3975 resultaten.
alligator
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
527 van nature ben ik lui
zoek een plaatsje in de zon
laat mijn lompe lijf verwarmen
opdat snelheid komen zou
duik dan in het water diep
laat mij zakken tot mijn ogen
blijf lekker drijven roerloos stil
en heb ik alles in de gaten
met mijn huid goed aangepast
aan de kleuren van het water
ben dan moeilijk op te merken
speur ik naar de oever…
#gameover
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 De scherven, roodgloeiend, branden door mijn huid.
Doorklieven mijn botten.
Ik voel geen pijn.
Geen zenuw wordt geraakt of wel?
Ben ik voortijdig lamgeslagen?
Werd bevestigd wat ik eigenlijk al wist?
Was de rook er eerder dan de inslag?
De rook, de rook die verdampend werkt.…
Gadeslaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 De dag voelt als een eerste keer
met de smaak van melk en huid.
Je voeten als kind treden aan
er is veel mee gemoeid.
Ook nu tussen het natuurschoon
zet de tijd als het ware
de etensborden weer op tafel.
In deze stilte van de dag
zie je de boekenkast vol tijd
titels en foto's die intrigeren.…
Nacht na een lange avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 De sterren leven helder
hier, ginds, vanuit mijn bed
gezien heel diep binnen
het kozijnkader
Heerlijk koel lig jij te slapen
maar mijn huid brandt
waar ik jou mis lig jij
voldaan te slapen
na de lange avond
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
dat van anderen te horen
en hier…
In stil bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 overheersend was
kilheid spiegelde
nog net geen vorst op
zwaar beslagen ramen
muts en das
ontnamen mensen wat
toch zo herkenbaar was
rode wangen en een
fris gezicht dat guurte kent
uit noordooster tegenwind
diep weggedoken
vogelen ze in stil bewegen
als door de eerste vorst gebeten
maar eenmaal binnen
is er ontdooien van de huid…
Zoektocht of queeste?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Zintuig, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid van papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt tot de laatste strofe,
streven naar de inhoud waarvan
ik de essentie nog niet doorzie,
te veel op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
Ernstig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
984 U zei
na één blik
het is ernstig
deze keer
ik zag waarheid in uw ogen
en stem
ik wist meteen
die gaat heen
Dit is onomkeerbaar
het leven heeft je beetgenomen
bij huid en haar
je lachte nog een beetje
toen je bij bewustzijn was
je keek me lief aan
pakte mijn hand
en ik zag
dat je dacht
ze moet alleen verder gaan
Hoe waren jouw…
Dilemma
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
483 Laat me gaan
blijf bij mij
laat me los
kom dichterbij
Ga naar huis
ga naar bed
laat me alleen
ga niet weg
Spin me in
rol me uit
hou van mij
met haar en huid
Wis me uit
kleur mij in
laat ons waaien
in de wind
Gevoel & verstand
lopen uit de hand
wissel van spoor
ga ervandoor
Breek mijn baan
laat een traan
geef wat lucht…
Verzegel jouw naam op mijn lippen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Kruip heel dicht onder mijn huid.
Verzegel jouw naam op mijn lippen.
Haal de schroom mijn lichaam uit.
Laat mij jouw lippen lezen.
Fluister de woorden met jouw liefdeskracht.
Prikkel met jouw ogen mijn gedachten.
Houd mij zo oneindig in jouw macht.
Maak mij dienstbaar aan jouw wezen.
Laat ons één zijn in de macht.…
Het stigma voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
458 ik voelde hoe
je warme tuniek
lichtgevend scheurde
aan aristocratische
opgerichte spijlen
van de monumentale
afzetting voor het balkon
zwart gemaskerd
schreeuwde masculien
opgekropte frustraties
de donkere diepte in
waar jij uitdagend wit
reflecteerde in een
snel oplopende stilte
daar waar pijn
scheiding brandde
in rokende huid…
Geschonden poriën?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
453 strijd
het moest zo zijn dat wij als
passanten die de evolutie in trance
en toeval doen verbleken, oceaan
van onvoorspelbaarheid in een
wakend oog waaruit een traan welt
in de relativerende bezinning van
wederkerigheid, daar ligt de kiem
van schoonheid, een dialoog die wij
tot doelsgebied hebben verklaard,
toen was er alleen de huid…
Wat kan ik doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Paniek
in mijn eigen huid
in stukken te vallen
Uit alle macht proberen
mezelf vast te houden
Naar wapens zoeken
en van listen dromen
Wakker worden zonder
Het probleem de deur uit
lopen, ergens in het gras
moeten rusten, bloed zien
wellen uit een schaafwond
Verbijsterd ernaar kijken
Mijn waardeloze lichaam
vol vers bloed, vol kracht…
Lisboa, mijn zwanenzang
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
676 Veroverd met huid en haar,
heeft het mij verslonden,
geketend sleep je mij naar je
spelonken van je slepende
melodie, waaraan niet te
ontsnappen is, laat me branden
in je vlammen, die dansen op
akkoorden en waar ik niet vanaf
wil vallen, behalve als deze
breken, dat is uitgesloten, ik
blijf met jou verbonden,
de tijd was kort,…
Hopeloos en broos?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 Het mooiste woord wat ik mij wens, het maakt me
licht en tevens zwaar, als mens tussen de planeten,
naast de schepping van een wereld, liefst zonder
buit, anders afhankelijk zonder toegevoegde waarde,
onder mijn huid wonen de sterren en planeten, beleef
mijn tijdloze zin in dat ene woord, neemt bezit van
alles wat levend is en wat de liefde…
Hou je ook van Mij als ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 Als ik een gekleurde huid heb?
