Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14956 resultaten.

Sorteren op:

New Feeling

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 695
ik kan vergeven wat ik kan vergeven wat ik droeg in de tijd van jaren in dat grijze oud van erfgoed…

Al jong geknoest

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 819
zag je staan al jong geknoest éénzijdig zijn de takken uitgelopen ze bogen voor de wind die heersend waakte over jonge loten je wortelde zo diep na winterslang te wachten loopt in eerste lente dan verrassend uit jouw prille groen heeft niets van doen met al die oude krachten zij volgt het licht in vrijheid door ontplooien sluit…

Hoeveel herfsten?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Hoeveel herfsten zullen we nog samen wandelen over het bladgoud op de paden -verstrooid- door onze voeten betreden, belopen die de weg zoeken in tunnels van spetterend groen en spattend geel ...als 'n omarmen Niet oud voelen we ons als we samen ....wandelen We 'lezen' de bladzijden van de natuur ...als boeken We…

1 minuut stilte

snelsonnet
4.1 met 52 stemmen aantal keer bekeken 3.311
Als trainer sprak hij pure oorlogstaal. Het spel werd tot een ware krijg verheven En hij beschikte: sneuvelen of leven. Z'n bijnaam was dan ook 'de generaal'. Maar nu is Rinus dood, men staakt het vuren. Een vrede die slechts één minuut zal duren.…

Veilig

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Bij jou zijn al mijn eigenaardigheden mijn geheimen veilig en in vertrouwen jij staat al op een voetstuk al bijna heilig zoals ik van jou zal houden zo ik kan.…
Petra Hermans17 september 2014Lees meer >

de leegte van een herinnering

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
zo nu en dan is er even die glans van een vervaagde herinnering, het venster ruw van oudheid met wat glas waar het licht van schuwt mijn zomer is de grijns van de verniste wolken voorbij en duidt mijn bestaan op de aflossing van karma, niets tegenstrijdigs verhaalt het verleden in het lijden van telkens het ontwijken ervan nochtans laaf…
elze30 augustus 2020Lees meer >

Femke

snelsonnet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Haar schalkse blik wist ieder te verleiden Terwijl ze slim en vlijmscherp kon oreren Om als de domina van ‘t debatteren Verbaal haar opponenten te kastijden Maar straks, al lijkt de kans daartoe nog klein Zal het debat opnieuw heel sappig zijn…

Duurzaam

snelsonnet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 896
Noem mij dan ook geen ozonlaagontwrichter - Maar Overweg, de groene ecodichter.…

Ode aan de vergrijzing

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Ik kijk even naar mijn handen En ik schrik Wat zijn ze oud Craquelé gebroken marmer Met vijf smalle staafjes hout Het verval is reeds begonnen In de herfst De winter wacht Als ik die ooit mag bereiken ’t Is een koude lange nacht Maar dan denk ik aan mijn moeder Die ’s de winter bijna door Nog zo stralend levenslustig Nou…

Beaumont du Lac

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.448
bomen van het bergdorp voeden zich met het water uit het meer onbarmhartig stenigt de zon d'eenzame wandelaar die kuiert tussen de verdwenen schaduw van de huizen het dampen van de stoffige straat wordt af en toe verlicht door een vlaag van koele bergwind een seconde opluchting wordt luid gezongen door een vermoeide krekel die huist in varens…
Thom deLagh14 februari 2003Lees meer >

LUCHTSTROMEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Nieuwe adem sluipt over varens, zoent bomen, verlicht heel het bos; de pas vergane regen stijgt geurend, verijlt glanzend.…
Han Messie2 augustus 2012Lees meer >

Dageraad

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.677
Tussen hoge varens het glinsteren van zilver. Een dwarsfluit kleeft aan de lippen van een dansend kind dat gul met klanken strooit van een lied. Ik herken de melodie maar ben de woorden vergeten.…

De zegeningen van de misantropie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 668
Zuster moet je kijken, mijn dijken breken door, de varens en de distels overwoekeren het spoor. Waarheen nu nog te lopen,ik dreig gauw te vergaan, er is geen ander baken dan het schijnen van de maan. Broeder kom me hoeden, de sneeuw bedekt mijn daken. Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.…

HEERLIJK EENZAAM

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Over het diepe gras, varens en brem ligt verkruimelde zilversmeedkunst verspreid. Daar klinkt een lang verwachte dierenstem: al het schoons verdwijnt. 't Geweer! Hij schiet een geit.…

houvast

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.006
zou willen dat de tijd jou niet raakt met de volle kracht van de seizoenen regen, ijs en wind, maar jij wil groeien dat snijdt het oude hout, sterft het jong loop groen en spichtig uit men komt binnen, doet de brillen af veegt de plotselinge aanslag van het glas kiest wat men drinken zal om later te vertellen dat men van buiten naar binnen…

