550 resultaten.
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
Steels - Duogedicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
517 verdoezelde zwakheden
krullen aan de oppervlakte
grijze kiezels kreunen
onder het profiel
daar waar ik loop:
geen plaats voor dubbelzinnigheden
daar waar ik loop:
weet ik niet waar mijn schreden leiden
gevolgd door lange schaduw
welke terstond in de nek hijgt
kleurt het maanlicht rood
sterren flikkeren in het niets
op die geheime plek…
Zuivering
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
561 langzaam
tussen de vingers van mijn hand
spoelen jouw laatste woorden weg
als de zee vervaagt in 't zand
zoek jouw ogen in de sterren
vertroebelen wolken mijn zicht
regent het tranen uit de hemel
hoe het in de verte weerlicht
reinigt water al mijn zorgen
dralend spoelen ze in de zee
zie ineens de sterren staan
wandel ik met het maanlicht…
onbetaalde overuren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
576 Om met maanlicht
in de diepste krochten
een vergadering te beleggen.
Verjaagd
door het stampend leger,
dalen ze,
het nerveus zenuwachtig getokkel
van de zwarte kat negerend,
werveltrap na werveltrap
naar boezemkamer.
Gedreven door het pompend ritme
storten ze zich,
en masse ongestoord
op het ontwarren van de sinusknoop.…
plaatselijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
418 vandaag is hier de sterrenregen koel
maanlicht glijdt voorzichtig
langs een uitgedoofd raam, een naamloos
zuchten sterft vanzelf
ik zocht warmte in de dagsluiting
maar het verging door talloos flitsend
in herhaling treden
heen en terug
de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt
lijdt een hart in eindeloze kloppen
‘laat het stoppen’…
een februari avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Het park stroomt leeg nu
weg van de oranje lantaarns
schemer en maanlicht vergeefs
de invallende duisternis
te lijf gaan
Voor het echt gaat duisteren
laten eekhoorn en merel
nog één keer staart en snavel
zien, een afscheid als een toegift
het groen van de parkwachter
en de blauwige schijn van onze
wankele begeerte is het laatste
wat…
zomerdagavond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 elke zomerdag weer
voor in het maanlicht
net de zon verdwijnt
om in sterren te vervagen
raap ik hem liefst op
om in mijn hart te bergen
elke zomerdag weer
weerhoudt mij het liedje
van spelende kinderen
dat in mijn oren deunt
als in hun kleine handen
ouders een ijsje stoppen
elke zomerdag weer
herinnert mij het plezier
van klein jong…
Minnedicht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 een meter naar beneden
stoere benen slank tot aan onstuimige zee
en in mijn denken is zijn wil onverdroten
woest zijn beestenblik maar toch gedwee
zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten
vanavond is hij naar mijn stille bed gekomen
om mij zacht te strelen in mijn kalme dromen
hij blijft bij mij heeft hij vannacht besloten
onder het maanlicht…
stil gedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
184 Op dit uur van de nacht ligt alleen
de maanlichte hei er verlaten bij.
Het is de stilte van de zeven heuvels
die je nog niet eerder hoorde.
