3724 resultaten.
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Tussen lucht en meer
drijft een stilte zonder haast
licht ademt in mij
In de vroege stilte van
mijn gedachten wordt elke indruk
een lichte golf die door mij heen beweegt, een
trilling waarin iets in mij wakker blijft nog voor het een vorm krijgt.…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 Soms voel ik hoe een oude
beweging nog even trilt in mijn borst,
een echo van wat ik denk te moeten dragen, tot ik
merk dat loslaten en toelaten ook een vorm van aanwezigheid zijn.…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 In haar vlucht ontstaat een
gebied dat ademt als een gedachte die niet
wil verschijnen, en daar leert ze mij hoe leven ontstaat
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare raakt aan het ongezegde.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 En ergens in dat stille midden van wat blijft,
waar niets meer moet en alles mag verzachten,
blijft een spoor dat niet verdwijnt maar rust,
een zachte echo van liefde die haar vorm verloor.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 Stil op de distel
het bruin zandoogje rust, zacht
in het middaglicht
In de stille ruimte boven
het gras zweeft een aanwezigheid
die niets opeist, een beweging die de lucht
zacht opent, alsof een gedachte vorm krijgt zonder woorden.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Onder de schaduw van een
nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een
andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans
die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
De smaak van spin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
146 Web in ochtendwind
een trilling door stille draden
wereld wacht mee
Hoe een spin bouwt
aan haar web met draden die
nauwelijks zichtbaar zijn, tussen stengel en
blad groeit langzaam een vorm die uit aandacht lijkt te ontstaan.…
de ware schare; fijnproevers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
84 Wellicht dat de nieuwe bessen,
door de overuren van Helios
- en consorten,
die met hortende stoten blijven komen
van de struiken,
zoeter zijn dan voorheen,
goed hun vorm en inhoud tonen
door het klateren van
overmatig spraakwater
door alle jaargetijden heen,
en zij de wrange dorst kunnen lessen
van de ware schare.…
de ziekte van het zeepaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 was hij een man wiens naam je wilde dragen?
wat heb je in Martkbreit verloren, waar hij geboren is?
waarom zou je de weg zoeken, nu de grote ziekte
van het vergeten en verdwalen
hem op je pad heeft gebracht?
wat kan het je schelen
dat hij gepromoveerd is op oorsmeer
een detail om in een pubquiz punten mee te scoren
alsof die vraag ooit…
Hit and run
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
637 U kent die uitspraak vast en zeker wel
U refereert eraan intuïtief
Ook in dat snelsonnet nam hij
voor lief
Waarnaar verwezen wordt in 't voetbalspel
Al was het Rinus Michels om het even
Men nam het in de mond van rechts tot links
Gevleugeld werd het woord van
onze sfinks
Maar naar nu blijkt, leidt hij een eigen leven
Is voetbal oorlog…
We begrijpen veel, behalve onszelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
214 Toch is het dat:
liefde als vaardigheid,
kwetsbaarheid als kracht,
vergeving als vorm van inzicht.
We zijn gebrekkig,
en dat is ons erfdeel.
Niet als straf,
maar als bewijs
dat we leven.
Het geluk dat we najagen
is geen bestemming,
maar een kort moment van licht
in een hospice vol mensen
die elkaar proberen te begrijpen.…
In de Ether
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
380 De ether vulde zich vandaag
met purperen zegeningen
de stof, zo dacht men voor een eeuw
die in de ruimte hing als deel
van 't ondermaanse firmament
en nodig voor de voortplanting
van Catweazle's magic licht
niet te verwarren met de diepe slaapverwekker diethylether
die in de huizen der geneeskunst
de bolwerken der betermakers…
Vrije vogel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.169 Onze kompas is ieders vrije wil
zonder opoffering van het individu
samen genietend van deze vorm van rijkdom……
In memoriam
poëzie
3.9 met 21 stemmen
5.418 Ik heb uw stil gelaat bestaard,
Van 't geen gij waart
De dode, lege vorm,
Die gij gelaten hebt op aard
Ten prooi aan made en worm.
Ik weende niet toen ik u zag,
Hetgeen daar lag,
Het scheen zo ver en vreemd,
En 'k wist nog niet die eerste dag
De leegheid dezer leemt.…
beken!