Grönnens laid

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 807
Ver ten oosten van hoofdstad Groningen ligt in uitgestrekte groene velden, het nauwelijks waard hier te vermelden, een oud cluster schamele woningen Eens heeft het pronkjewail zich rijk gewaand en vormde Ganzedijk haar golden raand --------------------------------------------- (Alle 57 arbeiderswoningen van het gehucht Ganzedijk worden…

SLEEPING FAWN

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen, Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot: 't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen, Als vroeger in de donkere moederschoot. - Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen, Dat iets, uit u geboren, in mij rust, Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen, Op lichte voeten, langs…
P.N. van Eyck30 augustus 2011Lees meer >

afscheid van gisteren

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
het groen is oud de regen koud en in het gras verdwijnen resten van de zomer onder het rode klaver schuilt een klein kadaver, het was een witte rups de zijde rond haar lijf blijft ondanks alles dat beklijft ofschoon er nog geen naam aan kleeft, zweeft heel imaginair een vlinder naar vandaag ze doet het graag en spreidt haar glans…
switi lobi15 november 2015Lees meer >

kom maar mijn bloem

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
het leven is koud te oud om nog lente te bloeien adem tekort krachten verloren bloed lijkt bevroren het wintert te lang in donkere luchten tijd lijkt te vluchten kiemen zijn op het groen is te klein om te groeien ik koester nog kleur uit voorbijzijnde zomers proef steeds hun geur kom maar mijn bloem die zon weer laat schijnen…

Dankbaarheid in bloei

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 303
ik buig mij voor de bomen hun wortels diep in stille aarde ontroerd door het groen dat ademt voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt de wind vertelt mij oude verhalen de bijen brengen zon in hun vleugels ik adem in en voel dit alles is een geschenk de regen kust het dorre gras de zon streelt de waterkant ik glimlach naar de wereld om…

Langs Griekse beelden torst een oude vrijster

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.369
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren: De Zeuskop kan maar matig haar bekoren, De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster; Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster, Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen, De jongen ziend met in zijn voet de doren: 'Zo'n snoes!…

Summertime Blues

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 922
En luid lachtte het groene gras, toen ik op m'n gemak 'n boekje las. De winter werd de mond gesnoerd toen de zomertijd werd ingevoerd.…

drijvende heuvels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
– wereld in wording ontdaan van oude, getekende huid verwordt het rood tot vruchtbaar grijs; de heuvels tooien zich weer, langzaam, tonen trots hun nieuwe tijd gesproken woorden van stilte verwarmen mijn handen rustend op je ogen; ik voel jouw verten: groene heuvels drijvend in het witte licht…

Kringloop

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Bankstel, afgedankt Na bewezen diensten Aan naamlozen van nu Ter beschikking gesteld - Wooncomfort voor weinig geld En troost in oud verlangen Naar wat geweest was, ooit, Of misschien ook wel nooit - Bladeren door de karige Herfst afgedankt na 't Aangenaam verpozen Onder 't jonge groen, dat Tot volle wasdom kwam Daarna rijk…

Blue grass

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 950
Groene velden, grazend vee een oude schuur, van kleur verschietend in het zachte avondlicht Het zandpad met diepe kuilen de rammelende kar in een zinderende stofwind En daar op de krakende veranda stond hij De oude man onder een vale hoed hij doorleefde de blues en tergde zijn geliefde banjo snijdend zuiver, ongewoon gewoon Aangezogen door…
Hanny29 juni 2007Lees meer >

nu wil ik

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 176
dolen van graf naar zerk, over het groen waar vergeten graven in oude taal met elkander praten schuiven met de voeten over schelpenpaden die het verdriet en de ellende van velen hebben gedragen ik struin en zoek een plekje uit die vandaag of na morgen mij zal hervinden in hetzelfde oude graf van al die onbekenden ik wil geen letters…
elze19 juli 2026Lees meer >

laatste mijmeringen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.836
de man, oud, maar geen prater ziet uit over golvend groen water ietwat in gedachten verzonken denkt hij aan het nabije later niet dat hij die blind miskent het einde is reeds eerder verkend zijn tijd is allengs versleten de dood is sluipend al gaan eten aan hem is vrees niet besteed verlangt naar het oneindig niets de komende rust is geen…

Adelaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.224
Hellend, hellend vlak verlaten stijgen, stijgen, zwaartevrees heel even gewichtloos zweven dan is het hoogtepunt geweest Sneller, sneller naar beneden miertjes worden lompe karren scherend langs `t korte groen; aanstootgevende oude knarren Buitelen, duikelen over de lijn van dagen gapen vol verbazing trager, trager bijna stil en dan…
WOLF4 september 2004Lees meer >

Schilderspapier

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 632
Er bewegen stille blonde mensen in de geschilderde hoofdstad van een onbekend land voor de verdwaalde kwast naast een onbemind bed het schilderspapier wacht geduldig op een nieuwe natte verfstreek en groene bossen vol natuur onder een strak gestreken lucht beamen in dat stille verdriet tranen die de verf verdunnen voor oude mensen…