Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

De Kust

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Eens, op hun tocht vanuit het Oosten, kwamen de mensen bij de kust en dronken, als om zich te troosten, de ogen zich vol aan ruimte en rust. Over het golvende gewemel ontwaarden zij de einder, strak en vast onder de klare hemel als onder een metalen dak.…

De held van Labbertong

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Dat zij na een minuut of twee al achterstonden Door onbenullig vrije ruimte te doneren Leek vooralsnog het clubje eens zo jonge honden Van F.C.…

DE RODE STEP

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
Schrijf mij een boek vol jeugdige herinneringen de rode step vooraan noem geen namen of plaatsen ik zal ze niet herkennen leg linoleum vast in mooie marmerwoorden rieten tegels in huiskamergesprekken de suitedeuren glas-in-lood geef pagina’s de ruimte voor af te zetten voeten in putdeksel slalom laat knerpend grind, de sloppen…
JELOU29 maart 2012Lees meer >

De dichtkunst als Stilte - dief

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 782
Doorbreek de stilte in deze woorden deze façade die als een cascade de ruimte vult verban de harde leemte in dit stil verdriet De waarheid verdraagt de kilte niet Ergens stolt het hart de stenen rollen door het hoofd vermorzelen ons met een streling, met knokkels van een zachte hand Mijn ogen dwalen af naar het teken aan de wand binnenskamers…

Mijn stille roep

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Er was evenmin een ruimte groot genoeg voor mijn persoonijkheid. Dus opende mijn hart zich in heel zijn breedte. Het leven, dat ik eens zo vrolijk leefde in zijn totale geheel, werd helaas opengereten naar kanten, verlangens, wensen en mensen die ik nooit herkende.…
Petra Hermans18 november 2013Lees meer >

Catastrofale vlucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Een kist zoekt de ruimte weer Inmiddels voor de zoveelste keer Voortdurend meedragend het onbekende lot Waarop geen antwoord gegeven wordt Maar oh, de eerste signalen De techniek of de mens die wellicht gaat falen Het lijkt nog enigszins te gaan Hoewel de tijd niet leek stil te staan De oproepen worden al snel heviger Heimwee naar veiligheid…
Ton Ruis12 februari 2015Lees meer >

Ode an de Leegte IV - Epiloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum; het losse stof tot de planeten omgesmeden. Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal geopenbaard in diepe crypten der creatie. De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval in sopor, in een solitaire isolatie.…

Hoge sensitiviteit; ik en het!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik kan niet tegen piepende deuren laat staan tegen klikkende deuren maar dat geldt ook voor ramen door de tocht tot irritatie leidend ik kan ook niet tegen tocht snurkende slapers, hinnekende lachers Ik haat hoge scherpe geluiden het luide geschreeuw op straat of het geroep uit een andere ruimte en ook een applaus na een mooi stuk ervaar…

Op zoek

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
In een nog wel aardig intact gebleven ruimte zit nu een café. Ik zwaaide naar de dikke bardames en ik zei dat mijn vader hier gestudeerd heeft. 'O, maar dat is dan heel lang geleden!', zei één. Ik knikte en ik keek uit een open raam op de Oosterstraat, net als mijn vader in een ver verleden.…

Aan d'aarde verhangen.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Met gesloten ogen kijk ik voel en raak met tintelend verlangen en toch...toch zweef ik in het niets met alleen een ruimte tussenin om in de ochtend herboren te worden. Ik ben nog te hard aan d'aarde verhangen !…
Katty1 maart 2017Lees meer >

Ruimtereis

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Het is al vijftig jaar geleden, die eerste vlucht naar de maan met mensen die heel dapper onze aarde gingen verlaten om als astronauten ongehoord ver de ruimte in te gaan en daarmee de kracht te tonen van de Verenigde Staten. Want die ruimtereis was wel zeker politiek gemotiveerd: Oost-West kende toen immers een heel breekbaar evenwicht.…

Liefde overwint

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 588
Het geeft een besef van ruimte. Daarin is de mens ontzettend klein, wriemelend als mieren in hun nest. Waarbinnen elk maar steeds de grootste wil zijn. Elkaar verdringend, met vrees en met pijn. Zijn kleinheid steeds verbergend, door groot en stoer te zijn. Met wapens tot de tanden. Die tastbaar en vreeswekkend zijn.…
Antje24 maart 2021Lees meer >

Mocht ik je vergeten

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 581
Was het toeval of het lot, onze wegen hebben elkaar gekruist zodat wij met elkaar verbonden zijn in een tijd en ruimte maar ook het samen delen van tranen van vreugde en verdriet, van goede en minder goede momenten maar een ding zal ik nooit vergeten, ik zal altijd van je houden.…
CB5 juli 2022Lees meer >

De stem van de wind

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
Bewonder hoe bijzonder je bent, de manier waarop je je een weg baant door de luchtlagen waar jouw vleugels vol beweeglijkheid en karakter een toevallige voorbijganger charmeert Heerlijk om samen met jou te reizen door de tijd en zweven in de ruimte.…
CB1 november 2022Lees meer >

waar toekomst vensters vindt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
betrokkenheid boeiend en verbindend koerst op meepraten waar meedoen zich ontplooit in nabij zijn en aansluiten In leren en werken met perspectief waar gezond verstand en mouwen stropen generaties over grenzen trekken doet waar kijken meer is dan zien luisteren meer dan horen waar de eigen kracht van ieder mens met zijn eigen verhaal ruimte…

