3158 resultaten.
Feeks
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.124 Wat ik niet bereiken kan in jou
terwijl ik observeer en reik
is omgekeerd evenredig aan
wat ik van mij laat zien.
Een meer helder als glas, waarin
kristallen vissen het licht breken
en kleuren tonen, verdwijnt in
één harde klap spoorloos.
Met kromgetrokken tenen en in-
getrokken klauw, hou ik van jou.…
Binnenskamers
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.266 waar
vindt zij
de waarheid
in gedachten
die enkel
haar geheimen
omvatten
beklemmend
het gevoel
van willen weten
maar niet
vinden
plaatsen
waar niemand
ooit
haar paden
heeft betreden
een stille stem
van binnen
ogen
in de verte
van haar reiken
de waarheid
veilig opgeborgen
aan de oever
van haar
hart…
Oude was
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.025 Het vuur van de avond
brandt in mijn netvlies en ik reik
naar het beeld achter mijn ogen
om te vergeten.
Ik hang mijn was over de leuning
van een oude brug, het water
zwijgt in al haar vormen.
Straks kom ik thuis
dan zwem ik weer
mijn rondjes als vanouds.…
kom maar
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
824 eens zal ik jou
wenken en vragen
kom maar
ik zal er zijn
door mijzelf
te schenken
en jou zwijgend
op handen dragen
ik reik je
mijn gebroken vingers
ook verbrand aan vurig leed
geen wanklank
vlucht weg tussen
mijn lippen
vertel mij dan
aan wie het leven
soms niet vreet
en welke aders
geen weet hebben
van dichtslibben…
zoveel verder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
599 tussen de vogels zocht ik hem
een vreemde in nabijheid
ik speurde lente
in zijn roep
herkenning in zijn ogen
als was het reiken naar
eenzelfde hoogte
of blindelings op zoek
naar vaste grond
maar hij zou zingen
op de randen van de nacht
en daarna bij me komen zitten
vandaag zag ik ons
zij aan zij in een volmaakte vlucht
nog nooit…
Gevoelens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Vrienden je de hand niet
meer willen reiken, dan zal
de zon even niet schijnen.
Liefde is toch niet gebonden
aan een man of een vrouw
gevoelens kan je niet verstoppen
al is je liefde niet voor een persoon
zoals ze van jou zouden verwachten.…
Handreiking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.017 Het is zo makkelijk
om neerbuigend te doen,
het is zo easy om weg te kijken,
het is voor de hand liggend
om hatelijk te reageren,
blijkbaar zitten die emoties
bij mensen aan de bovenkant,
maar toch: vraag ik me af,
hoeveel een compliment kost,
hoeveel moeite het is
om iets aardigs te doen,
hoe knap het is om de hand te reiken?…
De opgeheven hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 nog zie ik
de opgeheven hand
kan er niet mee leven
zij blijft zweven
voor mijn geest en deelt
de wegen die ik neem
nooit frank en vrij
jij bent er in
verschijnen altijd bij
is het een waken
of daalt de hand
opeens in keihard raken
jij kon mij
geen vingerwijzing reiken
ging dood zonder om te kijken…
Waarheid van de leugen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 werkelijkheid
Verbeelding van de waarheid
Verdediging van de trots
Veroordeling van de onschuld
Verspreiding van het slechte
Vernietiging van het eigen
Wij, die zijn ondergedompeld in het onjuiste
Verdrinkend in de de diepte van het vloeiende
Water als normaliteit
Doorgebroken door de dijken, om de mensen te bereiken
Onwetend blijven wij ernaar reiken…
Positieve benadering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
547 Reik ze kansen aan
en ja, dan verbetert ook
het ouderbestaan.
Wij deden verkeerd,
zij zullen dat allicht doen,
maar hebben geleerd?
Straffen helpt even?
