10886 resultaten.
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
Dronken ziel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.000 Je vraagt me zachtjes
in de avondschemering
of en waarom de mens
een dronken ziel heeft
volhouden zeg ik
maar het keert steeds terug
die zwarte mystieke roes
bij iedere druppel
die ik tot me neem
en ik blijf je voorlopig
het antwoord schuldig
in een landelijke sfeer
schenk ik nog eens in
onder bewolkte mysteriën
wil ik uit jouw…
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Stilte daalt over serene landerijen
gekleed in blinkend wit kostuum,
over velden wazige nevel.
Bedekt zijn bomen en boerderijen,
vanuit verten slechts gedempt geluid
en langs wegen staan in lange rijen
populieren gekleed als maagdelijk bruid.
Af en toe zendt zon in stralende bundels
haar licht tussen het wolkendek door
en hult in goud bomen…
Amarcord
netgedicht
4.0 met 135 stemmen
16.490 kind nog in Rimini
deint met Federico Fellini
weemoed in een relaas
heiig in een waas
vloeien beelden naar alle kanten
gepast ongepast bestaan niet
als steeds geen boodschap aan ons
- non voglio dimostrare niente
voglio mostrare -
verdwijnt elke distantie
schijnbaar uit de regie
ontstaat tablau vivante
beweging in mozaiek
verhaal schiet…
Poging tot vliegen
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
2.145 Loodzwaar gemoed
wordt door liefde
langzaam luchtig
leven lichtvoetig
Hoge horizon lost
op in wijde vlakte
vleugellam verliest
van vederlicht
Eindelijk boven
je zelf uit stijgen
in plaats van almaar
rond te fladderen
Lief vlieg mee
naar hoge sferen
nooit meer dalen
wegens hoogtevrees…
Begerig estuarium
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.805 Mijn handen
Raken de sfeer
Van jouw lijf
Mijn ogen
Kijken in
Kraters van
Stil verlangen
Trechter voor
Liefdessap die
Wordt vooraf
Gegaan door een
Begerig estuarium
Van zin
'k Zou je willen
Kennen. Graag weten
Door liefde bevangen
Door haren kroelen
Hoe jij en ik elkaar
Als m/v voelen...…
Angst
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
629 Op hol geslagen;
als je weer thuiskomt,
is je vertrouwde omgeving
vreemd geworden, na dagelijks
heen en weer geslingerd
geworden in een prettige sfeer.
Het leek erop, dat je in een
aparte wereld was gaan leven.
Bezield van een grote afstand,
de kunst om met weinig woorden
veel te zeggen: een geestverwant;
een fragment van angst.…
Denkend aan jou
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 Ik sta hier zo maar stilletjes
aan je te denken in een sfeer
van verwachting; één of andere
wending van het lot geeft
een licht gevoel van opwinding:
het gevoel dat alles is, zoals
het hoort, een gedachte waar jij
aan wennen moet.…
Mystiek delen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 stil
wit en
steriel
huisde zij
professioneel
in haar outfit
als deel
van sfeer en
aankleding
alleen het
heldere blauw
van ogen in wit
gaf haar
gezicht een
indringend
intens raken
zonder woorden
in klare oogopslag
waarbij haar
lach de inhoud
wereldkundig
maakte met
blijdschap in een
warm mystiek delen…
liefdessneeuw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 Het sneeuwt
zo stil
dat wij niks horen
Het is zo koud
dat wij het warm
beginnen te krijgen
De nacht
is zo wit
dat lantaarnen
hun lichten dimmen
De sfeer
is
en blijft
voelbaar aanwezig
De winter
maakt het buiten
zo eenzaam
dat wij
ons thuis gaan voelen
De wolken
besprenkelen ons
deze nacht
met liefdessneeuw…
God scheidde hemel en aarde
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
615 waar eeuwig
tijdloos was
materie energie
en eindeloze snelheid had
scheidde god hemel en aarde
baarde in een
paradijselijke sfeer
de evolutieleer met
erfzonde en de doop in
lidmaatschap als absolutie
de prijs van deze
struggle for live
zal altijd hemel blijven
de mens wil verder dan het
drie dimensionaal gaan kijken…
Witte fietsen.....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Ze staan er
in rij na rij
zo voor het grijpen
Geen groots idee
vermetel plan
hoeft nog te rijpen
Je mag er spontaan
gaan rijden
over de uitgerolde paden
van 't Natuurpark
waarin de ark
van Noë lijkt leeg gelopen
Sfeer en weer
hoeven ze er
niet te verkopen:
in park 'De Hoge Veluwe'…
De gekroonde arend
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.308 Een gekroonde arend
cirkelt boven de stad en het bos,
haar standvastigheid ligt aan vleugels
steeds vaker stilt zij haar honger
dichter bij huis en zweeft niet verder
met de wind mee rond het gebergte
maakt dan een stille ommekeer
naar wat wij in hogere sferen
niet beheersen
wendbaar toont zij haar veren.…
Hoogtij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
687 jouw verfijnde klanken
brengen diep in mij
een opgekropte snik
ik
voel de melancholie
de liefde in jouw avondlied
er is zoveel meer
je bent gedreven
bij elke prille noot
tover je een wijze sfeer
liefde voor het licht
liefde voor het leven
een aankondiging
van mogen verjaren
ik voel de veerkracht
en ik zing……
Aan de zoom van de duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 voor Olivia
Neen, geef mij de duinen aan zee,
een flinke bries, een lage lucht,
de sfeer van onstuimig, herfstig weer
bij noordwestenwind,
neen, de duinzoom van dit vlakke land
laat mij niet los,
dit overgangsgebied, het is als met de zoom
van een bol opwaaiende vrouwenrok,
een mysterieuze overgang die een ondeugende
droom bevat -…
tuinthuisje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
409 een idee van hoe
iets in de realiteit
uitkristalliseren kan
een doorkijkje
een doorgeefluik
een fuik van sferen
het beheerste licht
het gesublimeerde
ener zoetigste inval
muren volgeschreven
geschilderde figuren
in teruggetrokken uren
ruimte voor gedachten
stille gevoelsstromen
het komen en het gaan
het groen door het raam…
De kleur van verleden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
437 ik was even
vertrokken
later wakker
geschrokken
door een mij
onbekend geluid
ook de sfeer
voelde niet thuis
er was iets
met de tijd die
ik moeilijk kon
dateren naar
de kleding die
zij droegen in
een exposé
uit weleren
het waren
vrienden en
bekenden
zonder
familieband
zij wisselden
woorden zonder
te zijn gekend…
Engelbewaarder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.024 Ik weet dat wat mij nu omgeeft
van andere sferen is...
