Alle inzendingen over maanlicht

550 resultaten.

Sorteren op:

liefdesgedicht

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Achtergebleven toen jij de dood tekende langs witte bloemen en maanlicht, de troost voor dag en nacht. Ach liefste, spreek me aan, ergens diep in de herfst. Niemand zal het weten.…

Steels - Duogedicht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 517
verdoezelde zwakheden krullen aan de oppervlakte grijze kiezels kreunen onder het profiel daar waar ik loop: geen plaats voor dubbelzinnigheden daar waar ik loop: weet ik niet waar mijn schreden leiden gevolgd door lange schaduw welke terstond in de nek hijgt kleurt het maanlicht rood sterren flikkeren in het niets op die geheime plek…
LadyLove22 januari 2010Lees meer >

Zuivering

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
langzaam tussen de vingers van mijn hand spoelen jouw laatste woorden weg als de zee vervaagt in 't zand zoek jouw ogen in de sterren vertroebelen wolken mijn zicht regent het tranen uit de hemel hoe het in de verte weerlicht reinigt water al mijn zorgen dralend spoelen ze in de zee zie ineens de sterren staan wandel ik met het maanlicht…
LadyLove18 september 2011Lees meer >

onbetaalde overuren

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
Om met maanlicht in de diepste krochten een vergadering te beleggen. Verjaagd door het stampend leger, dalen ze, het nerveus zenuwachtig getokkel van de zwarte kat negerend, werveltrap na werveltrap naar boezemkamer. Gedreven door het pompend ritme storten ze zich, en masse ongestoord op het ontwarren van de sinusknoop.…
Imiza22 februari 2013Lees meer >

plaatselijk

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 418
vandaag is hier de sterrenregen koel maanlicht glijdt voorzichtig langs een uitgedoofd raam, een naamloos zuchten sterft vanzelf ik zocht warmte in de dagsluiting maar het verging door talloos flitsend in herhaling treden heen en terug de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt lijdt een hart in eindeloze kloppen ‘laat het stoppen’…
switi lobi24 oktober 2014Lees meer >

een februari avond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Het park stroomt leeg nu weg van de oranje lantaarns schemer en maanlicht vergeefs de invallende duisternis te lijf gaan Voor het echt gaat duisteren laten eekhoorn en merel nog één keer staart en snavel zien, een afscheid als een toegift het groen van de parkwachter en de blauwige schijn van onze wankele begeerte is het laatste wat…

zomerdagavond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
elke zomerdag weer voor in het maanlicht net de zon verdwijnt om in sterren te vervagen raap ik hem liefst op om in mijn hart te bergen elke zomerdag weer weerhoudt mij het liedje van spelende kinderen dat in mijn oren deunt als in hun kleine handen ouders een ijsje stoppen elke zomerdag weer herinnert mij het plezier van klein jong…

Minnedicht

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
een meter naar beneden stoere benen slank tot aan onstuimige zee en in mijn denken is zijn wil onverdroten woest zijn beestenblik maar toch gedwee zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten vanavond is hij naar mijn stille bed gekomen om mij zacht te strelen in mijn kalme dromen hij blijft bij mij heeft hij vannacht besloten onder het maanlicht…

stil gedicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 184
Op dit uur van de nacht ligt alleen de maanlichte hei er verlaten bij. Het is de stilte van de zeven heuvels die je nog niet eerder hoorde. Het is de stilte van het schelpenpad onder je zwijgende voeten. Het is de stilte van de regen die slaapt in de bomen als het peinzen van de dichter dat je niet mag verstoren.…

Jonge weduwe

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.543
Zij staat trillend in tranen voor het raam en staart het heldere maanlicht tegemoet haar nachtelijke stem fluistert zijn naam en zij voelt hoe vreselijk veel pijn het doet Een noodlottige gebeurtenis in haar leven ontvoerde hem naar paradijselijke oorden als de kinderen slapen sterft zij heel even en zweeft op zijn hemelse woorden De opkomende…

Belofte

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Morgen zullen nieuwe woorden mijn gedachten zijn dansen zwaluwen langs flanken van de wind die halmen wiegt tot zij hun voortbestaan op aarde baren en de zon zal blozen tot het maanlicht gouden meren drenkt waar zwarte zwanen twijgen nestelen en vol vertrouwen toekomst broeden morgen zal ik nieuwe woorden zinvol binden vandaag…

Afwas

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Steeds wilder roffelt het maanlicht op ons broos duet.…
Kees Keizer10 januari 2007Lees meer >

Ik ben altijd daar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.868
Ik zit met m'n dochtertje te bellen heerlijk dat ik haar stemmetje zo herken het is alleen voor haar niet voor te stellen waarom ik nu niet bij haar ben Liefje, kijk 's om je heen ik ben het zonlicht in je gezicht je bent nooit alleen doe je oogjes maar 's dicht Ik ben jouw maanlicht bij nacht ik ben de droom die jij beleeft…

wolkenslaap

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
de avond liep binnen met waterige ogen en schrobde het maanlicht van mijn zilver bespatte huid met zorg had ik sterrenzaad gestrooid tussen land en hemel ver van de plaats waar uren verdwijnen en de dood zich in mijn lichaam sleept boven de horizon en het slapende zuiden kromde het licht met ingehouden adem toen jij stenen gooide…