Eenzaamheid

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
En wanneer ik mij terugtrek uit de drukte, om te peinzen en te herdenken, weet ik: eenzaamheid is geen tekort, maar een plek in mijn hart, puur en mild, waar de wolk zweeft en de madeliefjes dansen — een stille ruimte vol liefde en veerkracht.…
CB13 augustus 2024Lees meer >

Onderweg

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
Vogels achterna in een winterse hemel vrijheid tegemoet Als ze elkaar kruisen op het kruispunt van de hemel waar ze met vleugels uitgestrekt zweven in stilte in een sierlijke vlucht Kijk hoe ze ook perfecte lijnen tekenen in deze ruimte, hun droom achterna.…
CB6 september 2024Lees meer >

wat mijn vrouw mij leerde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
geen falen is maar een sprong naar iets nieuws dat onafhankelijkheid een recht is geen gunst van wie regeert of stuurt mijn vrouw staat haar mannetje in een wereld die haar klein houden wilde zij leerde mij om groter te dromen en nooit aan mezelf te twijfelen bescheidenheid siert de vrouw niet zei een stem die ik nu begrijp zij mogen ruimte…

Waar de ziel fluistert (voor haar)

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 495
Ik wil je ontmoeten in die ruimte tussen aanraking en gedachte, waar alles wat ik ben in jou fluistert zonder te verstoren. Geen haast, geen lijnen, alleen het zachte openvouwen van twee zielen die elkaar herkennen zonder één woord.…
CB29 mei 2025Lees meer >

Onvolmaaktheid

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 403
In een wild veld leeft meer dan in een netjes gekamd tapijt, omdat het ruimte laat voor wat nog kan ontstaan. Ruwe natuur schuurt en stampt, maar blijft toch ademen. In haar tere onrust herkennen we iets van onszelf. Toch jagen we vaak op wat glad is, zorgvuldig afgerond en strak.…
CB6 juli 2025Lees meer >

In het hart van mijn stilte

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 450
In de diepte ontvouwt zich een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust. Zoals golven de eeuwige kust steeds weer omhelzen, draagt een kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid.…
CB12 augustus 2025Lees meer >

Ontvouwen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
Elke fluisterende trilling glijdt langs haar blad, de frêle glans van groen vangt de zachte zon zoals mijn zintuigen het volle gewicht van de wereld ademen en toch een ruimte om te ademen voor mezelf.…
CB19 augustus 2025Lees meer >

In de zomerse plantentuin

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 272
Bloem opent zich zacht licht streelt zacht het groene blad stilte ademt mee De middag ligt open in een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
CB22 augustus 2025Lees meer >

Een dag die groter is dan ik

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 398
De kleuren spreken luid en zacht tegelijk — een blauw dat ruimte opent, een geel dat straalt in mijn borst, groen dat vrede fluistert, en rood dat mij herinnert aan het volle leven dat ik soms bijna niet durf te dragen.…
CB4 september 2025Lees meer >

Wanneer de hemel ademt

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
In hun vlucht herken ik de vrijheid van mijn aandacht, een ruimte die zich opent, zelfs als alles rondom verandert. Wanneer avond het zwerk kleurt in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even stil te staan of zacht te vertragen. Ik adem mee met het pure mooie licht dat glijdt en besef dat kracht ligt in het meebewegen met alles wat is.…
CB1 oktober 2025Lees meer >

Betekenisvol leven

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 360
De wereld nodigt uit tot aanwezigheid, een ruimte waar ik kan bijdragen zonder mezelf te verliezen. Wanneer twijfel mijn onrustige denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
CB3 oktober 2025Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert. Het licht breekt door wolken in vlekken, schaduwen spelen op het natte mos. Ik adem het vergeten van de zomer in, een stilte die in mijn oren stroomt en zich vult met het murmelen van vallende bladeren.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Een persoonlijk pad

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 374
Boeken fluisteren over tantra, maar de praktijk fluistert zachter, voorzichtiger, met ruimte voor kwetsbaarheid, voor oprechte verbinding. Een bericht, een advies, een eerste stap op een pad dat lang was dichtgesloten, dat langzaam opent, een aanraking van bewustzijn waar lust, verlangen en zelfkennis niet botsen, maar samenvallen.…

Een oase van rust

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 534
Een ruimte waar elk geluid fluistert, en mijn geest in stilte mag uitademen. Dromen van een tuin met paden van mos, waar bloemen hun geur aan de wind toevertrouwen. Daar leg ik mijn rugzak van herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt.…
CB29 oktober 2025Lees meer >

Winterse stilte

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 533
In deze winterse rust is er ruimte voor alles wat leeft. De natuur slaapt maar toont een stille kracht. Mijn verfijnde zintuigen openen zich voor de kleinste details, en in die aandacht voel ik mezelf diep verbonden.…
CB5 januari 2026Lees meer >