4084 resultaten.
De open horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
216 de weg ligt open
onbepaald en zonder hekwerk
wie beweert te weten wat achter de sluier rust
metselt langzaam ramen dicht
en noemt die stilte zekerheid
maar juist het zoeken houdt de geest in beweging
de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist
geen waarheid gestold in steen
geen antwoord dat voor altijd blijft passen
alleen ruimte…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 Niets is aanwezig buiten dit verband,
geen steen krijgt vorm die niet wordt uitgesproken,
de ruwe nacht wordt in het woord gebroken,
het helder baken van een vloeibaar land.
Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
GIF BRENGT HEIL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Op een helling
van het Andesgebergte
klautert een stoere man
moeizaam naar boven
stapt een keer mis glijdt uit
rolt snel neer langs ruwe stenen
ziet om zich heen
leegte vol dreiging en spot
bij het gewaagde spel
dat zijn leven uitdaagde
terstond wil eisen
opeens
ligt hij stil overal pijn
stekels prikken genadeloos
de grote cactus…
HUIS VAN VRIENDSCHAP EN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 hoe bouw je een huis
een huis van vriendschap iets wat blijft staan:
neem stenen van respect vertrouwen
wederzijdse bewondering metsel met cement
bestaande uit trouw begrip en solidariteit
wees voor elkaar een luisterend oor
en ga daarmee aan de slag – ga bouwen
ze zal elke tegenwind en stormen doorstaan
een beste klus – nee echt geen kleinigheid…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 De kracht van de dichte noordooster
trotserend klagen neus en voorhoofd
steen en been. De wielen draaien klein
versneld. Om mij heen het kil verlaten
landschap met grijsgroene weilanden.
Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos
in het koude water, gekoppelde eenden
opvliegend, kraaien loensend roofbewust.…
Zij (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.366 Ik ontdek de kerven, beten, knepen
Als sporen van lust op haar rug
Ons lied duurt, een bitter, laf graaien
Naar haar troebel grasland
Stiller dan een steen
Zat zij in haar rieten kooi
De weerstand geknakt
Verweesd het kruis dragend
Met verkrampte lippen
Haar tong in de klem
Tot er een huivering door haar ging
Haar geketende polsen rusten…
De Kring
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.572 In het duister van de lange nacht,
zit ik huiverend in het kille licht
aan de schaduwzijde van de maan,
terwijl in het landschap voor mijn ogen
in heldere visioenen van het verlangen,
ik jou nog steeds zie in het land der dromen
op het pad waar stenen bloemen werden,
de dag mijn hand gleed in de jouwe.…
Alleen op een onbewoond Eiland...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
2.010 Ook zou ik moeten leren
hoe ik een vuurtje maken moet
twee stenen moeten zoeken...
Bij de padvinderij deed ik het goed...
Toch, zou ik het niet erg lang redden
Omdat ik geen gezelschap had
Maar, eventjes toch proberen
hoe je slapen moet in een
zelfgemaakte hangmat...…
dag huisje
hartenkreet
3.4 met 26 stemmen
8.863 zitten op de grond
Tranen branden, sluit mijn ogen
Voel een trilling rond mijn mond
Haal je sleutel te voorschijn
Steek hem straks nog eenmaal in het slot
Aan al het goede komt een einde
Maar wat komt dit einde vlot
Dag lief huisje, ik zal je missen
Ik moet nu ergens anders heen
Een andere stad een ander huisje
Maar ook met deuren en van steen…
DE GROTSTROOM
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.872 En 't kromt zich over warrelrotsen henen
Waar elke traan, die viel, een traan verkoor
Om tot albast te worden en te schoor
Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
meer dan getuigen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
814 Wij zijn de stenen om deze toekomst te bouwen,
maar tegelijk ook de bouwers...waar het in feite om gaat.…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 De tijd is zwart,
een steen die koud
in de tuin ligt te rotten
tussen bladval,
botte takken en
naaktslakken die
niet meer sporen.
Waar ik sta
wordt niet meer gebouwd
en waar ik loop
worden geen wegen aangelegd.
Bestemmingen
gaan al eeuwen aan mij voorbij
en zo ik al vertrek,
dan zonder reisdoel.…
Net geen sprookje
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.483 Er was eens een lelijk prinsesje
Dat 100 jaar sliep op een erwt
Ze had smerig haar en rotte tanden
En droomde van Ernie, het vriendje van Bert
Maar op een dag ver in november
Kwam een pad vermomd als prins vanachter een steen
Hij gaf haar een trap en riep 'Hee liefje, ik ben der!…
Toekomst
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.630 Kassandra veegt het stenig pad
het losse eikenloof tot hoop
rust even uit en kijkt naar
de afdrukken op vlakke steen
verzamelt dan het blad handenvol
in een lichte blauwe vuilniszak.