Misschien ook wel
Of als ik een Aziatische oogopslag heb?
Misschien wel.
En als ik van zowel vrouwen als mannen hou?
Misschien wel als het maar niet tegelijk is
ik wil niet delen
Als ik een moslim refo of grefo ben?
Misschien maak je het me nu moeilijk
misschien wel het aller misschienst.…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Onze huid is een fijne scheiding
om met lijf en leden op te heffen
en als we kussend één adem zijn
zijn we ook nog één geest
geen verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand…
Zonnen om elkaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Jouw reis voert je steeds verder
weg, misschien zien we elkaar
alleen nog op een scherm
ontmoeten we elkaar alleen in woorden
We blijven hetzelfde
we blijven even sterk
verbonden, maar
ik heb je liever bij mij
thuis, bij jou thuis --
lichamen bij onze stem
de blonde haartjes op onze huid
dezelfde geuren in onze geest
Jij bent altijd…
Een wereld die opengaat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
587 ik verkende
zachtjes de spanning
van je huid en voelde
onderliggende spieren
verstrakken in reactie
zag in lichaamstaal
jouw ontvangen naar
acceptatie gaan
ik kende je lieve
ontvankelijkheid
uit het strelen zonder
elkaar te vervelen in
het creatief ontdekken
van nog zo veel nieuw
te ontdekken plekjes in
een wereld die opengaat
pas…
Heden dwaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Tot huid op eigen kosten blootgeslagen,
Net zolang duurt het applaus;
Het buigen is van jongs af aangeleerd.
In andere handen ballen zich benarde
Vuisten; het stompt af, verstrooit
En overstelpt wat is gedepriveerd.
Het heden dwaas luidruchtig zwijgen kluistert
Het gespierte aan de roes,
Wat klassenstrijd vervalst tot strijdgewoel.…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 vond tijd om de bodem te witten
Wind krabt verbeten zijn windwakken open
Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed
De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood
Kuit werd tot vis, het dons is verveerd
Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren
Zelfs de neerslag te moe om naar zee terug te gaan
Snel de muts op en naar buiten
Zie de huid…
Koester, koester mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
489 Van binnenuit onthaard
geopend en gesloten rondom
mijn navel, de kern
van de schoonheid van het lichaam
en de parel in mijn litteken
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Het is niet mijn huid die ik week
in bad, het zijn mijn spieren
en mijn ziel, warm en soepel
moeten ze zijn om mijzelf
mijzelf…
Van groot naar goot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 jij hakte hoog
keek wat wankel
scheef naar
een wegzakkende
hemel in grote
spiegelruiten
die naar buiten
een terugtredende
werkelijkheid kaatsten
ondanks een
stralende zon
op roodkleurende
huid zag je er wat
verlopen uit in het
afnemende licht
van de met stof
en aangeplakt vuil
beslagen dubbel ruit
in lichte agressie
hakte…
Parelend rag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
582 Grijpgraag betranen parelende dauwdruppels haar huid.
Kussend sussend glijden ze over haar zijdeachtige bedradingen.
Gele vingers zonnestralen 100 den kleuren reflecterende regenbogen in haar levensweb.
De dageraad die eindeloos verzuchtend haar adem inhoudt
omhelst beginnend ochtendleven.…
Gretig jong
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 je ogen
lachen bloemen
uit het verre veld
als ik je kus en
veranderen hun
kleuren verder
naar fel en lijkt
zwart-omrand
de berm te zijn
waarin licht blauw
zich warm
koestert in wit
je huid proeft
gretig jong in
de smaken brutaal
zacht en meeslepend
waarbij ik kies
voor de dubbele
regenboogkleuren
met hun aller subtielste…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 De gracht is groen vandaag
grauw in de avondschemering
de voorkleur van de winter
Draaiende motoren, winterjassen en
warmtelampen, kleine rode vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen…
Verdwaalde faun
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
605 het de tijd
we hebben gezien
de pijn in de plooitjes
het kraken en kreunen
de vraag was vaak het antwoord
hier sta ik in het bomenveld
ook wel bos genoemd
als verdwaalde faun
en kijk omhoog
naar het blauw dat komt en gaat
het verlangen naar de eerste zin
die moet glanzen als een paardenvel
ligt hier voor het rapen
kruipt onder je huid…
KOUDE VLAM
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 haar lijf is koude vlam, heur haren vuur,
haar lippen zee waarin ’t verdrinken wil
haar ogen licht dat geselt en bestuurt
haar huid is rein, dat maakt het aardse stil.
het wil haar wereld zijn, vreugd’ én pijn,
het wil alleen in haar bestaan, het wil
alleen haar zoenend het nog zijn, het
wil in haar als het in haar vergaan.…
Mythische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ik heb de
schoonheid van
symmetrie huid en
jonge jaren gezien
in hun bloei en
voorzichtig openen
naar volwassen zijn
rijping bereikte
een ongekende balans
in volmaakt zijn
en toch kregen zij
de handen niet
op elkaar in een
stimulerend applaus
omdat een
bindende factor
ontbreekt namelijk
de ziel die van
binnenuit de
verschijning…
Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Uit: ‘Dichter op de huid’, Christian de Valk
Uitgeverij Elikser, Leeuwarden…
Nog maar het begin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
593 ben jij bij me
maakt niet uit waar of we zijn
of waar we dan mee bezig zijn
want da's het enige dat telt
ongemerkt passeert de tijd
voor mijn gevoel staat hij ook stil
wanneer we samen lachen zingen
als jij me kust word ik zèlf stil
Kleuren schieten door me heen
ik wou dat ik ze zo kon zingen
voel duizend en één tintelingen
de huid…