5142 resultaten.
godin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
867 '
de zon stond hoog
de wind was een zachte adem
die jouw schoonheid
met zich meedroeg
tot in mijn diepste wezen
heb ik je lief
ik buig en huil, om jou, jou
wees één met mij
godin…
Praalgraf
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
764 diffuus licht
besprenkelt
dit panorama
en verspreidt de geur
van onvergankelijk goud
welke sierlijk met knoppen
lijkt verweven:
kunst is daardoor nimmer oud
sober gekroond
met strekkende sepalen
draagt dit doorschijnend glas
de ademende melancholie
van een veranderlijke aarde
zo kan het telkens weer
van tedere dromen verhalen…
Voor het einde...
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.117 Een fles Chateau Margeaux staat te ademen
De afdronk wordt er beter door
Twee comfortabele fauteuils naast het vuur
Ik getroost mij veel u te behagen
Kom, laten wij praten tot het einde
Vergane tijden passeren ons
Wij weten samen de eindigheid van het jaar
Wanneer de nieuwe maan zich wast
Breken er andere tijden aan, voor u
En ook…
Babi Yar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 onze laatste adem was voor jullie!
lopen, lopen
het ravijn…
naakt in de septemberzon
gruwelijk speelgoed voor kogels
Satan is los!…
Vooruitzicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
706 een bloem draagt bloesem
in het avondrood
verzacht het ademend lood
vertraagt een onbekende dood
het daglicht schijnt zich
toch wijder te verspreiden
zelfs over een grijze berg heen
die al metselend gedacht
een toekomst dicht
ergens gloort het weten
groter dan de zwaartekracht
waarvoor een droom
menselijkerwijze zwicht
het eeuwige…
Tussen ijs en wallekant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ritmisch krassen schaatsers
het gele riet voorbij
de ruggen diep gebogen
zwieren ze in lange rij
blikken op naar voren
met aan de verre horizon
een nevelige toren
passeren brug en boerderij
nog klotst het water
tussen ijs en wallekant
een wak is afgedekt
met takken en rood band
het is geen wedstrijd meer
ze ademen dezelfde lucht…
VALENTIJN, IK BEN VERLIEFD
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.209 Valentijn oh lieve Valentijn zeg
ja, ik zweer haar eeuwige trouw
Dat meisje haalt mijn adem weg
gelukkig is ze mijn eigen vrouw…
Lawine
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
621 soms overvalt ons een lawine van pijn
die het uitzicht doet verdwijnen
overmacht schijnt dan heerser te zijn
het doet onze verwachting ondermijnen
niemand ontkomt aan
schaduwen van het bestaan,
hoe edel de mens ook is,
ieder wordt ooit geslagen
met een worstelend gemis
als ze niet meer worden gesproken
ademen woorden slechts in stilte…
Haar hart in jouw hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
671 Wrijf slaap en pak stappers
Ervaar háár hart in jouw hart
Adem in Poort
(Op de 1ste avond van het CultuurCafé in Het Hof te Zaltbommel voorgedragen)…
de era voor de Narten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 van voorbij de Panthalassa zee
voer ik
lang
ik meerde mijn scheepje aan
op Pangaea
daar waar
mijn adem
tevoren gezweefd had
overzag wederom het land
het was goed
mijn ogen ontwaarde
een utopia
ik zag het groene Kumari Kandam
waar middenin
de berg Meru
de hemel raakte
in die tijd
was er geen krijg
verderop markeerde
de…
AUGUSTUS
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.146 Stabiel of samen
met gebundelde krachten
in één adem ervoor
gaan. Hoewel
het tegenover-
gestelde uiteind'lijk
stom, het geval kan zijn
Wat overblijft is dan vaak
Gelukkig niet altijd…
uit de toekomst geplukt
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
586 vanop een afstand zie ik jou, je zit naast mij
ik weet niet hoe dit komt en of het zo zal zijn
misschien zijn we zacht voor elkaar, bouw je
kasteel na kasteel, rusten we uit in het zand,
adem jij jezelf in mij
en met iets van een teken, mag het een droom zijn,
vallen we uit de eenzaamheid, spoelt de zee
een woning en woorden waarin we blootsvoets…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Over de velden golft je haar
als zilver in de vroege ochtendstond
je sluier waaiert met zacht gebaar
jouw frisse adem in het rond.
