15017 resultaten.
als jij van mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 de hemel zonnestraalt
bruis jij mijn bron
gelijk een regenboog
de wereld zacht omarmt
als ik jou zie
jouw glimlach en jouw ogen
zie ik de liefde glinsteren
die ons verbond zegelt
denk ik
ook van jou
houd ik
diep en eindeloos
als de oceaan
is het leven
dat wij delen
laten wij
overtuigd van het weten
ik behoor jou
het vuur…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…
Verjaardag (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
769 Maar ze gooit de wintermantel van zich af
zij treedt uit de donkere dagen
haar jurk breekt de ban der seizoenen
haar meischater vult de ruimte
warm als vuur straalt de oogstgloed in haar ogen
een midzomernachtdans is haar lenig lijf.…
Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.097 Non sum qualis eram bonae sub regno Cynarae
Horatius
I
Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet;
dat mij dit vuur verslindt, de laatste zal 'k niet zijn;
dat mij de slaap niet vindt voordat door het gordijn
de grauwe ochtend sluipt - 't is duizendmaal geschied.…
Ik moet je wat vertellen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Het vuur van vroeger smeult nog zachtjes;
ik houd het hart waarin ik heb geloofd.
Met mijn denken wil ik jouw leven niet
verstoren. Ondeelbaar maakt het deel uit
van die stem, waarvan alleen ik de waarden ken.
Eens zul je het weten.
Eens zul je het horen.
Als ik denk, denk ik gauw,
dat het toekomst heeft
waarop ik dagelijks vertrouw.…
Chinese Happy Ending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
927 Tijdens mijn verblijf in Hong Kong
had de sambal mij zo in vuur en vlam
gezet, dat ik als een dansende draak
naar een geisha vluchtte en klam
van het zweet 'China girl' zong,
David Bowie en een beetje uit wraak.…
Eik
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.565 Licht was daar lavend vuur. Wat komt is duister:
ik voorspel mijzelf een stomme boom in windstille
verstuiving.
--------------------------------
uit: 'Het wederkerige', 2014.
--------------------------------
Dodona: is een orakelplaats in Griekenland,
in de historische regio Epirus…
LIBERA NOS, DOMINE!
poëzie
4.8 met 5 stemmen
2.205 De wind woei om het eenzaam huis
In 't laatste avonduur;
Toen lichtte een vreemde de klink der deur
En zat bij 't open vuur.
Ik dierf niet vragen wie hij was
En hij gaf teken noch taal;
En ik noodde hem niet, maar hij zat aan
Naast mij aan 't avondmaal.…
Dit tijdperk?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 geen verdere keuzes overlaat
tussen de geboorte en de dood
het levenslicht te traag geneest
als vaag geheel, waaruit de vormen
zijn gehouwen, invulling gekozen
met de scherpste beitel van de pijn
tijd te kort om gezamenlijk op te roeien,
in een afnemend tij trek het water zich
terug in aanzicht of achter onze rug, al
blijft het vuur…
aan alles komt een eind
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.464 en hopelijk word
ik wakker morgenvroeg
vol met vuur voor
het nieuwe jaar
Metske,2017…
Rode hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 Er is een vuur gedoofd
Want de partij had
Veel beloofd
Het rode hart
Klopte niet sociaal
En maakte met rechts kabaal
Uit de crisis met knappe koppen
Die de teloorgang konden stoppen
Maar investeren in maatschappelijk beleid
Kwam te laat
En andere partijen waren paraat
De arbeider stond altijd centraal
De arbeid
Het heilige kapitaal
Het…
een schandalig vers
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.790 Ik zei Anouschka schatje, jouw lijf bevalt me zeer
al kwam je om te poetsen, bij jou leg ik me neer
Zo vrijde ik met haar, het volle herdersuur
Het was even geleden maar mijn leden vatten vuur.
En na dat uur ging zij naar huis, de matten bleven vuil
Maar dat kon me niet schelen want wat ik kreeg in ruil ?…
Gebroken liefde
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
826 Het vuur wakkerde steeds een hogere vlam aan
Ik kon er mij knus aan verwarmen.
Helaas het doofde uit
liet mij in kilte achter.
Had ik maar geweten wat ik nu weet
dan was mijn hart nog ongeschonden.
Het heeft nu diepe wonden,
nooit kunnen zij nog worden afgebonden.