Wolkenmantel

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
hangt in late lenteschemer strak gebogen mijn woord is moe naar het woord poëzie verblauwd (en al wat daar nog tussen ligt) schijngolven vervloeien spatten uiteen tot op mijn mond in de straten voor mijn oog een wolkenmantel dekt warm streelt regengeween van het woord tot blijde mijmerij dat eindelijk een glimlach vond bij ‘t maanlicht…

duizendschonen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 837
mijn lief heeft ons een bed gespreid op glooiend zachte duizendschonen met de passie van zijn lippen in de dingen die hij sprak en de hartstocht in zijn ogen mij zachtjes naar mijzelf geleid ik werd weer vrouw en ook weer kind in het vuur van alle dingen het leven van voorbije dagen raakte verloren in de wind toen het maanlicht werd bezwangerd…

Een net zonder mazen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
in mijn strijd, gaandeweg een bedeling heb ik geen spektakel ontmoet in jouw blauwe ogen, het was mat en zelfs de horizon kiemde naar het verticale het was vreemd, jouw naakte silhouet te mogen aanschouwen in het afgebrokkeld maanlicht, ik streelde de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid we stierven in het kielzog waar de herfst…
elze24 december 2011Lees meer >

Vriendschap naar liefde

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Gaan we ooit dansen in het maanlicht als hij helder schijnt tijdens Kerstavond? Samen onder de maretak, met gedimd licht, zou je me zoenen, als ik voor je stond? Ik durf de waarheid niet te zeggen, hoeveel ik om je ben gaan geven. Ooit zal ik je het uitleggen, al duurt het maar even.…

Essentie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Het leven werd klein en zonder ruis, sluimerende struiken hielden warmte gevangen, maanlicht ontstak lichtvonken in het gras en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 261
Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 272
Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

Vlucht voor den duivel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
Loop voor den Duivel, zwart van list, waar maanlicht koud zijn schaduw kust. Hij fluistert zacht in nacht en mist — wie hem bemint, vergeet de lust. Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed, hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft. Hij weeft van as een zilvren droom, waar ziel en zonde samenstroomt.…

Drecht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 423
Tijd tekent dit gedicht, een hartslag hoorbaar in dit maanlicht.…
John Loopstra23 februari 2020Lees meer >

Avond

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.894
Aardappelloof rookt bitter rond de hoeven achter het labyrint van lange dreven, aan wolken mist en maanlicht prijsgegeven keren de paardenspannen met de boevers. Gerucht van melk en ijzer in de stallen, van hooi en room de reuk tot in de keuken; een ritueel luidruchtig zonder spreken voltrekt zich als de avond is gevallen.…

* zuiver zacht *

hartenkreet
4.2 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Een fluistering van stilte Schemering in de nacht Sterren die intens stralen Maanlicht zo zuiver zacht Het strand stil en verlaten Alleen het ruisen van de zee Zachte golfjes in de branding Nemen mijn gedachten mee.....…
car10 juni 2005Lees meer >

Zoals het was

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Beschenen door het glanzende maanlicht Welke tussen wolken doorstraalt En ik huiver ...…

In alles van adem

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 808
ik vond jouw schaduw en vulde hem met duinen ik zei niets zag enkel rimpels buigen over maanlicht en noordenwind echo’s van zout waren in je hoofd gevangen; zo oud de angst in alles en adem mijn vingers volgden de stemmen van zand, ook je huid uit glas geblazen je keek in woorden en donkere dagen zag het meisje van eb en vloed…

Requiem voor een droomvrouw

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.239
In de satijnen glans van parelmoer De welving van de kinkhoorn Haar huis Zong zij voor mij Vreemd maar o zo mooi Van haar verlangen Verdronken in het bleke maanlicht Van de ruisende zee En haar schuimbekkende paarden Van het levende water De dauwparels van de dageraad Van haar stille woorden Die ze nooit gesproken had Maar teder bewaard…
troebadoer24 januari 2008Lees meer >

gothic

netgedicht
2.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.817
was zij met heel veel perspectief en felle kleuren om haar mond een strakke lach gerimpeld als oud linnen wenkbrauwen getekend twee dunne lijntjes licht ovaal en zwart lippen donkerrood dochter van de dood Als een schilderij was zij antiek innovatief een waar gebeuren de morgenstond die de avond zag vevuld van zinnen als het maanlicht…

Spoken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.147
De bronzen klok dreigt een duister uur als zij de twaalf slagen galmend slaat en waarschuwt tegen ‘t duivelskwaad verpakt in het helse hemelsvuur dat zich laaiend in het maanlicht baadt en bloederig langs de wolken schuurt voor het zijn gele gif naar aarde stuurt met de zwarte bezieling van zijn haat in het blazen nevelt salpeterzuur zijn…