27289 resultaten.
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Jij mijn wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 terwijl
jij langs mij ijlt
in volle vrijheid
en ik de
gratie en
schoonheid
van je glijvlucht
bewonder in
haar spel
met wind en
zwaartekracht
jij mijn wonder
wil melker
03/04/2023…
Pas als mijn voeten pijn doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 als er regendruppels vallen
voelbaar op onze huid
We zullen bladeren zijn
dwarrelend zachtjes naar de aarde
vallend naar een onpeilbare diepte…
Hoogliederen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
534 Nocturnes gevuld met coïtussen
Ontspinnen zich telkens nachtelijk verhuld
Waarin verholen minnaars kussen
En poenani's butsend worden gemuld
Tot pruimend de spuien spetteren
Op aarde en loven en ketteren.…
rood witte kruizen
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
445 ik heb
ze gehoord
zoals ieder jaar
de stemmen in
het ruisen
van de wind
waar rood-
witte kruizen
de toon geven
van hen die door
de oorlog niet
meer leven
en waar wij
nu langs
hun symetrie
wandelen
het is ook
ooit hun aarde
geweest voordat
zij in bloed
zweet en tranen
de geest gaven
voor god en
vaderland
nu loop ik
hier…
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 Marsman droomt van bruine vrede en warme schoten
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 mijn ziel bedekte, de gladde oppervlakte,
met een sporenhoeveelheid
bevangen door de vruchtige warmte,
de samengekitte onregelmatig aarde
en de frisheid, van de heldere wateren
..zag ik het vergeten groen.…
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 kon ik nog maar op de steiger
met in mijn rug een plas water
de longen uit mijn lijf schreeuwen
en schone lucht inademen
kon ik maar in alle onschuld
als een kind dus de zon voelen
op wolken door de tijd zweven
in regen slechts een zegen zien
kon maar wat eerst altijd werkte
toen wij de ernst nog niet zagen
de wereld niet zo nauw namen…
Lawrence
hartenkreet
3.0 met 30 stemmen
2.948 Een wit twijgje breekt
en vliedt door het grijs water
het water dat klaagt.…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 De wind huilt luide namen van het laf gespuis,
de trotse rotzakken die dachten groot te zijn,
maar door de harde, licht-doorbrekende stad
allang zijn uitgespuugd en weggewist.
Zij staart en staart het diepe water in:
flitst er een gouden vonk, een antwoord-begin?…
bubbels
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.033 vertedering
in hun ogen
liefdevolle aanraking
onder water
adem stokt
het water deint
lust
in hun ogen
verrukking
bijna hemels
het water wordt rustig
stilte
afscheid
in hun ogen…
De weergoden.
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.210 Het water laat zich niet meer keren
terugdringen evenmin
en grip erop hebben we ook niet
geloof me we zitten er middenin!
De weergoden laten niet met zich sollen
dat zien we overal aan
de stormen zullen alles mollen
en de wind zal zich nimmer laten verslaan.…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.044 Als de lucht niet meer
blauw zal zijn
en de aarde verschroeid
Het gewas lang verdord
en de mensheid geboeid
Dan pas zal men
de zonde zien
die men hier heeft verricht
Dan rest enkel het wachten
op het eind van het licht…
ergens anders, Mali misschien
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
933 na lemen huizen is beton rot
anekdotisch vallen gele
wederiken met hun punten
op het tapijt - een sterrenbeeld
ik pak een spa
en schop een
struik de tuin uit
ik lees een dichter
die ik nauwelijks nader
erg erudiet, Piet
daarmee houd je
me wakker, met
wat ik niet begrijp
zo kom ik terug
bij de aarde
aan mijn zolen…
GODEN!
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.944 Naakt en zuiver, en rein
Van zonde en van schijn,
En van edele waarde,
Verlost van schande en pijn,
Schoon van dit slaafs venijn,
En zalig - zalig op aarde!
Goden willen wij zijn - !…
Leven en dood
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.105 Maar voordat hij ter aarde stort
toont hij nog even zijn mooiste gezicht.
Het herfstblad in al zijn kleurenpracht!
Warmte
in een koude zonsopgang
omgeven door mist.
