4149 resultaten.
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 , we prentten
ons de stilte in, de taal die niet went en
'op jouw jas ben ik altijd veilig' besloot ze
ze, de muze danste in haar lichaam, ving
me het licht van haar ogen op in een kom,
schraapte het beenmerg uit haar botten, ontbloot
een mes dat ik later van haar leende om
de kurk uit de wijnfles te wippen, zingend
liet een druppel los…
De Lente
poëzie
3.8 met 45 stemmen
8.727 Reeds is het statig eiber-paar gekomen,
't geduldig rijs wringt stil de knoppen los,
de zoele lente luwt door 't zonnig bosch
en wiegt mijn geest in weemoeds-zoete droomen.
Violengeur stijgt op uit vochtig mos,
een bronzen gloed verjongt de dorre boomen,
en primula's en dotterbloemen zoomen
de groene wei met gouden voorjaarsdos.…
wit en zwart
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.996 een meisje en een jongen liepen daar
ze hielden heel veel van elkaar
hij was blank, zij was zwart
daar begon al hun smart
hun liefde geen loos alarm
hij was rijk, zij was arm
zij mochten niet met elkaar verkeren
dat hadden zij al jeugdig moeten leren
zij trouwden, kwamen daardoor in de bak
waar een blanke, gekweld door jaloersheid
plotseling…
Restaurant museum voor schone kunsten Brussel
gedicht
2.7 met 20 stemmen
10.136 Men komt er via een hardstenen trapje:
toeristen met een trui los omgeslagen
en heren die een pak met stropdas dragen.
Een vrouw - alleen als ik - nipt van een sapje.
Men lest beschaafd de dorst en vult de magen.
Vier vrouwen nemen babbelend een hapje
van hun salades, lachen om een grapje,
brengen hun dienblad naar de afruimwagen.…
De kortste dag - Deel 7
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.573 kwamen dichterbij
we voelden ons vrij
in jouw vier muren
en je bed
hartstochtelijke vuren
tot en met
het einde
ik moest gaan
maar ik wist
dit houdt niet op
dit blijft bestaan
Ik droom
een soort dagboek
vol fictieve romantiek
ik loop naast je door de stad
over het strand
door het bos
ik neem je hand
en laat het liefst
nooit meer los…
Berkenbosje
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.977 Ik liep door het helder verlichte bos,
De berkenblaadjes hingen los
Naar beneden aan slingrende takjes,
De beukjes staken hun takken rechtuit,
En over het hoge varenkruid
Viel zonlicht in helgele vlakjes.…
Jouw geheimpje
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.334 Je sloopte een kinds wil om te ontdekken,
Om het leven te ervaren en de wereld te zien -
Bang dat je geheimpje uit zou lekken
Sloeg je erop los. Vingers! Alle tien.
Je joeg me bijna de dood in
Omdat je maakte dat ik niet meer wilde leven.
Het leven had voor mij geen zin
En ik kan je met geen mogelijkheid vergeven.…
dag lieve alyssa jasmina
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
963 we hadden zo op je gehoopt
voelden je mysterie groeien
ontluikende liefde onder ons hart
je was daar in je bewegingen
soms even in de tram of thuis
een vertederend en sterk leven
bange gevoelens van felle onrust
na acht maanden liet je ons los
gedoofd in de warmte van mama
dag mooi meisje alyssa jasmina
je ligt hier in je serene schoonheid…
NIET THUIS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.568 gedachten zijn elders
Het is donker en kil in huis; ze rilt
De thermostaat moet hoger, denkt ze
Het voorjaar lijkt niet op een voorjaar
Maar het deert haar niet
Alles in en om haar heen huilt
Wonderlijk hoe de natuur zich soms aanpast
Ze staat voor het het raam
De straten zijn nat en leeg
De huizen hermetisch gesloten
Een hond loopt los…
Sinterklaas op zondag
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
3.609 de Vijzelstraat snel door fietsen
nou vergeet het - mooi niet
dranghekken vrolijke mensen
terwijl het ook nog regende
en dan die uitgelaten kinderen
gewoon zo maar los
versierd midden op de straat
dat doet maar
mag ik weten waar dit op slaat
vroeg ik een lachend oranje hesje
ter hoogte van Munt en het Rokin
waar ik met de smoor in
wilde…
de Boordenwijkstraat
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 het is zeker dat die hier bestaat
we moeten er nu vlak langs gaan
Ik sprak vragen staat vrij
maar neemt u mij
please niet in de zeik
heel Den Haag beste zuidelijke heer
is zelf gans boordenwijk
zie ze allemaal op de Plaats
maar niet zo wit als vroeger meer
Later is pas doorgedrongen
die seigneur heeft me in de trein
van Bordewijk los…
Afgebrand
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.331 Vastklampend pomp je vacuüm,
mijn vlees weekt zich in je los
De onvolkoren halmen
toornen bitter in de zon.
