4717 resultaten.
Geen reden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 , we zaten Far Out
op een strandterras – alle ruimte
zon op mij, wind op mij, vrij
de wereld en mezelf ervaren
een meeuw doorgronden, haar aandacht
voor gebakken vis, in een oogwenk
de salto van de surfer in de verte
voelen in mijn bloed, de mensen in en uit
ademen, radslagen door mijn lichaam
en windmolens aan de horizon
het bewegen…
Benenwagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Een voet, voet voor voet
tegelijk en dan zit er wel
weer schot met hak en hiel
voorzichtig talend beweging in.
Soms willen ook benen
wel eens even weg,
weg van de werkelijkheid
domweg even afstand doen.…
In civilisatie gist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 ik zie donkere
massa’s bewegen
zonder enig contrast
voel het zuigen
van de kloven die
gestolen tijd uitbuiten
daar schuiven
vele panelen hun
lang verleden bestaan
formeren decor in
chaos en afgrijzen uit de
ondergang van paradijzen
revolutie zal
geen geschiedenis
schrijven over het leven
daar gaat de strijd voort
om de…
Haar krullende lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 zij waaide wat
met blonde haren
haar krullende lach
kreeg vat op
ogen in hun staren
zij weet de blik
te binden alsof zij
bezit wat anderen
in hun ziel ook
zouden willen vinden
in subtiel bewegen
heeft zij zon in de
rug mee gekregen
blikken kaatsen handen
die om raken vragen
verbonden voelen zij
emoties van het samen
het lichtere…
Zij droomt muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 in haar wereld
is warm licht
wordt er gedanst
wijken de lachjes
niet van het gezicht
zij droomt
muziek bij hun
kleurrijk bewegen
dit zijn de poppen
waarmee zij kan leven
hun kamer
is boven in de
rust van het huis
daar hebben zij
ieder een eigen thuis
zij kent de trap
uit het moeizame gaan
weet boven de hemel
waar alle liefdes…
nergens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 nergens wordt het later
in de tijd die zich verhult
met omlijnde schaduw trekkende
bewegingen, een uitgewoonde
cirkel die september tracht te
ontwijken door de vensters
voor even te sluiten
het bladerdak ontrafelt
minitieus het ontsproten
jeugdig licht dat gespleten
de eindigheid voorziet van baldadige
invasies welke de chromosianen…
Water als ijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 ik wilde
water kneden
maar het heden liep
langs mijn vingers weg
met kou
probeerde ik
water maar het ijs
bewoog al niet meer
pas toen de
vroegste ochtenddauw
water minutieus deelde
zag ik het zonneblauw
begonnen handen
aan het kleurpalet dat
luchten weerkaatsten in
rimpelen beweging maakten
waar het leven
langzaam minder…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 in het zwart hart
speelt licht nog
met illusies omdat donker
geen schaduw kaatst
jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte…
Vreemde pigmenten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
359 ik zag
hoe jij achter
je ogen stukjes
vreemde wereld
tevoorschijn toverde
in een
transparante blik
verdween wat wij
als normaal zagen en
begon nieuw te dagen
waarbij licht in
vreemde pigmenten
de nieuwste kleuren
verkende diepte en vorm
nog zonder norm
wel speelden tonen
een verrassende melodie
die een jeugdig
bewegen orkestreerden…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
Het extravagante
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
414 ik heb je stilte
uitgepakt een lach
en wat verdwaasde
blikken een haardos
zonder grote klitten
ledematen die hun
onbalans bewijzen
door de grote ruimte
die ze bewegend eisen
de tierelantijntjes
zijn verdwenen
het extravagante
heeft zijn langste
tijd gehad net als
het sterk gekleurde
flamboyante dat
jij nu afspoelt in het
groot koudwaterbad…
Speelde genie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
487 ik zag
het pad
voorbijgaan
in passerende
bomen en struiken
het hoge buiten
ving blauw met
snelle wolken
in een dunbevolkt
firmament
boven het ruisen
van de wind
hoorde ik de echo
van jouw hakken
in gelijkmatigheid
de mantra van
beweging had
zijn eigen melodie
in het kraken van
takjes speelde genie
in een magische
verbondenheid…
Openstaande ramen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
565 Kringlopen bewegen.
Bewustzijn groeit.
Jaren groeien niet.
Graven zijn geen eindstation,
waarnaar het leven streeft.
We zien door vensterglas,
dat we leeftijd noemen.
Liefdevol beginnen we.
We voelen ware liefde,
wanneer moeder kijkt.
Ons lijden overlijdt éénmalig.
Liefde begint steeds opnieuw.
