390 resultaten.
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een rode melancholie komt bloot.
Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.
Tussen gelijmde wanden tamme mannen in een leemte.
Is het dankzij hen dat ik besta?…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het…
Levensdrang?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 Als de tijd en maat vol zijn
het seizoen rijp en de winden
gunstig staan, werk ik aan een
een wervelende symfonie, in
een universele ouverture waarin
iedereen zich kan verstaan
in natura van alle diversiteit
waaraan alles om strijd, oer
composities uit de vroegste knal
noten van melancholie, ontsproten uit
de draaimolen van de…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 Als de maan en maat vol is
het seizoen gerijpt en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een nieuwe symfonie,
een universele ouverture,
waarin iedereen wordt beloont
in de speling van haar natuur de
symptomen onderhoudt, compositie
uit het slotstuk in mijn repertoire,
ontsproten uit melancholie en de
mythen van de 'coleur locale…
Voor Alice
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.011 Uw pen vol zoete melancholie, schreef
woorden voor verdwaald gemoed.
Die verzen zijn voor ons de olie
Welk ons gevoel weer branden doet.
't Is goed uw woorden wat te lezen
Nog even voor het slapen gaan
Opdat mijn hart in vree zal rusten
Dra ik mijn ogen heb toegedaan.…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Buiten is het grijs in de lucht
en grijs op straat, het dreigt
te gaan regenen maar dat doet
het toch net niet. ik zou kunnen
Sterven, want melancholie wordt
me teveel haast, de bladeren
draaien dol, tollen over de ver-
laten straten. Nog één regel
Dan, en ik wacht gelaten op
een zin, op een donderslag
die me wakker schudt.…
Huurcontract
gedicht
2.4 met 84 stemmen
20.468 We zijn binnen voor de regen
van melancholie.
Misschien is dat minder passionant
dan vroeger, als je klaarkomt vraag ik 'wablieft'
en grappen in die trant.
Maar ik heb je meer dan vroeger lief:
er is zoveel mee 'jou' nu dat ik ken,
zoals ik ook voor jou meer ikken ben.
En allemaal samen hebben we dat zootje van zes.…
Overgave
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
625 volle genieten
en dan twijfelen
Altijd een nevenpad
In het vizier houden
Een alternatief
De controle houden
Want stel je voor
En ‘wat als’
Kwetsbaar voor geluk
Afstand inbouwen
Leven in het toen
Leven in het dan
Zien van mogelijkheden
Terwijl ze er nu al zijn
Ontbreekt het mij
Aan lef en doorzetting
Blijf hangen in
De melancholie…
Buitenlichamelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Had ik keus gehad
dan was ik liever wezen dwalen,
onstoffelijk, met overgave
in melancholie gevangen,
tijdloos zwalkend
door lege gebouwen
zoals op foto's afgebeeld;
plaatsen van verzameling,
tempels voor mensen
die, in het leven staand,
slechts eindigheid beërven.…
Samhain
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
520 Nu komt het los
Wil het niet meer
Even geen ruimte
Het te verkroppen
Parels van weemoed
Dringen zich op
Branden mijn ogen
Willen niet stoppen
Zo'n dag
Echt zo'n dag
Vol melancholie
Behelst mijn gevoel
Doet mij stil staan
Eist al zijn tol
Zuigt mij zacht leeg
Bedreigt voor 1 dag
Mijn zwakke bestaan
Vandaag is zo'n dag
Magisch Samhain…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 slechts als een zweem te merken
ik tast blind stap na stap
bemerk al snel - na iedere trap
omhoog - de ketens die mij houden:
eenzaam verlangen en een doffe pijn
de zijde weeft zich nauw en vast
tot zij mij duwend dwingt en past
een keurslijf van haar engte
en ik mij nauwelijks nog herken
gevangen in het spinnenweb
van droefheid en melancholie…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 De onnaspeurlijke lucht van
kruiden en verre melancholie
vormden het latere verlangen
naar dat, wat in woorden nooit
goed kon worden gevangen.
De eeuwenoude rust van dat
tropenland, 't klonk als een
havanaise die nimmer werd
versneld; de koele bergen
waar de thee reeds toen met
zoveel geduld werd gesneld.…
Woestijn
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.957 De zon schittert in al z’n facetten