Piramides van bloemen,
pluimende fakkeltoortsen,
brandende geuren gonzen
mijn eindeloze nederlaag.
Bloedzuigers werpen tongen,
wespen steken zich krom.
Zo wijzen alle wegen
als assporen naar jou.…
Mijn Vurige Muze
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.000 Onbevreesd verschuilt de rat zich
In de lieflijke klauwen van de tijger
Opdat niemand haar
Meer kwetsen zal
Onvoorspelbare eenheid
Maakt de striemen op jouw rug
Nog roder
En pijn versmelt in wild verlangen
Twee vuren worden één
Als het verschil tussen Liefde en Lust
Onzichtbaar lijkt
Het kost mij onwerkelijk veel moeite
Om mij los…
Woordenwaterval
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.273 Door kabbelende stroompjes
Zie ik losse letters vloeien
Wanneer de stroompjes zich samenvoegen
Zie ik de letters tot woorden groeien
Tot een stroom van zinnen
Gestuwd door emotie en gevoel
Ongeremd vloeien de zinnen
Met de waterval als enige doel
Spraakzaam water stroomt rijkelijk
Laat zich vallen naar beneden
Woelig water vol emotie…
VOORSPELLINGEN IN 1811
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.982 Ach de dagen
Onze plagen
Lieve broeders gaan voorbij
Uit dit duister
Rijst de luister
Van een nieuwe heerschappij
Wat verschijne
Wat verdwijne
't Hangt niet aan een los geval
In 't verleden
Ligt het heden
In het nu wat worden zal.…
Wat je met me doet
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.680 In mijn lijf,.. zoveel waar ik gelukkig van word,
Je maakt dingen in mij los,
Eigenschappen waarvan ik niet wist dat ik ze had,
Als een rups die ontpopt als vlinder,
Als regen die bloemen doet bloeien,
Hoe kan ik het verklaren, ik ben toch niet zo?…
Twee
gedicht
3.4 met 70 stemmen
32.336 De een klampt zich aan de ander vast,
de ander klampt zich aan de een vast en krabt hem, bijt hem,
knijpt zijn keel dicht, laat hem niet meer los.