Angsten veranderen in moed.…
Het klein carrousel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 langzaam open
gaan lichaam
traag ontwaken
in het ontdekken
van de nieuwe dag
waar donker is
geweest veegt nu
licht de restanten
naar de kanten
opwindend
trillen leuke dingen
in het gezichtsbeeld
terwijl donkere delen
bezorgdheid meekrijgen
het kleine carrousel
van deze ochtend
opent een veelvoud
in kleur en ludieke
muzikale bewegelijkheid…
simpel geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 uitdagend, speels en wijs
brutaal soms en toch lief
overdag stoeien we wat
beleven een simpel geluk
hij loopt weg, keert terug
met onschuld in zijn ogen
zijn lichaam is in de nacht
een warm, beschermend schild
ik streel zijn zachte vacht
waarin mijn tranen drogen
‘s ochtends wekt hij me
duwt zacht tegen mij aan
vraagt voedsel, water,
beweging…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Het avonturen pad
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
533 ik zag jouw
ogen dicht
maar in het
klein bewegen
volgde jij
toch het licht
waarmee
de dromen
opengingen
jij schaduwde
tot de cirkel
was gelopen en
je herinnering
en fantasie
terugdraaiend
naar een
volgende
scene gingen
in de mimiek
van je gelaat
kon je de
emoties zien
waarmee
alles gepaard
ging in spannen
en loslaten…
Hun schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik wist dat
jij aan het
dwalen was
het gras steeds
groenere kleuren
gaf en lachte naar
kleurrijke bloemen
waar jij naar
wuifde op de
vleugjes wind
die jij als storm
in het koppie
voelde naarmate
jij groter groeide
en nog altijd
verbaasd naar
je handen keek
waarvan de vingers
vreemd uitstaken
en konden bewegen
zonder elkaar…
aan de vleugel uit de lucht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
549 van lekker ja nee en heen
altijd uit de pas
ongekend contrast
kind van altijd lenteblad
zonder morgen en gister
met lange warme kinderarmen
zwaaien in onbevangen taal
naar jou-jou-jan-en-alleman
muur noch storm zal jou raken
tijd is geen ding voor de ziel
van een puur levend wezen
lopen over een rechte lijn evenmin
in één beweging…
Het ravenzwarte haar
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
459 een scherp
getekend gezicht
die combinatie
vlakten de
scherpe en
ronde kanten
van beide
karakteristieken af
in de lijnen van
haar gelaat
contrasteerden
de lichte huid en
het ravenzwarte
scheiding
gekamde haar
ze lachte innemend
en haar ogen
speelden
met onze
verwondering
hun eigen
geexposeerde
spel van schrander
en kwiek bewegen…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Alles in beweging
We rennen door de dagen,
koffie in de hand,
de stad ademt haastig
onder neonlicht en zand.
Gedachten flitsen sneller
dan het wifi-signaal,
we swipen door het leven
zonder begin of verhaal.
Maar soms,
heel even,
valt alles stil-
de zon door de ramen,
een glimlach, een wil.…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
komen en gaan
als vorm zonder inhoud
bewegende tekens
van leven als
quarks en microben
en plankton in diepzee
doch wat is de reden
van hun bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt…
Ruimte tussen de regels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
236 Ik schrijf niet om te laten lezen,
maar om iets in beweging te zetten:
een vraag,
een vermoeden,
een gedachte die weigert stil te staan.
Het gedicht is nooit af.
Het wordt pas compleet
in jouw hoofd.…
Laat alles nu zo blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
225 Nu zo even, nee niet bewegen, hou je
stil zodat ik blijven kan, kijken kan, met
je blijven kan, alleen in dit moment.
Laat alles eens even blijven. Zoals je
daar nu staat. Ik je heupen kan vangen
in jouw blik, je ogen vang, laat alles nu
maar blijven, in dit leven als een enkel,
ogenblik.…
Een Kraai bij Siena
gedicht
4.0 met 3 stemmen
303 Hoe zich deze woorden bewegen
ongeveer van mij naar jou.
-------------------------------------------------
uit: Ik maak je hierin aanwezig (2026)…
Couple
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
148 vanaf de kust ziet zij
in stilgezette beweging
het metershoge paar
haar eigen gevoelloze handen
strijken niet langer door zijn haren
zijn vertelsels hoort zij niet
hij zal haar nooit meer loslaten
hoe zingt zij een lied voor iemand
die niet meer thuiskomt?…
Moeder (1)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
702 Zeven zilverwitte zwanen
zweven rustig
boven uw bruidsbed
Zeven zilverwitte zwanen
bewegen door de
alsmaar ijlere lucht
Zeven zilverwitte zwanen
strijken neer op het
tevoren bepaalde moment
Zeven zilverwitte zwanen
spreken u in koor
zachtmoedig toe
Zeven zilverwitte zwanen
nemen u liefdevol
op hun schouder
Zeven…
Populierenbomen.
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.391 Ik verloor mezelf
in een gewelf
van bewegende blâren
die biddende waren
en ik zag dat
U er welbehagen in had.…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
Een aquarel van tranen
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.404 verheven
Een aquarel van tranen
Glinsterend en zo zuiver
Prachtig gevormde banen
In emoties gevangen beelden
Geven ware gevoelens weer
Een tentoonstelling in het heden
Gevoed door druppels oud zeer
Een galerie vol trieste kunst
Trekt bezoekers bij de vleet
Mensen als een levende aquarel
Tonen openheid van diep leed
Unieke bewegingen…