7099 resultaten.
Alleen in samenzijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
517 Soms wanneer ik mijn gevoelens toon
om al het geroezemoes te ontlasten
verder in de stilte, eenzamer in het tumult
weg van de mensen
bedenk ik me bijtijds
dat we samen zo alleen zijn
omdat we niemand anders kennen
in dit niemandsland vol wensen
eenzaam is het goede woord niet
want we kennen elkaar door en door
maar het is dat ene woord…
van de Sint (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.486 smult van speculaas
en kikkertjes van marsepein
of juist van prikkertjes met kaas
en zilveruitjes in azijn
hoe hard je tript op trending tweets
op spotify en pinterest
of juist op zo’n nostalgisch iets
als een fanfare blaasorkest
hoezeer je uitkijkt naar de cross
met helmpje op in volle vaart
of naar het rijden door het bos
met niemand…
Rotondemens
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
556 Iedereen holt, niemand staat stil.
De tijd om uit te kijken, krijgt hij
niet, laat staan zich te bedenken.
Hij richt zich op de borden, die
wijzen in de juiste richting en
zwaaien als bezorgde ouders.
Hij ziet ze enkel in een flits en
slaat in zijn verwarring fout af.
Vreemd worden gebouwen, pleinen
en straten.…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
Harde naturen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Niemand haalt het bij
De Gemodificeerde Kwekerij.
Mag u raden welke planten
in de showroom wonen...
Stalen berenklauwen.…
even niks
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
593 Toen was er even niks
geen maatschappij
waarin iedereen
zijn plek wil beschermen
waarin de ene man alle vrouwen krijgt
en de ander
alleen staat
zonder praat
in verlegenheid
naar een vrouw toe
waarin de een het succes beleefd
de ander verdriet heeft
omdat niemand om hem geeft
de winnaar wordt altijd weer een verliezer
en het vuur blijft…
Vriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Je levensvreugde nam de benen
Dit aan te zien doet ons verdriet
Je lijkt gehouwen uit graniet
En niemand kan je hulp verlenen
Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Het is alsof je niets meer ziet
Je had een schrijver in je genen
Van schrik begint nu ons…
Het Jongetje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
617 als jongetje veegde
ik de snot
aan mijn sok of
onderkant schoen
zoals zo veel jongetjes
dat doen
en ook schreef ik
daar met m’n vinger
al de waaromvragen die ik
had voor God
waarop ik een antwoord
wilde toen
en toch en toch
ondanks al de vragen
waarop steeds geen antwoord
zou ik het precies
weer zo doen
want immers niemand…
De put
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 de vieze lucht waaiert uit :
Doet adem stokken
tot in de baaierd van verre streken:
Overstroomde het land
Schaapjes opgenomen
in de nacht
met de zwarte vloedgolf
op de
wit gekrulde vacht
Geen
geroep meer om te blaten
om een mensenhand
Wie komt ze bevrijden
uit dit bitter lijden
kermt een verdriet dat niemand…
Troost
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 Niemand had ooit geloofd,
dat bij zo'n groot verlies,
waar de vlam werd gedoofd,
verdriet het vuur uitblies,
licht zou worden ontstoken
in de bitterzoete herinnering
en de liefde nog ongebroken
voor mijn lief die heenging.
Verdriet beheerste mijn leven
na dat tragisch ongeluk,
toen jij dat jouwe hebt gegeven.…
de wereld anders
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 er is geen wereld om in te sterven
een ouder of iemand die jij verkoos
je was onzeker en dacht na een poos
dat je wist wie wat van je mocht erven
niemand begreep jou en wist wie je was
en hoe jij daar alleen zat en bromde
maar je was anders en verdomde
dat iemand begreep wat zij zo net las
je tikte op tafel en keek naar die ander
en…
Zonsopgang
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
522 hoor reeds de vroege vogels zingen
en hier en daar een haan die kraait,
een boer die vlot zijn akkers maait,
ja, niemand kan zich nog bedwingen.
