6267 resultaten.
Energieën
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
528 ‘k Overdacht twee vrienden
die ‘k ooit rancuneus
Nu zagen we twee spinnen als waterkevers ‘t fietspad overschieten
Toen wild’ ‘k vertellen wat hij,
die over was gegaan,
me zei: zich niet voor kon stellen
dat ‘k na hem
nog iemand zoeken zou.…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 Jim fronst, luistert, ademt
alsof hij stof wegblaast
van iets wat ik nog niet durf aan te raken.
Hij vraagt door, voorzichtig,
alsof woorden kunnen breken
als ze verkeerd neerkomen.…
voorbij
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.274 De toekomst ontwijkend alsof die niet bestaat.
De ander voor lief nemend, de woorden zijn obligaat.…
Je bent er niet......
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.467 Ik zou je gedachten willen delen
alsof je een mooie film ziet,
met ons beiden in de hoofdrol,
maar je bent er niet.
Ik zou je dit gedicht graag voorlezen
en met een hoofd als een biet
zeggen: "schat ik hou van jou",
maar je bent er niet.......…
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Water kabbelt zich uit beeld
door haast en herrie overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste…
Dochter
gedicht
3.2 met 51 stemmen
29.489 Ik sta naast je bed
Er zingt iets in mijn oren
alsof je slaap de melodie kent
van toen. Kind, je huid
laat een bloemengeur toe
je bent je vaders gedicht
mijn Ierse roos
je rijdt op wilde paarden
en je spreekt wijze taal.…
Groen
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.579 Het houdt niet op te sterven
het zal het voorjaar zijn
Mechanisme van cellen splitsen
knarst met een stroeve pijn
Vanavond wil ik nog niet missen
wat achter morgen zeker komt
Ik sla het dekbed voor je open
voel jouw kou tegen mij aan
laat mijn vingers over je wangen
lopen en jij laat mij begaan
Kom dicht tegen me aangekropen
doen alsof we…
ongeliefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.775 we bewegen ons
langs elkaar heen
en weer terug naar
onszelf en
we schijnen elkaar
niet meer mooi te
mogen vinden
(ik geloof
jouw woorden eigenlijk niet)
gek, maar sindsdien
is het alsof we ons huis
bliksemsnel aan buitenstaanders
verkochten
en we bleven en die anderen
kwamen erbij
en ik ben nog zo
verknocht aan
het bekende…
Eendagsvlieg
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.241 Vroeg in de ochtend geboren
Geen ouders
om hem te begroeten
Meteen al zijn jeugd verloren
alsof hij
voor het leven moet boeten
De tijd gaat snel, is beperkt
Geen ruimte
om volwassen te groeien
De tegenslag is niet verwerkt
als zomaar
een romance op gaat bloeien
Hij schrikt van de aanblik
'dag leven'
en wordt steeds maar banger…
Lucivers
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
885 In roer en rep je voor het vaderland
Zon daar wil ik zijn
Gepekeld glas zo lichtgebrand
Ten strijde onder ’t juk van de verwachting
Kruip ik door modderschuit als ware
Wars van doodsverachting
Om na gedane arbeid terug te keren
Vol verhaal en zinnebeeld
Gepekeld glas zoete nectar
Alsof ik was het boetekleed
Te heet gebakerd
Maar…
Zo intens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.750 Zo intens kan ik genieten
als ik samen met jou ben
Dat gevoel is overheersend
terwijl ik je eigenlijk net ken
Lijkt alsof het zo moet zijn
voelt zo natuurlijk als maar kan
Ik wist vanaf het eerste moment:
op een dag word ik jouw man
Ik zwijmel weg in jouw kussen
je voert me mee met geest en lijf
Vanaf nu weet ik heel zeker
dat ik voor altijd…
wederzien
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.796 Met ogen gesloten
buik krampt
toch
doelbewust lopend
naar dat wat niet waar kon zijn
om ons heen klinkt
de gezelligheid
dat wat doorgaat
ook als mijn buik krampt
in zwevende tred
werp ik mij in armen
armen die mij omsluiten
alsof nooit weggeweest
dansen in mijn hoofd
en zingen in mijn hart
de gezelligheid
klinkt voort
tikkende…
Morgendauw...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.781 De morgendauw nevelt tijdloos
als een pareldeken over het landschap
Een stilte kleurt het morgenlicht
langzaam in wolken van sereen
In al haar schoonheid weeft de aarde
parels van dauw aan het gebladerte
De zon laat het landschap ontspringen
in een fontein van geweven waterdamp
Het is alsof de tijd niet meer bestaat
alleen de schoonheid…
Jouw voet in het tapijt
gedicht
3.1 met 14 stemmen
12.777 Ik zal uit
een bepaalde hoek van de kamer
tevoorschijn komen
alsof dat was afgesproken
en ik zal iets
vanuit mijn ellebogen
------------------------------------------
uit: 'Terug naar de apotheker', 2005.…
een handvol namen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
901 in mijn straat
woont een stad
en wanneer ze ontwaakt
lijkt het licht te veranderen
in raamloze huizen
zwijgende gezichten
lekken door muren
alsof
de dag nooit spreekt
zoals de vreemde minnaar
die onder het dekendak een naam
zoekt
haar verhaal probeert te onderscheiden
van het zijne
ik kom hem wel eens tegen
hij…
Etensgast
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.091 Terwijl wij kruimelend
ons brood opeten
zien we zijn borstje
rood vooruitsteken
kleine kraaloogjes
houden ons in de gaten
hij wacht minutenlang
vliegt dan weer op
van struik naar tak
steeds in de buurt
als we omkijken
na het weggaan
zit hij op onze plek
kijkt nog steeds
alsof hij zeggen wil:
loop nu maar verder
ik ruim hier wel op…
Het verleden erkennen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Ik dwaal door een lege gang
Beplakt met afbladerend behang
De vloer kraakt zacht onder mijn voeten
Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten
Gelige schilderijen in een hoek
Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek
Verdwenen beelden van weleer
Ik herinner me niet alles meer
Oude schriften en een sportschoen
Ruiken nog altijd een beetje…
Nooit meer...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.747 Nooit meer die krachtige handen die mij verwennen
Nooit meer zitten op die mooie buik
Nooit meer liggen in die gespierde armen
Heel even, voordat ik weer verdrietig in mijn armen duik
Nooit meer samen de liefde bedrijven
Nooit meer samen onze verhalen delen
Nooit meer deze herinneringen voelen
Alsof alle rozen sneller vergelen…
Zwijgen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.348 Daarom verzwijg ik de sterren
in de ruiten van ons samenzijn
en doe jij alsof jij het trillen
van mijn stem niet hebt gehoord..…
Zomaar een dag
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
841 Vandaag fonkelt zijn gebit
alsof hij naar de tandarts moet
zijn mooiste kleren behangen zijn lijf
en terwijl hij zijn vrouw gedagkust
de kinderen in hun koontjes knijpt
zegt hij dat hij van hen houdt
de jongste vraagt of hij een kado krijgt
de oudste hoe laat hij thuiskomt
zijn vrouw of er soms iets is
maar er ís niets en hij kómt gauw…
Maar toen ik in een krant een foto zag
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.829 Maar toen ik in een krant een foto zag
van een in Zuid-Amerika vermoorde
guerrillastrijder, achterover liggend
met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen,
onder het opengesjorde hemd het gave
bovenlijf tot aan de navel naakt,
voelde ik iets in mij verschuiven
alsof een ander lichaam in het mijne
zich onverhoeds bewoog, de ogen
even opsloeg en…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
Binnen handbereik.
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.136 handbereik
dan gaan we weer praten
en lachen,
maar ook zwijgen als het moet
Dan zie ik je ogen weer
en je mond en je haren,
je heldere stem doet me goed
maar van je aanwezigheid
geniet ik nog het meest
Daar zal ik me dan
nog het meest over verbazen
en knijp ik mezelf en weet het nu al
Het zal vast weer net als vroeger zijn
alsof…
De tunnel in
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Vanaf het spoor kan ik zien
Hoe mensen afdalen en verdwijnen
Hoe ze hun stappen bekijken
Als ze de trap afglijden
Soms gehaast, treden overslaand
Soms rustig pratend, zonder tijd
Maar bijna nooit vooruit kijkend
De kans op vallen verkleinen
Zo circa één keer in de maand
Kijkt iemand vooruit, zonder spijt
Alsof men wil zijn afwijkend
Om…
Tenietgedaan
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.635 Het is alsof ze zweven
in de mist, hunkerend
naar een vertrouwd gesprek
met het verblindende licht
van een overspannen zon;
een glimp van verstandhouding
voor het geheel, gesloopt,
verwordt tot groot boeket.
Goed gekapt liggen de bomen
tussen het kreukelhout,
geschokt, te wachten op
een nieuwe bestemming.…
elfjes op papier
netgedicht
4.0 met 59 stemmen
6.866 alsof ontelbare handen
een horizon bouwden, warm en rijk
als zilvervuur rond flower fairies
en jij er bij hoorde, vol van schoonheid
in een taal die ik niet spreken kan
slechts liefhebben
in het verlegen lilalicht en in de eenvoud
van je verdriet
ik zag je daar
naar een regenbloem gebogen
-kom binnen-
ik zag het hart…
Rode loper
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.179 Verschoppeling van de schavuit
die mij om een gunst komt vragen
ik rol de rode loper uit
in het licht van zwarte dagen
praat me moed in met een knipoog
recht mijn rug in barre tijden
ontwijk mij nimmer in de boog
die ons naar elkaar zal leiden
ik leef in de verdroogde bron
waar onze liefde is gescheurd
gestoken door een felle zon
alsof…
Uit jouw stilte
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
837 Mijn diepste stille ik
dat zou je wel willen zien
begrijp ik uit jouw stilte
terwijl je
mij mijn woorden ontneemt
alsof we samen vleugellam zijn
niet meer alleen, zonder elkaar
in de spiegel kunnen kijken
het antwoord blijft verzwegen
achter vreemde ogen
schuilt de wind
zwaar op de hand
geef ik mijn zwijgen terug
aan jouw verstand…
De tijd heelt.
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.375 Alsof het was gekrompen,
ik niet meer voelen kon.
Nu, na vele jaren,
is het zacht geworden
en zie ik weer jouw ogen.
Zo trouw, zo blauw,
dan zucht ik in mijzelf:
"Wat hou ik veel van jou".…
slaap
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
918 ik droom jou
rode bladeren
in de wind
surreëel
tegen het wit
van de lucht
als vogels
die kwetteren
in de herfst
alsof het zomer is
verdrijven ze
het blijvende gevoel
de diepe tonen
gekerfd
in een hart
gespleten door
tegenstrijdigheid
tegen de tijd
dat onze tranen
zijn verdampt
ben jij
nog hier
en ziet mij
zoals ik ben
als…