407 resultaten.
Aan God
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.739 Gij die, daar duizend wereldbollen,
Geregeld, om hunne assen rollen,
De kracht van hunne werking voedt:
Gij die, tot op de verste palen
Der schepping, waar geen zonnen stralen,
aan 't Niet uw aanzijn voelen doet:
Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen,
Die met hun spits de hemel tergen…
Ajax
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.938 weeklijks in keurslijf
de velden betreden op wankele benen
hun neuzen wijzen al naar hun tenen
hoogste tijd dat ik nu de Beurs schrijf
U die Ajax in delen splitste en heeft genoteerd
kijk toch - de handel zo gaat naar de knoppen
beweegt er één je ziet al zijn maten stoppen
bij samenspel zijn de acties tegen elkaar gekeerd
Of neem spits…
DE VAAK SCHENKT LEVENSDURF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 stapt de scholier
door zijn slaapkamer heen en weer
met gespannen kloppend voorhoofd
de helle lamp slaat hem gade
als een tergend waarzeggersoog
druk op de lichtknop
gehuld in wezenloos duister
bewaart het beddenlaken
klamme vrees voor morgen
wanneer tartend papier zwaait
de verlopen blokker
-reeds bewustzijn verliezend-
ziet een spitse…
Bezwaren bezworen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 De redactie van Filémon gebruikte hetzelfde argument als dat van College Tour inzake Holleeder: Big Frank heeft z'n straf uitgezeten en op dit moment lopen er geen strafzaken tegen hem (bron: SPITS!).…
wat zegt u
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 dat het mooi weer is
ja, dan hoor ik het goed
met regen is het mis
had ik u ook niet gegroet
of enkel gewuifd
knikken kan ook
doch wegkijken is niet mijn stijl
verstoppen achter mijn sigarenrook
zou niet lukken
de wind waait het weg
o ja, ik zou nog kunnen bukken
veters aantrekken zogenaamd
maar dan loert spit om de hoek
dat heb ik…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 Wij dansen om de oude zerken,
van gekarteld marmer, waaruit
bloed en staal moest stromen
en spitte vloeibaar goud uit de
moederschoot der weelde.…
De kardinaalspecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Detecteert zij met haar lange tong
en spitse snavel wat straks drie
hongerige mondjes in een boomholte
vult. Met de opbrengst uit een loon
naar werken; waarmee zij haar trotse
moederrol vervult.…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-
wandeling rond het gehucht
met de stilte als een
torenvalk in de late lucht
leg op het hoge landgoed
een lange beukenlaan aan
kijk hoe op het open veld
de schapen ter ruste gaan
of spit…
Hertenjacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
161 dat bijkans onhoorbaar
door mijn hoofd heen dendert
Ik zou er een paar willen schieten
met mijn katapult van zacht brokaat
en stevig roodbruin leer
Het steentje in de slinger is mijn
milt die ik voor de gelegenheid
bekleed heb met iets als zuiver ijs
In hun hart zal ik ze treffen deze
dieren in hun hart van suikergoed
dat driftig spitse…
Prinsjesdag
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
988 De Ridderzaal geniet weer interesse
Wat wordt daar dit jaar aan het volk onthuld
Met welke hoedjes wordt de zaal gevuld
En heeft de jurk van Maxima finesse
En Alex? Ook al blijkt hij goed gebekt
De strekking van zijn tekst is wéér gelekt…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen over de verboden beet
de valkuil van de oervrouw
een gespleten tong kwispelt
hij tast de ruimte af
herkent sporen van koud zweet
een kuiken verstart in het vizier
de spitse…
Hoogmoed komt voor de kat
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.371 Een kleine muis met spitse snuit
voelde zich bij de mieren thuis.
Hij hing daar dan de macho uit
verpletterde hen met zacht geruis.…
HET JAAR 1602
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Noordzeegolven vol late middagzon
worden overschaduwd
door een pas vertrokken Oost-Indiëvaarder
zeilen bollen strak naar voren
willen sneller dan de houten romp
lange spitse wimpels roeren zich heftig:
rappe tongen van reuze albatrossen
welke zilte luchtstromen proeven
kieskeurig de verlangde wind zoeken
vroege schemer nadert bedachtzaam…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 II
De meeuwen scheren langs 't verlaten strand,
Hun witte buikjes glimmen even op,
En nederwaarts gestrekt met spitse kop,
Zo laten zij zich vallen op het zand.…
Tuin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
979 de week
dan maai ik het gras
en loop daarbij te wensen
dat het gazon kleiner was
ik maakte ook wat perken
een bloemetje staat fris
ik weet nu ondertussen
wat onkruid wieden is
over het hele karwei
loop ik te klagen en te zeuren
terwijl naast mij lavendel
zo heerlijk staat te geuren
al doe ik het wel graag
in de tuin een beetje spitten…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 heb het alleen maar zwaar gehad
er blijft zo weinig over
de kracht is er niet meer
zorg heb ik nooit en te nimmer gehad
een enkeling kijkt naar mij om
verder is het hakken met de bijl
zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels uit heilige aarde
niet alleen honden pissen tegen mij aan
gek…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
177 Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.
Daar flitst het rauwe, kosmische signaal:
een gifgroen licht dat door de kosmos snijdt,
omdat ik maar één wet erken—
en die wet is léven.…
Bange Bas
hartenkreet
1.5 met 14 stemmen
1.328 Zeven volle dagen in de week,
Als moeder naar het weerbericht keek,
Gruwelde hij van weerman Frits.
Zag hij overal een bliksemflits.
Bas was bang, zo vreselijk bang,
Want onweer duurt altijd zo lang.
Van donkere wolken en grijze luchten
Moet hij dan ook heel erg zuchten.…
om
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
779 door stilte te bevangen
vermoeide honden rusten onbewust van hevig lijden
de hoorns gelaten wachtend op een volgend zwaktebod
als de gevallen jager waakt om zijn geweten te bevrijden
van schaamteloos gejaag op deze prooi die nooit zal zwijgen
en met een al te groot gemak verhoudingen verdraait om
de reeds verloren ziel aan zijn verzonnen spit…
Zonsondergang
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.890 Neen: 't is een springplank van geelflikk'rend hout;
Ginds ergens hangt, die hier de aanloop begon;
Ik zie duid'lijk, dat 't spits toepuntend goud
Uitsteekt buiten de kromme horizon;
Onzichtbaar naast zijn helle roof, de zon,
Is de Gigant, die vallend vast hem houdt.…
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 als een pronkstuk op tafel
de trap wentelt om een spil
voert me naar het doorwoelde bed
een matras van schuimrubber
die ademt door gaten
ik slof over visgraten van gelakt hout
de stad slaapt al
de wijk is wijd van stilte
niet nodig dat ik deze dag laat uitdijen
het enige dat ik opwind is mijn oude wekker
morgen moet ik terug de spits…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 's Avonds woelt de kleine jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar…
STEEDS MAAR WEER
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.020 mijn handdruk blijft ferm
krampachtigheid is niet te bespeuren
liefde kan ik nog steeds uitstralen
hoop blijft voor mij een gegeven
vertrouwen is op mijn lijf geschreven
en steeds maar weer
is er iets wat me treft
het overkomt me gewoon
misschien ligt toch de oorzaak in mij
ik treed nu in mijn diepste zielenleven
haal alles overhoop, spit…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zacht huivert de spits
van 't kale ranke boompje:
roerloos deint de valk.
De regen houdt op. Proef
natte lucht in stralend licht.
Een zwarte streep damp
raakt de ondergaande zon,
verscherpt het purper.
Langs de parkvijver
staan heesters, kaal, recht en stijf;
Dáár ruist bamboeloof.…
Mijn Sharia ?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
588 Daarbuiten in een dal van straten
tussen zwarte gevels en spitse daken,
steken minaret en kerk de vingers
gezamenlijk op, om als hun God het wil,
als enige, ( maar mijn God toch ook? )
in de hemel te geraken. Ze schrijven de
toekomst in een stil gebed, maar blijven
uit het licht van een ongeboren horizon..…
Het ongelijk van tussentijd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Het torsen van een lastdier
bij het spitten van een morgen land.
Het ongelijk van een slag in de wind
en het schot voor de boeg
van een vluchtelingenschip,
drijvend naar rustige waters,
op drift waar stille gronden
zoet koraal over golven smijten.
Het ongelijk van zaden,
uitbottend in onvruchtbare grond.…
Onder de appelboom
gedicht
3.5 met 38 stemmen
47.631 Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom
ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom
toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te…
Heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 in bed stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor een lach te ruilen
en mij in een ommezien
blij en licht te voelen
gewoon omdat jij er was
iedere avond, om je te verkoelen
op jouw heuvel, in het struikgewas
Eén keer op een avond
nam ik jouw hals in mijn handen
en zoende je langdurig op de mond
mijn spitse…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 De strijd is begonnen tussen ruisende regenradarpluimen
van zachte en milde pluviaanse origine uit het zuidwesten der Schwarzwalder schinken
De lage Niederlanden liggen
voor apengapen te wachten op middernacht en wat zich hoog boven de randstedelijke daken
en provinciale vetmesterijen der vaarzen afspeelt
Van de Vaalserberg tot de spits…
Cogito, ergo sum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
352 naar noodzakelijke vooruitgang
Als beraden zou verraden
wat we nooit zouden durven dromen
en als geloven iets zou beloven
wat nog niet in ons op was gekomen
Als debatteren en impliceren
ons iets waarachtigs zouden geven
en als peinzen iets zou brengen
wat we niet al wisten
zou ik hier nu niet hoeven zitten
om ons bestaan om te spitten…