3724 resultaten.
Soms
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.988 Soms kan ik je nog enorm missen
Maar de letters van mijn wens vormen niet langer onze namen
Zeker weten heeft zich omgezet in vergissen
Want onze levens horen gewoonweg niet samen.…
woordbreuk
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
867 verleden
ogen en oren
koloniseren gewetenloos
de lamme hersenen
beheren strategisch
spraakkunst en bloedsomloop
parallellen van prikkels
golven door het lijf
triomferen jubelend
zwaar toegetakeld
mijn ware wezen van weleer
vertwijfeld en verbijsterd
zo gaat de waarheid
van filosofen en tirannen
genadeloos ter ziele
aan een gevorderde vorm…
Woluwe-Dal
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.985 De vormen lijnen af de kalme krachten.
De planten groeien, vredige gedachten,
heur stille wording onbewust;
en over de eerstigheid van alle dingen,
die 't een naast 't andre, elkander niet doordringen,
daalt, in geleidlijkheid, gedegen rust.…
Ontspiegeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.512 dubbele beglazing vangt gezichten
één zal zwichten
voor het spiegelbeeld dat vormt
wat lonkt
niet vrijblijvend is
als ik mij niet vergis
blijft de reflectie
van jouw afbeelding mij strelen totdat die
onvermoeid zijn hoogtepunt bereikt
met beleid vakkundig af en aan
glanzende vormen betasten paradigma’s
die ontstaan
waarbij
allerlei
beproevingen…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Omdat ooit jouw vader
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
542 voor whisky en vrouwen
mocht dat de pret niet drukken
als hij in zijn boot ging varen
om zijn ellende te verdrinken
bleef jij achter met de andere kinderen
en kon jij alleen niet langer verhinderen
dat de liefde overboord sloeg
bij jouw moeder in de kroeg
door haar gehaast en haar gezwoeg
omdat jouw vader
niet langer in zijn vorm…
Ik zie hoe zij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.012 Problemen zien
je mening vormen
over verschillende
waarden en normen.
Begrijp me niet verkeerd
soms is het ook fijn.
Maar toch zou ik liever
weer ietsjes jonger zijn.…
Ode aan de benen van mijn vrouw
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.824 prachtig gevormde onderbouw
zoals Da Vinci ze moet hebben bedacht
stevige enkels, niet eng dun en ietwat gebogen
gebruikt als wapen tijdens haar koketterieën
zachtronde kuiten, een streling voor ‘s mans ogen
gladde schenen tot aan haar kusbare ronde knieën
samen dragen ze het mooist geknede extasegebied…
haar dijen… geboetseerd in een zo’n ideale vorm…
Afscheid
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.630 vormloze neem ik mee
Ik zal zijn als de lucht
en overal aanwezig zijn
tot voorbij de sterren
Als ik afscheid neem
laat vrolijke muziek luiden
zing naar hartelust mee
want het leven was voor mij
met vele mooie momenten
Als ik afscheid neem
zal ik de dood van dit lichaam
met tevredenheid ontvangen en
het levensspel
in al zijn vormen…
Poëzie te zot voor woorden, leeg gedachten
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
811 Bouw huizen voor fonetische spelling; alliteratie
appartementen voor willekeurige letterverplaatsingen
flats voor overige vormen van rijm en grammaticafouten.
De zin er van doet in regels jeugd bouwstenen stapelen
naast ook wel verre van volledig bezig zijn niets knechten.…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Torens,
die in klassieke vormen
ogen tot knikkers maken.
Terwijl de man
zijn handen wast in de fontein,
fluistert hij naar zon en water:
Wat is nou Valencia?
Wat is nou Valencia, zonder haar?
Zo zucht hij
alle lusten weg
en voelt de laatste munten in zijn zakken.
Hij kan hier niet blijven.
Niet in deze zon. Niet bij deze zee.…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde nu haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat
tezamen droegen zij statig de last
Imitatietreurnis op het kille gelaat
Morgen wéér één, stond wel vast
De stokoude uil kraste op zijn tak
alsof hij nog snel wat zeggen wou
Hij vrat een muis op de vuilnisbak
ook hij miste elke vorm…
Van de brug af gezien.....
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd het hart van een nauwe vrede
van de brug af heeft dit geen gewicht
als die is opgehaald, is dat met een rede,
het herkent de vele vormen, argeloos
is het vergezicht, het speelt met troebel
water, er was geen verleden meer,
maar ook geen later, een oneindig
spel verbindt de tijd, maakt zich
meester…
ALS STILTE PIJN DOET
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.132 Donkere bladeren, donkere takken
resideren boven een eenzaam mens
Die net iets in zich voelde knakken
en juist wegzakte over de pijngrens
Heldere sterren en vochtige tranen
zien elkaar langs het vol lover heen
Als schimmen die erg ver staan en
beide voelen ze zich pijnlijk alleen
Fluisterstemmen en ‘t stil snikken
vormen nu ‘t hart van…
Dezelfde zwanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
470 De zwanen die ons gezien hebben, die ons
zagen toen we elkaar innig zoenden, dezelfde
zwanen wachten net als ik op jouw terugkeer,
zodat ze met hun halzen weer een hart kunnen
vormen, als wij voorgoed liefhebben. Over
mascottes gesproken, weergaloos! Maar jij
bent mijn allerliefste, allermooiste zwaan!…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 atmosfeer
Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde zo haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat
statig droegen zij tezamen de last
Imitatietreurnis op het kille gelaat
Morgen weer één, dàt stond vast
De stokoude uil kraste op zijn tak
alsof hij nog snel wat zeggen wou
Hij vrat een muis op de vuilnisbak
ook hij miste elke vorm…
ontmoeting in de regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
924 onze blikken kruisten elkaar, slechts een moment
je ging aan mij voorbij zonder enige
vorm van herkenning.
je voetstappen versnelden…..het regende
je lange krullende haren onder een paraplu
alsof ik je ooit lastig zou vallen, het idee
gewoon te absurd…bloedt je geweten niet?…
Grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 Elke vorm van kritiek of gedrag lijkt misplaatst.
