3445 resultaten.
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Dan breekt er iets open tussen
de naakte takken, een trilling die niet vraagt
om ruimte, maar haar neemt. Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.
Het is het lied van een vogel,
die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in
de doodse stilte van het veld.…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Wanneer ze elkaar naderen,
trilt de ruimte licht, een dans die wordt geboren
niet uit haast maar uit aandacht, en in dat moment voel ik hoe
zachtheid richting geeft, hoe intuïtie het pad wijst dat woorden nooit kunnen tekenen.…
Randen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
237 En toch verandert er iets
in hoe de ruimte klinkt.
Je denkt aan vroeger.
Als een gevoel
dat je niet meer helemaal kunt plaatsen.
Hij zegt je naam.
Zacht.
En je reageert
alsof je al onderweg was
voor hij hem uitsprak.
Terwijl jullie verder gaan
wordt het niet duidelijk wie leidt.
Alleen dat niemand meer stil blijft staan.…
Klein gewicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 veranderd
in beleid
tot bijna elke emotie
voorzichtig wordt
vermijd
het lichaam bewaart
ondertussen
ieder spoor
later keurige woorden
hiervoor
alsof een naam
het verleden verzacht
terwijl het lichaam
iets anders verwacht
onder de lagen
van uitleg en tijd
vaak slechts de angst
voor zichtbaarheid
de neiging om
weinig ruimte…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Het is een
verschuiving in mijzelf, een weten dat bloei ontstaat waar ruimte wordt gelaten.
Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te luisteren naar wat de
aarde nu zingt zonder stem. In dit stille opmerken vind ik
plaats om verder te gaan: de fluistering wordt zang, en ik draag haar mee.…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Hoe wijder de deur,
hoe rijker de ruimte.
Open dus je hart, je ziel -
laat binnen wat je voedt,
wat je optilt, wat je draagt.
En wees niet bang
om te sluiten wat niet voor jou bedoeld is.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Ik wandel waar de wind de laatste kleuren losmaakt,
met in mijn borst de ruimte van een open wond.
De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
81 Ik adem inspiratie in, voel de stilte om mij heen,
en vind nieuwe ruimte in de veranderlijkheid van het leven.
Ik proef de kleuren en ontcijfer de taal van geuren,
vang kleine momenten die anderen soms ontgaan.
In onverwachte ontmoetingen voel ik liefde en schoonheid,
als stille zinnen die vertellen dat je niet alleen bent.…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 Blauwe reiger daar
het water stroomt ongemerkt
de blik gaat niet weg
De reiger rust waar het stromende water beweegt,
zijn blik omvat de ruimte rondom zonder iets te grijpen.
Ik voel hoe elke trilling die de diepte beroert,
mij uitnodigt aanwezig te zijn zonder te begrijpen.…
Dea sive Natura
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 De Haagse stemming is
voor één dag top
Na 'n weekend op de
Hilversumse hei
Zou Mark met Kaag en
Ouwehand erbij
Niet méér voor fauna doen
en voor fleurop?
Miljoenen nota's vliegen
om je oren
Red de natuur Mark,
nóg is niets verloren!…
Waar het hart mag uitademen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
33 Waar eerst de ketting was,
kiezen vogels aarzelend de ruimte,
hun vleugels nog vlak bij elkaar,
dan verder,
ieder in een eigen boog.
Zo mag het gaan.
Een wandeling zonder haast.
Je stem die breekt
bij een eenvoudig, eerlijk woord.
Een hand die naast de jouwe blijft
en niets van je verlangt.…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal
Zo’n schelpje op een maagdelijk strand
Van algen in golven en mossen op rotsen
Naar groen goud vol bloemen en vruchten
In almaar delende, verenigende ideeën
In een wordend zijn, de ruimte…
Tot jij nergens kleiner hoeft te zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
4 Laat het morgen
ook iets zijn wat binnen leeft:
in hoe wij spreken,
in wat wij niet meer laten gaan,
in de ruimte die wij maken.
Tot ieder meisje groeien mag
zonder zich kleiner te oefenen.
Tot iedere vrouw
haar eigen weg kan kiezen.…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Niets ontsnapt aan je aandacht en
geen wetenschap laat jou ongemoeid;
veel dimensies van ruimte, tijd en zijn
houd je nog verborgen.
Jij bent de evoluerende blauwdruk
van het eeuwige al
en als soeverein heerser ook
wáák je over oorzaak en gevolg.
Treft jou ook schuld
of is boete niet jouw deel?…
WANDELEN (2)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
994 het betonpad snijdt door het groen
naar Spanjaardsdijk oase van rust
en ruimte ondanks schapengeblaat
scholekstergekrijs spreeuwgekwetter
vanuit een sloot sist mannetje zwaan
beschermend kroost (zeven in getal)
en gade een tractor haalt me driftig
in chauffeur in overall maakt verderop
kabel vast aan personenauto in sloot
trekt vehikel…
Nieuw leven
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.896 klotsend gulg
Alle kennis losgelaten
Geketend aan het nieuw
Drachtig onderdeel
In een nieuw bestaan
Door zintuigen gevangen
Gebonden door verlangen
Zonder weet van weten
Wat geweten is en wordt
Zinderend vertraagd geluid
Doet horen voelen worden
Rimpels doen geen steen vermoeden
Als het water slechts nog deinen doet
Enkel door ruimte…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.291 Elkaar de ruimte te geven om te groeien,
en elkaar proberen steeds weer te boeien.
