3400 resultaten.
Bereshiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Vrucht van de vlucht in Vevey als balling
Kwam ik je tussen de zerken weer tegen
In gedachten; hoe snel de tijd verging
Sjacherend doorheen Mokum Alef's stegen
Vond onderkomen in hem als eeuwig kind
Een liefde die sterker is dan doodgaan
Door een mentaliteit van vooraf aan
Die vierde waar het leven mee begint
Kris kras door de stad op een…
Archeologisch bekeken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 Schaaf je verwachtingen
in lagen af
bewerk de bodem
Hij is je huid bevrijd hem behoedzaam
van verdichte grond
ontgraaf wat je verlangt
Vind onvermoede vondsten
vaak gefragmenteerd
op onontdekte plaatsen
Soms herkenbaar
verdwenen in ploegsporen
of ondiepe greppels
Verwachtingen in lagen
van uit de lucht gezien
fragiel aardewerk…
Mannetje
netgedicht
4.8 met 36 stemmen
590 Er woont een heel klein mannetje
Een mannetje in mijn hoofd
Hij luistert graag muziek
En fluistert woorden op ritmiek
Zijn stem is zijdezacht
Onhoorbaar voor de meesten
Maar ik beluister met plezier
Zijn verhalen vol vertier
Er woont een heel klein mannetje
Een mannetje in mijn hoofd
En als ik dan wil slapen
Doet hij alles zonder gapen…
Ik ben...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
796 Als iemand mij zou vragen:
"Ben je afhankelijk?"
Dan zeg ik steevast: "Nee."
Natuurlijk niet, ik red mijzelf.
Daar ben ik tevreden mee.
In de morgen ben ik blij,
ik adem en mijn hartje klopt voor mij.
Mijn bloed stroomt door mijn aderen.
Ik voel, ik leef en
voel me wel daarbij.
Mijn tong proeft wat ik eet
en vult mijn maag.
die zoekt…
Blindganger
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Zij heeft er nu al honderdtweeëntachtig
Zij valt ons elke ochtend, zon of regen
Of bij mistroostig miezerregenweer
Met al haar onfortuinlijkheden lastig
Aan onze bede nu eens in te
tomen
Met trauma's naar een therapeut
te gaan
Gebedsgenezer danwel een sjamaan
Of guru die zich opent voor haar dromen
Geeft zij na al die tijd nog geen…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Uitgespreid ligt in de vroege morgen
onaangeraakt en gaaf een laagje wit.
Later wordt het betreden, nu nog niet.
Vanachter zijn zolderraam een dichter,
in woorden denkend, schetsend, hem
ingegeven uit werelden van zijn poëzie.
Het onbeschreven wit van buiten waant
hij een groot te bekrabbelen vel papier.
Van vormen wil hij voorshands niet…
Eigenlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Je doet iets, maar waar het toe leidt?
Bereikt vaak niet wat je zou willen
Soms komt er iets anders uit
Daar moet je niet te zwaar aan tillen
Denk je wel eens van tevoren:
niemand die hier iets aan heeft
Dan hoef je toch ook niet te horen:
Wat jij doet, is tevergeefs
Wie je bent, waar je voor staat
en dat je wel uit liefde handelt,
is…
kies voor kiezen
netgedicht
4.5 met 153 stemmen
826 als kind een woordenwonder
slechts een wereldzonde
want een wereld zonder
eveneens een zon gaat onder
eet me op en trek
mijn gedachtenspinsels
met je kiezen uiteen
verteer mij tot de stoffen
waaruit ik ooit ontstond
draai me terug…
Roerganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 Sinds enkele maanden worden wij
op Nederlands en zelfs Gedichten punt en el - of wij willen of niet - dagelijks geconfronteerd
met de vlijmscherpe pen van een zich auteur noemende poëtes, respectievelijk een zich dichteres wanende multiscribent
waarmede zij dag in dag uit maatschappelijke ontwrichtingen
haars ondanks genadeloos aan de kaak…
[ Jan's ziekte heet Jan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Jan's ziekte heet Jan,
die van Ella heet Ella --
en mij ken je al.…
Bladzweijmeltael
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
620 Op elke Bladzij wemelt het van tael
Ontsproten aen zijn eng negativisme
De linker Bladzij van zijn hemisfeer
Ontbeert elk Inzicht; wat lyriek vermag
Verstaet hij niet, hij walgt van elke lach
Een kwinkslag maeckt hem kwaed en maladiek
De rechter Bladzij is zijn wet - niet meer
Zijn kritisch brein spuit nooit constructivisme
Begrip, dat…
MASKERADE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 haal het masker
van je gezicht
toon me wie je bent
wie je werkelijk bent
niet dat van zoals
een ieder je kent
niet dat zoals ik wil
dat je bent
het verschaft
duidelijkheid allicht
ook over hoe ik denk
dat jij mij kent
en dan … en dan …
toon ik mijzelf
ook zonder masker
en blijk ik misschien ook
totaal iemand anders te…
Jean
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 Achter de bocht
Ligt een brug
Waarom gaat hij
Hier dan het water in?
