727 resultaten.
Vruchtbaar
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
4.142 met haar heel vertrouwd
Ik ben nog te levendig
Te jong voor een jong, te oud voor ieder voor zich
Ik geniet de vrijheid die nog niet benauwt
Ik wil geen teer leven in mijn handen
De verantwoording van het vormen van een nieuw leven
De kans is groot dat het mij voor zijn ogen ziet verbranden
Voor mijn leven durf ik geen geld te geven
Ouderdom…
LEVENSWEG
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.217 Maar als de tijd niet meer je voorhoofd kust,
zal ouderdom onzichtbaar rimpels kerven
en je herinneringen grijzer verven.
Is het dan echt je leven en je lust
om zonder einder rusteloos te zwerven
en nooit het zalig niet-zijn te beërven?…
De grootmoeder (variant)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
3.573 Haar hoofd, van ouderdom te vol
om er weer kind te kunnen zijn,
verviel tot labyrint.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.
Haar ogen, eindelijk in staar gebleven,
zochten nog lang naar een gestorven vader
achter een ontbrekend raam.…
Jannetje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.497 Verwrongen beelden
waren haar gedachten
Gevangen en vervlogen
kris kras in de tijd
komend van waar niemand naar haar reiken kon
het zijn de ziekten van de ouderdom
ver achter grenzen van verdriet en spijt
Wij wachten hier
in onze werkelijkheid?
Wat is nog waar?
Wie blijft er nog zichzelf?…
ADORO TE 2 IN MINEUR -
gedicht
2.3 met 377 stemmen
81.514 Aan het eind van de straat kijken twee oudjes door het raam.
'Schat, de vuilnisbak wel buitengezet?'
'Donderpad? Die kat zal ik vuur doen vreten.'
Daag het monster niet uit, schrob je eigen stoep
vooraleer zwarte ruiters je berijden.
Over liefde zwijgen en in stilte lijden.
De zee is grijs. Vergeet-mij-niet en ereprijs.
------------…
Extra tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
327 Ik leef al meer dan ’n decennium
in d’extra tijd die mij is gegund,
Door mijn levensstijl of sociaal milieu,
Is gekocht of cadeau gekregen.
Alleen helaas was mijn levenspartner,
Met ongeveer gelijke premisse,
Geen extra tijd gegund,
Wijl het DNA erg ongelijk is verdeeld.
Ik mag nog van het leven snoepen,
Ervan genieten dag voor dag,
Wijl…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
Ontelbaar feest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 De oeroude plicht
voor elkaar te zorgen:
er kwamen belastingen van
dus moesten we leren tellen
Hartstikke leuk, we tellen
stoeptegels en knikkers
de kaarsjes op de taart
en het geld op onze naam
We begrijpen de wereld
en delen alles netjes in
jong en oud, arm en rijk
(hokjes die met ons meegroeien)
tot de getallen te groot worden…
Ik ben een appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 groene, gele en rode appels
(peuters krijgen appelmoes)
De hele dag door delen leraren ze
rond, ze stellen vragen en oefenen
antwoorden, steeds iets nieuws
onder de zon, en daarna slapen we
onder de maan en de sterren
Van jongs af aan hang ik
mijn takken vol appels
tot ze niet meer kunnen
en bezwijken onder de last
of breken van ouderdom…
Gedragen aan de levensboom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
267 Langzaam kleurt het bladerdak
naar pastel van vele kleuren
op het pad hier en daar een dode tak
een zachte bries brengt herfstgeuren.
Een oudere man loopt over de paden
genietend van de herfstzon
de grond bezaaid met blad en zaden
nu stervend nadat in de lente hun leven begon.
Zo is het leven dacht de man
één jaar is voor 't blad genoeg…
Visjnoes cirkel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
77 Mijn dik wit bloot been
krom omhoog
het armvlees spierarm slap
middelvinger op de punt
van de grote teen, een cirkel
net gelukt contact met mezelf
Wat een gedoe en het moe
steeds meer het moe
van alles niet weten waar
met wie en wanneer maar
ergens ooit een keer-
punt ongemerkt voorbijgegaan…
Dommeldood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Het kan zo lekker wezen
sommigen doen het voor hun brood
zo heerlijk tussen twee werelden hangen
nog even sluimeren voor je weer in de pas loopt
deze dommel kan ik waarderen
maar sommige doen het tot hun dood
ze zitten maar wat te rond te hangen
met een scheef hangend hoofd
soms slaat het hoofd naar voren
gebogen in een stram en oud lijf…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
369 De kamers leeg,
de muren kaal,
de foto's weg,
het hol geluid,
de scheurtjes scherp,
de mankementen bloot:
de oude thuis wordt huis.
Pijn en weemoed.
Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?
En zijn de…
Beddingen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 Automatisch gaat het niet
wel bijna vanzelf, stromend
door gladde beddingen
om elkaars ongemakken
en gevoelige plekjes heen
naar stille wensen
Alles op zijn vaste plaats
dat helpt, en blijven eten
natuurlijk, genoeg zon zien
om niet te versomberen
of weg te dromen
in een romantasie
van eeuwig jong
nog lang en gelukkig
van lente…
WZC
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
287 'Wat doen de bewoners hier toch de hele dag',
vroeg een bezoeker.
