1106 resultaten.
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
aai me
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
679 aai me maar, lijkt het gras
mij toe te roepen
ik ben nog vochtig van de
schenkende dauw
laat mij je hand begeleiden
over mijn groene sprieten
voel de aardse trouw;
ze is zo zacht als zijde
als straks de ochtend gloort
en wij het licht begroeten
zal je zeker, met mij, ervaren
waarom de dag ons bekoort
dampend zal hij verklaren
ik heb…
Vriendschap
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
5.130 Geduld mijn goede vriend
Laat mij u ter zijde staan
Uw geliefde die u verdiend
Zal ik beminnen voortaan
Zo u mij blind vertrouwde
Naïef het konkelen liet begaan
Leidde ik haar naar het altaar
Troonde haar ver bij u vandaan
Maar nu ik haar mag bestijgen
Frigide lui fatterig als zij is
Had ik beter kunnen zwijgen
U kunt haar met alle…
Kruisspin
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.073 Jouw huid en haar zijde zacht
omwikkelen mij in glinsterpracht
Ingesponnen zachtjes aangetrokken
vermoordt je mijn liefde onverschrokken
Bungellend diepvries fastfood snack
om lust een touw mijn vlindersnek
Het hongerig hart met jou verbonden
de poten van een kruisspins erfzonde
Liever in een keer doorgeslikt
dan nog langer in jouw web…
Park in de Winter
gedicht
4.1 met 33 stemmen
16.139 Het park ligt wijd en zijd onder de sneeuw
en rond de zwarte groeve van de takken
zweeft als een lassoworp de vlucht der meeuw.
De kleine vijver is inktzwart en stil,
als hoedde hij een kleinodie, het slijk.…
Veine
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
663 Ongeschonden ligt zij daar
door zandkorrels omgeven
blaast een zachte wind
de nacht dichterbij
voetstappen lopen langs
ontkennen gehaast de afdruk
van haar frêle schoonheid
vertrappen het pure minnen
een zijden gloed omarmt niet meer
jaagt afstand door verspillen
langs verbeten zoekende handen
verspeelt ook hij het kleine veine…
twee-eenheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Vreugdetranen zo nat
als de regen in de zomer
aan jouw zijde
In je armen zo veilig
een perfect moment
zekerheid gevuld met schoonheid
Glimlachen in alle geheimzinnigheid
gedachten door mij te raden
met een wonderschoon antwoord
Jij en ik als waren wij een
jij en ik als zijn wij een
jij en ik als blijven wij een
Dag en nacht zoverschillend…
De eerste beweging
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
843 Er is geen weg terug om te lopen
misschien als je vliegen kunt
of drijven op dikke lucht
Polsen worden naar de hemel geheven
handen in het verlengde van de onderarm
zijden kleedjes gehangen aan een drooglijn
De grote bal van rechts gevangen
vervolgens op dezelfde manier van links
zo leert men na de vingers op de pols
voorzichtig tegen wolken…
Woordsporen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 Muze is lijden,
schaduw zien aan gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Ontdooide teksten,
ontplooit zich in de breedte,
oneindig even.…
In het graf gelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 In het graf gelegd,
met doorstoken zijde
waar bloed en water zijn ontsprongen.
Rust nu maar uit
na al die wreedheid,
na ons verzuim U lief te hebben.…
nu vrijt het rokje met het zand
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.291 nu vrijt het rokje met het zand
van hier tot aan de strandzoom trok
de branding aan je sokken
als dit al kietelt is het ruw en ongekamd
(de uitgeklede, meest radicale versie van een buitenland)
de einder stroomschok
de einder stroomschok de stilte hardrock aan gene zijde de zelfkant
je bleef het herhalen: ongeneeslijk (dit ook) en more
de…
De eerste keer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.484 Hij rijdt tegen haar aan
aan de zijde van de watertoren
tegen de reling van de Wilhelminabrug
zij hijgt tegen de klippen op
hele steile klippen de eerste keer
ontzaglijk steil ook in hoogte
met haar armen om zijn rug
geslagen kreunt zij de vrees weg
waagt ze de sprong in het diepe
denk er nog wel eens aan terug
aan die zwoele avond in…
Woordkruimels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
430 Muze, is verleiden,
voelbaar aan beide zijden,
nooit ziet men het geheel.
Geschreven woorden
verkort en in de breedte
oneindig even.…
In het graf gelegd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 In het graf gelegd,
met doorstoken zijde
waar bloed en water zijn ontsprongen.