geen vuiltje aan de grijze lucht
enkel maar wat stapelwolken,
die groeperen gelijk nomadenvolkeren
doch, ze slaan weldra op de vlucht.…
Een laatste app
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 rode draad
was eindelijk
kortgesloten
stukjes pijn
smeulden nog na
maar beëindigden
niet meer haar zijn
zoals in de
verhalen die zij de
laatste tijd in haar
huid gekerfd had
in radeloze woorden
zonder ooit contact
te krijgen met totale
onaanspreekbaarheid
zij was aan het
vervloeien zonder
de gevarenvlag er was
toch niemand…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen
in de tijd waar niemand nog kan komen.…
Mijn Amazone Regenwoud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 dat woud zo diep in mij
wordt illegaal gekapt
heb nooit een vergunning afgegeven
een kwaad wezen vervuilt
haar gezuiverde lucht die mij laat leven
niemand die er iets van snapt
dat je niets hebt vermoed
omtrent het alles vernietigende kappen
dat onder mist verscholen vuur dat blijkbaar
al een poos in je woud heeft gewoed
zo onvoorstelbaar…
Even weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De trein zit vol met gekken vandaag
er zit een robot in het dak
een spook in de lijn en
de wielen zijn van staal
Ik hoor muziek waar stilte is
ik zie gezichten op het water
hoor mijn naam als niemand spreekt
en fluister mijn gedachten
Hier sta ik, kaal gestript
ontdaan van alle onzin
je zei dat je zou wachten
tot ik terugkwam, ooit, later…
Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Stop met tobben, geef niet op,
ga nu maar gewoon uit eten;
en als je met Pasen koken wil,
laat dat dan niemand weten!…
De mensen in hun huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Dagdromen in de toren
van beton, het kantoor
bemannen, dat gaat wel
op een zonnige dag
Ik hoef alleen maar mijn neus
naar buiten te laten wijzen
de schoorstenen te tellen
en niet op wolken te letten
Er komt toch niemand
alleen ik, 's ochtends
met een lunchpakket
en een leeg hoofd
voor nieuwe ideeën
over de mensen in de huizen
beneden…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
553 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Het hart is dood
Wanneer het licht is gedoofd
je tranen droog
omdat je niemand anders dan jezelf bedroog
Het licht is klaar
Het licht is duidelijk
Het licht is daar
Ga er terug naar toe geleidelijk
Voorbij
Voor je het weet
Je klok tikt niet meer
Het is onvermijdelijk
De keuze is simpel
want bij Allah ik zweer
Het licht de laatste…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 mijn voeten reppen zich
door zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen…
Eigenlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Bereikt vaak niet wat je zou willen
Soms komt er iets anders uit
Daar moet je niet te zwaar aan tillen
Denk je wel eens van tevoren:
niemand die hier iets aan heeft
Dan hoef je toch ook niet te horen:
Wat jij doet, is tevergeefs
Wie je bent, waar je voor staat
en dat je wel uit liefde handelt,
is waar ‘t eigenlijk om draait
Dus niet…
tussen voelen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
255 iemand zegt
ik voel het weer
zodra ik er kom
alsof het dorp
niet buiten ligt
maar ergens vanbinnen
en ergens anders
zoekt een vader
naar een klok
die niemand hoort
een naam
die blijft liggen
op de rand van zijn mond
wat de een herkent
is voor de ander
een verte zonder vorm
en toch
tussen voelen en vergeten
blijft iets klinken…
Brakke grond
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
117 niemand hoeft van mij te weten
als het niet voor bomen was
dat ik in 't naken van de schemer
een indiaanse waanzin dans…
Links die ik zeg, maar jij niet legt.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Mensen die je hier en daar mijd,
want niemand die het begrijpt.…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 stond elke winter
een oude oliebollenkraam
aan kwaliteit en lage prijzen
dankte de zaak zijn goede naam
De vele spiegels in de wagen
van zilverzacht geslepen glas
gaven deze kraam het aanzicht
alsof hij niet van deze wereld was
Klanten die even moesten wachten
staarden naar het fijne goud
op de lijsten rond de spiegels
en dan had niemand…
ooit komt de dag
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
3.291 bedrogen
niemand beslecht
alles is echt
echt leven
echte mensen
zonder wensen
niks nodig
om goed te zijn
alles is goed
alles fijn
geen oorlog nodig
voor de poen
geen moord nodig
om te voldoen
niets zal een mens ongelukkig maken
niets
zal bitter smaken
niets
om je te vermaken
geluk is alles wat er is…
Fluitend naar beneden (alsof er niets aan de hand is)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
896 We doen alsof er niets aan de hand is,
alsof niemand bij zijn volle verstand is.
Maar spoedig wordt er toe geslagen,
vloeit het bloed door de straten.
Er komt een einde aan alle dagen,
en is de wereld woest en verlaten.
Bommen komen vanuit de grijze lucht,
en zullen fluitend hun doel treffen.…
toekomstig kind
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.132 je geluk veranderen
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Ps: niemand is zwanger van mij
Voorlopig ben ik nog geen vader
Moet ik er even bij zeggen…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.350 Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan
Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is.
De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis.
De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.
Wij roepen nog, je hoort het niet, de wind die draagt het voort.…