3148 resultaten.
Het Kerelskind*
poëzie
3.2 met 25 stemmen
5.310 du ne bist nie’ vroed*:
Mijn vader wille ik wreken
Met stromen walenbloed.
1876
----------------------------------------------------
Kerelskind : kind van een vrij man van lage geboorte
Du : gij
Rein : regen
Lo : afkorting van Bylo = bij God
Dijn : uw
Met ere : eervol
Schabbe : linnen kiel
Zweerd : zwaard
Du zals : gij zult
Weerd :…
Goede Vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 De tederheid begint te stromen!
En met de spijkers in door mijn hand heb ik jou lief en zie jou
verlatenheid en helse smart. En ik neem jou mee op jou tocht;
er is geen bron voor gevoel en gedachten in jou hart...…
Ballade van den republikein
gedicht
4.8 met 4 stemmen
11.163 Neem Bernhard, ooit de trots van zijn soldaten
Als één woord hem niet paste is het ‘chic’
Hij heeft een stroom van bastaards nagelaten
En ook zijn graaizucht liep zó in de gaten
Dat ieder ander zwaar gestraft zou zijn:
Maar hij moest slechts in burger door de straten
Daarom mijnheer, ben ik republikein!…
Huisvrouw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.756 De stekker ervan deed verder zijn werk
en gaf gretig stroom aan dat tuig.
Zwetend repte ik mij naar de aardappelen
om die zonder dralen van het water te ontdoen.
Oef we konden nu eindelijk eten,
waar had ik nu al die tijd
voor nodig gehad?
Juist voor te werken als huisvrouw.
Die kennen jullie wel, ze heeft toch nooit iets te doen.…
Zomerse Avond
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.145 Geen wind beroert de vlakke stromen.
Het slaperige veld wordt blind en stom en doof.
Thans telt de herder blijer
't Gestalde vee, half vet.
De melkmeid schikt haar hoofddoek net,
En wacht met ongeduld de komst van hare vrijer.…
Tranen in de hemel.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.109 Tranen van geluk blijven stromen, parels die fel schitteren
Glitteren, wat een gigantische regenboog - oh zo hoog -.
Jullie prinsesje kan eindelijk weer de draad opnemen
Is nu gerust gesteld weer volop zin in het leven.
Dit aardse tranendal is slechts voorlopig, loutering
Hij wil gewoon aftasten en je trainen, raar wel zo waar.…
Hap, Slik, Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 mijn hoofd
In het echt ben ik al dood
Vechtend voor haar
Terwijl ze naast me ligt naast me
Haar gezicht kan ik niet zien
Wel haar haren en tranen
Uiteindelijk stikt ze in laatste adem
Van het snikken
Ik wil haar kussen
Dus stap uit mijn lichaam
Knielend aan haar zij
Breekt mijn hart opnieuw
Hij bloed leeg
Ik voel het uit mij stromen…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 wondenstelpers
little helpers
Zwarte wolken
zilvermeeuwen
hongerige wolven
kromme tenen
Hoofd vol woorden
je hart voelt leeg
je trapt op de rem
niemand hoort je stem
Hartendieven
blijven spoken
verdronken ogen
liggen te drogen
refrein:
Honden blaffen
poezen spinnen
mensen denken en
doen rare dingen
Jezus' dromen
golven stromen…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 ondergrond
zoekend naar wat houvast
zwaaien krampend armen
in de ijdele poging falend
het evenwicht te houden
op de lippen besterft de gil
waar de geur van nat zand
de verrotting van het leven
de neus zich laat speuren
de sluizen verder openend
stort zwaar de hemel leeg
hem de ogen dichtdoend
die hij nu niet sluiten mag
aderen stromen…
Spraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Schoonheid wil uit vele bronnen stromen,
worstelt woordeloos naar openbaring
in de wereldgeest, in kunst, in dromen,
in de eeuwige menselijke ervaring.
Naar spraak verlangt alle Leven;
ritme en vorm, vlak, lijn en toon
bezweren het doffe, stomme streven,
bouwen de zinnen een steeds hogere troon.…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Met mijn rug
zit ik stevig tegen de stam
mijn billen op de grond
tussen de wortels;
Diep verbonden
met de Aarde
die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 O Amsturia, gij stad van louter schijn en dromen,
Waar drommen rusteloos door de kille straten stromen!
Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid,
Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit.…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 vleugels
verkleumd vallend
spiralend naar hulp
schreeuwend om licht
in de val van duister
onverricht zaken
achter je latend
wetend dat dood
je inhalend zal kussen
je zacht zal doen rusten
in het hard van de grond
we vliegen met velen
ik hoor de geluiden
van stilte verdwijnen
gekraak en geruis
wieken van vleugels
de stroom…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 De stroom was er eventjes uit.
Een glijvlucht in koude en warmere sferen. Een botsing van lucht.
Turbulentie was niet te bezweren, de vlucht sloeg uiteen in geruchten.
We laveerden. Waar eens onze richting heel klaar was, verdwalen we nu.
Het licht was ons richtpunt.…
Eersteling
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.116 De vader is 't nog als in droom:
Na wilde stroom,
Stormende stroom
Van wee, windstilte en suizen
Van harmonieën, nooit eer verstaan ...
Hij vindt geen woorden; tòch in hem gaan
Lofliedren ruizen.
Telkens keren zijn ogen weer,
Heel teder weer,
Heel teder weer
Tot haar, die rust na 't lijen.…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 In die geladen uren heb ik gesnauwd
naar de zingende stroom
naar het lied van de paradijsvogel.
