als branding in je ogen je golfde en sloeg over mij we zijn naar strand gegaan en doken in de liefde het zand plakte ons aan we vrijden tot de maan met eb de vloed kwam sussen kusten tot zijn ondergaan we zijn naar huis gelopen bepareld met wat dauw…

Herfstsonate

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik zou liefst aan jouw voeten zijn even streelbaar als je handen balsemduin en alsemstranden wingerd van een roosmarijn Je blik heeft mij getranscendeerd bedwelmd raak ik en in de ban van huid en haar word ik als man gehypnometamorfoseerd Een herfstsonate in de zon is jouw geliefde melodie veelkleurig geurig, tu m'écris je bent de…
Maxim3 december 2023Lees meer >

Een stroom haiku's

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 954
Onstuimige zee wast in wollige golven uit de gouden bron ~ Boven drijven langs gouden bijen wolkjes blauw mondjes blazen dauw ~ In rust op gonzen van de golven drijvend mee schelpen rinkelen ~ Glinsterend water waterbellen vol muziek spiegelt zeeklanken ~ Lichte bries vervoert avondlucht bij windgetij…

herfst

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
als straks het groen gaat kleuren de lucht wordt grijs en grauw bossen sterk gaan geuren 's morgens is er dauw de dagen worden korter nachten zwart en lang het hout dat ligt, verdort er zo mooi, toch word ik bang een wonderlijke tijd bomen die zich ontkleden er ontstaat een bladtapijt dat ritselt en sterk geurt de zomer is verleden gestorven…
Robert Conrad18 december 2002Lees meer >

Niks nieuws

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.021
De blauwe lucht is al beschreven evenals de dauw en dageraad De zon is reeds de hemel ingeprezen en zelfs de maan pleegd' op de nacht verraad Cupido verschoot sinds lang z'n pijlen en de sirenen lonkten in een grijs verleden Verveling staat al op wat wit papier en ook emoties als plezier Waar moet ik dan in godsnaam…

hert

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Rond deze tijd van ‘t jaar is alles smaak en kleur Bloesem En droesem Van lichtblauwe hemels en violettengeur Druppels van dauw Dansen in de zon Dansen op jou Je stoffige cocon De rimpels naar zee om Je mond gezweemd De droogte van je lippen Je ogen vervreemd Je had een vochtig hertenhart Verwrongen en versaagd Sluit zacht…
kirk18 mei 2006Lees meer >

Later

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Heimwee naar dauw aan zilveren draden naar bomen en schors en de geur van hars. Heimwee naar echt oer eerder.…

Verwensing van geluk

gedicht
3.6 met 290 stemmen aantal keer bekeken 39.007
Je hebt het hart niet om de stenen te begeren; maar stenen dauwen als je loopt. Het huis heeft licht gedronken. Wankelend komen stemmen in de oren, de messen zwellen scherp op snee. Plots helt je lichaam iets te ver. Ik ben dit niet gewend, dit snikken van je harde armen, dit warme klauwen in mijn hals De bloemen gillen roze.…

'n wit papierke

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 946
met de nacht voorhanden tussen zuivere zilte wind en jouw haren, kalmeer ik praat tegen je huid leg knopen in het wit 't is den morgen van dauw en jong gras van vrijdagliefde, grote ogen besneeuwde telefoondraden die ons samen bedekken…
Rieg28 maart 2008Lees meer >

Mijn waarde vandaag

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
Toch weer mijn waarde vandaag heb ik je gisteren leren kennen je blijft uniek mijn uren kleuren en zoals steeds kom je terug als ik het je vraag jij als blijspel ik als soufleur een bijdehandse rol zelfs wanneer de coulissen zich schaduwen en het donker zich laat belichten laat jij je niets ontnemen en breng jij met een lach de dauw…
elze14 april 2009Lees meer >

beproeving van natuurlijke schoonheid

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 668
in de ondoordringbare ochtend mist waarin het dauwen van de regen overschaduwd wordt door de stralen van de zon die zich bevind aan de horizon zonnebloemen zo mooi en groot in het pure beleven is dit schilderswerkje een nostalgische en romantische associatie met landelijke en romantische tafereeltjes het juweeltje van deze prachtige natuur…
MiTcHeLL12 augustus 2010Lees meer >

