9787 resultaten.
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 nu bereiken
zongen wind en zee in het rode zonnekoor…
Tweede exodus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Waar de zee moest wijken en
een Spaanse koning werd onttroond,
ontstond een uitzicht op
het vooruitzicht dat sedertdien
door de onafhankelijkheid kan
worden bewoond.…
eb & vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
717 , vrienden en buren
onverwacht, onvoorspelbaar
zoals alleen zee....kan zijn.…
Alleenstaande ijle lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Wind van verre zee
langs een vallend blad
gevolgd door hartstocht
na een diepe zucht.
Optimaal genavigeerd
met gespreide vleugels
door wind van verre zee
gevolgd in vogelvlucht.
Nu gedachtes blijven
domineert spanning
in alleenstaande ijle lucht
waar passie was geboren.…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 kleine erupties in een zee van tijd.…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Wat als pijn over gouden rozen ging,
vluchtend als in sprookjes, weggelopen
..op duizend open wegen, net het leven.…
- De wilde roos -
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
748 Mijn bleke roze bloesem, mijn blad, mijn liefdevolle blik...
wat zou ik ervoor over hebben.. ooh rozenhout, ik vrees je felle prik.
In gloriegouden tijden wil jij mijn geven leiden, de pijn die liefde overwon?…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Viburnum opent
tussen roze bolletjes
valt het lentelicht
Sneeuwbalstruik staat
weer in lichte bloei, haar takken
dragen de ronde trossen, open in roze en wit.
Lentezon strijkt langs bloempjes en laat de tuin glanzen.…
Goed voor letters van banket
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
2.083 Ze namen weer veel mee
zeilend stoer al over woeste zee
uit Spanje rechtstreeks naar Goederee
met tonnen vol van boven naar benee
zie de maan scheen zowaar al over zee
de Goede Sint nam hem pront naar Holland mee
die hangt al tussen de bomen als pietentrofee
Wat namen ze dan mee
in pakjes van over woeste zee
wel dat hangt af van het zorgdossier…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Wij lagen er, en wij zagen
naar einders heimlijke ree
het langzaam gaan onzer dagen, -
als zeilen over de zee.…
Kustmarathon Zeeland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 De eerste kilometers door het Schouwse bos
Hier loop je nog in colonne, kun je nog niet los
Eerst nog een beetje heiig, maar de zon breekt al snel door
Genieten van de ruisende zee, meeuwen schreeuwen in koor
Honden genieten van de zee op dierendag
Wat een voorrecht dat je hier wandelen mag
Het mulle zand is zwaar
Bordje 15 km, nog lang…
NOORDZEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 de wilde Noordzee,
De zee van Nederland!…
Het gezellig knisperende schelpenpad.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Zo'n dag aan zee doet verlangen de zeemeeuw
te zijn. Die strandvonder hoog in de lucht.
Die hier gaat en daar wat vindt. Net als dat
gezellig knisperende schelpenpad; dat onbestemd
meeneemt, en slingerend naar de zee door de zon
wordt verblind.…
De wens naar water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Het is zo walgelijk warm, zo plakkend, zo vies
zelfs de schaduw helpt geen barst
maar een koele duik in die verre zee
daar maak je me vandaag wel jaloers mee
dus sta ik op, loop naar de kraan,
want de zee, is hier te ver vandaan!
Helaas…
Pestvogel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
722 Ze staan op het bruggetje, puur voor plezier
En hopen een plaatje te schieten van hem
Dat vogeltje, hippend van bomen naar brem
De vogelaars, turvend op krantenpapier.
