4280 resultaten.
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen
die er niet om liegen
onthaal ik de bodem
in de vreemde bekoring
van een vreedzaam geaarde
aarzelende God in het geboorteland
van de door Maria verlaten…
jasmiin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.330 Weggesmeten en aan de kant werd gezet
Verlepte de jasmijn
Die wondermooie vrouw zong heel fijn
Diep in mij
De sterke zwoele jasmijn verwelkte door verdriet
En verbloemde haar alleenzijn door haar lied
Met een wondermooie zuivere klank
Die zij toeliet
Vertederend zacht in het gehoor
Klinkt haar lied nu nog door
Eenzaam heeft ze het leven verlaten…
Straat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
561 Donkere wolken drijven woedend
boven grauwe grijze daken,
er dondert af en toe een zware hagelbui
naar beneden op de vrijwel verlaten straat
dan plots weer een schimp zon
een schitterend afwisselend beeld
van wijsheid ligt op straat
tussen sjokkende mensen
op weg, maar altijd te laat,
zorgen stapelen zich
onder nieuwe reuze wolken
waar…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 ik wil voetstappen zetten
op een goudgeel, bepalboomd,
verlaten Bounty strand
mezelf ongeremd laten meevoeren
met schuimend', ontembare golven
een worden
met het kloppend' hart
van de zee
ik wil verstilling
en tedere gedachten
zullen we vandaag
een beetje lief zijn voor elkaar?…
Bestaat God?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Velen geloven niet meer dat God bestaat
Maar geloven wel in een hogere macht
Waarvan dan het goede wordt verwacht
En waar men zich vaak op verlaat.
Bewijzen kunnen we niet dat God bestaat
Maar wel mogen we geloven dat Hij er is
Dat Hij de schepper is van licht en duisternis
Dat Hij boven al het wereldgebeuren staat.…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 gister verliet ik mijn huis
van dromen en verlangen
ook de straat bleef leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten…
Beddengoed
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.868 gedachten spuugzat
het laken in zweet gedrenkt
van lui geworden plannen
en gekheid op een stokje
elk gevoel hopeloos mat
kussen volgestort van tranen
gezwollen leed en zelfbeklag
kringen die naar drank ruiken
doorgerookte Javaanse Jongens
het matras biedt valse steun
een bodemloos geworden put
echolood van diepe ellende
de ratten verlaten…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
968 dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in deze zelfgekozen binnenzee
wijl hij drijft op golven
van pure vergetelheid
vluchtend voor het leven
en speciaal de pijn
ligt het landschap
van hoopvolle dromen
verlaten…
Onze nacht, mijn morgen.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
960 Als ik haar woonplek verlaat vormt mijn gezicht een emotie.
De emotie van passie, van liefde, controle en illusie.
Ik besef mij de tegengestelde openbaring des levens.
Zij zal altijd blijven als mijn eerste vrijwillige.
Het geschreven medium beloont mij anonimiteit .…
Kuttrut
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Wees mijn
courtisane, voor een wijle, mijn
schuilkut in een armoedige hotelkamer,
even, voordat ik weer neerstort in
mijn dagelijkse portie dichtersellende,
wat jij zou moeten weten, kom, verlaat
de depressies en hang je zinloze kleren
aan de hoogste wilgepruiken, dame,
dan neem ik je als een gedicht.…
December
poëzie
3.1 met 21 stemmen
5.613 Al de bladers zijn verdronken
In het water, in de regen,
En het donker bos staat open
En de droppelende stronken
Staan verlaten aan de wegen, -
Kille winter laat één sprokkel
Aan een hart, dat niet mag hopen!…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 niemand kijkt
recht in mijn blik
op scherp sta ik
ik kan niet anders dan dit
pad volgen
door de storm van zinnen
dit leven waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op…
zullen we
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.594 ja we gaan
en verdwenen allebei
in het grijs
- ‘t spoor bracht ons samen -
lieve ogen warmden
winter kou verdween
koffie met geklets
glimmende koontjes
- een schater lachte ons toe -
de verlate kok
bakte wat moois en lekkers
van het vers gesneden vlees
en net gevangen vis
- blikken wisselden met woorden -
tevreden tikte de…
Hij noemde het liefde
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.521 En op een
dag was het tijd voor hem om haar te verlaten.
Niet omdat hij dat wilde maar gewoon omdat zij
dat van hem vroeg.
En hij begreep eindelijk : liefde was soms gewoon
niet genoeg.…
Witte parel in zee...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.530 de archipel
Mijn ogen glijden over de witblauwe huisjes
Ervaren de serene rust in dit wondere schouwspel
Deze magie heet Santorini
Het dorp waar de tijd geen tijd kent
Een schat verborgen in de Egeïsche zee
De smaak van souvlaki je verwent
In deze azuurblauwe wereld
zie ik een witte parel in de zee
Mijn hart huilt als ik het eiland verlaat…
Gij uil, gij vogel vol geheimen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.565 Gij uil, gij vogel vol geheimen
Die in de nacht uw nest verlaat
Ge zwerft, totdat de sterren zwijmen,
Ge zijt door velen diep gehaat.