Mystiek,
misschien nog gevangen
door een web
vol met ochtenddauw.
Opgaand
in de natuur,
zijn resten overgeleverd
aan moeder aarde.…
ontwaking
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
658 pure ochtenddauw
de eerste zonnestralen
de aarde ontwaakt…
vogelei
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.070 hoelang ben ik nog te beleven
hoever is ons streven
waartoe kan ik mij wenden
zonder mijn liefde te schenden
elke strategie verliest voor mij zijn waarde
als ik kijk naar wat er is op deze aarde
hoe ver kan een mens zijn
hoe lang kan een hart kloppen
als je weet
dat je op alles kunt gokken
elk ander idee is mij vreemd
als een nachtegaal…
natuur
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.045 We groeven in de aarde
met onze handen, tastend
door talloze lagen
naar de oorsprong.
Onze vingers bloedden,
nagels scheurden,
sneden zich een weg
door het puin
van ons menselijk gemak;
konden niet bevroedden
dat de bron van leven
reeds lang was opgedroogd.…
In zijn ogen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.850 Ik keek in zijn ogen
zag de zon op zijn haar
een vage herinnering
gleed even voorbij
Toen was het stil
alsof de bomen gevallen waren
en de aarde
niet meer ademde…
In het Gedicht
gedicht
3.1 met 364 stemmen
68.080 Er zijn momenten waarop ik eeuwenlang
mijmerend volmaakt gelukkig ben:
wanneer ik mijn handen op de aarde leg
zijn het kleine handen.
-----------------------------------------
uit Verzamelde gedichten (1981)…
sist nog haar venijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 randen bijten
zich in blauw als
tanden van het magma
zwavel voert je naar
de hel in een geest-
verruimend lachmaar
het lijf van Gaia
is gestold maar sist
nog haar venijnen
je voelt het kloppen
van haar hart weet je
dicht bij haar geheimen
ze pulseert geen bloed
haar huid is warm en broos
de weeën komen woordeloos
ontvang haar…
Wat zou ik graag...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.673 Mijn hand weer op je schouder leggen
Je nog één keer kunnen zeggen
Pap, wat hou ik toch van jou
Wat zou ik graag
Terug naar lang vervlogen tijden
Herinneringen voorbij zien glijden
Jouw hand in mijn hand
De warmte voelen, onze band
Zo hecht, oprecht maar zo onzeker
Wat zou ik graag
Tussen hemel en aarde zweven
Even, in een vlaag
Oh, wat…
IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.506 Beziet, het moedig dier de Leeuwe staat gebonden,
Omdat men zijne aard ten leste heeft gevonden:
Ach! Sampson is gevat, omdat zijn machtig haar
Werd, door een ontrouw wijf, zijn vijand openbaar.
Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen,
Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.…
26 DECEMBER
snelsonnet
3.9 met 54 stemmen
3.035 Hij kapt de bossen, wint de mineralen,
ontgint het land, bouwt dammen, graaft kanalen
en denkt: ik zet de Aarde naar mijn hand.
Maar zie, zíj schokt en zaait verderfenis
en toont hoe klein de mens in feite is.…
hoogtepunt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
772 laten we eens stijgen
in hemelse klanken
met geloken ogen
zalig zwevend vrij
door witte wolken
naar ’t hemels blauw
zich in ons verliezend
in kleurig sterrenvuurwerk
lichtjaren verderop en verder
tot de uiterste grenzen
en dan veilig weer aarden
’t liefst in ons waterbed…
Afhankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
974 Afhankelijkheid
Als minuscuul object
Bewegend tussen massa’s massa
Doorlopend van een lang traject
Niet wetend van de causa
Oneindig einde van de tijd
Gevangen in haar eigen dogma
Vertwijfelde hoop op zekerheid
Verstrengeld met het kosmische magma
Eeuwig vragend naar het waarom
Verlangend naar de moederschoot
Uitdijend tot het wederom…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !…
Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven
poëzie
4.2 met 6 stemmen
3.245 Is dit de droom waarnaar ik mijn gezicht
Van kindsbeen hief en de ogen heb gëopend
Aldoor, alsof ik hem op aarde vond?
o Droom van nieuwe aardse morgenstond.…