De kijkers en lenzen gericht op het dier
Dat vroeger gezien werd als bode des doods
Maar nu is hij hot en de foto’s zijn groots
En zeker het shotje van nummertje vier.…
Benidorm op een november-zondag-morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Het is half negen
de zon verheft zich
en ik aanschouw
die onmetelijke
architectuur van Benidorm
aan de Spaanse Middelandsezee
Ik ga naar de Nederlandse kerk
om tien uur
en zal bidden dat de aarde niet gaat beven
en wij met onmetelijke
architectuur ´Nenidorm´ gaan bouwen
aan de Nederlandse Noordzee…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 raadsels geworden, ik herinner me
de mistige gedachte van vandaag
al eens eerder gehad te hebben
maar helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht door de tijd
de lucht wordt weer oranje, de zee…
jou missen kan ik niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.559 op een morgen
als de dag
klaarte uitbreidt
zullen de tuinen
in zee verdrinken
wij zoeken samen
ons en onze stemmen
in elke nacht
geven ons
in onze monden
woord voor woord
krijgen er nooit genoeg van
elkaars adem te zijn
’t licht valt in de kamer
waar jij lucht bent
en ik zoek langs oevers
uren jou
in mijn zee.…
De dood deed je even blozen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.170 Het leven op de zee
altijd aan het varen
met de kapitein aan boord
hij was de anker in je leven
wat nu wreed werd verstoord
Nu dobber je maar rond
niet weten wat te voelen
tranen dansen op je wangen, in je hart
het is nog niet daadwerkelijk realiteit
alles gaat zo snel en lijkt verward
Straks zal de zee betijen
en stuurt je bootje weer…
TOT IK ZIE DE AVONDSTER
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.383 maak mijn lamme benen krachtig
lopen wil ik en heel ver
laat de zee zijn voor mij prachtig
tot ik zie de avondster…
Troosteloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
667 en trekt terug
en deint verlangen met zich mee
eindeloze zilte zee…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Langs het snijvlak van naamloos land
en een onbegrensde zee,
loop ik over korrelig zand
met het ritme van de golven mee.
Waterrijke ruigte, weelderig behept,
tijdloos doch tijdig van aard.
Mijn weemoed, zoals de zee die schept
is hier een terloopse gedachte waard.…
tokkelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 zoals de meeuw zweeft
op heuvels van thermiek, hoog-laag
een vleugeldans,
abseilen naar beneden
waar een zee vol zilte dromen wenkt
gestage golven weemoed brengt
al naar gelang het tij
een zilveren vis juicht
in zijn sprong boven het water
waar hij vonken schiet en later
terug in zee
neemt hij de meeuw, de heuvels
en de dromen
met…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.
Naar de Lage Landen bij de Zee.…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Onstuimig als de wind
die sterker is
laat het uitwoeden
tot de wind zich over
de zee wegtrekt.
Een storm
die sterker is dan jij
zo sterk als ook jij wilt zijn
het geeft je een duw
de goede kant op,
regendruppels als tranen,
spoelen weg naar de zee,
achterlatend...sporen in het zand,
enkel nu nog maar een herinnering.…
50 tinten grijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het flauwe middagzonnetje
achter een dunne wolkenlaag
laat z’n licht schijnen
op de kalme branding van de zee
even geen uitbundigheid
van zon, zee en strand;
gezien vanuit het heelal
neigt de aarde grijs en grauw
maar wie goed kijkt
doorkijkt en doorvoelt
ziet minstens
50 tinten grijs
Jan Jacob Krediet, schrijverij
Peter van der…
Omarmen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 De zee geeft
vleugels, je
krijgt onherroepelijk
nieuwe krachten.
Foto Dick Voogd…
Ieder schelpje, elke steen.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
476 wij leven in een pressure-cooker
aan de leiband van een virus
een koekje van ons eigen deeg
bewogen door een judaskus
hoop blijkt ijdel
opgehouden handen leeg
maar hier - langs deze hete kust
verzamel ik wat zee mij schenkt
van schelpjes slakkenhuis en steen
al wat de zee bij vloed mij brengt
en wat mij vrede geeft en rust
van ieder…
zilvergrijs
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.072 als het zilvergrijs van parelende tranen
waarin zich de kleur van liefde bevind
je laat vergeten wat is geweest
en doet verlangen naar het zijn
zal de wereld in vreugde ontwaken
de dag je groeten met een lach
waar vlinder en bloem elkaar raken
in een dans om rozen heen
zo wil ik verglijden in dromen
een wereld niet enkel grijs
waar het…
Respect
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
4.924 terecht
een mens, dat wordt je niet dat ben je
wat ken je en wat leer je
hoe meer je weet verleer je
die primitieve drang
om hard te slaan en lang
en dat maakt me zo bang
gewoon en ongeremd
lief hebben wie je kent
maar ook die vreemde
die bange en die boze
die domme grenzeloze
en tot slot lief te kozen
wier haat je slaat
en rozen…