609 resultaten.
Zwart
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
514 spelen
andere kleuren
waren wel in trek
jij voelde je door
even raken al besmet
het was pigment
dat volgens jou
geen ruimte gaf aan
andere mededingers
maar alles meteen
bedekte ook de vingers
het vlekte
jij was uren bezig
omdat schaduw lekte
dat weg te poetsen
en terug te keren naar
het eigene van normaal
jij bent net als ik
dol…
De oranje deur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
663 Als je door de oranje deur gaat
achteraf en verscholen
Houd moed geliefde, kameraad
Laat elkaar niet los en eenzaam dolen
Want achter die deur staat
prominent en onverholen
de dood in al zijn kracht paraat
met de zeis in de aanslag in een hoekje van de wachtkamer verscholen
Wie moet direct mee,
wie mag nog even blijven
wie behoort…
Onder de herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
352 Een rap tempo kon hij niet meer inkopen;
nu dolen gestrompel, verdriet en leer;
zijn oude huid komt nog niet in verweer
en blijft op een voorspoedig herstel hopen.
De winst kon men hem niet meer uitreiken;
het leder zag enkel met een betraand oog
en verliet nog af en toe zijn woning.…
Poldermarieke
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.492 En in de schaduw van een molen
kijken we getweeën naar de horizon,
waar meeuwen door het luchtruim dolen.
Het landschap verandert, een onweer dreigt
snel weg hier voor de regen plenst
en de bliksem ons te pakken krijgt.
We rennen verder en lachend kijk jij
me aan, en ik weet wat jij wenst...
wij waren nog nooit samen zo vrij.…
"Aarzelende zekerheid"
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.067 Vechtend met een verwoestend verlangen
in een teloorgaand lichaam gevangen
dool ik in martelende onzekerheid
van een uitzichtloze eeuwigheid
Milde glimlach uit de wolken
zachtjes strelend rusteloze volken
die strijdend ten onder dreigen te gaan
in een moeizaam bevechten van een menswaardig bestaan.…
Zwanendans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
897 Zielloos dool ik door het leven
niet wetend waar een doel is gezet;
ik hef me op in een alles geven
ook al wordt het nemen me belet.
Mijn laatste hoop wil ik sterven
in vleugeltranen, een zwanendans;
de golven die mij zullen erven
ebben zacht weg in schitterglans.…
Atheïsten
poëzie
3.8 met 15 stemmen
3.060 Hoe groot is Uw genade niet,
Dat gij dat galgenrot
Uw hoge Naam beschimpen liet,
In dol vermeet'le spot!
Doch wee u, adderengebroed!
Wacht op het einde slechts...
Lankmoedig is de Heer, en goed -
Doch vrees de Dag des Rechts!…
Halsbandparkieten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
901 jawel, we zien ze nu al jaren vliegen
sprak zeer ontstemd het Haagse CDA
dat kan toch zo niet doorgaan, denk eens na
wat doen zij meer dan stelen en bedriegen
hun luid gekwetter is toch al te dol
ze luieren, ze eten en ze vechten
ze fokken maar, bedreigen onze spechten
het luchtruim in Den Haag raakt overvol
verwijder a.u.b. dit groen gespuis…
Stadsmus kiest het hazenpad
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.127 ben elke dag op het centraal station
waar ik kleurloos ronddwaal als spion
je weet vast wel hoe die dingen gaan
niets maar dan ook niets zal mij ontgaan
soms wacht ik urenlang op het perron
op goed geluk pik ik een straaltje zon
al wordt dat eigenlijk niet toegestaan
ik woon en werk al jaren in de stad
maar laatst werd het me ineens te dol…
BOVEN HET MAAIVELD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
800 Een kleine knuist, een rode plastic molen
Tot hoge snelheid door de wind gemaand
Lang heb ik me in verlorenheid gewaand
In Niemandsland, in duizendjarig dolen
De losse vlinders, onderweg gestolen
Maakten dat ik getemd leek en meegaand
Me in het maaiveld bukte, bang, betraand
Woede en trots en macht en moed verholen
Slaand met een vangnet…
Ze kneedt onbreekbaarheid
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
617 Ze kneedt de klei, in ogen
van verwondering door ranke
schoonheid, geroerd door
slanke handen, water gereinigd
uit de schaal van broosheid,
zweet gestileerd in onschuld,
de vorm ontstijgt de ziel
van het creatieve denken, te
zweven in onbreekbaarheid
en licht laat dolen in een
hogere vorm, ontleedt in
betrekkelijkheid en deelt het…
Rambo
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.488 aan u verklappen
'Ik laat mijn vijand eerst naar adem happen
Voordat hij van de aardkloot wordt gevaagd
Ik kan een bovenbeen doormidden trappen
Heb met een speer op luipaarden gejaagd
Ik kan nu zelfs uit Alcatraz ontsnappen
Dus raak je ooit bij een conflict betrokken,
Of word je door een sloeber uitgedaagd
Dan roep je mij, want ik ben dol…
Kentucky
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
648 het meisje keek met grote
nieuwsgierige ogen
naar haar broertje, stak
haar handje naar hem uit
ze was dol op haar broer
de kleine jongen amper vijf
speelde met het pistool
hij was er zo blij mee en
speciaal door zijn ouders voor
hem gekocht
wist hij veel dat het een echt
wapen was. het lag immers
gewoon in een la van de kast
in de…
De éénpitter
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
539 Ma wilde ’t ding voor geen vermogen kwijt
-al kookte ze al jaren lang op gas-
want het gerecht waar Pa zo dol op was
kon enkel op die éénpitter bereid.