De een denkt aan zijn liefste,
de ander denkt aan zijn liefste en aan de wereld
en aan de congruentie der dingen en de Heilige Augustinus
en hoog oplaaiend vuur.…
Nog één keer je stem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.489 Verdorie, wat zal ik je missen
het was heerlijk om bij jou te zijn
ik ga thuis alles van jou wissen
oh kijk, daar komt je trein…
Deze vriendschap was voor even
we passen gewoon niet bij elkaar
ik kon jou echt heel veel geven
maar dat was niet genoeg blijkbaar
Veel gedaan en veel geleerd
ik laat je nu met pijn weer los
we hebben alles geprobeerd…
Liefdesboeket
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.729 het gras
soepel en buigzaam bij elke wind
- jij door mij zo bemind
nimmer het gevoel van treurwilg
jouw regen blijkt later een gouden
- ik blijf van je houden
zelden tijden van distels
de nectar is dan al in zicht
- mijn liefde is aan jou gericht
wij, verslingerd als kamperfoelie
met de zachtheid van mos
- ik laat je niet meer los…
mijn hond
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.825 mijn hond laat mij uit
in feite trekt hij me voort
het is het schuldgevoel
dat mij vaak zo uitbuit
ik zet me dan aan hem te riemen
ja, ook hij heeft zijn rechten
en op de geijkte tijden
moet ik tegen mijn luiheid vechten
vroeger liet ik hem los
en draaide een shaggy
keek dan lusteloos over het water
riep hem dan weer met een fluit…
in het beginnen hoop
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.267 restje te slopen
lees ik vandaag over gisteren in alle kranten
de pijn en vreugde waarin men zich kleedde
mijn stilte zal mijn diepste zin nu verbreden
en verdiep me vandaag in mijn stervende tante
de dood staat nog vers op mijn netvlies gebrand
en blijven vers gestreken penseelstreken staren
blijven dood en leven voor mij getekend in los…
loze woorden (doof)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
929 rond mijn hart het web van loze woorden
valse bescherming tegen alle waarheden
die zich onweerlegbaar van mij afkeren
waar lede ogen dwingen tot terugtrekking
nog voor het startschot klonk, het is oneerlijk
al wordt geen verzet geboden in losse zinnen
het vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan
losgebarsten regenbuien doorweken het papier…
bezopen diagnose
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.382 zweverig hunkerend naar rust
de wereld staat op zijn kop
wordt veel te licht
voeten zonder houvast
zoeken grip van boven
lijf en leden gebogen
het hoofd gaat hangen
ja dit is de vleermuisman
die als het ook maar even kan
plast bij dames op hun permanent
men geloofde vroeger pertinent
bij een onbemutste haardos
raken subiet alle wortels los…
gesnoven tot vergetelheid
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
999 een gouden greep van losse vingers
steelt de glans van mijn verhaal
van spuugzat dwalen zonder doel
een zinloos leven in het zicht
doodgaan weten als een plicht
hunkering naar morgen
door de honger van vandaag
de tijd passeren met herinnering
en dromend door ruïnes struinen
van een toekomst in verval
het ongeweten ogenblik van liefde…
Trillend van spanning
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
3.284 Zo schattig hoe jij je trillend van spanning
Onderwierp aan mijn kundige handen
Ik, modelkapster met ouderwets mes
Een weg banend door het kreupelbos
Af en toe epilerend met een pincetje
Je gaf geen kik, ik ging helemaal los
Het werd een mooie kale bedoening
Ook mannen mogen een bikinilijn
Het eindresultaat werd ontroerend
Hoe dapper verbeet…
" IJsberen "
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
655 De dag ijsbeert in de regen,
marcheert over een druilerig perron
op een ver en lege horizon gericht
gedachten boemelen naar een bleke zon
de passagiers tot niets verplicht
stramme ijzers smelten samen
tot slechts een optisch bedrog
in synergie een plan te beramen
met losse eindjes in hun zog
de teugels strak in toom
in trage cadans verdwijnt…
Vermoeidheid.
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.303 naar beneden
tot het onbegrensde dal
waar tot de dag van heden
nooit een mens je zoeken zal
Ook dit leven heeft geen grepen
dus steeds kansloos stort het neer
nimmer wordt er iets begrepen
en de mist keert telkens weer
In nevel gaat het verder
dwars doorsnijdend door het bos
waar de mensen steeds verdwalen
daar laat het zijn schaduw los…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 Vallen de kastanjes
uit zwiepende bomen
zie je blaren vergelen
moet het licht vroeg aan
bij onrust en windrukken
hoog boven in het spant
emoties die los komen
om de mens te bedrukken
herfst is thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak…
Thuis en ergens anders.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Direct daarboven begint een blauwe lucht
met hier en daar wat witte wolkenstreepjes,
als uit een onzichtbare losse pols lukraak uitgestrooid.…
Tentdoek
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
687 Op de drempel van de morgen ligt het beeld
dat eens de verste einder overspande
en met één enkel woord mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.
Zingend groet mijn Roosje vroeg de dag
en spant een tentdoek met haar kinderlach.
31 december 2001 - 29 april 2009…