Spaar je adem
Het heeft geen zin
Bij kopje onder
Keert hij wel weer
Een brug te ver
Ook deze keer…
fluweel en nikkelstaal (1)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 de laatste dagen
ben ik ben vlagen
wat wankel van voet
wankel van gemoed
is het pad wat smal
en vaak ook bar lang
dan ben ik bang, bang
dat ik vallen zal
vallen zal voorgoed…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
Boek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 'k Keek zomaar even in de kringloop
bij de kinderboeken
Vond daar mooi Duits boek:
Hoe de koning zijn vijand verloor
Bijna gekocht
voor vriend met kleinkinderen
Paste niet in rugzak
Vertelde er toch over,
hield me bezig
Vriendin snapte meteen,
dat is de vijand in jezelf
Zocht het boek op internet
en vond
door algoritme
een…
misschien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 misschien
is de tintelende winterkou
verkwikkender
dan het laaiend haardvuur straks
misschien
is het misschien nu
indringender
dan de zekerheid straks
misschien
is voor wie bergen beklimt
het toppunt van gelukzaligheid
niet het staan op de top
maar de laatste klim
in tijdeloze traagte
ernaartoe…
Boven stroomden de wolken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
693 boven stroomden de wolken over
alles wat mooi en droevig was
het leek een dag als alle andere
beneden in een stille straat
liep een ingekeerde man
in het zwarte licht van zijn droom
een droom zonder lichaam
zonder woorden
op weg naar het gevecht
er hing een geur van het einde
boven stroomden de wolken
over alles wat mooi en droevig…
Esohe
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
528 Na tweeëntwintig jaren in dit leven
mocht kleine pompelmoesje Esohe
op jazzy soundmixgrooves van Ekathe
de vleugels uitslaan van haar curly hair
haar face fotogeniek als van een ster
die tiktokt in het facebookunivers
ze schrijft nadat ze Recht heeft gestudeerd
en valt omhoog op dichtersfestivals
en wordt een kijkbuishit...
ze presenteert…
proeftijd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
485 daar gaat de vreugde
van het proppen en gieten
wat altijd lekker was
is opeens niet te genieten
als je hiermee worstelt
dan is het raak
hier is sprake van
herverkaveling van smaak…
Zwerver
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.206 Het lag aan de begroeide oevers
van lawaaierige blauwe rivieren
in dat onbeschermde verre land
dat land van mensen en dieren
waar hij zijn enge spiegelbeeld verloor
in de wildernis van het vrijelijk denken.
Hij gaf zijn bezit aan verliefde armen
zijn fiets ging naar een verstandige dokter
zijn horloge voor een slimme astronoom
de stille hoer…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 als er even niks nieuws groeit
kan de lucht op adem komen
en de grond weer doorwaaien
verlichte wortels zelfs
maar
verwaarloosbaar
zouden nachten spiegels brengen
mochten de randen zwart blijven
als levenloze gaten zonder slagen
harde leerscholen
lijken
gewonde helingen
onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Het pure gevoel van toen
is nooit meer teruggekomen
er kwam bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar ging
door woelige stormen
vond in rust de luwte
hield zijn hart vast in de nacht
er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
weer terug geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 de ochtend wreekt zich met ijselijk vogelgetetter
’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht
waar aan ’t oppervlak de stilte heerste
de woorden waren uit de lucht
sommigen veilig geland in af te sluiten kooien
de meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als…
herhaaldelijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
411 herhaaldelijk staat de man op
loopt naar de tuin en rookt
’s avonds ziet de man niks
van de planten
van bloemen
beestjes
toch legt hij zijn hoofd op ’t gras
op zijn knieën gezeten
de hond komt kijken
[’t zou ’n figuur kunnen zijn
in ’n schets van Van Straaten
of wellicht Kamagurka
zonder zonderlinge lange jas dan]
dan gaat…
vergeet te sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 de oude en moegestreden huid
dat vuil over de dekens kruipt
wijst af tot voorbij de laatste snik
wanneer de wilskracht ’t vertikt
laat de wrangheid van ’t chagrijn
neerdalen als ’n snotterig venijn
want niet weten verschoont ’t verstand
de vrucht verdroogd, ’t vel verbrand
’n nacht losgeslagen in de tijd
de zon verbaast wat zij benijdt
als…
De Afgedwongen Stilstand: hij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 ‘Als donkere wolken onheilspellend zijn,
hoe mag een mensenleven heten dan?’
Hij kan blijven hangen aan de wieken,
hij zou kunnen drogen in de wind,
mag hij schreeuwend sterven in een vergezicht van later
of voorlopig hopen dat de liefde weer verblindt;
hij kan leren vliegen in z’n dromen,
hij zou kunnen landen op de maan,
mag hij…
op de kop tussen dopheide
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
422 in ’t open veld was geen schaduw
van laurier of struik te bekennen
behalve van ’n eenzaam wolkje
dat zo weer voorbij waaien zou
en toch
toen hij ging liggen
kwamen de schapen
grazen en stampen
en sneden
met hun silhouetten
als tanden
’t fris aangegroeide
goede gemoed weg
dat blakend in de zon
eindelijk begonnen was
op te bloeien…
de beschuldigde vulkaan
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
482 ondanks al ‘t goddelijks
wat hij was geweest
wat hij had gedaan
in de beeldspraak
door de ogen
van de vrouwen
bleef hij verweesd
doorleefd zwalken
door bos en beekdal
in de vertrouwde
maanlichtsonateval
of ‘n drinkgedicht
dus niet geschikt
of gezwicht
voor de droomwouden
waar zij wilden zweven
in levende lijven
zouden blijven…
zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 hier te liggen
in dit warme zachte bed
zo zonder pijn te zijn
gestold te zijn
in stilte
enkel maar
zijn
rimpelloos
verglijden
in tijdeloze
lichtigheid…