Alle inzendingen over stromen

3148 resultaten.

Sorteren op:

Het Kerelskind*

poëzie
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.310
du ne bist nie’ vroed*: Mijn vader wille ik wreken Met stromen walenbloed. 1876 ---------------------------------------------------- Kerelskind : kind van een vrij man van lage geboorte Du : gij Rein : regen Lo : afkorting van Bylo = bij God Dijn : uw Met ere : eervol Schabbe : linnen kiel Zweerd : zwaard Du zals : gij zult Weerd :…

Goede Vrijdag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
De tederheid begint te stromen! En met de spijkers in door mijn hand heb ik jou lief en zie jou verlatenheid en helse smart. En ik neem jou mee op jou tocht; er is geen bron voor gevoel en gedachten in jou hart...…

Ballade van den republikein

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11.163
Neem Bernhard, ooit de trots van zijn soldaten Als één woord hem niet paste is het ‘chic’ Hij heeft een stroom van bastaards nagelaten En ook zijn graaizucht liep zó in de gaten Dat ieder ander zwaar gestraft zou zijn: Maar hij moest slechts in burger door de straten Daarom mijnheer, ben ik republikein!…

Huisvrouw

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.756
De stekker ervan deed verder zijn werk en gaf gretig stroom aan dat tuig. Zwetend repte ik mij naar de aardappelen om die zonder dralen van het water te ontdoen. Oef we konden nu eindelijk eten, waar had ik nu al die tijd voor nodig gehad? Juist voor te werken als huisvrouw. Die kennen jullie wel, ze heeft toch nooit iets te doen.…

Zomerse Avond

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Geen wind beroert de vlakke stromen. Het slaperige veld wordt blind en stom en doof. Thans telt de herder blijer 't Gestalde vee, half vet. De melkmeid schikt haar hoofddoek net, En wacht met ongeduld de komst van hare vrijer.…

Tranen in de hemel.

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Tranen van geluk blijven stromen, parels die fel schitteren Glitteren, wat een gigantische regenboog - oh zo hoog -. Jullie prinsesje kan eindelijk weer de draad opnemen Is nu gerust gesteld weer volop zin in het leven. Dit aardse tranendal is slechts voorlopig, loutering Hij wil gewoon aftasten en je trainen, raar wel zo waar.…

Hap, Slik, Weg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
mijn hoofd In het echt ben ik al dood Vechtend voor haar Terwijl ze naast me ligt naast me Haar gezicht kan ik niet zien Wel haar haren en tranen Uiteindelijk stikt ze in laatste adem Van het snikken Ik wil haar kussen Dus stap uit mijn lichaam Knielend aan haar zij Breekt mijn hart opnieuw Hij bloed leeg Ik voel het uit mij stromen…

Tranen van wanen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
wondenstelpers little helpers Zwarte wolken zilvermeeuwen hongerige wolven kromme tenen Hoofd vol woorden je hart voelt leeg je trapt op de rem niemand hoort je stem Hartendieven blijven spoken verdronken ogen liggen te drogen refrein: Honden blaffen poezen spinnen mensen denken en doen rare dingen Jezus' dromen golven stromen…
joepondro4 september 2023Lees meer >

de dood geurt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
ondergrond zoekend naar wat houvast zwaaien krampend armen in de ijdele poging falend het evenwicht te houden op de lippen besterft de gil waar de geur van nat zand de verrotting van het leven de neus zich laat speuren de sluizen verder openend stort zwaar de hemel leeg hem de ogen dichtdoend die hij nu niet sluiten mag aderen stromen…

Spraak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Schoonheid wil uit vele bronnen stromen, worstelt woordeloos naar openbaring in de wereldgeest, in kunst, in dromen, in de eeuwige menselijke ervaring. Naar spraak verlangt alle Leven; ritme en vorm, vlak, lijn en toon bezweren het doffe, stomme streven, bouwen de zinnen een steeds hogere troon.…

Ik ben een boom

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Met mijn rug zit ik stevig tegen de stam mijn billen op de grond tussen de wortels; Diep verbonden met de Aarde die me draagt ik wortel in diepe lagen de oude lagen waaruit ik voortkom waarin het zaad van mijn bestaan ontkiemde dat geeft me m’n basis de Aarde voedt me via m’n wortels stromen haar gaven naar stam en kruin; Ik voel…
Jack Stoop14 oktober 2025Lees meer >

De onbekende overledene

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6
O Amsturia, gij stad van louter schijn en dromen, Waar drommen rusteloos door de kille straten stromen! Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid, Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit.…
mobar27 oktober 2026Lees meer >

Mijn paletten staan klaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
vleugels verkleumd vallend spiralend naar hulp schreeuwend om licht in de val van duister onverricht zaken achter je latend wetend dat dood je inhalend zal kussen je zacht zal doen rusten in het hard van de grond we vliegen met velen ik hoor de geluiden van stilte verdwijnen gekraak en geruis wieken van vleugels de stroom…
wil melker10 december 2008Lees meer >

Je spint je weer in

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 886
De stroom was er eventjes uit. Een glijvlucht in koude en warmere sferen. Een botsing van lucht. Turbulentie was niet te bezweren, de vlucht sloeg uiteen in geruchten. We laveerden. Waar eens onze richting heel klaar was, verdwalen we nu. Het licht was ons richtpunt.…
wil melker12 oktober 2006Lees meer >

Eersteling

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.116
De vader is 't nog als in droom: Na wilde stroom, Stormende stroom Van wee, windstilte en suizen Van harmonieën, nooit eer verstaan ... Hij vindt geen woorden; tòch in hem gaan Lofliedren ruizen. Telkens keren zijn ogen weer, Heel teder weer, Heel teder weer Tot haar, die rust na 't lijen.…

Storm

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.322
In die geladen uren heb ik gesnauwd naar de zingende stroom naar het lied van de paradijsvogel. Mateloos is de afstand tussen de stadsrand en de tropen.…
Wimper14 augustus 2003Lees meer >

Liefdes uur

poëzie
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.074
De zilvren stroom leidt als een zuivre straat weg in het nevellicht azuur; en morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat uit zijn verdwaasde keel wijsheid die geen betracht en elk verstaat, vreugd zonder maat, vreugd zonder duur... Hoe laat is 't aan de tijd? 't Is liefdes uur. Hoe laat is 't aan de tijd?…
P.C. Boutens18 augustus 2023Lees meer >

Tijding

gedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.729
lentezonnetje schijnt en op het balkon bloeien de planten allerkleurigst nu de wapenen gesproken de schedels gespleten de ledematen bloederig uit de moskeeën trippelen bovendien de gramstorige lama op een berg in India zijn glas gekookt water drinkt en het verder wel gelooft nu de rivieren allemaal zijn omgelegd en van de zee landinwaarts stromen…
Pieter Boskma5 september 2007Lees meer >

pasen, vinkenoog en de sport

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.838
belgië-nederland negentien negenenvijftig het werd één tegen negen nee coentje deed niet mee mijn vrouw zei tegen de sport meestal toch geen nee mooi wel tegen mij het wordt me te simpel en eenzijdig sprak zij ijzig het breekt je op - met Pasen ben ik de klos simon heeft vele essentialia in rijtjes klaar noem maar op hij barst in brede stromen…

de wereld draait door

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.129
het bloed van onze zonen zal stromen op land dat niet van jou of mij is.. zelfbedachte grenzen gemaakt door zelfingenomen mensen.. ontwikkelde tendensen zorgen voor identieke wensen.. geld.. is een zwak criterium voor macht en power.. het maakt blind, vermoordt en maakt vrijheid nauwer.. dus wat is rijk.. als je nooit tevreden bent..?…
Smeenk23 juni 2007Lees meer >

te oud

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.343
oudroze en gekarteld welft het oor zijn tere schelp vermoeid naar binnen broze oudgediende vergroeid met wetenswaardigheden van weleer oester in een laatste stervensuur vol overgave voor het crescendo van een naderend saluut de bedding van de mond geplooid door klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der beleden overmoed, ijl…

