687 resultaten.
Dochter
gedicht
3.2 met 51 stemmen
29.489 Ik luister naar het sterven
van mijn moeder, terwijl de dood
aan jouw masker begon te kerven.
-------------------------------
uit: Het feestmaal, 1997.…
vermomming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.343 de schaduw overschaduwt
Het gevoel van eeuwig geluk
dat maar een uur zal duren
we malen de woorden met onze kiezen
Ze denken dat we over wolken lopen
Maar we rennen over hete kolen
En alles lijkt rozengeur en maneschijn
Maar we hebben jullie toestemming nodig
Om ons zelf te zijn
Ik tel tot drie
en dan zetten we tegelijk
Onze maskers…
daar (versie 4)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.384 Zij troonde mij mee
naar een bestaan
van glamour en goud
leeg, snel en oppervlakkig
waar uiterlijk
een rottingsproces
van het innerlijk moest maskeren.
Het afschminken
tot paniekaanvallen leidt
en met een PR lach
als kroon op een
niets aan de hand gezicht
dat zorgt voor bekendheid.…
Gelaatslijnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 heb de boeken opgeslagen
gezichten bekeken en
bij vlagen wist ik een naam
daarna begon ik
de ogen te lezen en hun
gelaatslijnen contour te geven
hoorde in het prononceren
van lippen de volheid van
tonen tot aan het zacht slissen
zij openden hun hart in
partieel onverwachte momenten
zonder maskering van anders denken
deze mensen maakten…
Wachten op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.084 In de stilte van verstopte spiegels of
het lawaai van
scheurende maskers
en
leugens die gestolen willen worden
door fluisterende stemmen die elkaar beloven dat ze elkaar alles gunnen
en samen hun gedachten verliezen of weggeven
aan kleine illusies
en
het geluk
dat met littekens
geen eenzame
dromen
meer belooft.…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…
De Uitnodiging
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.270 Ik nodig je uit
Je maskers te laten zakken
Ik nodig je uit
Je ego te laten varen
Ik nodig je uit
Je kracht in al je cellen te voelen
Ik nodig je uit
Dicht bij jezelf te blijven
Ik nodig je uit
Je ware ik te tonen
Ik nodig je uit
Te zijn wie je diep van binnen bent
Ik nodig je uit
Te schitteren en te sprankelen
Ik nodig je uit
Te zingen…
GEZOND EN WEL
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
663 Wanneer ik achter
de maskers liefdevolle
ogen zie glimmen.
Eeuwige glimlach
van grenzenloze liefde
voor mij en ieder.
Wanneer ik verwacht
je verliefde voetstappen
over mijn bospad.
Als ik met jou ben,
met duizenden geliefden,
en er geen dood is.
Als alle sterven
opnieuw geboren worden
en genieten is.…
Voor Altijd Gedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.207 in de onderzoekskamer van de dokter
vond hij de waarheid voor zijn
klachten, een maskerende valkuil, die
hem decennialang sluipend heeft
uitgehold, door een vergiftiging die
zijn lichaam beroofde van zuurstof en
volledig uitputte, de ultieme prijs
voor een dodelijke verslaving.
in de afgrond vond hij het antwoord,
hij werd wakker!…
Kruipen op het ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 Kent hij de plaats van de strijd
de verslindende macht
wie achter de maskers wonen
weet hij van goed en kwaad?…
In de stilte vond ik mij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
505 ik liep door kamers waar ik mezelf vergat
tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn
ik droeg maskers die goed pasten
tot ik merkte dat ik eronder stikte
ik zocht mezelf in anderen
in hun ogen hun dromen hun goedkeuring
maar ik vond alleen stilte
en in die stilte
vond ik eindelijk mij
niet perfect niet af
maar echt
en dat is genoeg…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 Wanneer de schermen eindelijk doven,
valt het masker geruisloos uit.
En sterft in de blauwe leegte
een mens
in een gestolen huid.…
Alles gaat dood.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.374 Op sterven na dood,
mijn masker reeds opgezet.
Verdriet is mijn bondgenoot,
en voorgoed gebroken is mijn verzet.
Mijn tranen verdwijnen,
mijn emoties zijn vermoord.
De zon zal nooit meer schijnen,
mijn smeekbedes werden niet verhoord...…
LAIS CCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 “Maskeer het”. Vredig
verdwijnen zij in het reine melkwitte.…
Soldatenleven
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.552 Vechten voor de vrede
In een oorlogstijd
De welvaart achter je latend
Op doorreis naar de bitterheid
Schieten met je ogen open
Maar met een hart dat huilt
Een angstaanjagende hardheid
Onwetend wat achter dat masker schuilt
Een film komt tot leven
Maar een droom valt in duigen
Lopend over mensenlijken
Die niet meer kunnen getuigen…
Afgeschminkt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
564 achter coulissen lukte het tenslotte
de maskers te ontdoen
en van onzalig opgehouden schijn
de schoonheid af te strippen
de moede ogen niet meer aangezet
toonden gedoofd het heilig vuur
van bloedeloze lippen was
het schromelijk taalgebruik verdwenen
maar onder aangebrachte lagen
toonde de huid zich kwetsbaar zacht
liet zich de ziel doorzichtig…
kom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
893 aan ieder die
een masker draagt
aan ieder die nooit echt
lacht
aan iedereen die eenzaam is
aan ieder die zich vaak vergist
aan ieder die zonder zit
aan ieder die probeert
in licht
aan ieder die anders is
aan ieder die midden in het leven staat
aan ieder die nooit in het systeem past
aan ieder die
begrijpt
aan iedereen
die kijkt
naar…
Pausoleum
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
521 Een geest van populisme waart rond
dansend op Gods graf
Hij stelt dat hij de waarheid vond
toen hij zijn mening de ruimte gaf
Zie de rouwende menigte dwalen
een dodenakker als labyrint
En zij die hun waarheid stalen
openbaren nu hun schrikbewind
Een geest van populisme heeft zijn masker afgedaan;
een in onbehagen gewortelde vrees
En zo…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 In dit absurde tijdperk te mogen
ademen
leven
aan te raken met de ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt…
Waarvoor ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.304 Gezichten en maskers vragen
antwoorden die winnen.
Woorden volgen gehoorzaam omdat gedachten
niets meer bereiken waar
leugens marcheren.
Wie ben ik als ik luister ?
Wie ben ik als ik denk ?
De vijand die weet ?
Of de bondgenoot die vergeet ?
Angst is het kompas
en dichtbij
het fluisteren van de dood.…
Schone Schijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
899 Onder het masker van de rede
regeert de ijzeren vuist
die gebald van onmacht suist
naar het taboe van de vrede
Doch onmacht raakt zijn eigenbelang niet kwijt
Daar is geen plaats voor vrede, alleen maar plaats voor strijd
---------------------------------------------------------------
Ideologieën bepalen steeds meer het beeld van omgangsvormen…
Zonder vuurwerk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 ik heb
je masker
nooit gezien
wel heb jij
mij de ogen
langzaam geopend
mijn blikken
gericht naar
eer en betekenis
niet op de dans
van vlot vertier in
euforie van plezier
maar in stilte
met reflectie op
normen en waarden
zonder vuurwerk
en donderslagen van
hen die het willen maken
op pad met
persoonlijke
verantwoordelijkheid…
Morgen....
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.468 Morgen
Morgen ga ik weer opnieuw beginnen
Morgen ben ik weer bij zinnen
Morgen wil ik niet meer huilen
Morgen niet meer achter mijn masker schuilen
Morgen begin ik weer vol goede moed
Morgen wil ik een lach op mijn snoet
Morgen ga ik het weer proberen
Morgen moet het tij weer keren
Vandaag alleen nog even niet
Vandaag heb ik nog teveel verdriet…
Segregatie Op Scholen (SOS)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Een kind wordt in de status quo geboren
van eeuwenlang gekoesterd standsverschil
(want klasse is het punt, niet ras of kleur:
volstrekt onhoudbaar en irrationeel,
maar goed genoeg om de verdachte geur
van onderbuikgerommel te maskeren)
Elk kind komt binnen door de toekomstdeur
om ons de laatste versie aan te leren
van wat we van de goden…
Verdwenen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Het is de tijd, het is het leven
Sluimerend voorwaarts totdat de
laatste adem wordt gehoord
Het is de tijd, het is het leven
dat wordt afgeremd, blijft steken
als kreet in de kiem gesmoord
Jouw masker verwerd tot craquelé
ons leven daardoor in stilte
in boeket bijeengebracht
Het is nu tijd, dit was jouw leven
dat jij ruimschoots hebt…
getogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 hoever gaat het gedogen
worden ogen gesloten
waar mensen creperen
van ondragelijke lasten hoe ver gaat gedogen
bij zinloze gesprekken van het niet willen zien waar beelden kermen
hoe ver gaat gedogen als maskers weg vallen de kern zich openbaart
boze stemmen fluisteren het was geen gedogen maar stille gemakzucht
van kromme gedachten die de…
Dichters
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
691 slechts twee
in levende lijve
meer heb ik er
nooit geschreven
of ontmoet
toch lijkt het alsof
ze mij allemaal kennen
en zo te lezen
erg goed
mijn dagelijkse beslommeringen
staan beschreven
in menig gedicht
vreemd om dat
te ervaren
ik ken ze niet eens
niet bij naam
of gezicht
wijs mij aan als de gek
om wat je doet
te maskeren…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Wat wij zien zijn maskers.
Wat wij horen zijn opinies of geraas.
Wat we weten dwaas.
Waar oordelen verdampen.
Waar meningen verstommen.
Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het paradijs,
waar mensen verwonderd worden,
en wijs.…
Zijn maskers ~ James Ensor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
562 later geboren
waarin vrouwen verbazingwekkend
veel op mannen lijken
hij bezigt vele technieken
wat zijn veelzijdigheid tentoonspreidt
slechts zevende na afronding
van zijn opleiding tekent hem
zwaar, hij trekt zich terug
als verbitterd man op zolder
blijft afwijzing hem
achtervolgen
zo neemt hij mensen
op de hak middels
zijn maskers…
We lopen met een masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Soms of soms ook niet,
is het juist datgene wat je niet ziet.
Soms, of vaak of niet,
is een lach iets anders,
dan waar je hem voor aan ziet.
Soms is een traan een uitweg,
een uitlaadklep,
een emotie van liefde, vreugde
of verdriet, het is maar net,
hoe je die traan op DAT moment ziet.
Soms, of vaak of: helemaal niet,
is het datgene…