inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 82.631):

Pasen

Als alles in mij is verstard
tot steen, tot muur, tot een spelonk
mijn zelf verworden is, waarvoor
een rotsblok ligt, wees jij dan vonk
in mij, wees vuur, verlicht mijn hart.

Ontgrendel jij dan mijn bestaan
dat mank aan wonder nergens daagt.

Maak stromend mij weer, warm en zacht,
jij die mijn oorsprong heilig acht.

Dan hoor ik op – een nieuwe naam –
en lach verstild. Jij noemt mij kind
van Lazarus dat windsels draagt.
Geen dode meer, die niemand mint
en nergens gaat. De zon breekt door.


Uit: ‘Dichter op de huid’, Christian de Valk
Uitgeverij Elikser, Leeuwarden

Schrijver: Chris de Valk, 22 maart 2024


Geplaatst in de categorie: welzijn

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 13

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)