Het is de stilte van het schelpenpad
onder je zwijgende voeten. Het is
de stilte van de regen die slaapt
in de bomen als het peinzen van
de dichter dat je niet mag verstoren.…
Jonge weduwe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 Zij staat trillend in tranen voor het raam
en staart het heldere maanlicht tegemoet
haar nachtelijke stem fluistert zijn naam
en zij voelt hoe vreselijk veel pijn het doet
Een noodlottige gebeurtenis in haar leven
ontvoerde hem naar paradijselijke oorden
als de kinderen slapen sterft zij heel even
en zweeft op zijn hemelse woorden
De opkomende…
Belofte
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.450 Morgen
zullen nieuwe woorden
mijn gedachten zijn
dansen zwaluwen
langs flanken van de wind
die halmen wiegt
tot zij hun voortbestaan
op aarde baren
en de zon zal blozen
tot het maanlicht
gouden meren drenkt
waar zwarte zwanen
twijgen nestelen
en vol vertrouwen
toekomst broeden
morgen
zal ik nieuwe woorden
zinvol binden
vandaag…
Afwas
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.169 Steeds wilder
roffelt het maanlicht op ons broos
duet.…
Ik ben altijd daar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.868 Ik zit met m'n dochtertje te bellen
heerlijk dat ik haar stemmetje zo herken
het is alleen voor haar niet voor te stellen
waarom ik nu niet bij haar ben
Liefje, kijk 's om je heen
ik ben het zonlicht in je gezicht
je bent nooit alleen
doe je oogjes maar 's dicht
Ik ben jouw maanlicht bij nacht
ik ben de droom die jij beleeft…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm
streelt regengeween
van het woord
tot blijde mijmerij
dat eindelijk een glimlach vond
bij ‘t maanlicht…
duizendschonen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
837 mijn lief heeft ons een bed gespreid
op glooiend zachte duizendschonen
met de passie van zijn lippen
in de dingen die hij sprak
en de hartstocht in zijn ogen
mij zachtjes naar mijzelf geleid
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in het vuur van alle dingen
het leven van voorbije dagen
raakte verloren in de wind
toen het maanlicht werd bezwangerd…
Een net zonder mazen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 in mijn strijd, gaandeweg een bedeling
heb ik geen spektakel ontmoet
in jouw blauwe ogen, het was mat
en zelfs de horizon kiemde naar het verticale
het was vreemd, jouw naakte silhouet
te mogen aanschouwen in het
afgebrokkeld maanlicht, ik streelde
de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid
we stierven in het kielzog waar de herfst…
Vriendschap naar liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 Gaan we ooit dansen in het maanlicht
als hij helder schijnt tijdens Kerstavond?
Samen onder de maretak, met gedimd licht,
zou je me zoenen, als ik voor je stond?
Ik durf de waarheid niet te zeggen,
hoeveel ik om je ben gaan geven.
Ooit zal ik je het uitleggen,
al duurt het maar even.…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
272 Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Loop voor den Duivel, zwart van list,
waar maanlicht koud zijn schaduw kust.
Hij fluistert zacht in nacht en mist —
wie hem bemint, vergeet de lust.
Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed,
hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft.
Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.…
Drecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Tijd tekent dit gedicht,
een hartslag hoorbaar
in dit maanlicht.…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Aardappelloof rookt bitter rond de hoeven
achter het labyrint van lange dreven,
aan wolken mist en maanlicht prijsgegeven
keren de paardenspannen met de boevers.
Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.…
* zuiver zacht *
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
1.663 Een fluistering van stilte
Schemering in de nacht
Sterren die intens stralen
Maanlicht zo zuiver zacht
Het strand stil en verlaten
Alleen het ruisen van de zee
Zachte golfjes in de branding
Nemen mijn gedachten mee.....…
Zoals het was
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.048 Beschenen door het glanzende maanlicht
Welke tussen wolken doorstraalt
En ik huiver ...…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
gothic
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
1.817 was zij
met heel veel perspectief
en felle kleuren
om haar mond
een strakke lach
gerimpeld als oud linnen
wenkbrauwen getekend
twee dunne lijntjes
licht ovaal
en zwart
lippen donkerrood
dochter van de dood
Als een schilderij was zij
antiek innovatief
een waar gebeuren
de morgenstond
die de avond zag
vevuld van zinnen als het maanlicht…
Spoken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.147 De bronzen klok dreigt een duister uur
als zij de twaalf slagen galmend slaat
en waarschuwt tegen ‘t duivelskwaad
verpakt in het helse hemelsvuur
dat zich laaiend in het maanlicht baadt
en bloederig langs de wolken schuurt
voor het zijn gele gif naar aarde stuurt
met de zwarte bezieling van zijn haat
in het blazen nevelt salpeterzuur
zijn…