Dat bepaalt geen koers voor een
waardevol leven.…
Afwezig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 De eerste reactie is schande
De tweede is vreugde
Jammer dat je elkaar niet eerder hebt ontmoet
Vreugde dat je niet te laat bent
Geen ziel leeft voor altijd
Alle bomen reiken tot aan de hemel
Iemand om naar op te kijken
Aanbidding, vergetelheid
De aarde verteert alles
De straf is afwezigheid
Verloren
En geen weg om te gaan…
Bereik
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.250 Het is nu niet echt anders
en toch ook weer wel
Alsof ik nu pas praat over
wat ik net vertel:
In rust zijn
Bezig, druk
Alleen zijn
Met geluk
Kunnen, doen en weten
Voelen wat ik wil
Willen reiken naar wat
mijn vingers grijpen
Blij zijn,
Vreugdevol verdrietig
Groot zijn en nietig
Groeien en rijpen
Ervaren als hetzelfde…
De taal van het manekind
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.143 Haar lange haren
liggen verweven
omstuimig met de golven
als één met de zee
onder de zachte stralen
van de maan
kijkt dit kindergezicht
mij aan
geen mond
zal spreken
haar taal
de taal van het manekind
gedachten reiken naar gevoel
beneveld in het zilte schuim
waar zij voortleeft
elke nacht, stralend zacht…
Bij tanend licht
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
600 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Blinde Nacht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.271 Donkere wolken
Die de nacht dimmen
Een eenzame ster
Wordt gesmoord
Zonder één spoor
Zonlicht
Een woord zonder betekenis
Maneschijn
Vervaagt met de herinnering
Aan jou
Regendruppels
Verdringen mijn blinde tranen
Het donkere pad
Verslindt mijn toekomst
Ik ben het, alleen
Verscholen in de schaduwen
Mijn handen reiken
Naar de dageraad…
Het water wast
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 zo voel ik mij verloren soms
gelijk een schip in storm
vechtend
stoer
de kop geheven
kolken vrezend
hoog
tè hoog voor het begrip
dat niet meer reiken wil
naar niets
ik wacht
en zie…
diep herrijst en explodeert
tot nevel angst omhult
met achting vult
water wast
mijn leven…
omdat de wereld holt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 ik wil je wel
maar soms niet meer
je hebt me zeer gedaan
gekwetst gewond
ja daar waar ik
mezelf terugvond
mijn kleine ruimte
om te schuilen waar
ik af en toe kon huilen
mijn stil verdriet
omdat de wereld holt
en mij niet ziet
toch reik je me de hand
in je lach en ogen klimt
je jochie weer naar boven…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.037 Mijn zoon,
hoe is het zover gekomen
wat is er gebeurd
heb je de verkeerde afslag genomen
of ben je meegesleurd
door die donkere duistere kracht
die ik zo ontzettend haat
die heeft jou in zijn macht
en jij die dat toelaat
Ik sta aan de andere kant
en als je ooit zover bent
dan reik ik je mijn hand,
zodat je weet, dat je weer op de goede weg…
De uitslag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.348 Een stoel schuift achteruit
juichsprong
handen reiken lucht
stralend gezicht
overslaande stem:
Mam, ik heb hem!…
exotisch stadium
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
690 grote zeeen om te varen
wereld steden om te
bekijken
bergen om te
beklimmen
palmen die zingen
met de opschijnende
ochtendzon
die
intussen al over
de heuvels heeft kunnen
reiken
de vogels vliegen al
weer
speels door de lucht
de eekhoorns racen
nu vrij door de…
en wil mij niet vergeten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.435 mocht mijn geest zo zoetjes aan verstillen
in mijn broos geworden lijf
verlangend naar een zachte dood
mocht mijn ziel naar verre einders reiken
willen schuilen en rusten in een oude
hemelse droom
laat me dan los, weer huiswaarts keren
naar wie mij immer dierbaar bleven
en wil mij niet vergeten…
In halfdood trance
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 ben afgedaald
op donkere tonen
naar de catacomben
van mijn geest
een duister
schimmig rijk
waar opgesloten zit
wat is geweest
spoken uit
de werkelijkheid
in halfdood trance
zoekend naar balans
in waanbeeld
reiken zij de hand
een welkom om
te kiezen voor hun kant
ben in doodsangst
weggevlucht
snakkend naar de waarheid
van wat…
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken…
zomeravond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 zomeravond is dwalen
achter de fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in samenhang luisteren
naar het suizen van banden
zonder angst als wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken.…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
broos en bitterzoet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 tussen jou en mij
weven we broze
bitterzoete draden
een onzichtbaar
onverbrekelijk web
onze vingers glijden
over de vage contouren
van twee kinderen
zo lang geleden
een jongen en een meisje
onze handen reiken
naar elkaar
in de broze bitterzoete
draden resoneert
de melancholie…
Vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
947 waren je korenblonde haren
wiegend op het losse loopje
dat ik zo goed heb gekend
en met een bijna leuke ladder
in je meer dan lieve nylons
ging je aan het einde van de straat
het hoekje om
zo ver weg ben je
nu puzzelstukjes reiken…
Wieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Langs het gordijn de streling
van de wind die mij omarmt
midden in het zonneraam
op de vloer van de kamer
mijn voeten op het tapijt
reiken diep in de aarde
mijn warmte groet de warmte
mijn adem kust de wind
.....Ik trek het bed in de zon
.....en wieg mij in welbehagen
.....languit en wijd geopend
.....glijd ik de wereld in…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
533 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…