Je zal toch maar zo’n grijs bestaan moeten leven.…
Klimaat verandering?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
514 In elke stap verstrooit de litteraire
wind alles wat ik had bedacht maar nog
niet schrijven kon, ontelbare ballonnen
boordenvol confetti, uiteengespat om
mijzelf te bewijzen in een zelfbewerkte
woordenschat, gezaaid in de beeldspraak van
het milieu om een transparante taal te vormen,
wat overbleef is voeding voor de wormen.…
De wereld is van klei.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
577 Geroerd door water uit de schaal
van broosheid, de vorm gestileerd
tussen schuld en goedgelovigheid,
in de creatieve verwachting te mogen
zwerven door haar onschendbaarheid.
Het licht laat dolen door de toekomst
van het heelal, ze ontleent de eenvoud
aan de betrekkelijkheid en los van
zelfgenoegzaamheid,.…
30 januari 2014
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Het blijkt toch minder simpel dan aanvankelijk gedacht:
dat vorm-vast-rijmen moeilijk is, dat had je niet verwacht;
het metrum geeft problemen want tot in detail betracht,
is ‘t haast niet vol te houden, dus het wordt subiet verkracht.
Wat pretgedichten maakt of breekt dat is wel ~het verhaal~.…
Zonder aarzeling?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 Als kinderen worden bekeken als
de wachters met verwachting of
ze de paden volgen in de norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed
beeltenissen opgeslagen naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van wereldwijde
circulatie van doorzichtige vleugels,
weggewaaid vergeleken door een raam
van betrekkelijkheid, een mantel met
een naam…
Praeludium.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.547 De wisselende lichten van de zon
met schijn en schaduw over wisseling
van aardse vorme' en kleuren, ieder ding
altijd weer anders, altijd weer een bron
van nieuw verheugen, dat komt ongeweten
en weer verdwijnt, verglijdend als het licht:
maar van de geest is, niet van 't wisselzicht
het heilig wezen, dat wij schoonheid heten.…
Mijn Koude Namiddag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
709 en wacht
Denk aan het moment dat jij daar stond
Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken
Ik kijk naar je en je lacht
De zon schijnt maar warmte voelt als kou
Zonnestralen, opgenomen door mijn ogen
Ik heb mezelf altijd bedrogen
Ik wil je ogen kleuren, in grijsblauw
Dezelfde kleur als nu maar ingekleurd door mij
Ik wil je gezichtje vormen…
gezichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Het is een schilderstijl die
met licht, kleur, vorm en diepte
een vervreemde sfeer schept.
De voorstelling van haar ogen
zijn uitsluitend mogelijk
in de fantasie van de schilder.
Het is een extreem gevoel voor detail.
De sfeer is de onbegrijpelijke onwerkelijkheid.
De geschilderde ogen zin mode gevoelig.…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 grauw
en altijd eeuwig van mij
kil en koud ben jij
je remt me, vertraagt me, blok aan mijn been
boetetocht met struikelsteen
’t is niet de berg die overwint
maar de vallei die ons bemint
koestert in haar warme wieg
waakt dat ik je niet belieg
en weerom tussen rotsen leg
maar meeneem langs de Jakobsweg
in mijn hand die de rust van jouw vorm…
vreemd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 vreemd
ik heb mijn ogen dicht
‘k zie vrij vreemde figuren
bewegen in bijzonder licht
mijn handen niet gevouwen
in oneindig donker lange uren
’t is niet in bed te houden
ik zag bewegende structuren
steeds veranderen van vorm
ze kwamen op me af, de muren
onheilspellend, indrukwekkend
adembenemend, ’t was enorm
wat kan een mens beleven…
MEI
poëzie
4.0 met 2 stemmen
933 Maar 't gaat voorbij, wat lieflijk is in 't geuren
Aan 't leven grenst de dood, het wiegje aan 't graf
Steeds 't zelfde zien we in anderen vorm gebeuren.
De straal ruist op, valt weer de heuvel af
Op vrolijk-zijn volgt later droevig treuren,
Wat weldaad is, schijnt straks een bitt're straf.…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n weg groen
glibberig en oneffen
voel steeds gevaar
het getij loopt naast me
beïnvloedt mijn geest
met grimmige golven
bijt me er doorheen
plots geniet ik van ‘t moment
van lijn, van vorm…
Geschreven vraag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 Zolang zon, maan en sterren aan de hemelboog
Hun banen trekken in vaste lijnen en vorm
Dan houdt natuur zijn beeldend scheppend betoog
Dat wat de mens nooit bereikt in een woordenstorm
Waarom zou ik de vraag naar ’t waarom nog stellen
Als ik met schrijven het doel niet kan vertellen.…