Stukken zijn uit mijn ziel gerukt
zonder schroom of medelijden.…
Oude huizen, nieuwe deuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 In dit lege huis ligt verkruimeld
mijn heelal, op de tast vind ik
babygeur, heilig vuur, verschoten
pijn. Op het oog blozen dozen van
het grauwe stouwen Over en weer
klinkt stom geblaf of brekend hart.
De deur, een bokkig heer, wil niet
open, kast blijft steken, bank schiet
dwars.…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Alles lijkt in brand te staan zonder vuur.
De houtkachel snort ons behaaglijk warm,
buiten voelt het koud en guur.
Het is de Mistral die waait uit het noorden,
met een belofte van vorst en sneeuw.
Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht
een koude winter,
misschien de koudste van deze eeuw.…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Ik voel mij onbevangen geen gevangene
de schepping is puur en blijft een raadsel,
al zijn dagen niet langer meer winstjagend
ergens gloeit altijd wel een vuur om de as.
Hoe dan ook, en ondanks dat,
zie ik alles daar weer staan en zitten.
Eerste pogingen om klanken te uiten
zich in de hal voltrekken op fluistertoon.…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Een eend vliegt uit de bocht
de koekoek springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien…
Paasgroet aan iemand uit het oosten des lands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
465 jas aan of geen vuur bij buur,
restaurant, ander pand...
nee. 'k Belde politie over de lucht
die zou komen kijken, zucht..
Vanmorgen las 'k op internet:
de paasvuren uit het oosten
die zorgden gewoon voor de 'pret'
smog hangt hier rondom
ik vind het ook nog dom
met deze grote hitte
in de brandlucht te moeten zitten.…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
gouden gids
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 in het tijdperk dat afstand vraagt
kan toorn snelle vuren stoken
met de boosheid van mensen
die met ellenbogen schreeuwend
de veiligheid van anderen roven
het vertrouwen grof misbruikend
dat niet het recht van de sterkste
op de zwakkeren voorrang heeft
is beslist de betere gouden gids
de koninklijke kalmte en overgave
als leidraad voor het…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent de…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 mijn handen als woorden in stilte gedompeld
spreken reikend naar verten in je ogen
onbereikbaar: groene heuvels
zich koesterend in wit licht
zwervend tussen de heuvels zie ik hen
rood – bloedloze geboorte breekt aan
explosief in eigen vuur verteerd en geworden;
zij, eens star geworteld, worden nu tot golven
drijvend op vlammende grondzeeën…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet langer meer dragen konden
Hij schijnt met een gele zonnestraal
de kamer van een stil rusthuis binnen
om zo wat troost te brengen
aan hen die vermoeid zuchten
Hij woont in de diepste kern van ieder vuur…
De jonge Don Juan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
500 Maar toen jij met zachte stem begon te praten,
zei dat je mij best aardig vond
stond ik gelijk in vuur en vlam
kwamen de vlammen uit mijn mond
was ’t of dat mekkerend schaap begon te blaten.…
In mij woonden goden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
373 zou kunnen bereiken
maar het lijkt wel vanzelf te gaan
...Een meisje sloop binnen
...in mijn hoofd of het woonde daar
...misschien al van jongsafaan
...Ze liep alle trappen af
...en stak in de kelder waar
...de goden verblijven, met
...een aansteker en geduld
...de onderste trede aan
Nu rent ze omhoog, snel snel
Ze vlucht voor het vuur…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 rug van een ander als
springplank gebruikte
grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen paupers
die nauwelijks kansen
kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Een wilg in ouderdom wedergeboorte
Door tekenbeten rent Sundance kid weg
Ziet ze in 't ochtendlicht joden vermoorden
In Lissabons kerk, katholiek pracht en praal
Maar in Syracuse, bij de kathedraal
Bidt een enfant aan de Cimétièrerand
Op een zonnige zomerse septembermorgen
Legt hij voor zijn Diva der
dromen een boterbloem
Grieks vuur…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus je voor hen open
Pas dan zullen zij zich manifesteren Je troosten, sterken, helpen, escorteren
Ja, mens, kom langzaam uit je schulp gekropen
Wil hoop en moed, elkaar, de zon doen vuren…
Fantoompijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
522 De dag voor D-day
stond mijn hart in brand
mijn ziel in vuur en vlam
hooggespannen
wachtend op haar vlucht
mijn verre oostenvlam
onwetend van
last minute lies
gewiekst gevleugel
op het laatst
van pechvogels
gehoornde duivels
zwarte beren op mijn pad
schiet ik
als een pijl uit een boog
door bos en beemd
dwars over…