Alle inzendingen over welzijn

Iedereen heeft zijn eigen gave in de neurotische enclave alle registers geopend het publiek vol verbazing hier is het aardse paradijs eerbiedig oud en wijs een geheim vertaald in tijd in zinnen van pijn en leed meer dan alleen gezelligheid voor oude vileine bokken geen nieuwswaardigheid hier houdt men niet van jokken en blijft de…

In zijn volle agenda sprak mijn psychiater boekdelen- helaas was ik geen geheel bestond slechts uit 1 deel zijn zure gesprekjes zouden mij niet helen gebroken laat ik al zijn boeken vergelen.…

Lawaai in de straat geeft lust om te vluchten naar een plaats van rust. Met de wind mee gaan, vrij van alle gedachten: blij vooruitzicht wenkt. Toont ijle verte wijd boerenland vol kolen? Het is een bosrand! Om oude bomen groeit dichte klimop, waarin kleine schaduw trilt. Aan rechte stammen hangen nestkastjes, stil, dof, geheel…

Dames en heren, huisgenoten wonende op de Marius Meijboom en uw familie en kennissenkring, begeleiders en begeleidsters!! Fijn dat ik u mag toespreken en ik heb er een hartenkreet van gemaakt omdat ik als JordaanDichter graag met hartenkreten werk, kreten uit mijn hart! De Marius Meijboom kort om, direct uit mijn hart mooi en mieters en mieters…

Plotseling ontmoet haar tong scherpe ruwe puntige rotsen in haar mond geen afspraak gemaakt zelf leerde zij haar zwijgen gevoelloosheid verplaatsen nietszeggend haar stilte beschermen tegen het opnieuw verdwijnen vasthoudende zonderling deze ruimte als open mond ertussen te voelen…

Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is maar dit vogeltje zijnde mijn persoon blèrt, schreeuwt keihard, roept als een verlorene in de woestijn daar uit te komen, weer beschaafd te worden is een time-out noodzakelijk en wel per direct met name de zang, het koor op een laag pitje nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind maar niet…

In het grote dorp Drachten verrijst plechtig een gebouw waarin een gemeenschap van geestelijke broeders wil leven en werken tot eer van hun God zegen rust op de arbeid in boomgaard en groentetuin zending straalt over omstreken en reist over de wereld het klooster krijgt ander bestaan geboorte huwelijk en overlijden van mensen…

Bijvoorbeeld dat van Zuiderzeepad En je in Blokzijl, in ‘t Mauritshuis met koffie en met soep begint Dan door niemandsland in Nederland verzeilt w’ omlopen moesten vanwege Natura 2000 tussen riet en zon en schachten, grachten, waar bootjes, fiets hun vrachten brachten Dan Kalenberg waar tweede soep Verderop het pad tussen struikgewas…

tussen het dichten door het zoeken en snuffelen in stapels vergeten stof langs denkbeeldige kabels fysieke hersenspinsels onder druk van het hart smartelijke verleden taal rond de gordels des hemels in namen van alle nimfen beschimpte goden en doden geradbraakte muzenheuvels die verdomde Helikon weer het verbranden mijner vleugels of laat…

Zonnestralen zullen je vinden Ook al zit je in het duister In je donkere wereld Waar niets goed voelt Ze zullen je vinden en omhelzen Nemen je mee naar helder licht Laten je zien wat vreugde is Maken van je kou een warme plek Wees niet bang voor zonnestralen Ze zijn er voor jou plezier Binnenkort zal je weer lachen En je wereld anders…

Wat is zonder min en wijn ´t fleurig, jeugdig leven? Alles wat ons lief kan zijn moeten zij ons geven. Groten, wilt g´eens vrolijk zijn, en uw zorg verjagen? Zoete meisjes, goede wijn, kunnen u behagen. Helden, wie de krijg verheugt, vragen niet naar kransen, als zij aan de hand der vreugd, met de meisjes dansen. Wen w´in levens angst…

In de ochtend van mijn leven Kwam ik mijn geluk tegen, In de avond van mijn leven, Verloor ik ’t geluk ik had. In de zomer van miin leven, Plukte ik ’t geluk, ’k van genoot, Nu de winter nadert, Wacht mij nog slechts de dood. Per saldo ben ik best tevreden, Met wat ik kreeg, Koester mooie herinneringen, Vastgelegd in wat ik er over…

Een hart kan niet breken het kan overslaan als ingehouden adem en doorgaan Een hart is volmaakt in imperfectie perfect in harmonie met je natuur Een hart met littekens klopt onvermoeibaar heelt de scheuren Een hart vol verlangen blijft niet treuren is vrij van gevangen wil in ontvankelijkheid ontvangen Een hart bevangen door…

Dochter Giulia op de fysiomat bij Matthias in Doorn Vader Jan Jacob bijkomen in de fijnste Gasterij van Doorn 'De Kluis' Gasterij Doorn voelt als een thuis met heel vriendelijke vooral mooie open mannen niets gesloten juist die sfeer voelt als heel erg open met een mooi groot terras met fijne banken en stoelen het ontbijt alsof je er geslapen…

de voorbije nacht was als de voorgaande dag en zal haar bestemming komende uren voortzetten dat kan ik gerust zo noemen, zeg ik met een zure lach, het was druk in het donker, de hersenen hielden zich niet aan de wetten het wordt een etmaal lang met kloppende spinsels niet dat ik daarvoor kies, het is de weg die ik wel ken vol met stuurloze…

