4653 resultaten.
Kloosterherinnering 6
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
504 Alle nachten leed ik aan slapeloosheid en een niet
te stelpen piekeren over de zin van mijn leven,
terwijl ik stapels filosofieboeken naast mijn bed
had liggen, waarin ik naar antwoorden zocht, maar
meestal tolde ik zwaar teleurgesteld de volgende
dag als een afvallige ketter in het rond,
terwijl ik probeerde continu het Christusgebed te
bidden…
Verveling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.089 Alles heeft geen zin.
En zo gaat de verveling.
De verveling begint en eindigt met twijfel.
En de twijfelzucht gaat door.
Je moet haar met de Heer stoppen.
Anders weet ik het niet meer.
Duizend doden sterven.
En door de bloem en de rank verdolgen worden.
Als stervende in een klimplant.
Ik weet het niet meer zo goed.…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 nachtelijk gedicht
vullen straten zich met het gemurmel der fonteinen
en een manke tortelduif
Het woekert, het wordt later
dan verwacht als een gehaaste tred in echo ’s
tegen de gevels ketst
Zijn kraag bedekt zijn aangezicht
Zijn handen vouwen stevig het auto stuur
in een haarspeldbocht
Het is een uur of negen
als hij vergeefs zijn zin…
Van zachte waatren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 Altijd verder, zachtjes, zoetjes
In breedvredig voortgewoel:
Waatren stil op glanzevoetjes
Eén van zin naar 't verre doel....…
keuzes maken zonder spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 , amper zeventien jaar
het dikke golvende haar beweegt
zachtjes, oh zo zachtjes in de wind
de zon kust haar jonge huid
ze droomt haar leven spannend, waant zich
de dochter van een Arabische prins
zijn lieveling natuurlijk
ze is nog ongerept maar voelt zich toch al zo
vrouwelijk
veel klasgenoten hebben al een vriendje in
de Bijbelse zin…
het huis dat we niet schoon kunnen houden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 En als je dan nog langer, nog dieper
tast naar nog meer uithoeken
de trap omlaag om het duister in te zien,
een nacht om bang van te worden,
dan voel je dat je
niet meer verder je tijd wil verdoen,
je hebt er ook geen zin meer in.
Want je weet het
je voelt het, herkent wat er te vinden is
in die kamers.…
AAN EEN MEISJE
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.212 Is 't u slechts naar de zin
Als ik mijn harte toesluit
Voor wat ik meest bemin?
Als ik mijzelf koelbloedig
Mijn levenslust ontroof
De gloed die in mij brandde
Met eigen hand verdoof
Als ik met koele wijsheid
Mijn jonge hartstocht tem,
Als ik niet meer wil horen
Mijns harte zoete stem.…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 een zin die in mijn hoofd opkomt
"verliezen", de felle regen wilt nooit kiezen
ogen willen niet meer open
slapen, alsmaar slapen,
stralend reikt de nachtelijke maan naar jou
die vanavond plaatselijk stilaan rusten zou.…
Zinkend schip
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
747 Terwijl ik me vorm tot leven
en armen sla in de warmte
die me koestert en omringt,
voel ik de last van de leegte
het drieste stulpen in het niets
van het bulkende bloed
dat bloeit, gutst, geeft
en overstromend, stof inbedt,
verteert wat aan leed was
maar geen weg weet met zin.…
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 letters vallen
van haar golvende lippen
een branding van woorden
van brede gebaren
iedere zin dringt door tot de kern
ieder ogenblik is een geboorte.
Niets heb ik te zeggen
ieder zintuig steekt in dit uur van leven.…
Meisje uit mijn klas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 Waar heeft je leven zin gekregen?
Of ben je niet meer onder ons
en ketsen de woorden af
op de stenen van je graf.
Dat de woorden dan
in het duister van je kist
aan jouw resten
gefluisterd worden!
Maar liever denk ik jou
minnend levend en bemind.
Al hoor je mijn woorden niet,
ik heb ze toch gezegd:
Dag mijn lieveling.…
Wonderstil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.161 Zo, van ons diep verband bewust,
Heb ik hen lief en hoor tot hen,
Met wie ’k in u gelukkig ben,
En tot die nieuwe zin gewijd
Wordt al wat is nu werklijkheid.…
Denken en weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 door angst, opgezweept door “aangehouden”
gedachten van nihilisme, structuralisme
het verachten van enige zin, onvindbaar
in slijtende branding
wordt hij ijl terwijl koortsgezang?
weerklinkt “mijn herder zijt gij…”
of weet hij dat de natuur
ieder verweer verplettert
zoals hijzelf puur uit onachtzaamheid
mieren heeft dood getrappeld.…
Bevlogen genie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
718 Nakaarten heeft geen zin, op je grote erfenis
worden wij allen door jou rijkelijk ontboden,
lieve Joost, dat verzacht onze droefenis
en met die inzet heb je blijkbaar gehandeld,
terwijl je worstelde met je innerlijke pijn,
je hebt literair gezien nieuwe wegen bewandeld,
je mag weten dat we je daar dankbaar voor zijn.…
Knoalster lorelei
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.054 Ik wait nait, wat zel 't toch beduden,
Dat ik zo miesderig bin;
n Vertelster uut olle tieden,
Dat gaait mie moar nait uut de zin.
