4214 resultaten.
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 Vluchtig leeft hij in ruige bloemenvelden,
spreekt uit tere elfenmutsen tussen dicht gras
of sterretjes, over de grond verstrooid:
"Fijne bloei bergt de moed der krijgshelden:
lange strijd voor het schone, dat spoedig wàs.
Mijn ware pracht verdwijnt gedwee, maar sterft nooit."…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 tijd niets meer vernomen,
het laten een constante druk van
wurging als ik binnen kom, tussen
aarden dekens kan ik rustig stikken,
beklemt en luchtgebrek keren
zich in het ondeelbare en voltrekt
uit het hermetisch zwart, zonder
dat op schrift in het lijf is gezet,
kom ik thuis, als kraaien in een
zwarte schim die kleur en kracht
van grond…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 Eens schoven ontheemde stenen voort
met reizend poolijs, bleven op vreemde grond,
gaven mensen tehuis, bewaarden doden,
spreken na geheimzinnig bestaan dit woord:
"Onze kalme ouderdom maakt jong leven bont,
't verblijdendste wat alle tijden boden."…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 is Zij niet de grond waarop wij lopen, de geest waarin wij zwerven?
vraag me niet
te schrijven of te spreken over iets anders dan Haar
daar ik zal moeten antwoorden; wat bestaat er buiten Haar
kringen van eeuwige wording, dan mijn afscheiding in gedachten?…
nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 Ik zet het raam open om mijn ijle geest
te laten wegvliegen maar er gebeurt niks,
de kou waait waardepapieren op de tafel
weg op de grond en cirkelende kou en
vlagen verleden komen me opzoeken,
ik pak mijn pen op en probeer mezelf
te laten ontsnappen in een apart soort
fantasie-land van eigen wetten en van
dromen en hardnekkige concentratie…
GOEDE VERSLAVING
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.406 "
wordt steeds geknecht door één genot
bezoekt elke avond weer
de kippen van de kampeerbaas
hupt telkens bukkend verend
tussen die kakelvriendinnen
tikt de grond met zijn neus aan
waggelt knikkebollend mee
naar de stok vol warme nestgeur
wenst tenslotte een mensenbed.…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond
voorbij de norm en middelmaat, heelt
de aarde in onbewerkt gebied, waarmee
met meesterhand de liefde is geijkt.
Ze reikt de kunst met uitgestoken hand,
oneindig verder dan men ziet, ze baart de
vrijheid uit de simpele klei, een nieuwe vorm
ontstijgt haar ziel, iets anders kent ze niet.…
terug naar mijn wortels
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 waar mijn wortels diep lagen
in zandige grond.
ik zie in gedachten
kristalklaar voor de geest
dat dorp in de kempen
waar ik als kind dolgelukkig ben geweest
ik hoor nog de oude fanfare
en ook de meer moderne harmonie,
de klok van de toren
en soms alle drie.…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Ochtendnevel rijst uit boerensloten
strekt witte grillige vingers uit
belust om al zoekend te grijpen
de verijlde zwevende dampen
omvatten met zonneglans verblijd
het gaarne bezochte dorp Grou
strijken vluchtig langs strenge muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen…
De Zonnebloem.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.725 En met je kameraadjes
Raap jij die van de grond.
En als je die gaat drogen
En in een doosje sluit,
Zaai ze allen - 't zal wel mogen -
Als 't voorjaar komt, dan uit.
Dan krijg je zonnebloemen,
Nog groter wel dan ik.
Elk zal je tuintje roemen,
En jij hebt grote schik.…
Ma speelt jas
gedicht
3.0 met 50 stemmen
10.010 vertellen hoe saai het was
Maar luisteren ho-ho maar
Ma speelt jas en danst heel raar
Ze roept kleine woorden
Als woei en haai en kri
Ze lacht heel hard
Alsof er iemand een grapje heeft gemaakt
Maar alles wat ik hoor is een trommel en trompet
Veel te snel om te verstaan
Ma speelt jas en danst heel raar
Soms klopt ze met haar handen op de grond…
ZONNESTRALEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.144 Ik zeg U, mijn gekwelde dagen,
Laát krankheid aan het lichaam knagen,
Onder de stralen van de pijn
Wordt ook een oogst van brood en wijn
Door Uw gekloofde grond gedragen.…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 De grond, naamloos wat naar uitzicht
streeft,wat aan een verbeelding
kleeft,zich verwant voelt aan de
ruimte van het woelig water en een
altijd vragende wind, wat alles
overweldigd maar in andere zetting leeft.…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Hij helt voorover, ligt haast aan de grond.
Zijn dorre kruin wijst vol droef verlangen
naar de vage, schemergroene gangen;
daar zweeft klein bosleven onvatbaar rond,
streelt heimelijk, loom soezend, elke stond
de vergane stam, blijft erin hangen.
Tussen jong mos klinken keverzangen
op dood hout, door Flora heilzaam gewond.…
ZANDDREEF
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
446 Langs de boswachterstuin en woest heideveld,
tot aan wijd boerenland, een klein gehucht,
ligt de mulle weg onder koele lucht
uit beukenloof, dat zacht naar de grond helt.
Die bomen hebben rijke jaren geteld,
uiten tezamen een vastberaden zucht,
sprekend van wijze, liefdevolle tucht,
staan als wakers, lustig streng opgesteld.…
De held van Labbertong X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 en hij kon nog maar net
Na enkele morele overredingen
Door de bemiddeling van “Rem” worden gered
‘Waarom doen jullie toch je fans zoveel verdriet
Door alle regels hier met voeten steeds te treden
Het gaat erom dat het publiek vooral geniet’
Sprak onze held teleurgesteld en ontevreden
Omdat het spel steeds ruwer werd vond “Rem” een grond…
God en Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.412 Aan acht paar knieën op de grond en
acht paar handen, saamgevouwen. Zelfs wat mij
eens benauwen kon wordt meer en meer gemis.
Omdat een grote liefde zeldzaam is.…
en anders niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
658 wat ik had kunnen geven in liefde
werd verspild als water op te droge grond
uren tikten jaren
en de jaren gingen gaan
jonggeboren denksels
in gedachten die ik niet kán overslaan
niet die van al jaren in mijn hoofd
ik kan ze toch niet storen
want dat had ik aan mijn ziel beloofd
het blije hart toont moedig
de verkwanselde tijd in nodig zijn…
Intieme verschillen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 werkelijkheid heeft bedacht
terwijl jij jouw zinnen probeert te verleggen
ademt de zomer een wildlied voor de horizon
alle dwergen zijn dappere tuinmannen
die nippen aan een lauwe advocaat
de stad is een oneerlijke jungle
jouw geweten in constante spagaat
je voelt je als een jonge man
die voor het eerst een gestorven dier begraaft
de grond…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 De nog voelbaar warme grond
maakt de avond loom.
Het is de schaduw van je lichaam.
Vaag zie ik je gezicht.
Zacht fluister ik je naam.
Je prachtig mooie ogen dicht.
Het is je glimlach in de avond.
Een lieve, zoete pijn.
Denk aan hoe dit ooit begon
en we drinken rode wijn.…
Poesje voor Loesje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
831 Hij krabde haar handjes
beet met zijn tandjes
ze gilde en hij viel op de grond
ze keek naar haar handjes ze was gewond!…
Verdieping?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Tegenspraak wordt niet verhinderd
door opgeworpen hekken of afgegraven grond
het geeft lucht te denken over een brede dialoog
met een te vroeg versierde partner. De molen
waagt zich in tweespraak met de gorgelende wind
zijn armen vermalen het de onderbuik gevoelens
van een te vroeg geboren lentekind.…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 maar kom ik thuis als de kraaien in een
zwarte schim de kleur en kracht
uit de grond hebben gestolen, een
kluwen touw het gedicht omwindt
zich vergelijkt, verdicht en mijn
deel tijdelijk wordt opgeschort.…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 Het ligt begraven in de oude eeuwen,
herken de gebreken van onwetendheid,
geschreven grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, nooit moedwillig want
morgen valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 De stam boort door Europa's sterke grond
diepe wortels, bestendig als zuiver goud,
ofschoon ze vaak hevig worden gewond.
De vruchten voeren het levende hout,
trots zware beproeving, heel de wereld rond,
takken houden bloeikracht, worden nooit oud.…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 Ik stierf duizend doden
toen ik hem weer zag
ik had de schrik flink te pakken
kon wel door de grond heen zakken
daar stond de man wat ouder
maar nog met steeds dezelfde blik
en tot mijn grote schrik
sprak hij mij aan
op dezelfde lieflijke toon
zoals hij gewoon was
jaren geleden
hij trok een grimas
voor mij althans
voor zijn gevoel…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest; -
En ook véél andren zij dit hier gezeid
(Mensen met hart zijn schaars in deze tijd)
Maar zo één is, dan heb ik 't hèm gewijd:
Wees hard, èn koud, èn vreemd, met iedereen,
En ween nooit mee, 'dat gij niet later ween',
Rond u-zelf krimpend, op de grond…
Uitgeschoten hand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.016 Schopt nog eens lekker na,
en stil ligt het slachtoffer op de grond.
Krijgt nog een trap extra om de discussie kracht bij te zetten.
Als reactie op de vele filmpjes die gemaakt zijn
en getoond werden op tv, zei de directeur,
hier kan ik wel iets mee! Hij gaat de klassen rond,
de trapper is terstond geschorst.…
Oor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 begrijpend liefdevol en zwijgend
Sereen naar het bovenaardse neigend
Verlicht toen het lot haar aan mij verbond
Ik heb een schelp gevonden
Direct om haar parelmoeren vinger gewonden
Wanneer bij mijn oor hoor ik de zee
En de schelp vraagt zachtjes ‘ga je mee’
Daarmee onschuldig haar zwijgplicht geschonden
Toen de schelp mij zag op de grond…
Overal zag ik je
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.979 nu is de maan zeker zestig mager en vaal
de haren wit bij haar nachtelijke wandeling
kijkt zij steeds naar de grond
zie je mij niet meer staan
jawel jawel ik ben in gedachten ik denk
steeds aan jou hoe het toen was ik weet
het nog precies ik zie het nog voor mij
hoe wij elkaar voor het eerst zagen
allebei wit en jong en nog helemaal
zonder…