43953 resultaten.
Wormgat
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
983 ooit had ik de levensvorm
van een astrale glitterworm
dreef ik grensloos in de ruimte
om er dansend voort te gaan
geen vaste grond noch hard bestaan
en ook geen vleugels nodig
voor een gang door mijn heelal
nooit zou ik ter aarde vallen
zo oneindig licht
werd enkel waargenomen
als een felle schicht
in wolkenloze nachten
zonder zware…
Vertrouw op jezelf
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.174 ze lieten je vallen
de schellen vielen me van de ogen
opeens is er het verdriet
die als donderslag bij heldere hemel kwam
het is pijnlijk, maar goed
je moet weer verder
zoekend naar antwoorden
het spoor wordt steeds smaller
vol verwarrende emoties
trek jij je terug
om het een plaats te geven
vol met vraagtekens
beklim je de berg,…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Een milde herfstdag, vol van vogels
die hier nog niet vertrokken zijn;
het water rimpelt onder zonlicht
en kinderen juichen om het geel
dat wel in duizendvoud wil vallen
rondom hun vele, kleine voeten.…
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
Sneeuwpret
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.100 Oma reed ons arrensleetje
met een rotgang naar beneden
om te landen na twee schreeuwen
en een stuiter in haar nek
voor de koek en zopie tent
waar zij mijn opa had ontweken
die zijn tanden niet zag vallen
na zijn gekke bekken trek
En zo zochten wij daar samen
met zijn allen wat bescheten
naar de bijters van mijn opa
in de sneeuw voor het…
Leepoleed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 De avond begint al snel te vallen
(de leepo zit nu stil te lallen)
somber loenst het glaasje bier;
het is en blijft een lelijk dier.
De leepo liedert leeg naar huis
(het grient en graait voortdurend gruis)
de klamte kladdert eromheen;
het is nog helemaal alleen.…
Beste vriend
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.341 Wordt gelukkig m’n vriend
Door in je ziel te wonen
Speel niet alsmaar 'n rol
Om in de smaak te vallen
Dat hou je niet erg lang vol
Je weet wie je vrienden zijn
Die blijven en de afvallers
Zijn juist de oorzaak dat
Je niet gelukkig jezelf was
Stel jezelf steeds de vraag:
Doe ik iets omdat het fijn is
Of omdat anderen het willen
En bij…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
één bleef er achter
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
817 Mos en takjes vallen op de aarde
Ogen turen angstig in het groen
Geur bevestigt wat zij zien
De dag ervoor vlogen ze uit –
je broertjes en je zusjes, negen
of tien; hun bedelroep niet ver
Maar één bleef er achter, het
tiende of elfde.…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.
Bewustzijn duurt slechts even
zo lang het oog kan schouwen
echt zichtbaar is slechts zijn
want als de deur zich sluit
zal ik vergeten zijn.…
Baldakijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
677 Ik weet wel dat ik op moet staan
om niet te blijven liggen
weemoedig staar ik naar de einder
golven met witte kruinen
vertellen een verhaal
maar het spookt zo in mijn hoofd
Ik spaar de tijd
in ongebruikte kamers
ik zit daar uren lang
maar het vallen van de noten
maakt me zo klein van binnen
hij staat vaak boven aan de trap
de man zonder…
NORA STORM OVERLEDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ze was een begrip in Rotterdam en ver daarbuiten voor haar werk voor mensen die buiten de maatschappij-boot vallen. Ze heeft haar naam eer aangedaan.
Ik draag dit korte gedicht op aan die vrouw van weinig woorden, veel daden!…
Luchtgitaren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.632 Zo wil ik de zomer spelen, lief
fortissimo en groots
flierefluitend in mijn hangmat
lekker luilak, zonnebloot
op muziek in driekwartsmaat
met noten die wij samen delen
ik op trekzak met wat lucht
jij, die in lucht gitaren speelde
onder bomen die ons dragen zullen
God die het verbood
tot de laatste noot zal vallen
zinderend in avondrood
zo…
Het was niet mijn stek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 heb als jonge loot
het bos zien groeien
in seizoenen bloeien
samen ringden
we de jaren in
voor en tegenspoed
tot kreun en steun
het bladgeruis
ging overheersen
ik zag ze vallen
in de laatste zomerstorm
geknapt als lucifers
mijn bos is weg
ben kwetsbaar en alleen
de wind jaagt langs me heen
ze hebben me gestut
verplaatst…
Een zijden draadje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ooit heb ik
alle eindjes
aan elkaar geknoopt
mezelf beloofd
die draden
nooit meer op te nemen
ik vlocht er
alle kleuren mee
verfraaide mijn verhalen
gooide ze in zee
om golven te bedaren
maar kon die klus nooit klaren
breide toen mijn
netwerken in recht maar
averechts liet steken vallen
er knapte iets
toen alles aan…
Insteken, (omslaan, doorhalen, af laten glijden)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Janet en Marjan op de thee
Een vast ritueel per twee weken
Gezellig het breiwerkje mee
Al vallen die middag wat steken
Marjan op de thee bij Janet
Er is al een tijdje verstreken
Als één van de twee roept: ‘jij slet!’…
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 Tijdens de grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts gemoedelijk zijn
schept verfijnde milde kracht
die…
Als alles liefde zijn zou... .
