861 resultaten.
Zeevlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Zilveren zeemeeuwen
vlogen vluchtig door de naakte nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam uit in stilte
alsof je even dichtbij me was
in de luwte van mijn liefdeshart
en je vloekte niet
in het donker ademde jij
gooide jij mijn gebroken hart
opgenomen in het grote geheel
in gedachten weer terug in zee.…
Droomavonturen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Avontuur na avonduur
op reis in vele dromen
schaduwen van vluchtigheid
beelden vol met helderheid
wervelend wortelend in zand
tijd vermengd met eeuwigheid
doden met hen die leven
soms blijft het hangen
vaak verdwijnt het snel
ach laat me slapen
tot de vroege morgen
en niet vergeten
die dromen van de nacht…
l' horloge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 ter herinnering en ode aan
Charles Baudelaire
(les fleur du mal)
met de tijd op de hielen
vluchtigheid trachten
voor te blijven
en dit natuurlijk allemaal
tegen beter weten in
maar je moet toch ergens
voor op de loop gaan
in het leven...…
wij zijn reizigers
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.069 (met dank aan Roger Wastijn)
wij zijn reizigers in de tijd
met bagage op de rug
we hebben maar een enkeltje
en er is geen weg terug
de zogenaamde tussentijd
van altijd onderweg
is niet veel meer dan vluchtigheid
waaraan men gaarne hecht
we zijn niets meer dan reizigers
op doorreis in de tijd
de één bereikt het morgenland
een ander…
Natural Beauty
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.319 Vaak denk ik aan haar schoonheid
die ze uitstraalde heel nonchalant
Een paar vluchtige ontmoetingen
verder niet veel aan de hand
Prachtige ogen en dito lach
hielden me ongemerkt bezig
Haar ranke lichaam echt perfect
niet te rond en niet te pezig
Helaas niet meer gezien daarna
tot binnenkort dan misschien
Dit is een vrouw zo lief en mooi…
je ogen spraken nog het meest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
854 helder en weer vaag
ik zit hier
stil te wachten
tel de uren van vandaag
ik hoorde je
in een gesprek van lang geleden
je ogen spraken nog het meest
je zou weggaan
zonder reden
je vond het welletjes geweest
je was verdwenen
voordat ik je had gekust
ik zag een glimpje van je benen
het heeft zo moeten zijn
je was voor mij te vluchtig…
Jouw geslepen minnaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.869 We leverden een waar gevecht
zonder een echte winnaar
de enige die nu nog wat zegt
is jouw geslepen minnaar
De stilte knaagt aan mij
ik kan het nog net verdragen
vluchtig kijk ik even opzij
hopend dat je iets gaat vragen
Je staart alleen maar voor je uit
zonder de behoefte om te praten
sta je verdorie echt achter jouw besluit
om mij na…
De zegen van de drup
netgedicht
3.1 met 51 stemmen
4.538 Ik drijf hier in de rondte
en wacht op het signaal
dat ik vast, vluchtig of weer vloeibaar
verschijnen kan in jouw verhaal.
Dus wees nou maar een ruitje,
dan zal ik je beslaan
en mocht je op een droogje staan,
dan kom ik stromen uit jouw kraan!…
Wind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
761 De symbolen van de wind
Leren mij te blijven staan
Dwarrelend beweegt een blad
Door een toeval heen gegaan
Ik verzoek het stil papier
Spiegel voor mijn zucht te zijn
Minder vluchtig en gewoon
Sterren in een raamkozijn
Bomen buigen soms ontwricht
Blijven staan, onaangedaan
Wuiven niet met winden mee
Dwingen mij te blijven staan…
Transit of Vlinder, 2004
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
964 Er vloog een Vlinder voor de Zon
dinsdag de achtste juni 2004
zag hij haar silhouet
passeren en liet haar gaan
een vluchtige romance
op afstand, veilig
Een Vlinderkus meer niet
teder op z'n wang
in het voorbijgaan
proefde zij de hete stralen
magisch rendez-vous
dat moment, was heilig
----------------------------------------------
Venusconjunctie…
Er was eens
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
670 rok
om je ronde buik
gaap, omdat ik je verveel
moe bent of onderweg
Het regent hagelstenen in mijn hoofd
het onweer is niet ver meer af
Jij hebt je rubberlaarzen aan
ik ren uit alle macht, omdat ik
nog niet vliegen kan, zweven desnoods
Als je me inhaalt, mijn teerbeminde markiezin
hertogin van Carabas
ben je me weer te vluchtig…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 wat is tenslotte nog het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de…
de smaak van aarde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 als de stilte van de wind
je heeft gegrepen
een ongekende vogel
uit het beeld verdwijnt
als je oren je ogen niet meer volgen
wat verborgen zit
haar rijkdom openspreidt
keer je dan je laarzen
draai je dan je rug
