635 resultaten.
UItgelekt mascara
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Zwijgzaam zonder mijmeren
bedekt zij haar lichaam
als een rode hartendief
om te vertrekken zonder afscheid.…
Vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
454 jouw pen raakt mijn ziel, vederlicht
letters weven woorden in welsprekendheid
die zachtjes landen in een literair gedicht
dat zoet en mijmerend blijft zweven in de tijd
woorden die als veertjes
blijven liggen op mijn huid
zo teer, zo fijngevoelig en zo licht
maar die tezelfdertijd getuigen van gewicht
hoe blank een ziel dat zoiets wonderlijks…
Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.642 Dat's om te wenen, want de mijmering
Over een ding, is teerder dan het ding.…
een schildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 de lucht boven
de kleine haven
bezwangerd met
tranen en blauwe
slierten verlangen
en altijd daar beneden
de drentelende mensen
die naar verre witte
zeilen en hun
vuurtoren turen
altijd zijn er de
scharrelende mensen
nabij de grijze
hoekige blokken
van basalt
de ouden mijmeren op
verweerde groene banken
en altijd kleine…
De regenboog
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
820 Een wonder om te zien,
een boog van mijmerende pastellen.
Ze smelten samen,
van licht naar donker.
Zij spannen zich uit,
ze rekken zich,
van de ene kant
naar de andere.
Het duurt niet lang,
de vervaging begint.
In onze ogen,
blijft het mooie.
De heerlijkheid van
onze natuur.…
Als jonge god
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
883 in kleine mijmering
oranje op het strand
de huid lichtjes verbrand
een zee die koelde
voelde hoe de zon
je hart verwarmde
rust gaf en omarmde
met een paradijselijk gevoel
voor even was
de slang er niet
ik gaf de appel waar
je zichtbaar van geniet
jij klokhuist alle tijden
mag ik met jou godin
als jonge god de golven
van de liefdeszee…
de oude dichter
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
776 alles hangt af van wat ‘t geweest is
zo hoorde ik de oude dichter praten
wat later schreef ik zijn mijmerende
woorden op de rand van een dicht
gevouwen krant
als een reminder -nee, als een ode
aan een man die zijn uitgesproken
zinnen als broosgerijpte gedichten
klinken laat
wat hem nog dagelijks bezielt en
verwondert ook mij van…
Verlaten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
588 Verlaten dier, treed
uit je schaduw,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij achterna, je
verlangen versleten tot
schrander dier, wat doe je
nog hier, het is om even
hoe je mag heten, toch
zal ik je strelen, om
zovele dromen met
je delen, de zwakheid
van je kracht, tot mij zal
blijven…
Weemoed
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
557 zomer voorbij
droef stemmende herfstwind
een lange winter voor de deur
mijmerende avondwandeling
over schone larie
en duister zeer
vanavond geen maan
de schijn ligt ergens verscholen
in 't glimmende gras
ook als 't lichaam rust verdient
is het voor het hoofd
vaak moeilijk wennen
het is nacht en donker
ik denk niet dat hij het merkt…
Toekomst in je rug
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
851 Achterstevoren
rijd ik
in een trein
het landschap volgend
naar de einder
mijmerend
peins ik
over fouten
in mijn leven
steeds kleiner
word ik
inzicht
wordt me niet gegeven
wanneer details
naar achtergronden
vervloeien
vooruit
ga ik rijden
in de trein
focus
krijg ik
op het landschap
de horizon
zet zich uit
komt razend…
De regenboog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
569 Een wonder om te zien,
een boog van mijmerende pastellen.
Ze smelten samen,
van licht naar donker.
Zij spannen zich uit,
ze rekken zich
van de ene kant
naar de andere.
Het duurt niet lang,
de vervaging begint.
In onze ogen,
blijft het mooi,
die heerlijkheid van
onze natuur.…
Fantastisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
333 Daarom mijmer ik graag over toen,
Verlang ik terug naar eer,
Wil dan alles weer graag overdoen.
Dat gaat alleen in mijn fantasie,
Niet in het hier en nu,
Verheug me over in m’n fantasie zie.…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
Heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Vlieg ik uit mijn mijmering.
