Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

hun ogen laten je nooit gaan

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.402
bomen dwalen in het bos stammen worden opgeslokt verdwijnen in het groen ze dragen zon en duizend kleuren uit de tijd van toen stenen breken los markeren vage wegen de rotsen zijn nog jong en niet gebarsten van het ijs of gladgeslepen door de regen je wilt voorbij het bos en met de bergen heersen je ziet de bodem komen hebt pijn…

De mensen vragen erom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 81
vertaling van de wanklanken uit de mond van hun gevangene die ze dienen voor het oog van boeren, burgers en gezanten aan een voet van het huis van de goden, de witte berg van zwakke kalksteen op het kruispunt van verborgen scheuren waarin de grond is weggezakt 's Avonds stijgt de hitte op en mijn bloed verkoelt Ik dwaal rond over de rotsen…
Zywa13 oktober 2026Lees meer >

Geschoten goudplevier

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 820
Een mysterie fluistert door de duinen op wiekslag en verpakt in glinsterend zand over kale rotsen, langs weelderige tuinen vast gestuurd door een onzichtbare hand Dromerig glijdend door de lage delta verlaat de vlucht de zware wolken aangezogen door zee en laaglandflora komt de plevier de pier bevolken Het gepolijste glas op een verlaten…
Kees keizer21 september 2006Lees meer >

Waar de strandboulevard

gedicht
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.144
Waar de strandboulevard naar de stad toebuigt de zee de rug toekeert gaat een pad langs de kust oud asfalt gras in spleten geen plastic banken daar geen sierstenen na het gras van een tennisveld en de hagen van hogerliggende huizen na het achtererf van een werkplaats alleen de rotsen de duinen een stuk grond tussen doornstruiken met…

Het fenomeen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
jij waait woestijnen van vruchtbare grond kaalt bodem tot rotsen verschraalt al het leven tot elementair hoost de zee en golft tsunami’s smelt het ijs van duizenden jaren spiegelt hoog tegen de dijk jij houdt ons in beweging met steunen en kreunen orkaant met het oog gericht op de mens zelfs in de stilte die komt voor de storm…
wil melker13 augustus 2011Lees meer >

Vergeten dagen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Komen die vergeten dagen eens terug in ons bestaan worden die spelonken dicht gestort als wij ‘t verloren pad terug zullen gaan vinden op die harde rotsen weer nieuwe effen banen.…

Hoe ver nog?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Noch honger of dorst zullen mij kwellen op mijn pad door de woestijn water doet U uit rotsen wellen U zorgt dat er altijd manna zal zijn.…

De zaag jankt het profiel

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 713
heb mijn tuinen ingericht in de kleuren van mijn leven ik streel de wind met mijn muziek in rotsen gaat mijn stemming leven heb mijn handen leeg een helling vol beloften mijn ravijnen zijn te geef daar stort ik de gedrochten mijn hamers zingen vormen de zaag jankt het profiel uit de ogen spreken normen maar hun geest is nog dociel…

Gentleman

netgedicht
3.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 808
alleen nog zwemmen zal ik in afritsbare broeken en waterdichte schoenen naar het diepe Engeland de onbekende overkant bloemen moet ik sparen voor zoete zeemeerminnen omdat zij niet bestaan omdat ik ze nooit zag maar wel de zachte dood in hun mooie ogen, we lachen om de blijde redding ginds de witte rotsen…

een speer gepunt in rood

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
de zon weerkaatst niet meer zindert in de zwarte steen brandt jaren weg uit eeuwen van voorheen weer komen beelden los van emoties uit die tijd het overleven en bestaan hun jagen was een strijd generaties vreemde talen zijn na elkaar vergaan alleen hun stille sporen zijn op de rotsen blijven staan een speer gepunt in rood betekende…
wil melker31 augustus 2004Lees meer >

*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Witte gele vlinders Ik zag jullie gaan van het balkon Duikel duikel ronderom Langs het waskoord bloemgazon Richting stroom en klare bron Vergleden zonder zoemgerucht Langs de rotsen en bosschages Langs elektrische tuigages Glijden glijden laat me toch Meeliften uit mijn lichaam loch En duikelend en ronderom Opgaan in gindse zomerzon…

Cahaya baru

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 482
De nacht hangt groot en wijds en onbestemd in eukalypta's duisternis verborgen zwijgend houdt de achterkant der maan als nachtwacht moeder aarde in haar greep als langs de zeeën tot de verre kim er vonken gloeien bij de oosterpoort die kale rotsen van takla makan in lichterlaaie zetten, woeste hoogten van lhasa, tibet en de himalaya's…
Maxim21 maart 2024Lees meer >

Zonsondergang (Kaap Soenion)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
wandelen weg van de stelletjes die net als wij de zon niet hebben zien ondergaan De picknickmanden zijn leeg Jij pakt de schillen in, ik kijk zogenaamd langs jou heen zogenaamd zonder jouw aandacht te trekken, wetend dat onze huid gloeit naar meer Jij bent glad gebeeldhouwd als een Griekse god Ik strijk door jouw haren Onder de rotsen…
Zywa18 juni 2025Lees meer >

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.330
dan wijkt het lange lint van zilver zand voor uitgestoken broodmagere armen sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed…

Als medemens

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 682
zij hebben gepraat met elkaar stranden en zeeën oceanen en rotsen delta’s en rivieren in een alles omvattende eerste mondiale beweging ook van binnenuit gromt de aarde spuugt zijn lava kilometers hoog waar de bossen branden en dieren ten ondergaan aan hitte en rook mensen zijn in shock door hun virale nederlaag ook de…
wil melker28 november 2021Lees meer >