Camoës’ thuiskomst

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.275
Men hield de vloot op stroom, bevreesd voor pest. Na zeven dagen in de stad gelaten, Door niemand vergezeld, gingen wij saam Als geesten overdag door vreemde straten, Geen juichend volk, geen vrouw wuivend aan ’t raam. Aan ’t hof wist niemand meer van onze naam.…

Reïncarnatie

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.724
Zwakke lichtschijnsels dwalen voorbij in langzaam voortgolvende stromen. Eén van die lichtbundels komt tot staan, aarzelt nog, maar kan niet meer terug. Ik koers recht op het schijnsel aan en loop verwonderd over een brug. Achter mij ligt nu het heden, vóór mij de contouren van een stad.…

- Wel honderd keren -

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 638
wel honderd keren luisterde ik zeer bewogen, naar het wogen van klanken en symbolen luisterde naar het stromen van rivieren ..naar je stem, toen ik voelde dat dromen nog hoogtij vierden, verloren misgelopen jaren hun bewustzijn en hun zin.…

"hoge muren, open deuren"

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
angsten en onwetendheid Dwaalden, wachtend op ik bangerik Oh, ik kon die ander heel goed helpen, Denkend dat ik het allemaal wel wist Maar mijn eigen leven niet op orde Ik had me in mezelf vergist Nu een nieuwe weg, een nieuwe kijk Bewust de dingen leren zien De momenten intens ervaren En dit delen bovendien De energie die ik nu voel stromen…
Marcel21 december 2010Lees meer >

Hoge muren, open deuren

hartenkreet
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.465
angsten en onwetendheid Dwaalden, wachtend op ik bangerik Oh, ik kon die ander heel goed helpen, Denkend dat ik het allemaal wel wist Maar mijn eigen leven niet op orde Ik had me in mezelf vergist Nu een nieuwe weg, een nieuwe kijk Bewust de dingen leren zien De momenten intens ervaren En dit delen bovendien De energie die ik nu voel stromen…
Marcel21 december 2010Lees meer >

Aan een beek

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.606
Hoe rijk in koele stromen, Hoe eenzaam en hoe stil, Of niets het lied van bomen En water storen wil. Verhit, en moe van ’t dwalen, En schier van dorst verstikt, Kwam ik hier adem halen En werd geheel verkwikt; Mijn liefde en eerbied groeien Voor U, ô God! wiens hand Die beekjes zo doet vloeien Door dit gelukkig land.…

Het lied van de muzen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Hun klanken op de stromen van de wind lijken mij te willen zeggen: 'op zekere tijd zijn wij ook jouw muzen, die aan jouw hart dan een nieuwe keuze zullen voorleggen.' Zij lijken mij te zeggen: om ons te ontmoeten dien je op reis te gaan. 'wij brengen jou op weg naar een nieuwe tijd, naar een nieuwe werkelijkheid.'…

De Wever

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
De zon, de maan en al de sterren, Bergen en zeeën, Wouden en weiden en de verre Nevel beneeën, De hellingen waarop verlichte Steden zich spreien, Stromen waarover de opgerichte Mastschepen glijen, Mensen en dieren, planten, stenen, Talloze dingen, Al wat doet lachen, wat doet wenen, Dromen of zingen.…

Liefde.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
O, Liefde, stroom van wellust, die als een zonne blaakt, die zelfs de wreedste wilden zo zacht als englen maakt, die bloemen mild doet bloeien uit ene barre grond, en toverzang doet stijgen uit 's mensen hert en mond, o, liefde! die een moeder aan elke stervling gaf, gij zweeft als 't eeuwig leven op 't alverslindend graf.…
Emanuel Hiel19 februari 2018Lees meer >