maak je van je stappen
een opgeblazen brug
of laat je je verdrinken
in de diepte van de lucht
in de vluchtigheid van…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Tijdverdeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Wat is een dag in een mensen leven
In uren slechts opgeteld in tijd
Een lichtflits, het is maar even
Een moment van vreugde en strijd
Wat is een jaar, al lijkt het meer
Dan vele dagen aaneen geregen
’t Is een rimpel op ‘t vlakke meer
Onopvallend en meestal verzwegen
Wat is een mensenleven in de tijd
Anders dan een vluchtig wezen
Een zijn…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Een zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder…
Zwart en verbleekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Mijn herinneringen zijn foto's
waar het leven overheen raast
van wit naar donker
nacht naar dag
gevoelens
alweer opgelost
in zwart
of verbleekt
in de felle zon
Kiekjes van de aarde
stilgezet, toch vluchtig
door het snelle tollen
in de eeuwige hemel
van de tijd
van wit naar donker
nacht naar dag
naar voorbij, voorbij
voorgoed voorbij…
gedicht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.286 bevrijdende woorden
in een gedicht
verborgen tranen
op mijn gezicht
gekleurde stralen
van een lach
een vluchtig beleven
van een dag
kleine druppels regen
zullen rusten op mijn huid
speelse kleuren van de regenboog
zullen dansen op het geluid
van duizend krachtige vleugelslagen
ik ben mijn eigen antwoord
een begrijpen van uitgesproken…
stad
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
890 stad van lange tenen
langs jouw buitenwegen
sluipen mensen weg
met vluchtige, bange benen
onvoltooid - de stad grijnst
schuw in de dag
en hoort niet mijn handgeklap
over het aangezicht
stad van lange tenen
ik wil niet ten ondergaan
op de straten
van jouw ondoordringbaarheid
omarm mij met bomen
laat mij zingen
voordat…
Lavendeltranen (2)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.974 Ik begreep niet
voelde slechts
de woorden van je moeder
ze herhaalde
een rimpeling in
jouw zuiver bestaan
verkrampt
door zachtheid
en verwarring
sprak je in de lente
op vleugels
vluchtig stil
kuste je vogels
van papier
je witte zomermond
wat ik zag
was het einde
jij las de herfst en
de winter niet meer
lavendel kleurt…
ik wil aaien
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.652 laat mij dan maar blazen
hoog van de toren en
soms eens onverwacht
als een kille bries om
de hitte te verdrijven
van een etmaal vol gloed
zal ik de haartjes aaien
die mij fier rechtop begroeten
op je prachtig albasten armen
zo onwaarschijnlijk krachtig
in het vasthouden van wat
soms te vluchtig lijkt te zijn…
een broze brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
696 ik bouw een brug
over een vluchtig dal
ondersteund door
broos gesteente
een verbinding scheppend
tussen
deze en gene wal
mistig is nog
de overzijde
schoorvoetend
ga ik vooruit
niet wetend
wat te verwachten:
een menselijk beleg,
uitstekende handen
of donkere krachten
aarzelend
is mijn tred
heeft het zin
die weg te gaan…
Augustus
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.244 Wervelende dagen
strekken zich als
een kleurige bongerd
voor ons uit,
bomen buigen
hun kruinen
onder het gewicht
van gouden vruchtenkronen
en tijd
slingert vrolijk
aan de vluchtige wijzers
van een zonneklok.…
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
Contouren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
478 Het was het geluid van een merel,
kerel, een prachtkans om kleur
te bekennen, onder ijle gijze luchten:
de dag binnen te glippen onder
het gedeeltelijk verborgene; een flauw
schijnsel omhoogkolkend tot aan
de rand, geschilderd door de eerste
zonnestralen, als een vluchtig portret.…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.
In het meer van zijn verlangen
zag ik een diepte
dat zich spiegelde aan tranend licht.…
www.mijnpedicure.nl
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
634 tijd,
Dragen het dak dat
Mens en machine beschut
Tegen storm, water en sneeuw;
In alle eenvoud bieden zij
Bescherming tegen aanvallen
Van buitenaf -
En nu wappert aan de noordkant illegaal
Dat vale dundoek, www.mijnpedicure.nl,
Binnen een paar weken al
Goor geworden nieuwigheid,
Duurzaamheid die bevestigd wordt
Door het vluchtige…
voor de dichters
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 zijn gedichtenbundels nog
wel eens uit de kast trek
zoals met Carmiggelt de kronkels
zijn begraven zo vergaat het
de verzen en daarmee de dichters
zo je ooit hebt gedacht dat verzen
worden geschreven voor de eeuwigheid
moet je dit maar snel vergeten
schrijf gerust verzen maar verwacht
daarentegen geen eeuwigheidswaarde
slechts vluchtigheid…