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.085 of is het 't bewogen leven zelf
dat waters vele vormen geeft?
zingen tranen aan de binnenkant
zijn zij gewoon geen steeds verdriet
Hoe verklaar je dan natte wangen
die je bij gelach soms ziet?…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 De permanente percussie van de Peugeots en de Honda's
creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas
het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde
in een halve eeuw onthoofd in waarde
de stampvolle staat vergaat in de rook
vreemde gestalten vormen een collectief spook,
paranoïa
De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend…
Mist
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
846 Mist kent alle verhalen en
omzwervingen van ieders ziel
vannacht keek ik in haar
als onder het water
met beide ogen open,
kinderlijk verwonderd
door onbekende vormen
geuren en één roep, gezang
kon net zo goed een vogel
maar ook een lied van sirene zijn
er was een zachte,
verleidelijke dwang
om die te volgen
tot het uiterste…
Zeewaarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 geweten
Door omstandigheden aangevreten
Als een golf op de klip gesmeten
Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten
Lange tijd in dienst van een ander
Hoe ouder des te meer ik verander
Stommiteiten, al ben ik schrander
Ik die als een rivier tot aan de zee meander
De onterechte woede in mijn interpretatie
Het voedt het wantrouwen in elke vorm…
Landschap der poëzie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
564 Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet
teelt van een verleden en de toekomst
op de akkers van de nog te vormen taal
waarop men alleen het onkruid ziet.…
CYNISCHE MENSEN
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.171 Als gevoelens weer de bron van ons leven gaan vormen
waarin we kunnen zwemmen of springen en zelfs duiken.
......................................................
Dit is de vertaling uitsluitend naar de betekenis van
mijn in het Engels geschreven gedicht 'Cynical people'.
De afbeelding is Niccolò Machiavelli (1469-1527 AD/CE).…
(on)gerijmd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
789 heden zal ik voor je rijmen
niet om jouw wijsheid te vlijmen
neen, ik haal het uit diskrediet
alsof het onze taal al lang verliet
waar kennelijk niemand nog geniet
om in vorm zinnen te lijmen
als beelden niet worden vervlochten
tot intieme hartstochten
of satans gedrochten
geen duisternis bezochten
in wederkerende klanken
wat is dan een…
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 pad, onvindbaar onder het nieuwe asfalt
mijn uitbundigste lach vangt je handen (machteloos
zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen
wat mij verder droeg heb jij gemist, mijn trein vertrok
al lang geleden en jij – jij wacht daar nog altijd op mij
de plek waar je aldoor staat brokkelt af rond je voeten
spoedig zal dat de vorm…
Rara... ode aan wie?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Hoe ik het woelig stof tot goud zie keren,
de treden van geleende tijd bega,
tot ik ten leste voor een wending sta
en zelf de vaste vorm ga uitproberen.
Dan weet ik pas: er valt niet af te dingen
op zijn talent; dit eren is slechts fair
en niet alleen voor trouwe volgelingen.…
Bijna zo dichtbij
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.082 Vergelijkbaar met de lapjes gele stof
in de vorm van een ster op warme winterjassen.
Vluchten had geen zin.
Verdwaasde herinneringen
aan mijn enige vriend, de omarming van de wind,
hij gaf me rillingen van de kou
Terwijl de moed me weerhield om hulp te bieden.…
zoals de muziek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.059 Zoals muziek in mijn oorschelp woont
zoals de gezichten in het veld
onzichtbaar in het echt
maar levensecht in mijn droom
de bladeren vormen een portret
de lucht de zee het land
pret
ogen in mijn oogkast
geen kasten
alleen maar droomkastelen
de gasten zijn wedergekeerd
de vertalers van het genootschap
de boodschap
wake up
wake up
awake…
Literaire emulsie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 Grond is hij, gestampte vreugde en verdriet
geur van aarde en de teelt van gisteren,
de visie op de velden van z’n nog te vormen
taal waarop hij alleen het onkruid wiedt.…
- Duizendschoon -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
896 Je plantjes vormen
een wortelrozet, van wit
tot donkerpaars
in alle mogelijke
schakeringen.
'k hield even de adem in
toen overgeblevene zaadjes,
vers gezaait in den tuin
in volle aardegrond
op beschutte plaats
ontluikten.…
- Het Lijdensverhaal -
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
724 klassieke adembenemende emoties,
smart, in de vorm van een oratorium
afgewisseld, het erbarmen op de achtergrond,
de Mattheuspassie
binnen het wereldje
van pijn, beluisteren en kunst,
de oude muziek van Bach..welke
je elke noot, elk sentiment laat voelen
gezongen teksten over de hele wereld
van de lijdensweg
het weerklinkende passieverhaal…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 Tintelende vormen van zachte melodieën
golven voorbij als diepe wateren,
weggedoken in de holte van het verleden.
Waar zachter dan tederheid
de wind al tikkend in fluistering
de tijd meeneemt
ver weg uit het heden,
verschijnt rond haar bleke lippen
een glimlach
die de hardheid van haar blik
in doorgroefd gelaat verzacht.…
Literair onkruid ?
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
709 Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet
geur van grond en late teelt van gisteren,
een visie op de onontgonnen velden van z’n
te vormen taal waarin hij het onkruid wiedt.…