4147 resultaten.
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je houdt
als een kostbaar geheim
dat je heel goed bewaard
en waar niemand van weet
je kent…
liefde in vrijheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 Het gaat dan gewoon om jou zoals je bént
Gewoon zíjn zoals iedereen je kent.
Je hoeft niet speciaal iets te doen of te laten
De ander heeft je toch wel in de gaten.
Er is een gevoel van vriendschap, het voelt erg goed
Gewoon jezelf zijn, zonder dat de ander iets van je móet.…
Materie als mantra
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
707 Zij zien géén verjongd multimorf al, dat nimmer neerslaat,
geen warmtedood kent, want dát is schijn! Een onvoorstelbaar
levend wezen, met dimensies die veranderen van versmaat.…
Droom van een Schildpad
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
2.271 Ze staan stil hier voor de vrede
komen langzaam dichterbij
als nieuwe keizers van de wereld
achter westelijke bergen
niemand kent er nog hun naam
zoals zij tijdenlang verscholen
hier bestaan in hun lichtvoetigheid
in dans voor klokkentorens
Achter westelijke bergen
hoor ik trommels harder slaan
als iets van antwoord op hun roepen
spindauw…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
857 Jij kind
zo mooi en onbeschreven
is jouw bestaan ontvouwen
en in het volst vertrouwen
adem je puur het leven
je kirt naar ieder die je kent
en krijt je baby brabbelbrij
brengt een lach, ieder is blij
omdat jij in ons midden bent
jouw levensweg ligt open
geen steen verspert het pad
niemand die het ooit betrad
enkel jij kunt het belopen…
Mijn dichterlijke overweging...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
569 Wie ons niet kent, erkent of herkent
als zijnde mensen van vlees en bloed,
is nog erger als de zondvloed die alles wegvaagt.
Dat gaat tenminste voorbij,
en dan is er een frisse start.
Maar dit is heel apart:
business as usual,
wanneer het hele land om verandering schreeuwt.
Wie wil daar nog mee instemmen?…
Het meisje van toen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 En het ergste is om te beseffen,
dat je jezelf op dit moment niet kent.
Het meisje van toen
was altijd zo vrolijk en spontaan.
Vol ideeën en plannen.
Ze kon de hele wereld aan.
En ik weet niet hoe en wanneer,
maar ergens is het mis gegaan.
Mijn levenslust is totaal verdwenen.
Alsof dat meisje van vroeger nooit heeft bestaan.…
De baan des braven.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
851 De Heer, Hij kent de baan, de Heer!
De baan, die door de brave zalig wordt bewandeld,
Terwijl de zondaar tot zijn zelfverderven handelt
En eindlijk stort ten afgrond neer!…
Spreken in tongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Hun geest eensgezind, kent
overal dezelfde idealen.
Talen over tongen, tongen
in talen. De wereld rond kan
een geest soms verdwalen.
De mensen spreken overal in
dezelfde geest. Zonder het
sprekende woord was er geen
taal van de liefde geweest.…
Beproeving
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.422 die dit onheil kent,
Wis zult ge met ons lijden!
Geen poeder of medicament
Komt ons met hoop verblijden.
En voor geen staal of levertraan
Wil nu de kwaal verdwijnen-
Wat hebben wij de Heer misdaan,
Dat Hij dus treft de Zijnen?…
Lieve Paul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik zou willen dat je bij me blijft
Innig beminnen, de zinnen die je schrijft
Met je afspreken op een plek die niemand kent
Simpelweg
Ik zal je proberen te bereiken
Proberen om naar mezelf te kijken
Als het kon, bezwijken
Om te zien waarom ik er tussen uit moet knijpen
Toch vragen om betere tijden
En dan lachen en lijden
In mezelf schreeuwen…
De kruik met olie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 In één kamer van mijn hart
zit een slot op de deur, alleen
de hemel kent haar smart
heeft de sleutel van de kamer van het hart en verder geen:
daar zit al het verdriet verborgen en de pijn
Soms zou ik dat met jou, met haar, met hem, willen delen, en of ik het meen:
niet alleen de kamer van pijn maar ook de kamer van stilte vreugde en zonneschijn…
wie o wie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Nee niemand wil de beul heten
de beul heet Niemand
Niemand kent z’n naam
toch is er wel degelijk
een verantwoordelijk iemand
de oorzaak voor het levens vergallen
die iemand laten we toch weer gaan
want misschien heel misschien zijn
wij dat wel zelf
wij met z’n allen
* het woord negers klinkt tegenwoordig racistisch, maar het betreft hier…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Ik noemde de natuur verbintenis
Het heeft zo zijn eigen wetten
En rode draden
Het kent geen vertakkingen nog
Welke rode draden hebben mensen
Ik volg de draad achterna
Als ik in de knoop uitkom
Ontdek zijn oorspronkelijke oorsprong
Deze aarde balanceert op een koortje
Gelukkig heeft het zijn draai gevonden
