4717 resultaten.
"In Uw woning ben ik thuis"
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.831 Ze stonden er in zwart ornaat
-Klaas voorop, die sloeg de maat-
in strakke rijen opgesteld
en zachtjes werd er afgeteld
tot de kist bewegen ging.
Toen werd er héél zacht ingezet
en plechtig klonk het zanggebed
“ In Uw woning ben ik thuis”
en ook nog iets over een kruis.…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 wakkert de rijzende dreiging aan
zonder beroeren trilt een snaar
een doffe fles vangt een eerste traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis
De machteloosheid van de beweging…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 je had genoeg gezegd
aan alles komt een eind
een snijdende jeugdherinnering
hamerslag op een dikke duim
vloeken die je vergeten was
jouw eerste woord
de verdoemde pijn
van zachte heelmeesters
maken stinkende wonden
gemis het hart in sluipt
zaagbekt en bijt
bloed brakend tussen gesloten vingers
jij zwijgt en wijst
naar buiten en bewegen…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 We hebben het verlaten,
we bewegen ons nu schuchter door het huis,
de gevangenis van het schilderij ontwijkend.
Het is te mooi hier om waar
te zijn, we ontkennen dat - we leven nog.
------------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
Vlaanderenplein
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
818 ze danste op het Vlaanderenplein
onder oude platanen, tussen
de tafels en stoelen, ik zag haar
bewegen als een rode flamingo
tussen gele herfstbladeren, mooi
schenen je handen, teder je lach
ik walste met woorden in je dans
je paste precies onder mijn arm
niets knelde, je vloog lachend weg
dag Vlaanderenplein, dag vandaag
wij komen weer…
Een buffer van liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 Mag ik je troosten
fluistert de wind
ze antwoordt niet
ligt in bed met haar hoofd
verscholen onder het kussen
wat plukjes haar
springen er krullend onder uit
de wind weet wel
haar met rust laten
is nu het beste
tot de hoofdpijn
verdwenen is
wacht geduldig
tot er beweging in komt
in het bed
zodra dat gebeuren gaat
zal die haar als…
Afstand naar het einde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
748 Een kleine afstand naar het einde
jouw woorden in mijn lege maag
rommelen, onweer verwacht
een statige ontvangst in de nacht
mijn dagen zijn geteld
de overige dagen ook
met een staart tussen
de lang ontlaste tenen
beweeg je de stilte
in ademnood, mijn lief
ik adem jouw hart
aan horizon en beter leven
gezonder, aarzelend
zal ik…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom en verlangen
beweging…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 wend je naar mij, gele roos in de zon
flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos…
ik begrijp het!
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
994 Met de an-
dere hand maakten we knijp-
bewegingen richting de aarde,
zo van: 'wij zijn lekker hier
en jullie zijn lekker daar!'
ik had het idee dat ik haast
explodeerde van vreugde en
tegelijkertijd E= mc2 beter
dan wie dan ook begreep...!
mijn psychiater keek me be-
gripvol aan en zij dat ie er
wat mee zou doen.…
Jij bracht muziek
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.210 Jij wist beelden
te verklanken
en klanken te
verbeelden
Samen met jou
waren we
niet alleen
Jij nam ons mee
in wilde dansen
Op hoge toon
zong jij even
goed als rauw
met je stem en
hart van goud
Jij bracht muziek,
beeld en beweging
bij elkaar,
vermengde ze
tot een cocktail
vol ritme
en passie
Jij bent koning
van een rijk…
- Paparazzi -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
647 Paparazzigevoelens
stelen de nieuwsgierige blikken,
bewegingen door een fotograaf,
woorden blijvend gekoppeld,
stikken in hun eigen kritieken
vloeien respectievelijk voort
van onbevangen zijn.
De ogen wakend,
de mond monddood.
