28806 resultaten.
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
Dichtverlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Ik zou willen dichten
in ritme van deining der zee
met woorden die kabbelen
als golven bij zachte bries
wuiven als helm op duin
licht zand op doen waaien.
Strooien mijn gedachten
langs helder blauwe lucht
of in sterrennachten
zenden naar licht der maan
laten vliegen over horizon
om daar in zonlicht verder te gaan.…
Afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 Durven niet meer recht te spreken, zijn ook niet meer recht door zee.
Uitgestoten en verbannen, grondrechten die tellen niet.
Geef mij Zweden, Denemarken, want Nederland doet mij verdriet.…
slechte eetlust
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
641 de Noorweegsezee
zal roodgekleurd
zijn
ongeveer 575
walvissen zwommen
daar vooraf
naar hartelust
toch fijn
maar owee
de Japanse
mensen hadden
trek in
eten
vegetarisch bestaat
ook moeten
zij toch
echt weten
gedood zijn
zij triestvol
maar
WAAR
stil is
nu de
zee
het huilgeroep
blijvend in
de oren
voor ons
dierenvrienden…
Vleugels van Verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 'Lang en gelukkig' staat er
op De Muur tegenover
mijn thuis, Berlijn
is mijn Berlijn
Maar toch blader ik
in een reisblad, de zee
wenkt, de bergen roepen
echo's Actie! Actie!…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…
Prepensionado
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
450 Een ouwe rot verkeerde verregaand
In staat van pré, als jonge pensionado
Z'n poen kreeg hij, uno
momento dado
Vanaf z'n zestigste, iedere
maand
Daar zat hij dan aan vast,
oud-luit ter zee
In Zuid-Europa, dankzij 't
ABP…
nog iemand te zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 te oud voor een vlucht
naar mogelijke goden
een gedicht worden
dat zich vanzelf maakt
in het geruis van de zee
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
uit het water als een zwaan
proeven op de som
mos hecht zich aan steen
in het heldere daglicht
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
naar tijd tussen de woorden
lopen naar waarheen…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
THE G.O.A.T.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 zie haar nu eens gaan
the greatest of all times - goat
niemand kan haar verslaan
het leek wel een dolfijn
die daar door het water schoot
en ook al is ze nu dan zo groot
ze blijft ten opzichte van de zee
en diep van binnen
toch altijd maar heel klein
in gedachten zwom het
hondje Rio met haar mee
ook al is het maar een hondje
het was de laatste…
zou ik
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 als ik dat zou mogen
met jou willen dansen
zou ik je dan mogen vragen ten dans
en als ik dat zou mogen
jou vragen of jij met mij wil dansen
en ik zou je vragen
om met mij te dansen
zou je dan met mij willen dansen
zou je dan met mij willen dansen
in de druilerige regen
jij met mij
dansen
in de druilerige regen
met uitzicht
op een verre zee…
Moet moed?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
708 Moed,
Om de woorden te baren
Tegen daden die ons
Radeloos maken
Om de zinnen te vormen
Die de eerste kelen
Doen schrapen
Om de muren te slopen
Die ons vervreemden
Van elk menselijk leed
Om de sprankel hoop
Te beschrijven
Die in ieder van ons leeft
Om met alle druppels
Een zee van vloed
Te vormen
Wetend en willend
Dat…
Parkinson
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 met mijn hoofd
dicht bij jou
luister ik
naar je gemoed
is het een merel die fluit
of zijn er blaffende honden
het ruisen van de zee
of huilende wind
laat het de lach van het kind zijn
dat jij was
als je danste en sprong
en aftelrijmpjes zong
aftellen doen de jaren
herinneringen tellen op
soms wel
soms niet
dingen van…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
Uitzichtloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
203 Achter de sanseveria’s uitzicht
op het strand en de wilde zee.
Kitesurfers bespringen de lucht,
strandlopers op de vlucht.
