534 resultaten.
Ontdekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 die je met haar was en gebleven omwille
van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn
De zwarte engel op de linkerschouder tekent op
de witte trekt de goede daden boekhoudkundig af
Je komt haar in jezelf tegen als de zon en de maan
ontkomt niet aan haar aanwezigheid en het verschijnsel
van liefdevolle, onbegrepen daden, zwarte gaten
planeten…
Ik moet niet alles willen weten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 vanuit mijn irissen tasten de meest
bekende spinnen met lange poten
die zich in observatie verschansen,
millimeter voor millimeter over jouw
gelaat voelsprieten
en willen weten wat en hoe jij over mij denkt
maar ik begeef mij over de rode planeet
mars waar ik nooit zal belanden
omdat die afstand te groot is en toch
voel ik dat jij van mij…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Sterren planeten razen door elkaar
en moeten in banen worden geleid.
Melkwegstelsels in kaart gebracht
en onderhouden, clusters uiteen-
gerafeld. Altijd druk, altijd druk.
En dan die reizigers,
altijd hun geliefden kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.…
Halfslaap voor Noortje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
891 De droom zoekt zich een compagnon
met wie hij het brood breken kan
een glas drinken op het leven
op sterren, planeten en de zon
Een vlinder is de bontgekleurde droom
een mens die gezocht heeft
zich uitrekken, ontspannen kan
de tijd aan zich voorbij laat gaan
Zo hoog wuivend met de takken
innig met de aarde verbonden
Droom heeft een thuis…
luchtledig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 is er water op een planeet
dat niet lijkt op zinsbegoocheling
ik weet niet eens wat een planetoïde
is, ik denk een soort halfzus
opgetrokken uit verkoold waterstof
en verstrengeld in ketenen
bij gebrek aan een dwangmatige
definitie noemen we haar 'leven'
elke fantasie wandelt de ruimte in
(gedachten laten zich niet vangen)
een steen…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 toplaag van
grote woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels gepolijste
blinkende oppervlakken
immens rijst de
verbinding tussen
planeet…
Soms tot bloedens toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 gedaante
die hij moest aannemen
om mij voor zich te winnen
Zijn verliefdheid verlegde grenzen
We voerden lange gesprekken
en maakten toekomst-
plannen voor de wereld
zoals die behoorde te worden
met ons stralend in het midden
als een zon die niet toegejuicht
hoeft te worden, maar gewoon bestaat
om rijkelijk te delen wat hij heeft
De planeten…
ZOMERSE GRIL
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
201 vee
koren en groente
weldoorvoed dankzij
verspreide stalmest
en vergane planten
aan de aarde toevertrouwd
velden en akkers
genieten van gulle regen
maar kampen daarna
met tergende hitte
aren en gewassen
verlangen meer water
dieren aanbidden de schaduw
de zon vol kwelling
maakt plaats voor zoele nacht
sterrengroepen en planeten…
Voetstappen…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
90 Deze groene planeet
is bevreemdend raar
omdat we niet meer omkijken
naar elkaar
we marcheren in cirkels
alsof we rode bosmieren zijn
want de mensheid is groot
nimmer klein
al blijft ons doel onduidelijk
omdat de keeper heeft verloren
hij liet alle ballen door
geschoten van de hoge toren
nu bouwen we een blokkendoos
vol pietluttige…
Is het een fabel?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.116 Kom je van Mars,
kom je van ver,
kom je van de een of andere ster,
of kom je van een andere planeet?
Er is er maar één die dat weet!
Je bent een engel tot mij gekomen,
maakte een einde aan al mijn boze dromen.
De hemel op aarde heb je mij gegeven,
voor altijd en eeuwig ben jij een deel van mijn leven.…
Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
724 Na al die eeuwen zijn wij nauwelijks bekend
gebleken met de éénzaat onder de planeten.
Nog kleiner is de kans dat haar equivalent
zich meldt, opdat wij ons met deze mogen meten.…
- Vertel de zon -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
838 Vertel de zon,
die binnenkort verdwijnt,
ik herinner mij
hoe groot de planeten zijn
vertel de zon,
van dunne gouden draden
gesponnen op aarde, flinterend
daar waar de zon doorheen schijnt
en hoe ik besloot om goudsmid te worden?…
Lafhartig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
629 Vredige bevredigende ervaringen bewerkstelligen
juist het voortbestaan van deze planeet.
Met veel moed en een dapper hart als sterk gegeven, geschreven.
Er is geen einde.