In Medias Res

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het roestbruin bloeiend bedolven onder het witte laken van de continue geboorte De stem van de stilte zweefde over het open veld zelfs de kraaien vluchtten Zout was de dauw de tranen van het ontwaken deden de ramen beslaan Zacht glooiend plooide het landschap zich ondertussen naar het afscheid van de winter Haar groene vacht werd…

Aarde is zo schoon

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Eeuwige frisheid waait uit gras en dauw en lover. Elke vogel slaat een eigen toon door 't zwellend ruim. De leeuwerik spant de kroon. Aarde is zo schoon, zo schoon. De hemel ziet haar aan en buigt met wolken er over. Van vreugde alle harten slaan een juichgeluid. De dichter spant de kroon.…

Stil

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
Stil is het in de vroege morgen, de dauw is nauwelijks aanwezig. De zon scheen al vroeg en er was amper wind. Tijdens mijn natuurwandeling kwam ik zelden mensen tegen. In stilte genoot ik van het mooie natuurlandschap wat weer adembenemend was. Vogels, ganzen, zelfs een Schotse hooglander met een kleine kwam ik tegen.…

weemoed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
het is het stille lege nest op de schoorsteen de blauwe sluier rook die over de daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel die in de verte roept de verdwenen zandweg de afgepelde oude verflaag het is een dag vol nevel en dauw de beklemmende middag het stuurse zwijgen het dorp dat nooit mijn dorp werd de korst van afstand…
J.Bakx7 januari 2020Lees meer >

je lach kleurt als de wind

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.136
wolken tot een open rood gordijn geef mij je warmte zonders sluiers, mijn huid zal liefde voor je zijn je lach kleurt als de wind zijn spel met bladeren speelt ik zie de zomer vonken in je ogen omdat je mijn verlangen deelt we zijn de herfst voorbijgelopen, hebben zacht de winter aangeraakt in het ochtendgloren zijn druppels dauw…
wil melker11 november 2003Lees meer >

Zonlicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
ik wacht op stilte ik wacht op zwart ik wacht op de schijn die dwaalt door de nacht ik wacht op sterren ik wacht op hun waan ik wacht op de spot die hen doet bestaan jij slaapt door de nacht jij slaapt door de kou jij slaapt tot de ochtend verlangt naar de dauw jij neemt zonlicht op het doet je stralen voor jou geen schijn noch…
Beninga27 november 2024Lees meer >

wat ik niet zeggen kan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 487
het is het lege nest dat op de schoorsteen achterblijft de blauwe sluier rook die over grauwe daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel in de verre verte de verdwenen zandweg de vervaalde verf op kozijnen een dag van nevelige dauw de middag die in stuurse stilte verstikt het dorp waar het windstil is de korst van vervreemding…
J.Bakx7 december 2025Lees meer >

Mystiek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De rust is ingetreden Roerloos liggen bladeren Windvlagen zijn verleden Lage wolken naderen De takken bedekt met dauw Aan mist overgegeven Schimmen achter in het blauw Met het uitzicht verweven Twee bomen door de tijd heen Naar elkaar toe gebogen Hun twijgen vlechten ineen Nevelige atmosfeer Het stenen erfgoed geeft weer Symbolen…

Najaarsochtend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.026
polijst de uithoeken restanten dwalend duister verdrinken in het binnendringende morgenlicht boomkronen, in onbeweeglijkheid gevangen, spiegelen de herfstkleuren De leegte wandelt met een glimlach door de kalende akkers hier waar de taal de dagen raakt worden de woorden buigzaam er is slechts licht voor een enkele stap We drinken de dauw…
kees keizer26 oktober 2006Lees meer >

Verbleekte driekleur

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.970
Ach, drijvende in te kille dauw, Besterven de blauwe violen.…