Haar draadjesvlees, zo heerlijk suddergaar,
‘k verlang er af en toe nog wel eens naar.…
Labradrop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.108 Jij hield van wa-
ter en zwemmen in de Waal
op jouw oude
dag goed voor iedereen
kind'ren waren dol
op jou. Niemand hoef-
de voor jou te vrezen
Vaak vroeg een kind of het
jou eventjes mocht aaien
jij kreeg volop complimen-
ten vanwege jouw vacht
Jouw eetlust was bijzonder.…
JUNINACHT
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.497 Dansen is dolen, is derven en zwerven,
aarzelend verkiezen en rakelings verliezen,
handen in handen staan bij het refrein;
zingen en springen, de tranen verdringen:
danst om de rozen die raadselen zijn.
--------------------------------
uit: HET STERRESCHIP (1979)…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
LOOFVUREN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
982 O ik zie, zó ver ik zien kan,
In die spokerige schijn,
't Boerenvolk al springend, dansend,
Dol en wild rumoerend zijn!…
ZO GROEN ALS GRAS...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 We waren
jong,onervaren
moesten
wereld en elkaar
-aan den lijve- ontdekken
Gelukkig
waren er
-voor het oog-
verborgen plaatsjes
en plekken
De wereld
kon ons gestolen
worden
kon ons
verrekken
De natuur
in
hand in hand
dolen
door bos en veld
Langs dijken
met hoog opgeschoten
gras,waarvan
halmen en aren
kietelen konden…
Het verlangen om compleet te zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Postzegels,
schilderijen of sigarenbandjes;
niets is te dol voor het blussen
van de binnenbrandjes bij
de verzamelaar in zijn verlangen
om compleet te zijn. Ze allen op
een rijtje te hebben ten koste
van heel veel pijn.
Een mens denkt in soorten en
maten; tracht iets van zichzelf
achterlaten.…
Gevallen rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
595 Ze zijn echt nog, onder ons ik weet het zeker
ze zijn lijfelijk weg, maar daar houdt het dan op,
ik kocht een bosje rozen, want tja
daar was het mensje en ik, gewoon dol op.
En zo staan de rozen, prachtig te zijn
komen mooi uit, een beetje zonneschijn
dan ineens: een schrik, wat gebeurd er nou?…
Amantes Amentes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
479 Amantes Amentes
wie zei dat ook weer
zo kort en zo puntig
twee woorden, niet meer
Amantes amour, ja
het schiet mij te binnen
amour dat is liefde
't is dus: zij die minnen
Amantes zijn dol
en verliefd op elkaar
volgens Terentius,
da's menselijk, nietwaar
Tot zover niets nieuws
maar wat zijn die Amentes,
als hij die verliefd is…
Een laatste oordeel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 opschaalde
naar een ander
energieniveau
er was geen
loslaten meer
de eigen keuze
was omwikkeld
met pijn en zeer
in het eindeloos
verbinden kon ik
mezelf niet meer vinden
nog slaat mijn hart vrij op
impulsen van een batterij
weer schuiven de
panelen we zijn in
samen met te velen
privacy slaat op hol
zonder rust worden we dol…
Gestileerd protocol
netgedicht
5.0 met 131 stemmen
507 jij hebt weer
met licht gegooid
het scherfde pijnlijk
in mijn ogen
ik kende de bogen
van je stemmingskleuren
maar dit had nooit
mogen gebeuren
het was geen aanval
met een gestileerde
protocol juist het
onberekenbare maakt dol
altijd heb ik je
blikken kunnen lezen
maar de onverwachte
aanvallen tartten mijn leven
overal waar…
wees je mijn geheime plekjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
796 van
weten en vooral vandaag
om gisteren te vergeten
ik stapte voor je uit
wees je mijn geheime plekjes
flapte er van alles uit
je kuiste woorden als niet netjes
maar ik groeide in je lach
zag ineens het kind
weer in je komen na een
leven vol met stille dromen
gestopt door jaren werkeljkheid
je was je jeugd een tijdlang kwijt
nu dol…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.436 Ik weet nog van mijn eerste vriendje
Oh, wat was ik dol op hem
Op zijn stem en op zijn ogen
Alles was zo mooi aan hem...
Ook zijn haren en zijn handen
Zijn manieren, zijn hele snuit
Maar vóór het áán was en ik het besefte
Was "de verkering" al weer uit!…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 Doelloos, dobberend dolen,
kapitein op een stuurloos fregat.
Tot zij op een dag in het water keek
en zichzelf in de rimpeling aanschouwde.
Een nieuwe koers ontstond alwaar
zichtbaar geworden schoonheid ontvouwde.
Zij werd de zon in haar eigen hart,
haar sterren in het donker.…
HOOGSTE LIEFDE
poëzie
2.5 met 235 stemmen
64.185 .
--------------------------------------
uit: 'Liefde's dool' (1913)…
zomerliefde
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.338 vrolijke oogjes
lichtjes twinkelen erin
wie weet, misschien
krijg je wel je zin
je mond
zacht en zwoel
je weet wat ik bedoel
hoe ik me voel
je neus
rond en bol
je tong
die maakt me dol
je handen
overal
je stem
zo zacht
ik zal
wel gek zijn om je dit te zeggen
het is ook niet makkelijk uit te leggen
maar ik zal je…
Don Q
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.361 Een oudstrijder met een woekerend geheugen
Een vergane edelman
Het vernuftige is vervlogen
Hij troont op een kreunend paard
De prikkels van nu maken hem dol
Spinsels nestelen zich in een verweerde kop
De ontspoorde droom
Het kolkend sop dat ophitst
Want de kosmos bruist door bloed
De maat is lang niet vol
En dan nog meer speeksel verspillen…