Samen kijken naar de sterren en de maan,
om daarna weer je eigen weg te kunnen gaan.
Weten dat je elkaar altijd kunt bellen,
dat die ander je nooit opzettelijk zal kwellen.…
eerlijk delen
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.104 Eerlijk delen
Ik kan je nog niet binnen laten
heb nog geen ruimte in mijn kop
die ander is blijven logeren
al weten we beiden: het is op
We delen vals herinneringen:
jij mag deze, die’s van mij
Wie had ‘t over eerlijk delen
kijk, ik krijg alle dozen pijn
pijn om wat was en niet zou worden
pijn om wat leek en toch niet was
pijn om de barsten…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 van deze wereld was
Klanten die even moesten wachten
staarden naar het fijne goud
op de lijsten rond de spiegels
en dan had niemand het meer koud
Een vreemde vrede daalde neder
over het wachtende publiek
en vanuit de wagen klonk
zacht ruisende vioolmuziek
Wie ter plaatse oliebollen
of een wafel-slagroom at
ontdekte dat men tijd en ruimte…
RTL-geld-man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.050 De blik op oneindig dan ben je veilig en vrij
Van niets iets vinden dan hoor je erbij
Ik kijk angstig naar voren en zelden opzij
De RTL-geldman op 4 mag er zijn
We hebben overtuiging, sex en TV
Een gloednieuwe auto gaat drie jaren mee
Kinderen kijken maar hebben geen idee
De RTL-Geldman op 4 mag er zijn
Aan de top is er ruimte…
Later
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.178 Dan sluip ik naar jouw koperen benen
vlecht de kroezelige lokken,
en juich voor jou, de Mona Lisa in mijn kamer,
een ruimte die zwelt tot een kathedraal
waar ik de handen vouw voor haar vertoning.…
De wijn "moet" ballade
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
2.099 Het hemelse vocht doet je zweven tussen ruimte en tijd
en maakt dat het leven
in eindeloze verrukking gedijt
Een goede wijn is als een gedicht
daarom alleen al op vreugde en plezier gericht
Het drinken van deze edele drank
mogen jullie mensen beschouwen als je plicht
Als we dan toch vergaan,
neem een lekkere wijn mee
naar je tweede bestaan…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.351 Het schip maakt ruimte voor de zon, wij zijn geheel alleen.
Het dringt nu langzaam tot ons door, een traan valt in de zee.
Je laatste reis, ver weg van hier, wij mochten nu niet mee.
De horizon houdt daar niet op, we zien je alleen niet meer.
In ons hart leef je nu nog voort, die pijn, het doet zo’n zeer.…
Ben Ali Libi
gedicht
4.7 met 301 stemmen
169.153 En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel,
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.…
Mijn vriend
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
4.907 Maar in jouw denken is geen ruimte voor een ander.
Je heb mij veel pijn en verdriet gebracht.
Geloof mij vriend, vanochtend was het de laatste trap.
Ik zal nog wel dag tegen je zeggen.
Maar dichter dan dat, zal je niet meer komen.
Want met jou heb ik het gehad.
Trap nu een ander maar geestelijk in elkaar.…
Genesis 1
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.182 Ik droom dat ik ouder ben als 't heelal
in zwanger ruim wacht op dingen die komen;
ruimte explodeert in uitdijende golven die
als baringswarmte door m'n lijf stromen.
Materie-nevel condenseert in groeiend ruim;
zwaartekracht verdicht nevel tot eerste
sterren, planeten en zwervend puin.…
Bevroren zomer
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.004 En terwijl de maan
roerloos boven de velden hangt
terwijl de zee haar
damp uitblaast over het land
terwijl de bomen staan te dromen
van de zomer
die nog komen zal,
terwijl radio Pandora
haar klanken strooit
in de ruimte van de caravan
die nog gevuld is met woorden
woorden en bol van woorden-
wisselen en luisteren,
terwijl Witje zich…
In exxtacy...
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
3.178 onbegrensde fantasie
Moeilijkheden vervagen
en maken plaats voor euforie
Ik zie voorbij mijn grenzen
helderder dan ooit
En reis af naar die horizon
maar bereiken zal ik haar nooit
Want grenzen vervagen
beperkingen hebben geen doel
Het is pure schoonheid
en liefde die ik nu voel
Voor alles dat ademt
voelt, en leeft
Geen ruimte…
Zullen we opnieuw beginnen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.236 Zullen we opnieuw beginnen
elkaar de ruimte geven
voor een eigen leven
elkaar in mildheid
niet ontzien
elkaar van harte troosten
bij verdriet en pijn
zodat we beiden
kunnen worden
wie we zijn?…
We zijn zo hard op zoek
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.055 Want het water is fris en het gras ruikt naar lente
het vlees mag wat rauwer; de pasta al dente"
noem het de kunst van verfijnde accenten
de vuilnisman ruimt een straat vol referenten
De welving des waters, 't gevleugeld insect
deinen op vanzelfsprekend dialect
en de mens in zijn streven een deel van te zijn
spreekt te vaak de taal van miskend…