14956 resultaten.
New Feeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
695 ik kan vergeven
wat ik kan vergeven
wat ik droeg in de tijd van jaren
in dat grijze oud
van erfgoed…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
1 minuut stilte
snelsonnet
4.1 met 52 stemmen
3.311 Als trainer sprak hij pure oorlogstaal.
Het spel werd tot een ware krijg verheven
En hij beschikte: sneuvelen of leven.
Z'n bijnaam was dan ook 'de generaal'.
Maar nu is Rinus dood, men staakt het vuren.
Een vrede die slechts één minuut zal duren.…
Veilig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Bij jou
zijn al mijn eigenaardigheden
mijn geheimen
veilig en in vertrouwen
jij staat al op een voetstuk
al bijna heilig
zoals ik van jou zal houden
zo ik kan.…
de leegte van een herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 zo nu en dan is er even die
glans van een vervaagde
herinnering, het venster
ruw van oudheid met wat
glas waar het licht van schuwt
mijn zomer is de grijns van
de verniste wolken voorbij en
duidt mijn bestaan op de aflossing
van karma, niets tegenstrijdigs
verhaalt het verleden in het lijden
van telkens het ontwijken ervan
nochtans laaf…
Femke
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
1.246 Haar schalkse blik wist ieder te verleiden
Terwijl ze slim en vlijmscherp kon oreren
Om als de domina van ‘t debatteren
Verbaal haar opponenten te kastijden
Maar straks, al lijkt de kans daartoe nog klein
Zal het debat opnieuw heel sappig zijn…
Duurzaam
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
896 Noem mij dan ook geen ozonlaagontwrichter -
Maar Overweg, de groene ecodichter.…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 bomen van het bergdorp
voeden zich met het water uit het meer
onbarmhartig stenigt de zon
d'eenzame wandelaar
die kuiert tussen de verdwenen schaduw
van de huizen
het dampen van de stoffige straat
wordt af en toe verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in varens…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 Tussen hoge varens het glinsteren
van zilver.
Een dwarsfluit kleeft aan de lippen
van een dansend kind dat gul met klanken
strooit van een lied. Ik herken de melodie
maar ben de woorden vergeten.…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Zuster moet je kijken, mijn dijken breken door,
de varens en de distels overwoekeren het spoor.
Waarheen nu nog te lopen,ik dreig gauw te vergaan,
er is geen ander baken dan het schijnen van de maan.
Broeder kom me hoeden, de sneeuw bedekt mijn daken.
Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.…
HEERLIJK EENZAAM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Over het diepe gras, varens en brem
ligt verkruimelde zilversmeedkunst verspreid.
Daar klinkt een lang verwachte dierenstem:
al het schoons verdwijnt. 't Geweer! Hij schiet een geit.…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
Grönnens laid
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
807 Ver ten oosten van hoofdstad Groningen
ligt in uitgestrekte groene velden,
het nauwelijks waard hier te vermelden,
een oud cluster schamele woningen
Eens heeft het pronkjewail zich rijk gewaand
en vormde Ganzedijk haar golden raand
---------------------------------------------
(Alle 57 arbeiderswoningen van het gehucht Ganzedijk worden…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 op oud hout…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
Dankbaarheid in bloei
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
303 ik buig mij voor de bomen
hun wortels diep in stille aarde
ontroerd door het groen dat ademt
voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt
de wind vertelt mij oude verhalen
de bijen brengen zon in hun vleugels
ik adem in en voel
dit alles is een geschenk
de regen kust het dorre gras
de zon streelt de waterkant
ik glimlach naar de wereld om…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.369 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes!…
Summertime Blues
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
922 En luid lachtte het groene gras,
toen ik op m'n gemak 'n boekje las.
De winter werd de mond gesnoerd
toen de zomertijd werd ingevoerd.…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 –
wereld in wording
ontdaan van oude, getekende huid
verwordt het rood tot vruchtbaar grijs;
de heuvels tooien zich weer, langzaam,
tonen trots hun nieuwe tijd
gesproken woorden van stilte verwarmen
mijn handen rustend op je ogen;
ik voel jouw verten: groene heuvels
drijvend in het witte licht…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Bankstel, afgedankt
Na bewezen diensten
Aan naamlozen van nu
Ter beschikking gesteld -
Wooncomfort voor weinig geld
En troost in oud verlangen
Naar wat geweest was, ooit,
Of misschien ook wel nooit -
Bladeren door de karige
Herfst afgedankt na
't Aangenaam verpozen
Onder 't jonge groen, dat
Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk…
Blue grass
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
950 Groene velden, grazend vee
een oude schuur, van kleur verschietend
in het zachte avondlicht
Het zandpad met diepe kuilen
de rammelende kar in
een zinderende stofwind
En daar op de krakende veranda
stond hij
De oude man onder een vale hoed
hij doorleefde de blues
en tergde zijn geliefde banjo
snijdend zuiver, ongewoon gewoon
Aangezogen door…
nu wil ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
176 dolen van graf naar zerk, over
het groen waar vergeten
graven in oude taal
met elkander praten
schuiven met de voeten
over schelpenpaden die
het verdriet en de ellende
van velen hebben gedragen
ik struin en zoek een plekje
uit die vandaag of na morgen
mij zal hervinden in hetzelfde
oude graf van al
die onbekenden
ik wil geen letters…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 de man, oud, maar geen prater
ziet uit over golvend groen water
ietwat in gedachten verzonken
denkt hij aan het nabije later
niet dat hij die blind miskent
het einde is reeds eerder verkend
zijn tijd is allengs versleten
de dood is sluipend al gaan eten
aan hem is vrees niet besteed
verlangt naar het oneindig niets
de komende rust is geen…
Adelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.224 Hellend, hellend vlak verlaten
stijgen, stijgen, zwaartevrees
heel even gewichtloos zweven
dan is het hoogtepunt geweest
Sneller, sneller naar beneden
miertjes worden lompe karren
scherend langs `t korte groen;
aanstootgevende oude knarren
Buitelen, duikelen over de lijn
van dagen gapen vol verbazing
trager, trager bijna stil en dan…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 Er bewegen stille blonde mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen…