Alle inzendingen over vorm

3724 resultaten.

Sorteren op:

Eindeloze stroom

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 414
Tussen lucht en meer drijft een stilte zonder haast licht ademt in mij In de vroege stilte van mijn gedachten wordt elke indruk een lichte golf die door mij heen beweegt, een trilling waarin iets in mij wakker blijft nog voor het een vorm krijgt.…
CB28 mei 2026Lees meer >

De dagen die achter ons liggen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 264
Soms voel ik hoe een oude beweging nog even trilt in mijn borst, een echo van wat ik denk te moeten dragen, tot ik merk dat loslaten en toelaten ook een vorm van aanwezigheid zijn.…
CB30 mei 2026Lees meer >

Wat een vlinder mij leert

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 310
In haar vlucht ontstaat een gebied dat ademt als een gedachte die niet wil verschijnen, en daar leert ze mij hoe leven ontstaat tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare raakt aan het ongezegde.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

Verloren liefde

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 415
En ergens in dat stille midden van wat blijft, waar niets meer moet en alles mag verzachten, blijft een spoor dat niet verdwijnt maar rust, een zachte echo van liefde die haar vorm verloor.…
CB26 augustus 2026Lees meer >

Wat zich toont in licht

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 361
Stil op de distel het bruin zandoogje rust, zacht in het middaglicht In de stille ruimte boven het gras zweeft een aanwezigheid die niets opeist, een beweging die de lucht zacht opent, alsof een gedachte vorm krijgt zonder woorden.…
CB30 augustus 2026Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Onder de schaduw van een nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
CB5 september 2026Lees meer >

De smaak van spin

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 146
Web in ochtendwind een trilling door stille draden wereld wacht mee Hoe een spin bouwt aan haar web met draden die nauwelijks zichtbaar zijn, tussen stengel en blad groeit langzaam een vorm die uit aandacht lijkt te ontstaan.…
CB22 september 2026Lees meer >

de ware schare; fijnproevers

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 84
Wellicht dat de nieuwe bessen, door de overuren van Helios - en consorten, die met hortende stoten blijven komen van de struiken, zoeter zijn dan voorheen, goed hun vorm en inhoud tonen door het klateren van overmatig spraakwater door alle jaargetijden heen, en zij de wrange dorst kunnen lessen van de ware schare.…

de ziekte van het zeepaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
was hij een man wiens naam je wilde dragen? wat heb je in Martkbreit verloren, waar hij geboren is? waarom zou je de weg zoeken, nu de grote ziekte van het vergeten en verdwalen hem op je pad heeft gebracht? wat kan het je schelen dat hij gepromoveerd is op oorsmeer een detail om in een pubquiz punten mee te scoren alsof die vraag ooit…

Hit and run

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
U kent die uitspraak vast en zeker wel U refereert eraan intuïtief Ook in dat snelsonnet nam hij voor lief Waarnaar verwezen wordt in 't voetbalspel Al was het Rinus Michels om het even Men nam het in de mond van rechts tot links Gevleugeld werd het woord van onze sfinks Maar naar nu blijkt, leidt hij een eigen leven Is voetbal oorlog…

We begrijpen veel, behalve onszelf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 214
Toch is het dat: liefde als vaardigheid, kwetsbaarheid als kracht, vergeving als vorm van inzicht. We zijn gebrekkig, en dat is ons erfdeel. Niet als straf, maar als bewijs dat we leven. Het geluk dat we najagen is geen bestemming, maar een kort moment van licht in een hospice vol mensen die elkaar proberen te begrijpen.…

In de Ether

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 380
De ether vulde zich vandaag met purperen zegeningen de stof, zo dacht men voor een eeuw die in de ruimte hing als deel van 't ondermaanse firmament en nodig voor de voortplanting van Catweazle's magic licht niet te verwarren met de diepe slaapverwekker diethylether die in de huizen der geneeskunst de bolwerken der betermakers…

Vrije vogel

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Onze kompas is ieders vrije wil zonder opoffering van het individu samen genietend van deze vorm van rijkdom……
Chella3 februari 2005Lees meer >

In memoriam

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.418
Ik heb uw stil gelaat bestaard, Van 't geen gij waart De dode, lege vorm, Die gij gelaten hebt op aard Ten prooi aan made en worm. Ik weende niet toen ik u zag, Hetgeen daar lag, Het scheen zo ver en vreemd, En 'k wist nog niet die eerste dag De leegheid dezer leemt.…

beken!