'Wachten',
zei een verzorger.
WZC
wachten op morgen
wachten op ontbijt
wachten op toilet
wachten op medicatie
wachten op middageten
wachten op bezoek
wachten op avondmaal
wachten op slaap
wachten op sterven.…
Einde der dagen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
53 Wanneer
mijn toekomst niet meer denkbaar is
morgen een herhaling van vandaag
uur na uur dezelfde dag
wanneer
wanneren eigenlijk niet meer
bestaan, alles nog een keer
gedaan moet worden
wanneer
mijn adem zwakker
mijn bloed langzaam
mijn darmen van slag
wanneer de allerlaatste vraag
is waarom
blijf ik verlangen
naar wat ik niet meer…
Vaderdag
hartenkreet
3.4 met 99 stemmen
10.660 De gebreken van de ouderdom,
"wat zeg je nu tegen mij?"
Hij kan niet zo goed meer horen,
maar dat hoort er gewoon bij.
Gebogen is de rug inmiddels,
door de lasten en de zorgen?
Komt het vandaag niet af,
dan doen we het toch morgen!
5 minuten lopen naar de buurtsuper
en ook terug naar huis weerom.…
501
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
3.218 Het strakke katoenen gewelf
Een hemelsblauw wonder
Duizenden lijntjes lopen
Van rechtsboven naar linksonder
Haar tweegespan beweegt
In het door ouderdom aangetaste
Met hier en daar een kale plek
In het verbleekte uitgewaste
Spelonken onder het zitvlak
Sierlijk openend met elke tred
Witte strengen strekken zich als tralies
Derrière achter…
meander
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
520 het verdriet ligt verscholen in de avond
aan de oever van een slingerende beek
uitgesleten bochten, vechtend drieblad
vochtige oktoberdag, klamme vermissing
ik kan jou met duizenden zinnen raken
weerspiegelen en kabbelen, steile oever
er gaan bladeren voorbij, ze passeren en
draaien, dansen opgekruld van ouderdom
voorbij gaat mijn droom,…
de ziener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 ziener
het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend…
Ontwaken
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
681 Vrouw van de wereld werd ze ooit genoemd
Met verve heeft ze deze rol gespeeld
Die is voorgoed voorbij nu en vergeeld
De trap des ouderdoms is opgedoemd
Koningin af, geen dar die om haar zoemt
Geen imker en geen korf, geen honingteelt
Vrouw van de wereld werd ze ooit genoemd
Met verve heeft ze deze rol gespeeld
Te lang heeft ze haar innerlijk…
MIJN LAATSTE STAP
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
796 breuk
een eerste kreet
de eerste stap
mijn groei
is hand in hand
het moet alleen
mijn eerste val
ook weer een stap
mijn onvolwassenheid
geen hand, geen steun
alweer alleen
het lijkt een val
een stap, een misstap
ja, misschien
mijn vader zijn
mijn hand geeft steun
kind niet alleen
vermijdt een val
alweer een stap
mijn ouderdom…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen, thema neigt
naar overdrijving en naar eindigheid,
wrange paukenslag van ouderdom…
Onjuiste percepties
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 waar mijn hand de lijnen trok
schetste het verleden houtskool
strepen op het uitgeleefde linnen,
vlinders vluchtten te snel uit hun cocon
en stierven in het merelzoete maanlicht
de nacht was niet meer dan
een bezem waarvan de steel
onzichtbaar de ouderdom flankeerde
met een duisternis waarin de kurkresten
bleven hangen aan de rand van het…
30 JAAR WORDEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.143 Laat gerust ook een traan
huil, bid en verwonder
het verlicht en vergroot
je kans op 'ouderdom'
ik bedoel oud en wijs
op z'n minst verstandig
licht en luchtig leven
ook na je dertigste!
----------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman
Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…
ziener
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend opkruipend…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig is
of zal ik zingen over de liefde
Over tabak en vriendschap
over geur en wijn
over schepen zeilen meeuwen over ellende
over de ouderdom…
De vaas
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
610 vormen
gul bij de bovenkant
de blauwe bies verdraagt de stormen
zij voert ons terug naar een jeugdig land
Waar flair zo vrouwelijk is
een blik je kan noden
waar je vorm aantrekkelijk is
waar jaloezie kan doden
Verbinding geeft de blauwe band
als levensader kan hij voeden
hij houdt bij storm ook stand
kan ons voor rampen behoeden
De ouderdom…
In de lange avond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 ook in de lente
van de ouderdom,
vol met babyboomers
uit de vorige eeuw,
rijpen nog zoete druiven
al dragen ze gerimpeld vlies
en lijken stram om nog tegen
vele winden in te wuiven
ze hebben vaak twinkelende ogen
en worden harten goudgerand
door zorg voor hun nageslacht;
de kinderen van de kinderen,
die nog niet in het moeten
van…