Verlangend kijk ik uit
naar jouw stralende lach
jouw glans die ik zolang niet zag.
Ik mis je zo, mijn LENTEBRUID!…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Dat glorie zal wonen
daar waar je stappen gaan
in de bomen
en 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 zijn
zodat ijs verdampt
en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak
breken wolken traag open tot schaduw
mijn adem…
Jouw dwaling.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 Er is geen plek waar ik jouw adem liever heb,
terwijl geen woord of taal wordt uitgesproken,
alleen een langzaam, langzaam weer herhalen
tot het slapen in zachte huivering
tussen omgewoeld beddenlaken... !…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Een vogel vliegt nog argeloos, op
de laatste adem van het jaar.
Ik zoek naar woorden in de zee
maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet.
De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.
Wat bracht de zee wat nam de tijd
te worden tot wat nimmer was.…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 zodat hij geen beslag op mij kan leggen
ik nooit een eindbestemming vorm
hij zegt dat het leven van hem afhangt
in het licht van de lantaarnpaal
zie ik hoe hij zijn beeld laat verdwijnen
de nacht hervat zijn adem
boven slaapt alles wat ik liefheb
zolang ik mij maar niet verroer…
Veeg voorteken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
610 Och God, vanwaar toch deze willekeur
die mij langzaam de adem heeft benomen.
De wortels leeggezogen, de terreur
de vraatzucht. Lag dan alles in het omen?…
Schakeltjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
527 weet heb je het in je huis vergeten
of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier
zal ik eens goed rondom me kijken
misschien zie ik het wel ergens liggen
kom ik je kamer binnen en zeg dan tegen jou
kijk eens wat ik voor je heb meegebracht
en draaien schakeltjes weer net zoals het vroeger was
als dat zou kunnen zucht een opgeluchte adem…
afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Starend in het water
zie ik jou
met mijn hoofd in de wind
voel ik je adem
kijkend naar de zonsondergang
zie ik je ogen
zo ver weg
en toch zo dichtbij.…
Vierde dag
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 overweldigd door het
Donker dat ik in mijn
Binnenste aantrof -
Op de vierde dag
Durfde ik voor het eerst
Naar buiten te kijken,
En ik zag de zon, die
De klaproos bescheen,
Het licht kwam langzaam
Bij me binnen, en
Schoorvoetend moest ik
Bekennen dat ik blij
Was dat ik leef -
Ik vier het licht,
Ik vier de lucht
Ik vier mijn adem…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
579 Dank U voor alle schoonheid die
ons omringt, zelfs de haartjes
op de stengels van de papavers, ze
ontroeren ons en doen ons even
de adem inhouden. Het licht
schijnt doorheen de bloemblaadjes
op deze blanke morgen, nog niet
begonnen met heel het rood in vuur
te zetten, te doen stralen tot het
pijn doet aan de ogen.…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn voetstappen
zeewier groen
ook helmgras
waaide je zand
met je adem…
OPEN STAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Binnen Antwerpens schatpaleis
waar Schone Kunsten bewaard worden
blaast door elke zaal en gang
een stille maar steeds wakende adem
vorst met wijze kennis alle tijden
zoent eerbiedig grote oude werken
der reeds lang geroemde meesters
waait over herschapen wanden
die een nieuw leven begonnen zijn
bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars
van het bruisende…
Bezoek
gedicht
2.4 met 5 stemmen
2.045 Ik adem opgelucht als hij weer gaat,
breng, lichtelijk verstoord, de kamer
weer op orde, zoals het hoort.
------------------------------------------------
uit: 'Een zekere Ernst', meandermagazine 2015.…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 In vrijheid leven
Ademen zonder de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood…
Tot het einde van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 caleidoscoop van verklaringen
ik geraak dan dieper bewust
het leidt vaak tot plotse openbaringen
alsof ik uit een slaap ontwaak
er is dan even niets dat mijn onrust sust
het zijn vraagt om open ogen
maar het is echter niet zo
dat een voortschrijdend inzicht
eindigt bij een dragend gedogen
morgen wordt er weer iets opgelicht,
zo de adem…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 een paar dagen
met mooi weer
en die dagen
gaan door je heen
hoor je
opeens een stem
in de vorm van een trompet
en een piano
schat ik hou van jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek…