580 resultaten.
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 Ik krijg een hand, eindelijk
ben ik van de wachtlijst af
en mijn eigen wachtkamer uit -
bij iemand die net als mama
naar mij luistert
om me houvast te gaan geven
wat mij helpt, wat er kan
werken bij mij, iemand die
van tijd tot tijd Actie! en Stop!…
Kracht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.305 Het liefst ben je dan alleen in het donker,
wachtend op een houvast-wonder.
Je vindt geen rust,
je ziel wordt niet gesust.
Je tekent vragen bij een niet-begrijpen
en bidt de hemel om antwoorden
die je misschien niet zal krijgen.…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Ik ben mijn houvast in het verleden kwijtgeraakt,
durf mijn kinderjaren niet herinneren.
Op de rand van gisteren en vandaag
bouw ik een leven op een berg van tranen,
eigenaar van mijn bestaan.
Ik vul mijn dagen, in de luwte van mijn pijn,
met sprookjes en geheimen
en dring verwrongen beelden
langs zwervende paden, in mijn lijf.…
De iris van hoop
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.906 waar
zij haar kracht niet verliest
in wazig vochtige nevel
ademloos wachtend op
elke volgende, reeds
gebaande weg in de
aderen van ons bestaan
niet elke druppel raakt
gedachten, wel kleurt
iedere druppel rood
in hoop en verwachten
samenvloeiend tot één
geheel, gehecht door
de draad van vertrouwen
die zelfs de kleinste naald
houvast…
Hou me vast
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.757 Geen houvast
alleen mezelf.
Keuzes, zovele.
Hersens gepijnigd.
Emoties en ratio door elkaar heen;
werkelijkheid verweven met fantasie.
Droom ik en sta
met beide benen op die rand
dun en hoog, de diepte diep
Wil ik nog steeds:
alles
Naderende deadline: beslissingen.
De stap.
Verplaatsing van balans,
de diepte in.…
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn houvast met
het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe…
Toegankelijk ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
765 De wind blaast duistere
dingen, is de houvast kwijt,
ik verstond, koos wat wind
en zee van de wereld vond,
zonder naar de aard te vragen
in kerend tij te wagen,groeiden
verstilde vijvers dicht met kroos,
vulden zich met broze taal
die werd gesproken in het
holst van een gedachte, een
zin werd onderbroken om het
water te laten stromen
vanwaar…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 er was geen kamer
op het hoogste huis
slechts vier kantelen
muren waren transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 verzand in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 het klassiek van bladwijzers
nestelt pasen op een bed van
schroom, het leven kan niet sterven
achter steen van rollend gruis
orthodox geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën…
Een verloren strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
941 Ieder houvast laat mij los en gaan
en alleen, kan ik het niet meer aan.
Ik voel mij zinken,
doe mijzelf enkel nog verdrinken.
Want die hoopvolle tijd
raakte ik, ooit, lang geleden, kwijt.
Met recht, een verloren strijd.…
vriendschap - 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 vriendschap
groeit zich één ziel
in twee lichamen
vergroot het geluk
verdubbelt vreugden
en deelt het verdriet
vriendschap
geeft afstand ogen
stilte een stem
is onafscheidelijk
een kind - een poes
leeuw, hond of kabouter
vriendschap
biedt houvast
aan de eerlijke spiegel
die waarheid spreekt
uit sympathie en empathie
begrip…
Verlies
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
599 Ik droomde dat ik de tekst kwijt was
beangstigend was het zo zonder houvast
iemand zei dat dit nu juist leven was
de essentie die je authentiek maakte
zonder script zingen zonder voorschrift
dansen ik was alleen maar bang en vreemd
opgewonden ik droomde dat ik de tekst
kwijt was ik wist niet eens meer zeker
welk lied ik zou gaan zingen als een…
Sluiting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 het was een plek die wekelijks houvast bood
terwijl je verder steeds meer los moest laten
dierbaren, gezondheid, werk en jeugd
je ervoer daar momenten van genade
waarin de eeuwigheid zich openbaarde
velen werden er geroepen tot nieuw leven
er werd een stukje meegelopen op de laatste reis
en als je het gewoonweg niet meer wist
dan brandde…
Zij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
541 was jou alles waard
Van de late avond tot de vroege ochtend
Zij was de Lente en het feest
Zij was de vitale zon
die alle wonden helen kon
Zij was het roer
zij gaf je richting
zonder enige verplichting
Zij was de volle maan
schijnend in een idyllische laan
Zij bleef voor altijd in jouw leven
zonder de zeilen te reven
Zij gaf jou houvast…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen trekken
zoals mieren door de akkers
loden nerven van mens naar mens
op zoek het enig houvast…
vormen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 bouwers van de
eerste op maat
gesneden steden
zowaar is geen stad
aan mij gelegen, ‘ k ben
een stakker en schoof me
buiten plicht en
vreedzaam denken
het cillicium wurgt me in
een tot koud geregen
aanhoudende greep, des
winters waren in hun
oorsprong nimmer zo rijp
dezes morgen verspringt
naar keuzes die geen
weten of enig
houvast…
Als los zand
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
425 nog zwaai je
in een warm
en rond bewegen
maar de zekerheden
lijken wel vergeten
als los zand
glippen zij door
je vingers heen
houvast biedt er op
dit moment niet een
toch straalt
je lach en glimmen
ogen de stem zingt
moeiteloos in het
chaos gedogen
de ernst is
afgevlakt die greep
ons vroeger bij
de keel en het
nog kwetsbare…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
Open eindes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Niet uit elkaar
gegroeid
nog even vertrouwd, veranderd
/door elkaars aandacht
Meegegroeid
in de ander
in wie we zijn
Voor alles
kan er een tijd zijn
Voor langzame dagen
/Voor dichter bij huis
Voor steeds weer orde scheppen
Voor nieuwe projecten
en oude vrienden
Af en toe
een bericht
zonder houvast
/of het past
in het moment
en…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
624 Ogen vol compassie
Als ik denk aan de diepe teleurstelling toen zij zag
Dat niets minder waar was
Hoe ze daar stond met al haar redelijkheid
In een onredelijke wereld
Zonder enige houvast
Niets dan drijfzand.…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 op een
onbewaakt
ogenblik
was ik tot
mijn schrik
de rode draad
verloren
onze levenslijn
als houvast
in bange dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Zoiets simpels
gedicht
2.3 met 279 stemmen
75.130 Het is van je handen
op zoek naar houvast de afdruk nog weten
op leuning en deurpost en je voetstappen
op het parket en de trap, dat zo willen
laten, bedenken: poetsen en wrijven is
sinks de tijd verdrijven, jouw tijd
moet hier blijven.…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 gemaskeerd door fictie
ervaar ik de realiteit
chaotisch en vertwijfeld
zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht…
Ik worstel en
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 plotsklaps
schiet mijn hand los
ga ik kopje onder
ten onder in totale chaos
happend naar adem
kom ik boven
grijpend naar houvast
rol ik ondersteboven
troebel is het water
waarin ik dreig te verdrinken
gedachtes flitsen voorbij
even laat ik me wegzinken
opeens
word ik opgetild
als een veertje zo licht
meegevoerd de tijd verstilt…
Is er weer magie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 waar is de chemie
de binding met het linnen
voel het diep van binnen
maar er komt niets uit
naar penselen taal ik niet
de messen heb ik opgegeven
het enige wat lukt
is dat ik de verf spuit
verdund met tranen
banen lange slierten
zich een weg omlaag
nog dieper in de put
ik schud het doek om
meer houvast in horizon
te krijgen de…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van de doedelzak, met stijf
gesloten lippen om zonder
houvast…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Culturele afgang
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
565 het flamboyante strijkorkest
dat binnenskamers hoge noten scoort
deelt bij node mee dat de curve
die twee lijnen tot cirkel musiceerde
het houvast aan de dagelijks patroon
zal moeten onderbreken
de dirigent wat klein van stuk
kan het maatwerk niet langer inzoomen
naar de behoefte van deze tijd
een culturele dood die zwijgt
in tegenspraak…