TERRA PROMESSA

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.073
ik pel de jaren af als uienrokken en vang de tranen op in een karaf ik heb het land zien liggen, maar was laf bevreesd voor reuzen bleef ik held op sokken de druiventrossen hingen aan de stokken maar niemand die me iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik…

De vijg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
kleuren donkeren in zichtbaarheid van rood en blauwe rotsen naar donkergrijs waarbij het frisse van de vijg een exquise traktatie blijft onbereikbaar ben jij op het tussenpad waar zendgemacht geen soelaas meer geeft op schermen die niet kleuren op elk nieuw gebeuren het is de wereld waar bewegen niet wordt geregisseerd door emoties…
wil melker20 september 2019Lees meer >

De kunstschilder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
In de verte Wijds aan de horizon Blauw en gejaagd grijs Dichtbij, door de natuur Vormgegeven grillige rotsen Een rijzige gestalte, jij Loopt over de onbetreden paden Langs met mos begroeide aarde In een mist van onbehagen Zocht je naar monumentale bomen In de schaduw schilderde jij ze ijzig Voor jou waren ze het verband Op de wonde,…

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde toen vermoeidheid mijn levenslust had overwonnen en met haar eeuwig ruisen verzachtte ik mijn hart haten had ik nooit gekund maar het voelen verging als een schip op de rotsen…

Zelfportret in vallend serviesgoed

gedicht
2.0 met 184 stemmen aantal keer bekeken 47.909
Wanneer ik, ten slotte, het water Dat zingt op de rotsen gelijk, Tegen de vloer aan diggelen val, Mag ik wel ooit zijn voortgebracht, De vloer vermaakt wat ze kan. Het is ongedaan weer. Zo is het goed. ----------------------------------------------------------- uit: 'Pornschlegel en andere gedichten', 1988.…

Ruis van de zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Daar waar de golven op de rotsen slaan, en strand met gras de liefde maakt, ben jij met zout en kwal verdwenen. Vorige week, met windkracht 10. Onder schelpen was wezenlijk wezenloos en je ziel al met je hart vervlochten, vervlogen tot in hemelen, gevaren.…

Huilende stenen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
Allure met grandeur Blok na blok na blok In drie volle lagen Reikend naar de hemel Visie van de meester Aangespoord verdriet Voor de verre toekomst Vastgelegd in heden Terwijl de rivier stroomt Lengte van eeuwen Het verdriet zich koestert In warmte van rotsen Dragen offers 't verdriet Onder traan-gewelf Immer terugkerend Door huilende…

De wind weerstaan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
De harde wind verwaait het land naar zee en rotsen slechts weerstaan hier nog de druk. Men loopt en masse elkaar nadravend mee, weet zich geen raad en kiest op goed geluk, zonder idee. De wind slaat alles stuk. Die tiert hierbij, slechts geremd door schermen van enkelen, die zich wel ontfermen over waarde en pal zijn blijven staan.…
Ludy Bührs20 oktober 2012Lees meer >

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

VRIJE ONWETENDHEID

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Vrome geesten willen elkaar verdringen in vragende lenzen, zoeken en beven terwijl vage beelden ernaar streven verlicht op vaste rotsen te springen. Wisten we hoe het bestaan hierna is, dan zou een monsterachtig vergrootglas ons brein maken tot zwellende duisternis met warrig, verstikkend woekergewas.…

verlaten strand (ter gedachtenis aan: 4 mei)

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
in de verte een verlaten strand bijeengehouden door wat pijn zeeblauwe, tranende ogen en een leeg, wit gezicht vastgebonden starend naar zijn lot de kogel op hem gericht achter de rotsen zit ze daar alleen, een bruidsbloem in haar haar starend naar de blauwe zee de golven dansen mee hij had haar belooft te trouwen te trouwen aan het strand…

Vleugels

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.583
Rotsen vormen bergen Bergen om te beklimmen Bergen om van af te valllen, vleugels uit te slaan en de wereld te bekijken. Maar boven op die rots, midden in het meer, zal de basis zijn. De haven ver van gevaren. De weg ver van de branden. Buiten het zicht van Lucifer. Deze plaats heet Moeder.... Daar gekomen, rust gevonden.…

Een helling vol beloften

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
ik heb mijn tuinen ingericht steen heeft mij zijn kleur gegeven ik streel de wind met mijn muziek in rotsen gaat mijn stemming leven ik heb mijn handen leeg een helling vol beloften mijn ravijnen zijn te geef daar stort ik mijn gedrochten de hamers zingen vormen mijn zaag jankt het profiel uit de ogen spreken normen hun geest is nog dociel…

In het lichte rood

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 860
subtropen waar witte huid zich in het lichte rood en later bruin kan laten dopen een warmtebad waar lang op is gewacht zij ontrafelt knopen die wij in haast en stress steeds hebben opgelopen gewoon wat strand het gele zand de groen en blauwe zee ze murmelt rust in kleine golven neemt zacht je gedachten mee breek maar op de rotsen…
wil melker11 september 2007Lees meer >

Zonsondergang (Kaap Soenion)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
van de stelletjes die net als wij de zon niet hebben zien ondergaan De picknickmanden zijn leeg Jij pakt de schillen in, ik kijk zogenaamd langs jou heen zogenaamd zonder jouw aandacht te trekken, wetend dat onze huid gloeit naar meer Jouw lichaam glanst strak gebeeldhouwd als een Griekse god Ik strijk door jouw haren Onder de rotsen…
Zywa24 juni 2022Lees meer >