Ge rooft de mussen en de muizen,
Nestelt in klooster en kasteel,
Ge schuwt de straten en de huizen,
Eenzaam te zijn is ook uw deel.…
BOMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Eens vond ik dit gegeven mooi
nu zie ik er doorheen
want onder iedere boom
hoe dik
hoe dun
hoe klein
of
groot
is de aarde, dus de moederschoot
dit fundament is vaak verscheurd, verdord
vertrapt
met bloed gekleurd
men heeft hiermee verkeerd geleefd
de boom is ziek
vecht voor bestaan
soms eenzaam op een hoge berg
verlaten in de zandwoestijn…
ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
611 Loom stappend _ kijkt de landloper
over een wijd verlaten meer
onder
dichte donkergrijze stapelwolken
die één felle zonnestrook omsluiten
gelijk
losse diepgeplooide nijlpaardenhuid
met GAPENDE SPEERWOND
reeds half genezen
witgloeiend schoongebrand
stil BEZWEREND...…
Rosa Luxemburg
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.262 Uw liefde stierf, omdat gij werd verlaten
Door de Duitse arbeiders, die Uw liefde haatten.…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 (voor Georg Trakl)
Hij had ook geen verweer tegen de onbarmhartige
luchtslangen, de wraakzuchtige gieren door
menselijke ratten uitgezonden, om van zijn
verlaten vlees te eten. Hij was het bange
prooidier, troosteloos vereenzaamd, in zijn
fragiele nek gebeten en doodbloedend
achtergelaten op een verweerd harnas in de
sneeuw.…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 de honinghommel zoemt
de karper jongleert in de vijver
hagedissen verlaten hun huid
een waterlelie verschiet van kleur
zwarte slijmerige slakken
ontvluchten de zomer
tussen de buien door
verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken…
VERZONKEN GEDACHTEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
969 Leidend door verlaten engten,
ontastbaar in breedte en lengte.
Verzonken gedachten repeterend in herhaling,
denkbeeldig verzonnen zonder verlossing.
De kern aanschouwend met een luchtig hart,
verlangend zich te vullen slechts met smart.
Onvoltooid in de toekomstige tijd,
emoties blokkeren harmonie in haar volledigheid.…
De Doodsbloem verwelkt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 naar een zonovergoten
licht bestaan
zoals een pas ontknopte doodsbloem
verzinkend in een nieuw leven
straalt zij nog over
op haar geliefde (in een bespiegeling)
Dan, in onbenoembare kleuren
bemint hij haar,
maar hij faalt
De doodsbloem verwelkt door
zijn onbezonnen kus,
legt zich ten ruste
En in een eeuwige verdrotenheid
verlaat…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Verlaten, uit het niets, liep hij weer heen
waaruit en waarin, hij vervolgens, opnieuw verdween
....-alleen-......…
Verheven nachtrust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 Wij wandelen naar buiten, verlaten het strandhuis,
witte duiven in de mist, ontsteek met mij
de kaarsen die zullen vlammen in de nacht,
omhoog vlammen! Niet als een fata morgana,
een wind die waait en verdwijnt, de tijd
verplaatst, maar verandert nooit vereeuwiging.…
Inruilen...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.348 Nu onze krachten bundelen, wat ben jij van plan
Jou verlaat ik weldra, en alles anders dan.
't Afscheid wordt echt cool, verzekerd dolle pret
Want dan, ruil ik jou in voor een groot zalig hemelbed!…
Verlossing in de Alchemie I en II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 op de verweerde muur
op dit steenkoude uur van waakzaamheid
Je bent getekend door een christelijk stramien
Dan kies je liever geen kruisiging
aan een crucifix
maar een martelgang door de dierenriem
II
Alpha
Ook de geest is een daad
ook het woord wordt tot stof
Omega
Wat verfijnd is wordt grof
dàn is het dat de geest de stof verlaat…
Keerkringen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 gerouwd in vergeten
gaat het niet, de mussen, kwikstaarten
de struisvogel en schapen de hand het eten
als duif zo schuchter in het believen
de paarden stalden we onder de maan in
het hek van herinnering straks en later
staande tegen de keerkringen in te weten
wie we waren achter onze stilte wegend
dat het behoedende altijd en eeuwig
verlaten…
Valse lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Op zondag ja en amen
de zonden om haar lijf
Het wad ligt nu verlaten
De zee is uitgewoed
Op het zand liggen vele gaten
reeds omspoeld door vloed…
voor mijn dochter
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
2.212 mijn lieve kind
ik wil je helpen
er voor jou zijn
jouw verdriet en zorgen
doen mij zo veel pijn
zou willen dat
je straalt en
weer lacht en
dat het verleden is
waar je aan dacht,
zou willen dat de zon
altijd voor jou schijnt
dat al je verdriet
voor goed verdwijnt
dat je kan kijken
naar het heden
samen met jouw
mooie gezin en
kan verlaten…