449 resultaten.
Het standbeeld...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.312 Daar sta je in de zoom van het park
Je kleur is zo intens volmaakt
Spierwit in glanzend transparant
Je guitige ogen laten zich dwalen
Langs de mensen die bij je stilstaan
Wetend dat ze je bewonderen
Daar sta je in de zoom van het park
Het late zonlicht gloeit over je schoonheid
Je laat je koesteren in beeldend wit
Je handen zouden willen…
Scherp zand
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.677 Badgasten met hersens van een kersenpit
die voetjes blootstellen aan transparante pijn.
Mijn dochtertje huppelt naar haar vader
met een emmertje waar viespeukjes in drijven
Het kanker veroorzakende doodseskader
doet mij in mijn zanderige handen wrijven
wetende dat de glasstrooiende zonnebader
niet lang meer boven het zand zal blijven.…
De gesikkelde maan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 ik liep over
serene stralen
van de warme zon
moest af en toe
springen als schaduw
een offensiefje begon
en donker mij
snel naar hogere
sferen dwong
waar licht in
blauw transparant
de hemelboog spande
haar perspectief
de rust gaf waar mijn
ziel naar verlangde
ik oneindigheid voelde
als helend bad na
een stressvolle jacht…
Een lichtend spoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd
nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht
maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid
ik ben je kwijt
zoals smeltend ijs
de berg afglijdt en als
transparant…
Ravel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 een kleurenpalet in het hemels
onbereikbare, de wind drijft de
wolken in dit constant
veranderlijke doek, openbarend
tegen de achtergrond blauw, naar
ongekende vergezichten, van
licht transparante sluiers naar
donkergrijze massa's.
en ik, ik ben slechts een stip,
aan de grond genageld, kijkend
naar dit atmosferisch wonder.…
Als het leven even faalt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 ik wil bouwen
geen ruïnes schonen
op een al doorleefde plek
een nieuwe stek
daar verrijst mijn kathedraal
zonder pilaar en heilige graal
geen glas in lood
en zwaar berookte muren
vrijheid gaat weer eeuwig duren
het zelfdragend dak
wisselt steeds van blauw naar zwart
met vage wolkconstructies
de muren transparant
uitgevoerd in seizoengroen…
De Nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 alomvattende presentie
die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert
dooft weliswaar de ogen-referentie
maar het gevoelsgebied intensiveert
Zo geeft zij kalmte om ons te bezinnen
en zo vertraagt zij ons nerveuze brein
Zij brengt de aandacht weer terug naar binnen
naar de intactheid van ons kroondomein
Zacht is de Nacht, haar sluier transparant…
Orfeus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Zonder vast patroon en vlaagsgewijs
Zwelt een galm, steeds luider, polyfoon
Verzonken gongklank, golvend monotoon
In een gedurig monaurale wijs
Zo daalt hij stapvoets en sluipenderwijs
Met aan zijn lier zijn transparante plectrum
In 't duister, schimmenrijk akoestisch spectrum
Van Pluto's subterrane zielpaleis
Marmer, steen en ijzer…
Wijze Domheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
896 stevig vastgenageld, zo alleen
te staan, bereid je af te laten beulen
door wind en kou en regen, stil als steen
Je hoofd een koepel met twee hemisferen
de binnenwand van engelen bekleed
waar het gezang weergalmt, het exulteren
van heel de schepping die zich heilig weet
Zo dom: geen redenering, geen gedachten
zo zonder zelfbesef, zo transparant…
Broedermoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Uitgelaten waden soldaten
Naar een onbewoond eiland
Door koraalachtig water
Waar glanzend en transparant
bontgekleurde vissen tronen
En wuivende zeeanemonen
Waar tussen lianen na het lege strand
libellenkluwen in de zonlichtbanen
Warrelend door elkaar darren
En apen met grote ogen
Hen schuchter aangapen
Vanuit het groene lover…
BUITENBEENTJE
snelsonnet
3.1 met 25 stemmen
2.728 Transparantie was het toverwoord
waarmee de klokkenluider stemmen scoorde
en zo de VVD de grond in boorde.
Zo’n dubbelslag is werk'lijk ongehoord.
Van Buitenen in plaats van Bolkestein,
zou dat geen goede ruil in Brussel zijn?…
Extatische Verslaving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
991 Gedurende ontelbare heldere momenten
Bekruipt mij het vreemde gevoel
Dat ik je al jaren ken
Voel de adrenaline die ons weerzien
Duizend keer zo mooi maakt
Als het transparante schijnsel van de volle maan
Mijn hart klopt sneller dan het licht
Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten
Op mijn bezwete huid
Zonder het te beseffen betover…
Alle mooie dingen verminderen
poëzie
3.0 met 25 stemmen
4.266 Mijn ziel is in leven gebleven -
Leeft binnen-in
Transparant ether-leven -
Licht stervensbegin -
Ene, de laatst-gevondene
Kan ik niet verdrijven -
Zijt gij de van God gezondene?