Rust nu maar uit
na al die wreedheid,
na ons verzuim U lief te hebben.…
Lindebloesem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is tijd, geen kasjmier
meer, geen zijde, zachte
vachten en vanillelakens
niet mijn bloed laten koken
in een waterval met duizend
vingers koudvuur op mijn huid
maar onder zoete zoemende
lindebloesems echt kussen
achter wuivende gordijnen
samen verdwijnen
in een grenzeloos lichaam
dat niet langer bloedt
van verlangen
een kind…
snijvlak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
84 vergeet niet door te pakken
met het krommen van een boog
om aan te leggen voor gelijke
afstand, liefst rechthoekig
aan de zuivere zijde van het
gelijk of de gedachte daaraan
op het punt waar onze lijnen
onversneden kruisen, doch
evenwijdig aan een
gemeenschappelijke richting
zodat het voorkomt alsof
het werkelijkheid lijkt door…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 Naar alle zijden ligt nu als een tuin
Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden,
Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden,
Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.…
Gekoesterd weten uit gene zijde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
600 De was vouwend
pyama, vijf en twintig jaar oud,
nog van zoon
Wollen sokken oprollend van vriend
Outdoor hemd van ander wetend in kast
Wollen lange mantel van moeder
Handgewoven Nepalese das van vriendin
Gestreept Karl Kani shirt die ik al vijf en twintig jaar graag draag
Al die dingen koesteren mij en ik hen…
Bloempje
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.433 Dus, bijtjes, doe je werk
en vertel de bloem tussen de distels
Dat hij beter
aan mijn zijde groeien zou…
De Genezing
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.583 Zij stond voor de grote spiegel
En lachte haar beeltnis aan;
Zij had haar zijden kleedsel,
En haar parelsnoer aangedaan.
Zij waande zich genezen;
Haar wang was weder rood;
Zo helder glansden hare ogen,
Zij vreesde niet meer de dood.…
De zwerfster.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.181 Kleed me aan
met dure woorden,
gesponnen met mooie,
zijden letters.
Verwarm mijn hart
met het vuur en de passie
uit jouw ogen,
alsof het altijd zomer is.
Hou van me, en ik zal geen zwerfster meer zijn.…
bouwmachines
gedicht
3.1 met 31 stemmen
25.750 ik hou zo van machines, zegt ze,
van die grote bouwmachines
maar het mooist vind ik de klokken
waarop de schafttijd aangegeven staat
dat al die mannen dan op opgelegde tijden
hun werk ter zijde schuiven
naar koffie en hun boterhammen grijpen
en in volle gelukzaligheid
gaan zitten wachten tot zij weer verder mogen,
na nog een laatste sjekkie…
Tunnel zonder zicht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
693 ik schaduw zijden
voel het lijden dat
geen licht meer kan verdragen
stop de pijnen die
om meer verdoving vragen
breng rust en stilte terug
dan ontvlamt de geest
zij weet het lichaam is
al veel te lang geweest
wil naar het warme licht
vliegt in paradijselijk bereiken
uit de tunnel zonder zicht
schaduw heb ik meegenomen
maar op…
Nog even.
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.970 Ik wil je zo graag duidelijk maken,
dat jij me hebt weten te raken
Dat je een plekje hebt in mijn hart,
en dat je me steeds meer verwart
Nu nog de woorden zien te vinden,
om jou voor altijd aan me te binden
En je voor altijd aan mijn zijde te hebben,
zodat de onzekerheid weg kan ebben…
Hemelse reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Thuis in het wolkenparadijs
zoekend naar zijden rust
een zwevende hemelse reis
zich van geen kwaad bewust
Vleugels ademloos gespreid
vliegend over land en zee
nooit gebonden aan de tijd
gewichtloosheid reist mee
Eeuwige bagage is het uitzicht
weer en wind als goede vriend
zoekend naar het puntje van licht
maar ook in het donker helderziend…
Over sterren glijden
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.161 je stille glimlach
in de straten
tussen gevels
steeds kleiner
loopt de nacht mee
in lijnen
grijs of zwart
de huizen ademen
de ochtend in
minnaars
de zijden kousen
nog glanzend
tussen hoofd en buik
de wil tot meer
of ik van je houd
vraag je
en ik glimlach
wanneer de lichten uitgaan
in een stad die groter wordt
je gooit…
MOOI MEISJE
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.636 je bent mooi
zo zeldzaam mooi
het haar - zwart als de nacht
staalblauwe ogen smeken om liefde
je huid - zacht als het fijnste zijde
altijd moet ik naar je kijken
wil ik je aanraken
verlang ik naar je lichaam
wil ik met je vrijen
dag na dag – week na week – maand na maand
volgend jaar
ieder jaar
alle jaren van mijn leven
alleen met jou…
Anatomisch museum Leiden
gedicht
2.5 met 40 stemmen
13.671 Hun dood hangt aan een zijden draad.
-------------------------------------------------
uit: 'Een bon-vivant in de dodenstad', 1985.…
Avond
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.862 Goud-licht aan alle de zijden,
omhoog, beneden -
het doet mij leven in tijden,
lang, lang geleden.…
Vrouw onder de Vrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.183 Ik was en ben al trots aan zijn wijze zijde:
deel uit te maken!
... Maar wát was ik graag:
de vrouw onder zijn vrouwen...
van wie hij het meest zou houden...…