Er is enkel leven, om door te geven, telkens weer.…
Religieuze vriend
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 onderkoeling van mijn ratio
is jou niet ontgaan door de mystiek
jij voelt het via het opperwezen
ik omarm de natuur
met diverse gebreken
en in de zwoele nanacht
van onze zwijgvoltooiing
zijn er allerlei bewijzen
voor het simpele feit
dat ook hersenschimmen
kunnen dansen
aan de rivier en naast de vijver
onder de maan op onze planeet…
Helder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
495 De dichter is een halve helderziende
Daarom noemt men gedichten POE-ZIE
Hij maakt contact met ongeziene vrienden
Door middel van symbool-telepathie
Zij zitten of zij lopen, de Poëten,
Met hun kristallen bol of telescoop
Te zoeken naar signalen van planeten
-of dichter bij- van menselijkheid en hoop
Hun hersen-schijf bevat vergeten woorden…
Van hier naar het uitspansel en terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Vanuit de hemelboog
Boven in mijn hersenpan
Reis ik in de capsule
Die mij royaal ter
Beschikking is gesteld
Naar het uitspansel
Dat zich onmetelijk
Boven mijn heelal
Uitstrekt -
Planeten zie ik,
Sterrenhemels,
Melkwegen te veel
Om te tellen -
Ergens halverwege
Kom ik de Hubble
Tegen die met
Zes en zestig duizend…
Ongeëvenaards
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 sluiers weg in zijn geaarde
onderkomen, nam ons mee
in het slag – en vuurwerk
van zijn wisselende dromen,
in de creatie van z’n Odyssee
ongeëvenaards de caleidoscoop
in zijn shuttle van onvoorspelbaarheid,
om in zijn eigen baan te blijven zij
aan hij zweefde hij glorieus langs
werelds bevooroordeelde normen,
geleefd op alle planeten…
entiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 adem bevat stilte afwezigheid
is afbraak ook niet meer wat het geweest is
een breukvlak, een zeurende pijn
deelbaar door twee, een limiet
neigend naar oneindig, voortijdig
te laat om in te grijpen
op tafel staat een schaal
alleen door handen neergezet
wat niet wegneemt
dat ogen veranderen in slaap
bossen en meren in water en planeten…
Niet stoffelijke zielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 strak dreven
de wolken
hoog langs
ontdaan van
hun last
zelfs de kleuren
waren even
te gast in
het nog
donkere kielzog
zij contracteerden
de immense leegte
die het onbenoemd
grote universum
had te vergeven
mijn kijken
kon niet verder
reiken dan wat
lichtende sterren
voorbij de planeten
hun plaats
en benoeming
ben ik…
Wolkenbrij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 extatische
woordenbrij
weet ik alleen niet
hoe ik telkenmale
bij het ogensperren
naar zon maan en sterren
mijn wolkewietwoorden
moet zien af te remmen
wie helpt mij in mijn
schier bovennatuurlijke paranormale ervaring
van het surrealistische
boven- en ondermaanse
in deze uithoek
van de melkweg
rondom onze wolk
omringde planeet…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 Hoe probeer ik in de eindeloosheid te blijven
van een tijdelijk verblijf hier op deze planeet
hoe kus ik een maagd zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
67 liefde voor de aarde
gaan we de straat op,
de aarde heeft geen liefde nodig
ze is geen moeder die we moeten redden,
geen treurende weduwe die op ons wacht
zij heeft nooit
om die familierelatie gevraagd
het is een kolkende bol vuur
die al vier miljard jaar door de
leegte suist,
zonder naar ons
te hebben gevraagd
wij omhelzen geen planeet…
Boom (borderline)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.052 Een boompje dat werd geplant
Ergens op deze planeet
Het boompje staat nu vast in Nederland
En vroeg zich af wat het daar deed
Het voorziet de mens van zuurstof en kijkplezier
Het wordt "gebruikt" voor hout
De bladeren die als voedsel dienen voor het dier
De boom nu volgroeid en houdt zich staande in het woud
Het woud omringd door gevaar…
Mijn laatste aanklacht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
777 Verlossing van het kwaad,
verzadiging op deze planeet,
in sluipend verdriet en verraad,
met een oorlogsjas aangekleedt...
Roodverlichte, zwarte hemel,
spuwen vuur van kanonnen,
in hypocriet gefemel,
dat er een heilige oorlog is begonnen...…
Maanvrouw I
hartenkreet
3.6 met 32 stemmen
1.739 De waterlelies hadden
Hun bladeren gesloten
Maar ook de ganzen
Hadden zich laten foppen
Want ze deden een dutje
Midden op de dag
De ganse wereld had
Zich aan het hemelruim
Het firmament vergaapt
Een kort moment had de
Maan zich tussen Zon
En de Planeet geplaatst
Heel even tussen zon-
Licht en het aardedonker
Tussen hem en mij
De…
Geslaagde mislukking
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
714 Goethe zag het al
inspiratie eist een ster
een planeet die je bidt
niet dichterbij te komen
eerder veraf te schijnen
Venus en Mars volgend
reizend naar de horizon.
Ik schiet doelen voorbij
en laat de rozen heel
om als bij te zoemen
naar geuren en kleuren
die de evolutie geeft
als bewijs van een wezen
dat zich opheft in niets.…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 Sterren, planeten razen door elkaar
en moeten in banen worden geleid.
Melkwegstelsels in kaart gebracht
en onderhouden, clusters uiteen
gerafeld. Altijd druk, altijd druk.
En dan die reizigers,
altijd hun geliefdes kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan God te zijn, werd ik een mens,
Ik zou de mensheid maken tot een God
Van alle goden, zonnen en planeten.…
Nergens zet je me neer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In deze kille wereld
van vervreemde planeten
de wijsheid in een kan
aan het glazen raam gezeten
deze ronddraaiende aardkloot
zonder dromenland achter de horizon
heb je hulp nodig, vraag je me indringend
nee ik red me wel, de wereld staat in brand
nergens zet je me neer, ik verblijf in jouw leegte
jouw schaakspel in een niemandsland
onder…
Ergens in een trein
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Weet niet of ik een lach moeten laten vallen
in mijn tranendal van diepe stilte
wanneer jij er straks niet meer bent
ik jouw gedichten niet meer durf te lezen
halverwege de vergeten planeet
ergens in een trein op weg naar niemand.…