Zo begin ik steeds weer mijn dag.
In het water.
Ik begon al in mijn baarmoeder,
als foetus.
Nu drijf ik in mijn badkuip,
als blote heer.
Heerlijk.…
vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 silhouet op:
mijn geketende vader
dichterbij kon hij niet komen
de doos van Pandora boordevol
met onmogelijke verlangens
bleef hermetisch gesloten
het leed zou te groot zijn
we stapten over de valkuilen
van onze zwijgende harten
in een beschermende stilte
vloeiden we samen
ik kwam hem zoveel later
zo vaak tegen, mijn vader
in mijmeringen…
Allerzielen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
693 Allerzielen is bidden en knielen
voor iemand die ons dierbaar is
in het licht van een felle najaarszon
verschijnt weer een mooie herinnering
hoor ik een stille mijmering...…
VOOR WIE DE SCHOEN PAST
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
877 is dit een wrange grap
of de trietstheid ten top
hoor ik mezelf hardop denken
mijmerend over de juiste reden
probeer ik mij iemand
voor de geest te halen
uit mijn kennissenkring
die barvoets door het leven gaat
maar het lukt me niet
Lejo van Kuijeren…
Onvoltooide dingen?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
473 zijn
de wilgen die het lot bepalen
tot de waterspiegel hen vindt
De witste seringen uit het verhaal tonen
de geurigste kleuren van het avondrood
in het groenste kroos gaan ze ten onder
in de ademnood van de onvoltooide dingen
De hemel richt zijn bühne in,
trek een blinddoek voor de zon,
hier is geen souffleur voor nodig
de mijmeringen…
Heimwee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Dan denk ik terug, aan die tijd van toen
mijmer: kon ik er maar íets van
overdoen...
Maar dat krijg je niet, op zeker een tweede keer
dus doe ik het met nú, maar soms overvalt me
weer, dat gevoel van "weet je nog die tijd van"
En daar zit ik dan....…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
vlindervrij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.114 jij doet je eigen dingen
ik laat je vlinder-vrij
en zing dan waarom sluiers
om zonnestralen zijn
waarom zou ik je snoeien
je bloemt wild als de wind
jouw regenboog die bloesemt
mijn hart licht als een kind
je lach om kleine dingen
je korenkleurige haar
je warmte voor de kinderen
laat mij mijn mijmeren maar
ben ik bars als een boeman…
Verstild
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.351 Verzilverd hebben we je zachte lach
je milde staren in brons gegoten
het stokkend hart voorgoed omsloten
en strijden nog mijmerend jouw slag
Wat is verliezen of gewin
in de leegte van verstilde uren
zelfs de balsem kan het schuren
niet verzachten in ons gezin
Zo onraakbaar dichtbij
zo tastbaar ver weg
altijd die echo als ik zeg
waar…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Mei
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.196 Dat’s om te wenen, want de mijmering
Over een ding, is teerder dan het ding.
----------------------------------------
uit: Meiboek II fragment (1889)…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Op de grens tussen hemel en zee,
deinen op de zeespiegel
ontelbare mijmeringen.
Zachte zonnestralen verlichten
mijn dierbaarste herinneringen.
Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.…
Père-Lachaise
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
881 Mijmerend bestudeer ik zo hun werken
mij van de eindigheid meer bewust.…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
mijmer ik langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte…
Herinnering aan vader (II)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Ik huil voor de tijd die nu tot mijmeren dwingt,
want geen appel smaakt nog hetzelfde
en de stem van mijn vader is al lang niet meer...…
Schrander dier?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
525 Verlaten dier, treedt
uit je schaduuwen,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, er zijn spelen,
loop niet in dood in je
levensspoor je lot achterna,
je verlangen versleten
tot schrander dier.…
ONTMOETING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Ik mijmer nog wat
over de weg en het doel
van leven en dood.
Over de liefde
voor jou en ieder ander
en de ellende.
Hoe ik het lijden
en de dood kan ontlopen
en zin kan geven.
Hoe aftakeling
en ondergang der wereld
geluksdeur opent.
Hoe ik mij verhef
boven alle ellende
en met jou geniet.…