Tenminste alles om ons heen is…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 Alles wat bij ons is en wat je ziet en kent
het leeft en juist zo is het in je ziel geprent
maar hoe je het keren wil of hoe je het wendt
ach, de dood wacht aan het einde van de rij
wat mooi is, gaat als een bliksemschicht voorbij
Heer, laat mij nog in dit leven zijn geborgen
wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet…
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 wie je bent
ik blijf de wereld voor jou vertalen
Verloren in elk moment
Ik laat jou nooit verdwalen
Je draagt nog steeds dezelfde jas
Maar wie is daar nu ingekropen
Je vaart op mij, ik ben nu jóuw kompas
een ander is in jou geslopen
Mam, ik ben zo bang
Voor dat ene moment
Hopelijk duurt het nog heel lang
De dag dat je me niet meer kent…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water als een bel
van tijd onder het gras –
zwemmen in de bron kan niet meer
en toch, dit grondwater
voedt de woorden die ik nu schrijf
om ons te verbinden,
het kind dat de weg niet kent,
maar wel spelen kan
en ik die het spel kwijt was in dit leven.…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 buigen
graag méér naar mij kijken
daarom huil ik eens flink
luid getrippel nadert
drie vingers werken snel
lief gemompel troost daarbij
het doosje boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes
langzaam verdwijnen
opgaan in wijde lucht
om me mee te nemen
naar een wereld die niemand kent…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Roze bloemblaadjes
fluisteren zonder woorden
stilte die mij kent
Soms voelt de wereld als
een storm van indrukken, alsof elk geluid
en elk gebaar rechtstreeks binnenkomt. Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.…
Dorsten naar gerechtigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
377 Vrede kent een hoge prijs.
We komen langs ons parlement.
Daar slaapt men v(w)redig in eigen sentiment.
Het lijkt een irrationele werkelijkheid
Palestijnen dorsten naar gerechtigheid.…
Pesten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 In kantoren en straten, sluimert de kwelling,
pesten kent geen grenzen, tast dieper dan wrok of ergernis.
Ouderen, wijs en ervaren, met verhalen zo rijk,
ook zij lijden onder woorden die snijden als een mes.
Respect en liefde, dat is waar zij naar streven,
het is tijd om te vechten voor een wereld zonder deze kloven.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Soms, in het stille midden
van de nacht, en je zachte stem langzaam
door het hoge gras beweegt, ontstaat een diepe rust in
wat nooit van mij was maar mij toch draagt alsof het me al jaren kent.…
Ik, als een beminnelijke
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
241 ik heb geleerd dat vreugde komt en gaat
en ben mij er van bewust dat de werkelijkheid
in zijn doen en laten per saldo mij bestiert
en de waarheid laat zien, zo die bestaat
immers zij kent vele miskende kanten
nog sterker, het lijkt op een lot dat je begeleidt
..…
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 het uitzicht kent weer een traag deinende zoom…
Herfststilte
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
777 De herfst kent nu zijn eigen heilzame rust
je slaapt niet, je bent niet herrezen
je zweeft ergens kalm en sereen
in de versteende kamers van de herinnering.…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Geen wees is eenzaam die de sterren kent,
en zich in overgave tot het duister wendt.
Het tijdelijk verblijf van pijn van waan
maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan.
Het firmament heeft zijn gezang gestaakt,
maar in het mensenhart is
nu een heilig vuur ontwaakt.…
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
8 Dit licht kent geen haast
en kiest geen hart uit, het rust even
diep in wie elk trillen opvangt, als in wie gewoon zijn
schouders laat zakken, en de stilte van de schemering binnentreedt.…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 Wind raakt mijn wangen
niet om te breken, alleen
om mij weer te zijn
De wind raast door de bomen
als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep —
de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar
vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden.
De zee trekt en duwt als een kind
dat te…
De wil tot leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
691 Mijn wil tot leven
is vaak gebroken.
Haat, liefde, oorlog en woede
werden zuur en wrang gewroken.
Wraak was nooit zoet.
Mijn wil tot bevestiging
ging dwars door mijn geloof
realiteit en eigenheid.
In het land van trauma's
bestonden enkel onbaatzuchtigheid, verantwoordelijkheid
en ontvankelijkheid.
Er geldt geen één regel.
Het is mijn…
kleermakerij “het woord”
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 een haiku
is het geschenk
van de natuur
door de dichter
gestoken
in het kostuum
van de taal…