Zo moogt gij blijven. -…
In paradijselijk licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 ik heb ze gebouwd
met eigen handen
de stenen geraapt
gehakt en gebakken
maar de fundamenten
waren al eerder gelegd
stilaan ben ik begonnen
natuurlijk met visie
creatief door hoogte
transparant in ruimte
spelend met zicht
in paradijselijk licht
tierelantijnde decors
zette snuisterijen in beeld
construeerde arcades
griekse pilaren…
Duizendschoon
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
831 Ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante schim op
de golven van de winden
rust, naast de leeuwerik
in z’n eindeloze klim naar
dát streepje licht, ontrokken
aan de duisternis, een smetteloze
vlam, een hemelse lampion in
haar aubade de toekomst kust
en aan het heilig vuur ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad,
bron van geurend…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 oprukkende betonjungels
waar deuren verdwijnen
wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Wij mensen leven dankzij antipoden
Ik neem tafelmesheften van het strand
Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten
In een ervan zie ik staat iets geschreven
Mijn lieve doden staan hier hand in hand
Een transparante kring van trouwe maten
Als van de kalk het zand is afgewreven
Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…
Matrix van de ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 Ooit zag ik je bij de levensbron
duizendschoon in een oceaan
van bloesem, fragiel en transparant
als glas, waarin we verdrinken
wilden zoveel en zo vaak het kon.
eerst ongeremd als licht dan
verduistert als een eclips
waarin de beide lichamen hun
schaduw in een nieuwe omloop hervatten.…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 Een stil kind steekt de oosterkim over
het stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met…
Kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Het zijn het blauw en het transparant
die de ogen doen voeden met druppels
als kristalheldere ochtenddauw en
wegspoelen wat het leven tart.
Het is de kleur in mij die telkens
doet kiezen voor een nieuwe start.
Die zich in mij als een regenboog
spant en afkerig is van de keus
tussen het wit en het zwart.…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 In een dorstig land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen de handen van de
zorgeloze zon en dekken
hun vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 Boven dampen van gaslicht
uit stomende schepen
gemeerd aan de gelderse kade
staat in het uur van de wolf
het alziend oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt…
Als een touw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.767 zinloos verwoorden
van de vrouw van zijn leven een kus
zou hij zichzelf bijna vermoorden
maar alles is er om te blijven leven
drie zoons een vrouw en een tuin
het is lastig maar blijf nog even
zo koud zonder haar op je kruin
een versje blijven toch enkel woorden
soms drukt het wat van binnen uit
maar wat heb je er aan om te moorden
het transparant…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 In schem’rig groen stukje van de oceaan
Zweeft als een schim het zeedier, transparant:
Zich vergetend, ziet door glazen wand
De mensengeest ‘t ontzaglijk wonder aan,
Hoe ‘t zieltje, dat in elk trillend orgaan,
Teer van doorschijnendheid, onzichtbaar brandt,
‘t vreemd, glazen vogeltje, zijn fijn als kant
Geweven vleugeltjes doet slaan.…
Jutters
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
682 Drijfhout van onmacht
ebt mee naar open zee,
waar de verstekeling uit
ervaring leert dat gevoel
en wijsheid zich niet onder
een paraplu laten scharen,
alleen uit een tolerantie,
zijn visie moet vergaren
in een nog te componeren
refrein,waar hoofd en hart
één kussen van de rede zullen
delen, boodschappen verpakt in
transparante…
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Acryl blauw water,
zijn huid is transparant,
zie de bodem niet.…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Steeds als je mij met je ogen raakt
wordt ik als kristal en doorzichtig
transparant, waarin een regen van
licht in mijn bloedbanen dromen,
uit te monden in de delta van mijn
amazone, in de rijke zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt,…
Sereniteit.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
725 't blijft me heilig
Wel om transparante redenen, en dat stemt veilig.
Best nooit ofte nimmer wanhopen, boodschap van iemand met geweten
Me ingeprent en me onverdroten ingepepeperd mama,papa, wel geweten.
Op die bewuste Goede Vrijdag omstreeks 15 uur stilte een uur
Vergeet dit.... dag ten voeten uit sereniteit - erg puur -.…
je huid is glas, fragiel,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.038 we ontwaakten na de nacht
waarin we beelden braken
en ons verwondden aan de
scherven die verleden spraken
we koesterden kristal
geluk in stralend vonken
we spiegelden en jou vooral,
mijn beeld was meer bezonken
ik ken je pas,
je huid is glas, fragiel,
nog mag mijn adem
je niet raken aan je ziel
ik streel je met mijn woorden
transparant…