Mateloos is de afstand tussen de stadsrand en de tropen.…
Liefdes uur
poëzie
4.5 met 19 stemmen
3.074 De zilvren stroom leidt als een zuivre straat
weg in het nevellicht azuur;
en morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat
uit zijn verdwaasde keel
wijsheid die geen betracht en elk verstaat,
vreugd zonder maat,
vreugd zonder duur...
Hoe laat is 't aan de tijd?
't Is liefdes uur.
Hoe laat is 't aan de tijd?…
Tijding
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.729 lentezonnetje schijnt
en op het balkon bloeien de planten allerkleurigst
nu de wapenen gesproken de schedels gespleten
de ledematen bloederig uit de moskeeën trippelen
bovendien de gramstorige lama op een berg in India
zijn glas gekookt water drinkt en het verder wel gelooft
nu de rivieren allemaal zijn omgelegd en van de zee
landinwaarts stromen…
pasen, vinkenoog en de sport
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
2.838 belgië-nederland negentien negenenvijftig
het werd één tegen negen nee coentje deed niet mee
mijn vrouw zei tegen de sport meestal toch geen nee
mooi wel tegen mij
het wordt me te simpel en eenzijdig sprak zij ijzig
het breekt je op - met Pasen ben ik de klos
simon heeft vele essentialia in rijtjes klaar
noem maar op hij barst in brede stromen…
de wereld draait door
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.129 het bloed van onze zonen zal stromen op land dat niet van jou of mij is..
zelfbedachte grenzen gemaakt door zelfingenomen mensen..
ontwikkelde tendensen zorgen voor identieke wensen..
geld.. is een zwak criterium voor macht en power..
het maakt blind, vermoordt en maakt vrijheid nauwer..
dus wat is rijk.. als je nooit tevreden bent..?…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 oudroze en gekarteld welft het oor zijn
tere schelp vermoeid naar binnen
broze oudgediende
vergroeid met wetenswaardigheden van weleer
oester
in een laatste stervensuur vol overgave voor
het crescendo van een naderend saluut
de bedding van de mond geplooid door
klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der
beleden overmoed, ijl…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Men hield de vloot op stroom, bevreesd voor pest.
Na zeven dagen in de stad gelaten,
Door niemand vergezeld, gingen wij saam
Als geesten overdag door vreemde straten,
Geen juichend volk, geen vrouw wuivend aan ’t raam.
Aan ’t hof wist niemand meer van onze naam.…
Reïncarnatie
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.724 Zwakke lichtschijnsels dwalen voorbij
in langzaam voortgolvende stromen.
Eén van die lichtbundels komt tot staan,
aarzelt nog, maar kan niet meer terug.
Ik koers recht op het schijnsel aan
en loop verwonderd over een brug.
Achter mij ligt nu het heden,
vóór mij de contouren van een stad.…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 wel honderd keren luisterde ik zeer bewogen,
naar het wogen van klanken en symbolen
luisterde naar het stromen van rivieren ..naar je stem,
toen ik voelde dat dromen nog hoogtij vierden,
verloren misgelopen jaren hun bewustzijn en hun zin.…
"hoge muren, open deuren"
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
810 angsten en onwetendheid
Dwaalden, wachtend op ik bangerik
Oh, ik kon die ander heel goed helpen,
Denkend dat ik het allemaal wel wist
Maar mijn eigen leven niet op orde
Ik had me in mezelf vergist
Nu een nieuwe weg, een nieuwe kijk
Bewust de dingen leren zien
De momenten intens ervaren
En dit delen bovendien
De energie die ik nu voel stromen…
Hoge muren, open deuren
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.465 angsten en onwetendheid
Dwaalden, wachtend op ik bangerik
Oh, ik kon die ander heel goed helpen,
Denkend dat ik het allemaal wel wist
Maar mijn eigen leven niet op orde
Ik had me in mezelf vergist
Nu een nieuwe weg, een nieuwe kijk
Bewust de dingen leren zien
De momenten intens ervaren
En dit delen bovendien
De energie die ik nu voel stromen…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 Hoe rijk in koele stromen,
Hoe eenzaam en hoe stil,
Of niets het lied van bomen
En water storen wil.
Verhit, en moe van ’t dwalen,
En schier van dorst verstikt,
Kwam ik hier adem halen
En werd geheel verkwikt;
Mijn liefde en eerbied groeien
Voor U, ô God! wiens hand
Die beekjes zo doet vloeien
Door dit gelukkig land.…
Het lied van de muzen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 Hun klanken op de stromen
van de wind lijken mij te willen
zeggen: 'op zekere tijd zijn wij ook jouw muzen,
die aan jouw hart dan een nieuwe keuze
zullen voorleggen.'
Zij lijken mij te zeggen: om ons te
ontmoeten dien je op reis te gaan.
'wij brengen jou op weg naar een nieuwe
tijd, naar een nieuwe werkelijkheid.'…
De Wever
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.067 De zon, de maan en al de sterren,
Bergen en zeeën,
Wouden en weiden en de verre
Nevel beneeën,
De hellingen waarop verlichte
Steden zich spreien,
Stromen waarover de opgerichte
Mastschepen glijen,
Mensen en dieren, planten, stenen,
Talloze dingen,
Al wat doet lachen, wat doet wenen,
Dromen of zingen.…
Liefde.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.163 O, Liefde, stroom van wellust, die als een zonne blaakt,
die zelfs de wreedste wilden zo zacht als englen maakt,
die bloemen mild doet bloeien uit ene barre grond,
en toverzang doet stijgen uit 's mensen hert en mond,
o, liefde! die een moeder aan elke stervling gaf,
gij zweeft als 't eeuwig leven op 't alverslindend graf.…