In de kamer is het erg, te erg leeg,
de rust is onheilspellend en zweeg
over wat verdween in het uitzicht,
verleden voor het heden gezwicht.…
Dubbele Paradoxen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
166 omgekeerde schijntegenstellingen
weerkaatsen tegen een reflectieve hemel
berekenen de hoek van leven
met die soscastoa-truc
om gelukkiger te sterven
de wolken blijven hoe dan ook breken
en de zon zinken in de zee
daar zijn geen boeken voor nodig
sowieso zou het beter zijn
als we terug naar de steppe gingen
zoetwatermeren volpissen met…
Een Detail Dat Me Opvalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
137 het ochtenddauw op het gras
het boeket met één dode roos
het geluid van een volle kerk
een detail
een wolk aan de strakblauwe lucht
een windmolen op zee
een vliegtuig tussen de sterren
een detail
de sproeten op je neus als de zon schijnt
de glinstering in je ogen als je naar me lacht
de verborgen lach als je "boos" bent
een detail dat…
Zeeslag
gedicht
3.2 met 79 stemmen
19.157 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hardnekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort-
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap die onafwendbaar…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…
Sporen in het zand.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.212 Sporen in het zand
vervagend naar de zee,
met jouw hand in de mijne
want ik liep met je mee.
De golven van het water
zij kwamen dichterbij
overspoelden onze voeten
van jou en ook van mij.
De wind wordt sterker
wakkert langzaam aan,
we kunnen niet meer verder
en blijven even staan.…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand
had hij niet zijn persoonlijk geloof
ver verwijdert van de kerk
was hij misschien door zichzelf
in eenzaamheid en armoede vergeten
ontving hij aalmoezen
van een moreel verwaarloosde staat
of had hij geen slaapplaats
in zijn verlangen naar de zee…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Waar het land uit zee ontsproot,
waar men niet de ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger…
Naar zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 Lekker meedeinen
op het ritme van getij
hartslag van de zee
Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje
strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend
in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende
lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte.…
zee, die grote plas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 hier op de plas
mijn scheepje
dobbert barende
kapitein Ahab
zou tevreden geweest zijn
midden op de plas
geen spiegel, dat niet
maar wel strijkbaar
de beeltenissen
van zielen onder
alleen op de plas
de zee en ik
hoe zij spreekt tegen mij
troost biedt
de schuimkoppen ver houdt
ver van op de plas
bereik ik de kim nooit…
De meeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 O onsterfelijke zee, waar het einde nog niet in zicht is
Ik heb heel lang op dit moment gewacht, daarom ben ik hier
heen gekomen om naar jou te kijken, luisteren, proeven tot voelen
Ik kan je niet verlaten, al beweeg ik als trekvogel regelmatig en voldoende.…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden
op de zeebodem heerst de rust
die we zoeken maar nooit bereiken willen
ons hulploos hunkeren slaat van anker
boven ons is de zang van de zee…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 boegbeeld van een trots
galjoen, de borsten monter vooruit
klapperende zeilen als de jurken
van de hoeren aan de Taag
hun keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee…
Ik ben de wolk
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.237 Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne!…
Pirouetten
gedicht
2.3 met 3 stemmen
991 Een ribbelstrook zand en zonlicht
schitterde in een geul oude vloed
die ging toen een slingerpad het zicht
op het strand openbrak, de gloed
van de dag jou beetnam, je streelde
met een wind vol kinderstemmen
een kluwen vogels jou verlokte
met hun wit van het blauw breken
dartel als jij die van mij rende
naar de zee die vlokken sneeuwde…
BIESBOSCH
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 het water daalt en daalt
struiken worden zichtbaar
en wat overblijft verhaalt
van mensenstreken
de mens versiert
de mens verstiert
met wat hij achterlaat
wat hij is vergeten
het water daalt en daalt
nam het dit keer
maar eens niet mee
ach ze weet de plastic soep
is al dik genoeg in zee *
* 17-02-2020: het water daalt…