fel schijnend alsof ik jou overals zie
De wind wuift het zand om me heen
als je stem in liefdesmelodie
Droogte acteert het gevoel van hunkering
naar regen de tranen der zeldzaamheid
De melancholie van droogte overheerst het spel
regen is het antwoord de perfectie van deze drieëenheid
Handen gespreid ontvankelijk…
Bosrand
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
758 Melancholie drupt uit m’n ogen.
Wishing you were here….…
Geen tranen zullen op mijn graf-stee vallen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.078 O 't Leven is één Melancholie
Van veel verlangen en veel krijgen, om weer
Te grijpen naar het aller-onverkrijgbaarst,
Hoog in de wolken zwemend, onbereikbaarst
Geluk. Geluk? O Mens, wat zijt gij dom weer:
Heel 't Leven is Eén reine Melodie.…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift het brood uit je zakken gespaard]
onderstreep
met perceptie vul je geen buiken
[niet alles van waarde gaat de mond rond]
tot het eb wordt en de kering gaat gaan teren
incluis en sluit het in
zet dan nauwgezet je beletselteken
de melancholie…
Dag, Dagsluiter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Melancholie en mislukte aardse
dromen, Simon Carmiggelt kon ze met
Een mooie 'kronkel' belonen.…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 hoe de avond valt over de schemering
van verlangens ontluistert het hart
zich in deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 meaux
ik zag mijn overleden vader
op de terugweg vanuit zuid-frankrijk
in meaux, rue de la république
in een rolstoel voor de etalage
van een fotozaak
met zijn drieën
reden we richting senlis
onze wegen keerden
zich naar binnen
deden de steden weemoed en melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde…
Wat was herneemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
621 korte en lange armen draaien door
laten lege emoties achter
op volle aanrechten
de nacht trekt op
tegen dampende ruïnes
herkent
de melancholie
van hetgeen voorbij is
slaat verzwegen neer
op vaag geworden lachpreken
de hoop vervliegt mee
als mannen zich verschansen
tussen dennebomen en bitterborrels
op Garmisch’ hellende vlak…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof ik het vandaag anders zie.
Geen vaste grond onder mijn voeten
en mijn zintuigen op slot.
Toch adem ik en zie alles om mij heen
en hoor daarbij ieder geluid.
Het lot lijkt mij te bestieren en
dringt binnen door mijn huid.…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 het middelpunt, de injectie met het zaad van
de astronomische wet van melancholie, zij drijft
de spot in de mantel van het gedachtegoud
waaruit ik werd geslagen.
de droefheid tot een feest verbouwd,
de naam heb ik gezocht naar een wil voor
een mensenschuwe daad.…
Gewortelde waarheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
444 Alsof de wind het geheugen had meegenomen
langs nostalgische familiebeelden
in een televisieserie over melancholie
zo lieten wij ons vervoeren
in de spanning van het ogenblik
het moment van gewortelde waarheid
voorovergebogen als naar de grond
gericht om het zware werk te doen
voor de doden die ons lieten falen
toen de weemoed kwam met…
Nattigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Zak maar weg in de eindeloze
doolspelonken van de meest zwartgallige melancholie,
waar jouw blote zenuwen weerloos bewegen als zeewier
op de bodem van de oceaan. Sta stil bij iedere stad
van gestolde heiligheid, schimmen die het ware licht
waren.…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
434 herinneringen
soms goed, soms slecht
maar hoe beleef ik ze echt
is het recept vaak niet
een eetlepel verdriet
met een snufje melancholie
een handjevol weemoed
en een beetje nostalgie
een theelepel gelach
en een pan vol idealen
die ik allemaal zag
smoren in het eigen falen
en verder een sudderende wens
om boven mijzelf uit te stijgen…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 herinneringen
soms goed, soms slecht
maar hoe beleef ik ze echt
is het recept vaak niet
een eetlepel verdriet
met een snufje melancholie
een handjevol weemoed
en een beetje nostalgie
een theelepel gelach
en een pan vol idealen
die ik allemaal zag
smoren in mijn eigen falen
verder een sudderende wens
om boven mijzelf uit te stijgen…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 we het hoofd verwijten
dat het
of het heden vergeven
dat het
een hoofd heeft vergeten
het is een vraag geen vraag
vaagweg
heeft het een mond in de einder
een stilleven in lood gedompeld
vertraagd
met kiezels in de schedel
is het improviserende
met vlokken in de wimpers
de hoge noot van de triomfboog
onder de melodie van de melancholie…
Nachtelijke verdachte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
806 en wijs te verklaren
…Een moment daar in de schaduw van de dag,
enerzijds de eb anderzijds de vloed der gezelligheid
Die ster in de nacht buiten alles in één oogopslag,
opende het hart zonder sleutel bij aanwezigheid
Tart het lot me met wakkere telepathie,
waarom is geen issue bij sierlijke gedachte
Ben je de sterkste in begrip en melancholie…
Regenlucht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.014 melancholie?....
zo noodloos in de onverschilligheid der dingen,
bestendig draaiend in hun vast omschreven kringen
en zielloos hangende in die eindeloze nood
van wat?... 'k en weet niet wat...
en boordevol is 't herte,
onledigbaar, - en staat het vol van vreugde of smerte? -
'K en wete....…
Zo helder als glas pater familias
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Geliefde zelfs het zwart van je ogen spreekt boekdelen
al draag je ook vaak die onaantastbare melancholie,
onze leeftijden we laten ze vanaf nu ongeschoren,
herstartten het leven samen als pril en pasgeboren.…