BENIDORM, DE NACHT VAN ZATERDAG OP ZONDAG, 8/9 NOVEMBER 2025 Beroerde nacht in Benidorm ja, we komen er al 25 jaar mijn man en ja, ja, ze hebben een feestje ja, ja ja, ze bestaan 700 jaar 7 dagen lang en levendig feest maar zeker geen Allerheiligen maar wel massa's op de been ik kon de slaap niet vatten zoveel vuurwerk, zoveel knallen…

1.Soms Soms wil ik mijn schedel breken. Gedachten laten verdwalen, langs monsters en demonen. Ze lachen naar me. Soms kan ik niet meer roepen. Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond. Omdraaien lukt niet – geklemd tussen mezelf en hem. Soms roep ik, maar waarom? Zonder iets. Zonder iemand. Alleen dat witte plafond. 2…

Mijn engel zei ik laat je langer leven langer dan een vleugellamme vlinder ik weet dat jij gehecht bent aan het leven bizarre dodendans, jouw vogelvlucht O engel, zie, mijn ziel schuilt in de boom des levens, nee het zijn geen fluisteringen geen ademende hemelduisteringen want tussen tijd en stilte schuift een raadsel dat zich postuum ontrafelt…

voor wie moedig is maar kwetsbaar mag zijn voor wie zich zwak voelt maar sterk is voor wie vliegen wil met gebroken vleugels ze genezen om hoger dan hoog te stijgen om alles te overzien om met diezelfde vleugels jezelf te omarmen je warm te houden als er kou is en je denkt dat je zwak bent maar sterker dan ooit…

Kom binnen, beste klant, kom gauw, wij bieden rust, jawel, vertrouw! Een polis hier, een handteken daar, en hup — uw zorgen zijn wel klaar! Tot morgen storm, tot val of kras, dan hoort u plots: “’t Is buiten klas.” Een franchise hier, een troellala, de schade? Ach… dat regelen we daarna. We praten warm, we lachen zacht, we zijn van zorg…

Dat je van alles wilt onthouden, vastleggen, dat je daar en toen zo’n mooie tijd had dat je die en die naam nooit vergeet, terwijl zoveel namen je ontglippen, dat je de plantennamen vooral wilt onthouden dat je de gezichten onthoudt en herkent dat je bepaalde waarheden altijd onthoudt terwijl alles permanent verandert, de gezichten…

Ik leef nog, tussen zon en schaduw, tussen stilte en geluid. Ik adem nog, al voel ik soms de leegte die door mijn dagen waait. Ik glimlach nog, al is het soms voorzichtig, al is het soms wat klein. Maar ik leef nog, en dat alleen al, is een klein wonder!…

Dwaal je met mij mee in het herfstbos jouw adem in een diep verlangen naar de pure natuur van najaarsgoud hier in de armoede van een egocentrisch land waar domme eikels niet aan bomen hangen waar minderheden zondebokken worden gemaakt tussen honderden bomen die zuurstof geven en toch in een noodkreet gevangen! wil ik in verzonnen vriendschap…

Van alle mensen die het lachen is vergaan, loopt een op de drie blind over je heen en kijkt dan om. De wereld is juist niet van iedereen, dat slag. De overige twee vallen niet op. Hun armen bungelen halfstok. Onder hun tong zit gram. Ze kennen haast geen zinnen zonder tss. Zo zuinig zijn ze op hun lucht. Je staat erin voor je het weet.…

Na al die jaren een doorleefd geluid dat steevast in ons stadslied klinkt, hoewel de weergave verandert is het refrein nog altijd behouden het aloude getingel van de Haagse trams Oh oh Den Haag ook de zomeravonden waar de duinen dubbel rosé kleuren haar warmte nog steeds rondwaart van pril liefdesgeluk tot ademloos vallende sterren…

Ik lach in de glorie van mijn verderf, als een koning van puin, met een rijk zonder erf. Mijn spiegel toont enkel een dwaze lach ik knipoog terug — alsof dat niet meer mag. Ik hef mijn glas op rook en het spel, mijn verderf is mijn grap en mijn eigen hel. Toch blijf ik dansen, en struikel ik weer, als een hofnar die buigt voor zijn eigen…

Golven van begeerte, slokken zijn vermoeide geest, arbeid drijft verlaten. Hij verdrinkt in zilte pracht, door rijkdom meegezogen.…

Ik vond het echt eerlijk heerlijk te vertoeven bij Ons Genoegen even niets moeten dan te ontmoeten en te lopen, m'n stress te ontlopen en open te staan voor  iets of niets lekker te snoezen en te smoezen vooral niets te hoeven dan te vertoeven bij en met ONS GENOEGEN…

Ik ben van de T van Thema maar ook van de T van Thee en ook fan van de Hema die zo kleurrijk en zoet is geworden ik ben nu zelf meer van het kruidige en dan met name van de kruidenthee zo gespecialiseerd voor de longen,  de luchtwegen, maag en darmen de nacht en de dag en de avond dus mijn thema nu is vooral de T van Thee wel af…

Als ik ga bidden kom ik in het midden van mijn binnen intense droefenis overmant me  mondjesmaat kom het naar buiten het verdriet, de pijn, te zijn maar ook... mijn dank voor heel veel goeds dat zal U God en mij goed doen en goed is goed genoeg, toch? 't kan altijd nog beter! maar best behoeft niet van mij en van God!! want goed is…