Van 's morgens vroeg nakend,
tot 's nachts na sluitingsuur,
paparazzi..…
het wordt lente mijn lief
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
530 hoor hoe de vogels langs elk paadje
luidruchtiger kwetteren en fluiten
weer gedreven een maatje zoeken
zie hoe sneeuwklokjes en krokussen
hun tere kopje boven de aarde steken
reeds een vroege lente proeven
voel mijn lief hoe ons lijf na alle kou
en regen de luiken stilaan open zet
hoe onze stramme benen lichtvoetiger
gaan bewegen…
Tweestrijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 gelijke stroken aan elkaar gebonden
we zijn niet als het zonlicht
over het vlakke land
in dromen verzonken
we zijn als blauwe olie en brak water
met afstand als tussen rand
onvermengd
hand in hand
verstrengelend
de kracht van poëzie
vleselijk wensend
- nee -
hoe kunnen onze ogen
in één knipperende fractie
één soepele beweging…
VERTEL HET ME NU
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.027 er verdwijnen er
er zijn er niet meer
er komen er niet meer terug
er zullen geen ontmoetingen meer zijn
er zijn geen aanrakingen meer
er is verwijdering
er is onbegrip
er is een ontvallen
ineens beslissingen
vol begrip kan ik het nu volgen
uit liefde wordt liefde geboren
opgeven nooit
je hand voelt ineens
heel zacht en teer
ik beweeg…
Op hoge hindelopenbenen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 jij loopt niet
maar je gaat
in harmonieus bewegen
op hoge hindelopenbenen
droomt nooit weg
maar je ogen trekken
met magie de blikken
van een ander naar je toe
lacht wolken
weg tot blauwe hemel
en laat jouw zon
de mensen warmen
verstaat wat
wij steeds camoufleren
knipt lint en frutsels af
als wij dat willen etaleren
waar je…
- Mijn deel, mijn dansen -
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
655 Mijn deel, mijn dansen
mijn levensrivier zij vloeit
opgevoerd als een bewerking,
doorkruist zij heel veel werelden,
keihard slippend door de bocht
vloeiende bewegingen op samba
het gevoel van hartslag in de ochtend
het gevoel van slippend voetzool,
een absurde manier van uitbeelden..…
Oh baby
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.047 De baby lachte breed
door de vrolijke muziek en
onze ritmische bewegingen.
We dansten de dans van
uitgelatenheid op weg naar
de plek van serene rust.
En ik keek glimlachend in
het hartje van dat mooie
glanzende sterretje.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Ik weet niet of er
zinnen bestaan die de
geur van je huid kunnen
vangen, de bewegelijke
spirit in je ogen, een bron
die wordt verwend als
de prille knoppen botten,
het fluisterstille gebaar van
mijn vingertoppen in je
rulle haar, de koelte in de
schaduw van je oogleden,
die altijd te beminnen.…
Zandlopertje,
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.141 In een oorschelp
ruist de echo van
het eeuwig leven
wat zij ontdekte
in een beweging
met haar hand,
fluistert de zee
wind haar naam
in ieders oren, ze
bereed een eigenwijs
dolfijntje over de
golven van plezier,
maar kon daarmee
het tij niet keren.…
Passen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 hier 'n pas om te passen mevrouw
en hier 'n pas om te plassen mevrouw
dit is 'n pas om te eten mevrouw
anders nog iets wat u weten wou
hier is 'n pas om rijden meneer
en hier 'n pas om te bevrijden meneer
dit is 'n pas om te vergrijzen meneer
graag tot ziens tot de volgende keer
hier is 'n pas om te bewegen jongeman
en hier 'n pas voor…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
Bij vlagen van de wind
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
677 dan vooreerst
de bladeren wuiven
naar dode scheuten
die nog steeds,
en dat voelt als eeuwig,
messcherp op mijn
bezielde huid staan
beschermen
al dat in mij ademt
tegen de wereld
in het buiten
het kan ook zijn
dat mijn profane
tabernakel
het licht verbant
als geblindeerde ruiten
mijn handen grijpen naast
de doorgaande beweging…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt
voor een vreemd vermoeden
dan droom je de dolk
en met een woeste beweging…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte
Massa wezens
Aanwezig en bewegend…
Gevleugelde snaren
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
622 je straalt voor mij
in gracieuze lijnen gekleed
en bewegend in schaduwkleuren
jouw sprankelende geuren
daarvan heb ik enkel weet,
wil dat ze in me wonen
je ingetogen charme
geeft betoverende ogen
gedragen in een tedere tred
de kaaklijn, soms met haren bedekt,
doet mij ontroeren
schept mijn beelden;
schoonheid wordt in mij opgewekt…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 er is nooit een toekomst geweest voor ons
zelfs het heden is langzaam verdwenen
in een restant van zwarte dons
tanden van tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 in de zachte vlammen
van het vuur licht plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 Hier waar het niet kan komen
de woorden elkaar afstoten
Dit wat men noemt 'het vrije veld'
het kent horizon noch grenzen
Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht
bewegend in de wind (want altijd waait het daar)
Verder beweegt er niets Een paar losse stenen
slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen)
Toch moet het hier ergens…
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 hier wil ik wonen, in dit lied
me nestelen en schuilen
een plek alleen voor mij
heel even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek…