Herfststilte

De dood speelt geen theater met de stilte
zeg maar niets meer, nu is het bittere ernst.

Alles wat er toe deed is verkeerd gegaan
alsof de heimwee met het vergeten speelt
en liedjes kantelen door de aai van de wind.

De herfst kent nu zijn eigen heilzame rust
je slaapt niet, je bent niet herrezen
je zweeft ergens kalm en sereen
in de versteende kamers van de herinnering.

Soms kom je nog bij me in bed
ik heb de lakens strak en wit verschoond
die kleine handelingen van vrede

het formele ritueel om te bedelen
alsof je zelf geen handen meer hebt
en in het schrijven geen gedachten kunt verbergen.

De zenuwen zitten ceremonieel als graven
zo hou ik het zweet op mijn voorhoofd vroom
en beleef de stille liefdesarbeid in een droom.

Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet
de herfst spreekt nu alle talen van de koude
eerst bevriezing, dan het loslaten in stille eenzaamheid.

herfst heimwee ex-liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 271