5642 resultaten.
Net Zoveel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 heel soms vraag je
je weleens af
houdt zij net
zoveel van mij
als ik van haar
komen we wat dat betreft
op die weg
halverwege wel bij elkaar
of is zij dichter bij mij
dan ik bij haar
moet ik iets harder lopen
en er maar het beste van hopen
ach die paar meter steekt
toch ook niet zo nauw
we lopen immers
op dezelfde weg
en zolang zij…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
753 vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de poëzie
zo zoek ik zelf nog wel eens
mijn heil in de sublieme verzen
van de dichter…
das lager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.122 haar leven als een film uit
losse pols zwartwit met grove
korrel voor het nieuws van achten
gerieflijk bontgemutste übermenschen
die dämmerung minus fünfzehn grad
der untergang des abendlandes jetzt
geschmackvoll aufgezeichnet ieder zijn
waxinevlam een treffend leitmotiv zo
zal het denkelijk zijn geweest
haar leven weer als film en…
HET SOKKENMONSTER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.125 Als ik des ochtends schone sokken pak
dan vind ik, om het even van welk paar,
hoe ik ook zoek, geen tweede exemplaar
en neem verschillende voor het gemak.
Soms denk ik: "Deze zijn toch beide groen",
maar die nuance past niet in de mode
en bij de afgegeven kledingcode.
Je mag beslist niet iets afwijkends doen.…
HOOIKOORTS
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.331 de koorts van het gedroogde gras
betekent luid en duidelijk zichtbaar
snuitmalaise niesfestijn hoestmelange
onkies eerbetoon aan inheems gewas
ik heb het nooit bij bloeiend vlas
fluitenkruid rode klaver wilgenroos
maar nu des te erger bij primula’s
lelies en ook dat gedroogde gras
mijn neus ziet er niet uit de wanden
rood en schilferig…
Vijver
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.946 1
Roerloos, stil
ligt daar de vijver,
vol leven
dat onzichtbaar groots
zich omvormt
tot een nieuwe wereld,
totdat de grote
steen des doods
met wreed geweld
het water brekend
het stille
oppervlak vernielt.
En nooit,
nooit meer is iets hetzelfde
Omdat hij ging
van wie men hield.
2
De steen zal
zakken tot de bodem.…
Opa
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.341 Des avonds wilde hij verhalen doen
Over doodspuwende kanonnen,
Waarmee soldaten, koel zowel als koen,
De vuigste vijand overwonnen.
Dan kwam er speeksel om zijn heldenmond
En streek hij moedig door zijn haren
En ongeveer een meter in het rond
Was elk beducht voor zijn gebaren.…
Leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.121 Het leven lijkt soms moeilijk
en dat is het vaak ook wel
Alleen door positief te denken
redden we het saampjes wel
Samen aan het front des levens
zij aan zij hart tot hart
Overwinnen we de gevaren
vol trots en moed, een nieuwe start
Kijkend terug naar een donker verleden
geeft ons de kracht voor de toekomst en heden
Wij hebben het gered…
Atheïsten
poëzie
3.8 met 15 stemmen
3.060 Lankmoedig is de Heer, en goed -
Doch vrees de Dag des Rechts!
-----------------------------------------------------------
uit: Grassprietjes van Cornelis Paradijs (1885)…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 De larf vreet zich tot worm des verderfs,
Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot,
Het klokhuis wordt een tongewelf van smet.
De ledigheid van liggen in het gras,
De zonnebrand van Onans stuifmeel,
Verkleeft tot donorgift op het gewas.…
La réponse de l'onze
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.079 Il-y-a l'éclat des fleurs
du printemps qui fleurissent: les
petits narcisses faisant le tour d'un
arbre ancien caressent les crocus
jeunes et violets pendant que les
tulipes blanches le long de l'allée
vont en bouton. Anémone! Quelle
perspective! Sincèrement, Antoine…
verkwanseld aan koning dollar
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.070 waar was ik toen de dollar mij de macht ontnam
en slinks en sluw tot koning werd gekroond
waar was ik toen emotie werd gehoond
materie in de plaats van mededogen kwam
waar was ik toen - een mensbeeld zo verschraald
in naam des konings dood en verderf ging zaaien
moraal hoog in het vaandel ging verdraaien
en liefde grondig door het slijk gehaald…
Kerstverlangen
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.976 De zoen des hemels daalt.
Verheugt u telkerstede:
Geboren is de Vrede
Die godlijk ademhaalt.
--------------------------------
uit: De Noodhoorn (1916)…
Sublimatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
798 Des avonds rond de stond van elf, wanneer
de crisis van de dag is weggezonken
en poppendame alsook sponzenheer
van de t.v. naar hem niet langer lonken,
omdat zijn echtgenote, afgebeuld,
die krocht van lol heeft uitgehypochonderd
en met haar zooi naar boven is gezeuld,
naar die verknoeide uithoek van hun sponde,
en hij voldoende aangeschoten…
Doodsnadering I
poëzie
1.7 met 6 stemmen
3.896 Alleen wat machtelozer en wat zwakker
En zonder levenstaak en levensstrijd -
Des morgens word ik zonder plichten wakker
En hul mij aanstonds in mijn eenzaamheid.