En toch is het me zo vertrouwd...
Er is geen angst in mij...
Dat ik er niet alleen voor sta,
maakt mij ontzettend blij...
Wie ben ik, dat ik dit ervaar
dat engelen met mij gaan,
vanaf mijn allervroegste jeugd
tot het eind van mijn bestaan.…
Er kleefde wat bloed aan haar hoofd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.270 Zij had zich hard gestoten
Aan die stenen muur
Opgetrokken uit dogma’s
Om van haar verzonnen harmonie
Een predikaat te maken
Er kleefde al wat zweet op haar rug
Maar stug bleef zij schoppen
Tegen die gesloten deur
Alsof dat soms een uitweg was
De kamer was verder verlaten
Er hing slechts nog een sfeer
Van dingen die waren
Zelfs de muren…
Mijn bloemenmeisje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.594 Met een bloedstelpend begeren
en een sprankje bang
komt de geur van sneeuwwitte hyacint
over mijn top tegen je wang
Blauw bloed is bij ons te zien
buiten zinnen, binnen lust
onder een lading lavendel
is het jouw mond die ons kust
Wat ben je schattig schoon
in een bed van roze rozen
spreid je een strelende sfeer
en je benen voor het liefkozen…
kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.000 Kwetsbaar
dun als een kristallen
glas
niet laten vallen
ik was
niet daar
om je te vangen
breekbaar
en broos
niet bestand
tegen een sfeer
vijandig en boos
inkeer
keer op keer
gevoel
versus verstand
je doel
heeft de overhand
je gevoel
heeft je overmand
mijn vingers strijken
over het glas
indien ik de juiste toon…
Levensweg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 ik ben geboren uit een zee van liefde
die badend van verlangen
de aarde een zonnekind wou schenken
als een lichtpunt uit de hemel
gestuurd door alle sterren
en gedragen door de wind
viel ik in de moederschoot
hier blijf ik even dwalen
pluk de vruchten van de dag
eens zal ik mijn lichaam achterlaten
en mag mijn ziel in hogere sferen…
Die zonnestraalde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik heb je
ooit ontmoet
na een stille groet
een lach
die zonnestraalde
door het bos
verlichtte toen
jouw plekje
op het mos
we luisterden
naar het ruisen
van de wind
tot mijn hand
de eerste liefde
in de jouwe vond
wij dwaalden af
naar hogere sferen
zonder horizon
in het wederkeren
beseften wij terdege
dat dit het echte…
V-r-a-a-g...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Leverde strijd, alleen
om zichzelf ten opzichte van hanen
te bewijzen
Kippen bleven hun eieren gewoon spon-
taan leggen
Onderhuids speelden echter gevoelens
die de onderlinge sfeer nou niet be-
paald positief hebben veranderd
Waarom tokken kippen en kraait de haan...?…
Koperen ploert
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
648 Wolken wit in blauwe lucht
laatste dag in nieuwe tijd
vreemde sfeer in dit gehucht
weekje zonder haat en nijd
krekels klinken in het riet
vrouwen hangen aan de was
heerlijk is dit zomerlied
kinderen spelen in het gras
gedachten zaaien nieuwe dromen
de zon is weer zo groots gekomen.…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
Innerlijk kind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 Dat is niet lief
Wat jij vindt
Naar kind
Dat is niet aardig
Wat jij verzint
Naar kind
Wie denk je wel dat je bent
Schijnheilig en verwend
Wij hoeven jou niet meer
Jij verpest de hele sfeer
Klein ben je, en nietig
Je maakt iedereen verdrietig
En jezelf onbemind
Dat je harteloos zegt
Wat je werkelijk vindt
Naar kind…
Even geen grenzen
hartenkreet
4.4 met 53 stemmen
4.584 In ontspannende sferen,
Genieten we beide van ons nachtelijk leven.
Wat zou je nog meer willen wensen,
Voor ons tellen even geen grenzen.…
Lege hemel (wanneer verschijnt de ster?)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
851 Jij mijn lege hemel
eens straalde in
de vele van je sferen
een evenaar aan kleuren ….
Jij mijn lege hemel,
nu zijn er alleen nog
puntjepuntjes
aan een verdwijnhorizon…
Een prachtig beeld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
497 Als ze je in de verte zien,
roerloos als een regengordijn;
ondoordringbaar, omdat je
afstand genomen hebt van
deze ongedwongen sfeer;
de leegte van het bestaan op-
vullend, je verzettend tegen
waar je nooit thuis was,
op eigen initiatief afstand
nemend van water en aarde,
stille stranden, blauwe luchten,
de ontwakende steden:
definitief…