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.123 Ze vallen elk pas op, juist
door elkaars aanwezigheid.
Zo is alles in beweging en stroomt verder,
maar komt tegelijk tot stilstand en rust.…
Muze in progressie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.104 De raarste dingen gebeuren
onopzettelijk
Niet vooropgezet of
geprogrammeerd
Liefde of lust overvalt
Grenzen vervagen
Hoogste muren
vallen zo om
Onbegrijpelijk is dan ook
dat hiervan de reden
niet wordt gezien
terwijl die voor het
oprapen ligt
Als passie jou heeft
gegrepen, is liefde
niet van belang
Dat het leven soms geen vat heeft…
De wasbeurt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 langzaam, bijna
fatsoenlijk,
zonder de beloofde sneltreinvaart
van deze tijd
vallen zij snoezig
als paardenbloempluizen
Venz hagelslag, auto's in het ongeduld
van een file
uit het oog van
de verloren drift van
groots en meeslepend
wil ik leven
aan hoogtevrees wil ik ten ondergaan
in de diepte sterven
daar is het donker
waarschuwt iedereen…
Euthanasie- verjaar- en geboortedag!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.398 Dan gaan we met ons drieën
de cadautjes en surprises
van mijn leven uitpakken
We gaan ook bier drinken
bitterballen eten
en een filtersigaret roken
tot we in slaap vallen
voor 'eeuwig' tot
de Here Jezus wederkeert!!!…
Kwetsen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
960 het vandaan
ben je zo geboren
of ben je zo in het leven gaan staan
Is het jou soms ook aangedaan
dat je niet beter weet
of is het een machtsgevoel
kikken op andermans leed
Je ziet wel wat jou wordt "aangedaan"
dat weet je als de beste te vertellen
maar echt iemand te kennen
heeft voor jou nog heel wat te stellen
Laat je hoogmoed vallen…
ZWERVEN BIJ HERFSTWEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Dan verlang ik
naar druppels witte wijn,
die zacht op mijn tong vallen.…
Van zoekvlucht naar vlucht zoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
642 hij voorwaarts
terwijl de felle stormwind
schurend gaten blaast
in de laatste ijdele dromen
die hem nog helpen door de dag
Die zoektocht naar troost
het verlangen naar iets nieuws
werden een vlucht om te vergeten
maar hij heeft zo lang gezocht
dat al is vergeten wat te vergeten
De grijze lucht laat steeds meer
haar witte vlokken vallen…
Stokoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 Ondertussen geef jij af
op alles wat nog deert
en vallen mensen stil,
uitgeput van je sterven.…
- Gebaseerd op het vooruitgangsdenken -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
661 Gebaseerd op het vooruitgangsdenken
wil ik morgen in goud denken
als het prijsuitreiking zou zijn
verwachtte ik dat het nog jaren
ontkomen aan een toekomst
zou vragen voordat de muur, die zou vallen
met minder economische voorspoed
op de harde betongrond zou knallen
morgen wil ik optimistisch denken
een fraai toekomstbeeld schetsen…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 belagen, verlagen
die je niet kan (ver)dragen
die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan
vrolijk of ontdaan en
met vallen…
Wondere groei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
431 Ik doe geen moeite voor je,
Laat je gewoon je gang
Maar gaan, heel af en toe
Perk ik je een beetje in
Waarna jij alleen maar
Nog verder en nog mooier groeit
Kleurrijk blad met wel
Tien soorten groen
Je zorgt voor leven en voor
Koelte als de zomerdag
Te warm geworden is,
Vult het gat dat anderen
Laten vallen,
Wondere groei waardoor…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het herfstlicht
schaduwen vallen…