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.085
of is het 't bewogen leven zelf dat waters vele vormen geeft? zingen tranen aan de binnenkant zijn zij gewoon geen steeds verdriet Hoe verklaar je dan natte wangen die je bij gelach soms ziet?…
kuirinck24 december 2004Lees meer >

Staat van Verstikking

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.124
De permanente percussie van de Peugeots en de Honda's creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde in een halve eeuw onthoofd in waarde de stampvolle staat vergaat in de rook vreemde gestalten vormen een collectief spook, paranoïa De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend…

Mist

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 846
Mist kent alle verhalen en omzwervingen van ieders ziel vannacht keek ik in haar als onder het water met beide ogen open, kinderlijk verwonderd door onbekende vormen geuren en één roep, gezang kon net zo goed een vogel maar ook een lied van sirene zijn er was een zachte, verleidelijke dwang om die te volgen tot het uiterste…

Zeewaarts

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 700
geweten Door omstandigheden aangevreten Als een golf op de klip gesmeten Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten Lange tijd in dienst van een ander Hoe ouder des te meer ik verander Stommiteiten, al ben ik schrander Ik die als een rivier tot aan de zee meander De onterechte woede in mijn interpretatie Het voedt het wantrouwen in elke vorm…

Landschap der poëzie

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 564
Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet teelt van een verleden en de toekomst op de akkers van de nog te vormen taal waarop men alleen het onkruid ziet.…
pama29 januari 2008Lees meer >

CYNISCHE MENSEN

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Als gevoelens weer de bron van ons leven gaan vormen waarin we kunnen zwemmen of springen en zelfs duiken. ...................................................... Dit is de vertaling uitsluitend naar de betekenis van mijn in het Engels geschreven gedicht 'Cynical people'. De afbeelding is Niccolò Machiavelli (1469-1527 AD/CE).…

(on)gerijmd

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 789
heden zal ik voor je rijmen niet om jouw wijsheid te vlijmen neen, ik haal het uit diskrediet alsof het onze taal al lang verliet waar kennelijk niemand nog geniet om in vorm zinnen te lijmen als beelden niet worden vervlochten tot intieme hartstochten of satans gedrochten geen duisternis bezochten in wederkerende klanken wat is dan een…

gepasseerd station

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 713
pad, onvindbaar onder het nieuwe asfalt mijn uitbundigste lach vangt je handen (machteloos zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen wat mij verder droeg heb jij gemist, mijn trein vertrok al lang geleden en jij – jij wacht daar nog altijd op mij de plek waar je aldoor staat brokkelt af rond je voeten spoedig zal dat de vorm…

Rara... ode aan wie?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
Hoe ik het woelig stof tot goud zie keren, de treden van geleende tijd bega, tot ik ten leste voor een wending sta en zelf de vaste vorm ga uitproberen. Dan weet ik pas: er valt niet af te dingen op zijn talent; dit eren is slechts fair en niet alleen voor trouwe volgelingen.…

Bijna zo dichtbij

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Vergelijkbaar met de lapjes gele stof in de vorm van een ster op warme winterjassen. Vluchten had geen zin. Verdwaasde herinneringen aan mijn enige vriend, de omarming van de wind, hij gaf me rillingen van de kou Terwijl de moed me weerhield om hulp te bieden.…
Ilona24 april 2009Lees meer >

zoals de muziek

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Zoals muziek in mijn oorschelp woont zoals de gezichten in het veld onzichtbaar in het echt maar levensecht in mijn droom de bladeren vormen een portret de lucht de zee het land pret ogen in mijn oogkast geen kasten alleen maar droomkastelen de gasten zijn wedergekeerd de vertalers van het genootschap de boodschap wake up wake up awake…

Literaire emulsie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Grond is hij, gestampte vreugde en verdriet geur van aarde en de teelt van gisteren, de visie op de velden van z’n nog te vormen taal waarop hij alleen het onkruid wiedt.…
pama28 augustus 2009Lees meer >

- Duizendschoon -

netgedicht
4.0 met 54 stemmen aantal keer bekeken 896
Je plantjes vormen een wortelrozet, van wit tot donkerpaars in alle mogelijke schakeringen. 'k hield even de adem in toen overgeblevene zaadjes, vers gezaait in den tuin in volle aardegrond op beschutte plaats ontluikten.…

- Het Lijdensverhaal -

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 724
klassieke adembenemende emoties, smart, in de vorm van een oratorium afgewisseld, het erbarmen op de achtergrond, de Mattheuspassie binnen het wereldje van pijn, beluisteren en kunst, de oude muziek van Bach..welke je elke noot, elk sentiment laat voelen gezongen teksten over de hele wereld van de lijdensweg het weerklinkende passieverhaal…

Laatste ademzucht

netgedicht
4.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Tintelende vormen van zachte melodieën golven voorbij als diepe wateren, weggedoken in de holte van het verleden. Waar zachter dan tederheid de wind al tikkend in fluistering de tijd meeneemt ver weg uit het heden, verschijnt rond haar bleke lippen een glimlach die de hardheid van haar blik in doorgroefd gelaat verzacht.…
Katty10 augustus 2010Lees meer >

Literair onkruid ?

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet geur van grond en late teelt van gisteren, een visie op de onontgonnen velden van z’n te vormen taal waarin hij het onkruid wiedt.…
pama16 november 2010Lees meer >