't Is kôld over 't daip en 't wordt duuster,
't Is ales in rust, groot en klaain,
De leunen van de badde is dudelk
In t heldere woater te zain.…
Reisangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Misschien is het wel omdat hij vaak veel te lang
zijn kleine rondjes draait
en hij uren aaneen in zijn moderne grot vertoeft
met zijn kameraadjes
radio, televisie en internet
In die zin is hij een chique Neanderthaler
die beukt zolang hij beuken kan
die 's nachts jankt als een dolle wolf
omdat niemand hem bereiken kan
woelt hij troosteloos…
Aan New-York (7)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
851 — U bedeelde
De kunst, de kennis die gij viert,
Een zin die slechts 't verheev'ne huldigt!? —
Heel d' aarde is u de les verschuldigd,
Dat menslijkheid ons 't hoogste siert!? —
Te groot voor waanziek zelfverheffen,
Eert ge ook in negers 't beeld van God!? —
Strijk, Trotse!…
smart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 kwetsbaar
Het voelt zo raar
Smart treft
je levenszin
je levert je
interesses in
Smart verandert
je omgeving
Smart herinnert je
aan wie jou zo raakte
nooit vergeet je
wie eens jouw
leven anders maakte,
Een lichtstraal valt
door het raam
op de grond
het werkt als een lont
die het kruit ontsteekt
je smart verbleekt
je zin…
diffuus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 deze morgen,
het is nog vroeg,
eerder dan andere dagen
is daar een engel
die naar licht komt vragen;
of ik voor haar
het aardse kan verklaren
ik breng haar vurig verlangen
in een tijdrovende stilte tot bedaren
immers zulk een wezen die dat wenst
is veelal de weg kwijt,
heeft de zin laten varen
ik kijk haar in de ogen
en zie ze voorbij…
Waar de sterren van liefde bloeien
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
796 Alleen het licht van de liefde kan geven
de schittering van een onsterfelijke glans
zolang die in ons, de zin blijft van ‘t leven
geeft ze wie ons nabij zijn een eerlijke kans.…
Paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
604 Ze waren bezig met de grond
om die netjes
met meditatiekussens in een rond
Een blij omhelzen was er
En lekkernijen uitgestald
' k Had er nu zin in al
De sarongs werden omgedaan
Een houtkachel waaruit het gloeide
We mochten zijn 't kindeke
dat gestreeld, bewonderd,
'k bloeide
Dan herders en de schapen,
die andere schapen zochten…
Hemeltranen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
386 Verder biggelen ze in een variërend tempo van waar
noten mij laten zinderen tot diep in mijn breekbare-en-kwetsbare
Al met al kleuren zij het vervolg van deze dag mee maar meer dan ooit zal er
een regenboog verschijnen achter dit geschilderd gesluierd weersverschijnsel; een zin nabij.…
Ode aan de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 Dat het velletje wordt gevuld met verschillende lagen rijm
en ritme, regel van verlangen, zin in liefde en toch is het de kunst om
er iedere keer weer een andere betekenis aan te geven, hoe lyrisch uit het hart
of uit het hoofd een nieuw stukje poëzie is geboren van waar haar schoonheid doet verstillen.…
Herfstregen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Verder biggelen ze in een variërend tempo van waar
noten mij laten zinderen tot diep in mijn breekbare-en-kwetsbare
Al met al kleuren zij het vervolg van deze dag mee maar meer dan ooit zal er
een regenboog verschijnen achter dit geschilderd gesluierd weersverschijnsel; een zin nabij.…
De waterdruppel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 er was eens een waterdruppel
die had het altijd naar zijn zin
de anderen vonden dat heel irritant
want zij hadden vaak de pest in
ik zit maar in zo’n grote wolk
mopperde een druppel elke dag
en zit alleen maar af te wachten
wanneer ik naar beneden mag
toen ging het plotseling regenen
de druppels vielen uit de wolk
ze vlogen alle kanten…
De verdrietige kerstbal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 We hingen buiten in een boom
en hadden het naar onze zin.
Toen ging het zachtjes sneeuwen,
en dat was nog maar het begin.
Mijn vriendjes liggen in een doos.
Ik hang nog hier en heb het koud
en heb het gevoel dat er
niemand is, die van me houdt.
Maar wacht, wat hoor ik daar?
Er komen mensen aan.…
Hobnob begonia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 In algemene zin, maar meer in het bijzonder tussen pampus en apegapen
komt rode zuring in knotswispelwei in grote verscheidenheid voor
over de wijze waarop zij in aanvang der arrivalia tussen vliegveld beek en donk
en halfweg eindhoven werd bevrucht laat de winkler prins zich echter niet in extenso uit
edoch in haar voormalige echteliedenparenteel…
De stem van de roodborst
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
544 O lieve Roodborst, ik voel me zo dankbaar dat
ik je ben tegengekomen want door al jouw vrije geluiden kan
ik gewoonweg het raam openen om jou en de omgeving gewaar te worden
en waar te nemen zodat ik deze nieuwe dag met veel enthousiasme en zin kan voortzetten.…
ZELFLIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Maak je het anderen steeds naar de zin.
Geef je grenzen aan, zeg eens "nee", dat is al een goed begin.
Vergelijk je niet met anderen, ieder heeft zijn eigen pad.
Werk aan de winkel, we beginnen met een blanco blad.
Wat je aan jezelf niet geeft kun je ook een ander niet geven.
Het is geen egoïsme, maar bewust beleven.…
Greek salad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
778 O groenteman, ik heb vandaag geen zin
om voor de weet ik veel hoeveelste keer
zo'n tulband of verjaardagstaart te bakken
u weet wel met veel van die flufferijen
van olivers olijvenzotternijen
en god weet wie ze daar weer hebben staan
die volkszanger uit loenen aan de vecht
of nee, was het niet krimpen aan de lek
of wacht, kwam hij uit…