Dan komen mijn vrienden die mij wat verwennen
En meren aan mijn oever hunne boot,
Wij spreken van het leven, dat wij kennen
Met luider stemme en zachter van de dood.…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Het palet des levens
kent naast kleuren ook zwart en wit.
Begrijpen van het leven
volstaat niet altijd meer
ook omdat liefde verder reikt
dan eigen wil en wederzijds respect.…
Heimwee naar Coldplays tweede
gedicht
2.3 met 39 stemmen
16.372 opmaat van een stralende eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert
wij stegen met het bloed op naar een hoofd
in het bruidsveld van de waarheid waar je
op de pijngrens van het zijn alleen staat
terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat
aan het open raam de lucht vol stemmen
en wemeling des…
De zee torst haar golven
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
993 De zee torst haar golven
glinsterend in de zon
trots
Terwijl het strand zich
dag in dag uit verzoend
met de zomertoeristen
Bepakt met zwemaccesoires
zonneschermen, picknickmanden
en huilende kinderen
jagen ze het ruisende zeegezang
naar de achtergrond
Des avonds hangt de geur
van aangekoekt frituurvet
baby- en hondeplas
als een…
Ongezouten
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
575 Als ik nog ongezouten tranen
overheb uit alle zotheid van de
tijd, die zich vrij laat stromen in
een verbond met een bodemloos
gelegen zee, schep ik ongenoegen
in een emmer waar de bodem is
uitgeslagen, waar des ondanks
de dromen ongestraft uit blijven
komen in het kielzog van de
zelfgenoegzaamheid, tegen alle
zwarte gaten in, dein…
Knagende tanden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Maar de tand des tijds
knaagt aan tere binten
doet verf bladderen en deur piepen
en weer langzaam sluit een gordijn.…
Knagende tanden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Maar de tand des tijds
knaagt aan tere binten
doet verf bladderen en deur piepen
en weer langzaam sluit een gordijn.…
huishouden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Anna droomt zich graag kast
een groot buffet, met glaswerk
bovenaan
ze zet er borden in en laat ze staan
gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen,
nauwgezet van klein naar groot
opdat ze ziet
welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood
des avonds, op
een bord, een schaal
of koppen van de ruitjesplank, oorloos
naast een klein…
Dat is hij wel.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
958 Krachtig is hij niet –
moedig des te meer.
Uiteindelijk zal hij belanden bij
de keerzijde van de medaille. Hij
zal niet klagen, hij zal niet moeilijk doen en
hij zal evenmin in een opwelling de
stilte doorbreken, want rigoureus is hij niet –
maar een vechter zal hij blijven tot aan
zijn dood.…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Ik kus u in de vroege morgen,
Ik kus u 's avonds en des nachts.
Ik kus u stil en onverwachts,
Ik kus u heftig en verborgen.
Uw liefde is zo wijd en vrij,
Zo vol van deernis en ontferming,
Dat ik nooit buiten uw bescherming
Verdwalen kan; ik kus u blij.…
Aan mijn zoon, op zijn uurwerk
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.757 Hebt gij het zwakke werk in 't schudden van de baren
tot ongevoel gebracht van alles wat het lijdt:
gedenk wat u betaamt in alle wedervaren,
die door des Heren Geest vol rede-krachten zijt.
Stel vondst en vinder, geest en raderen te zamen:
't Waar' jammer dat het werk de meester zou beschamen.…
De aristocraat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 De oprijlaan is dicht beplant met beuken
En twee lakeien staan bij de entree
Een hovenier besproeit de bloemenzee
Zijn Maître zwaait de scepter in de keuken
De dienstmaagd dekt de tafel vrij van kreuken
Zijn butler regisseert strak het diner
Een strijkje speelt sonates van Fauré
Om ’t copieus geheel nog op te leuken
Doch als des morgens…
het tolhuis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 in lange slierten grijs
onberoerd liggen emoties te eroderen
in de vergankelijkheid van de geest, niets achter
gelaten alsof het er nooit is geweest
wielen wentelen zich naar andere tijden
naar daar waar het zoeken wordt gevreesd
terzijde van de lange asfaltbanen mokert
het groen met weinig blad en tiert de winter
in de voortgang des…
De taal.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.358 De mens te kennen, is des mensen wetenschap;
Maar nimmer kent men hem uit klaatrend schoolgeklap,
Door meesters 't ekstrenbroed in 't kooitje voorgebrabbeld,
Terwijl 't, ontroofd aan 't nest, op de ijzren tralie knabbelt.…
Referendum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 misschien een dolk
In belangen
Die overstijgend zijn
Maar met voeten aan de grond
Is het ongedaan maken
Van het advies van het volk
Een angstig geluid
En brengt onze echte democratie
Een grote stap achteruit
Want wat is er mis met een advies
Het ontbreken van een raadgevend referendum
Is voor de democratie
Een groot verlies
Want de stem des…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn donkere nacht
het is niet vreemd of ver
ik had je verwacht
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme…