27289 resultaten.
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 van wolken
in prevelend water
hier was waar de leeuwerik
rusteloos scheerde
viel en steeg en hier was het
waar wij verzwegen
wat diep in ons verborgen lag…
Teruggevonden wereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
230 Daar waar de zon de aarde treft,
het lijkt alsof het water niet meer verder kan!
Is het eindpunt dat men eindelijk beseft,
men toch steeds weer verder durft te gaan.
Koude maakt plaats voor warmte,
het donker gaat verloren in het nieuwe licht.
Verdwijnen doet de eenzame schaamte,
al kijkend in de ogen van een liefelijk gezicht.…
Bloemen hebben water nodig
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.020 pas
hoe belangrijk dat water was
want dat beetje water
bleek mijn later…
Dichten doe je voor iedereen voor jezelf
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
535 Dat water water is, zoet en zout, goed of oud.
Gras zal bij mij groen zijn, onthoud.
Het kalf zal geen koe zijn of vrouw.
Zo ben ik niet met mezelf getrouwd.
Als ik een halve wereld vertel waarom ik van hem hou.
Ik keerde in mezelf en jij liet me netjes uitrazen.
Hoorde je me nou wel of niet praten?…
Drijfsijs
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.024 Je wiebelt op het blauwe water
je hebt geen haast voor nu of later:
't is jou wel goed, je hebt geen zorgen
voor gisteren, vandaag of morgen.
Je draait je kopje naar de wind
en als je soms een visje vindt
dan pik je even met je bekje:
het smaakt best lekker op jouw stekje.…
INSULA FLE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
836 Vlieland kende gure tijden
Die van wind, water en vuur
Die van drenckeldood, natuur
Die van pure armoe lijden
Die van schuimbekkende baren
Die een kwetsbaar dorp verslonden
Likkebaardend naar de blonde
Duinen loerden, een strak staren
Als een roofdier naar zijn prooi
Naaldbos, helmgras en fazanten
Meeuwen, ganzen, vis en vee
Maken Vlie…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…
meeuwgeschreeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.216 jij klinkt mij als de zee in ‘t oor
en het geschreeuw vertelt van verte
die stormgedragen jou in ‘t bloed
voor ‘t water werd jij eens geboren
in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet
een opgewonden fladderen
jij speelt het wolkendrijven met de wind
waar jij bevallig door het luchtruim zweeft
wanneer de schreeuw dan blijft verborgen
de vloed…
STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
976 huilt een zilte
wind, niemand wil een plaatsbewijs
geen boot, geen auto's meer, geen mens…
zwanenmeer
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.455 Versje voor een Danseresje
Op het rimpelloze water
Strijken zacht twee zwanen neer
Dat weerspiegelt even later
hun sneeuwwit verenkleedje weer
Aan de oever van het meer
Staart een meisje naar het paar
In haar hoofd weerklinkt een wijsje
Wind speelt met haar lange haar
Zie hun lange slanke hals
Draaien in een teder strelen
Sierlijk in…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
Sporen in het zand.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.212 De golven van het water
zij kwamen dichterbij
overspoelden onze voeten
van jou en ook van mij.
De wind wordt sterker
wakkert langzaam aan,
we kunnen niet meer verder
en blijven even staan.
De tranen in je ogen
vallen langzaam langs je wang
druppelen je kleren binnen
want jij, jij bent zo bang.…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 Dagen zullen nooit sterren strooien
vrieskou zal nooit ijs ontdooien
nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Ze komen van ver
Door de lucht gedragen
Sympfonische geuren
Die mijn dag kleuren
In hoop van nieuw leven
Waarin ze zich met mij verweven
Waar winden vertrekken
En luchten geboren worden
De wateren borrelen...
En vinden het speelveld
van een nieuwe lente…
wonderbaarlijke maand
gedicht
2.4 met 41 stemmen
17.178 dat was in de wonderbaarlijke maand
van bloesemingen en overvloed
toen mijn borstkas opstoof als papaver
ribben in sierpennen uitwaaierden
mei mijn magere taal openbrak
vergelijkingen vrat als vuur water
ik schaamde mij diep naar poldergewoonte
in loden jas tussen druppel en wind
ongevoelig bij takken struikgewas doornen
had ik licht opgevat…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 ze regen zich aaneen, als kristallen
die de zon gebroken langs de wereld legden
heel subtiel viel licht langs ankers
zwaar verbonden met het water dat slechts schepen draagt
omdat het moet
een blauwe groet en honderd uren wind
geblazen onder luifels waar de warmte koelte vindt
knusse buitengeuren tussen kooklucht
en de smaak naar…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal,
volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld
langs klaverblad en gedorst hooi,
blijft rusten aan de oevers van het water
waar het riet in de fluisterende, wiegende wind
murmelend het stil verhaal meezingt.…
waarvandaan
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
570 het was een zacht begin
toen jij dichterbij
kwam
en de rivier achterliet
die ten dode was opgeschreven
je was de enige
die zag hoe het water
treurde
hoe stil haar stroom de klanken
volgde
van de wind, de verte
waar niemand wil komen
en nog trager vogels herleest
dan de woorden, die zichzelf,
nog in hun schaal, niet begrijpen…
Windesheim - Ommen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 felle geel
verjaagt het groen
een pasgeboren veulen
met één pootje wit
langs het heldere water
loop ik fier rechtop…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 zo werd een uur een jaar
na jaar
maar nimmer in zijn vreemde ernst
kon hij vorm geven aan het water
dat tussen oevers het licht deed leven…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 bouwtalent;
waar het land het water raakt,
dijk of duin ons trouw bewaakt,
recreëert men poedelnaakt.…
A'dam IN MAART
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 wil ons
met lucht en water
blijven bekoren.…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Ik lig hier op de grond
Met water in mijn mond
Mijn huid schilfert af
Je ziet mijn aders van mijn lijf.…
Ontworstelt aan de stormzaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Storm zaait soms met stormachtige
dwang die frisse wind, soms, zo
nodig door de levensgang. Die dan
weer wandelt over zonniger paden;
ontworstelt aan de stormzaden.…
zie ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Na het spartelen in het water,
de winden vaak ongunstig
de havens zelden vrij,
spoelde hij aan als wrakhout
Waar het vel te dun geworden was
zette het sarcasme zich op de huid
als een aanwas, een slechte gewoonte
waar moeder nog voor waarschuwde
Moeders zijn machteloos
al branden hun kaarsen plechtstatig
wanneer de huizen leeg zijn…
Natuurlijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 grint knarste
sprak luid zijn
onvermogen uit mij
ongestoord te laten gaan
ook wind
deelde dit decor
waaide strak tegen
op het zelf bemeten pad
jij zat op een bankje
vlak bij het water
te midden van druk
snaterende eenden
die natuurlijke stilte
wel een heel eigen
invulling verleenden
met hun hongerig gekwek
toen ook de boom…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 misschien heb ik me gewoon vergist
is het de lucht die een kasteel bevat
of heeft het water mijn heugenis gewist
daar gaat een schip langs de kust
de schipper vaart behendig
tussen de boeien, heel bewust
de wind strijkt een lange pluim
het weer is bestendig
de zee wiegt het kalme schuim…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 weg gezeefd
het strakke stoere strand
print onzekerheden in de ziel
het verre water tekent twijfel
in mijn weggedreven droom
wie ben ik en waar
ik was zo even daar…