Kassandra rekt geeuwend haar rug
koestert haar geheven gezicht
in het eerste zachte zonnelicht
en denkt zichzelf eeuwen terug.…
Weer is het nacht
gedicht
2.8 met 99 stemmen
49.988 De deksels klappen van de stenen kisten.
De doden stappen er ontredderd uit.
Zij hebben mos en huislook op hun schedels.
Iets onnavolgbaar droefs en ook iets edels
spreekt mee uit de afwezigheid van huid.…
Grand Forks (North Dakota)
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
943 Het stapelen van
stenen en het wonen, het zijn de dingen
die eendere dagen maken. Voortdurend is
het woord.
Maar zijn er woorden voor wit, en voor
het duister dan dan volgt?…
Storm en kou
hartenkreet
5.0 met 16 stemmen
2.404 Iedereen draait overal omheen
en ik kan daar niet mee omgaan,
daardoor wordt mijn hart steeds meer van steen.
Mijn man en kinderen zijn me lief.
Voor hen wil ik dan ook rechtop blijven staan in het leven.
Ik zal het niet makkelijk krijgen,
maar ik zal al mijn liefde aan hun geven.…
Naar buiten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.634 De muren kijken vaalgrauw om zich heen
uit fronsende stenen valt een argwanende blik
een bedompte lucht maakt dat ik bijna stik
ik schreeuw om hulp maar blijf meer dan alleen
een stoel kraakt onder mijn schokkende lijf
mijn pen geeft haar laatste leven aan papier
ik strooi er woorden als 'was jij maar hier'
al weet ik dat jij was en ik eenzaam…
Patiëntenvoorlichting
gedicht
3.9 met 31 stemmen
12.730 Delf dan uw graf maar, kus uw naasten,
bestel een steen, eer u verscheidt;
en of u zich daarbij moet haasten
hangt sterk af van de levertijd.
----------------------------------------------
Uit: 'Tirade', zomer 2000.…
O, dat ik haten moet en niet vergeten!
poëzie
3.0 met 25 stemmen
3.925 Ach, dit: dat rusten onder groene stenen
Een eeuwig rusten is, in één verdoven,
En dat de doden niet in 't donker wenen
Om 't zoete leven met hun lief daarboven.
------------------------------
uit: Verzen (1894)…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Of dat mijn lichaam verlaten ligt
Op het kleine kerkhof onder een steen
Of, verbrand, als as en rook
Op de winden verdween,
Dan ook,
Ik weet het – word ik niet vergeten,
Niet omdat tekens blijven of erinring duurt,
Maar omdat deze en die
Zal eten
Van de adem van mijn poëzie,
Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
Neem me mee; een paar schrammen verder weg.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 De steen die alle kilometers opgegeten heeft.
Ik zal op je naam trappen
en verder glijden
op de maalstroom van het krankzinnige wezen.…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 De grafheuvel groeit tot piramide
omrand met bomen van steen
waarin ze tekens kerven
Klank, beeld en zin
verenigd in één oude stem
die onvertaald bleef
De barbaar werpt boeken in vuur
Er bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 Er heerst een doodse stilte
bloemen pronken op de graven
stilletjes vraag ik me af
Hoe ze de stilte kunnen verdragen
Het gedempte geknars van het grind
een blad valt zwijgend neer
een traan geruisloos langs mijn wang
In stilte lijden doet zo zeer
rustig loop ik langs de rijen graven
De stenen met namen, ze staren me aan
alsof ze…
Lauwertakten onze komst
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
732 we regelden afganisthan
bliezen rotsen op
egaliteit kreeg geen gelijk
we moesten ons verschansen
bunkerden een plaats de vijand
bleek onzichtbaar maar paraat
wij wilden vrede dragen
ze lauwertakten onze komst
maar hadden zo hun eigen vragen
de opbouw is weer weggeschoten
babylonisch in begrip
samen is daar nooit genoten
de stenen…
Denemarken (3)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
646 Waar wij, alleen door stenen omringd,
keken naar een kilometerlange brug,
de vrijheidslievende weg naar andere continenten.
We weten niet wat schemert achter onze rug
of waarheen de weg voor ons gaat,
wat voor ons telt is de ervaring van mooie momenten.…
De trommel
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.485 Ik had me ingeleefd, leerde ze kennen
voel pijn bij verweerde namen in steen
onvoorspelbaar als de windroos, ween
ik om hun dood, jaren na hun sterven.
Ik maakte vrienden en verloor ze
in dezelfde rimpel van de tijd.…