4130 resultaten.
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Wachtend op avondstille verkoeling
van wind en brand langs randen van velden
en rusten langs zee op het gouden strand
niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting
vlammen geblust en dalen geslecht
enkel witte zeilen over kabbelende golven
die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg
van schip dat zich laat stuwen door warme bries…
- Schild van het Westen -
netgedicht
4.1 met 47 stemmen
613 Wat praat men rap
met gladde vermoeide tongen,
verzint voornaamste reden
voor de kruistochten, de eisen en het goud,
die stug en onredelijk zijn gebleven.
Laat mij toch los en kijk,
zoon van de stichter der grondwet,
die mij griefde en vertoornd,
wik je woorden wel, gebruik het schild,
en niet je sabel en geweld...…
- Sluikstorten -
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
570 laat de eventuele vinder in het ongewisse
informatie,
over intelligente detectie
kijkt naar het leven met een knipoog
lezersbrieven met ontzetting bekeken
herinneren zich nog de schokkende beelden
opgehaald in het eindstation
onmogelijk om daar nog binnen te geraken
terwijl de pelgrimstocht noodzakelijkerwijs
goud raad vroeg aan…
Stiefmoeder
hartenkreet
1.8 met 17 stemmen
7.313 Moeder, ook dat ben ik erbij,
Moeder, mèt 3 bonuskinderen aan mijn zij,
Moeder, die zich inzet voor alle vier
Moeder, die dit doet met veel zorgen maar ook met plezier,
Moeder, die van vier kinderen houdt,
Want deze kinderen hebben op hun eigen manier een hart van goud.…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 hart
waarin zij lege zielen sloot
Zij woonde overal en nergens
in een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes - spiegelwand
stak er de draak met spinnewielen
om als mooiste weg te dromen
holde wolven achterna
met zwarte raven op haar hand
Zij trok de wacht van lange neuzen
met de elfen, de reuzen
lokte goud…
- Het parfum van Nostalgie -
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
646 Weg de subtiele persoonlijke ambernoot,
de buitenechtelijke schrijversblik,
de sfeer en de teloorgang van de conversatie,
het socratisch gespek als liefdesnorm,
een briefstijl louter haast in
vertrouwelijke literaire vorm
gelauwerd de gevoelige voormalige uitingen,
nietszeggend hun onbeduidende woorden
die hun gouden bruiloft in stijl vieren…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 Wolkengloed
als goud op blauw. Vuurbal, maar voor webcamkinderen
nergens hout. Verhalenvrouw, kom proeven, hier nog wat
melkwit vlees. In rusthuizen is het puree, puree.’
‘Hou ervan als koeien naar je komen luisteren.
Tongen in een keurslijf, krijg ik landkaartrimpels van.…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 Zii, die sluimert in haar gouden bed
gehuld in een luchtig golvende sluier
ontwaakt, rekt zich uit, en opent
haar armen naar de dageraad
die in warme gloed wordt gezet.
Zacht rosewit gloort de ochtend,
kust de vroege morgen wakker,
druppels dauw, als fijn geslepen glas
glinsteren tussen grassen groen
en gele boterbloem.…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze manier
het pad verlicht iedere dag opnieuw
dit is mijn draad van juli
warm naastenliefde
op het oog van genegenheid
lees en zie, hoor de toon
op een vreedzame kust geschreven
vanaf de dageraad
schijnt het zonlicht parelwit
de wind zingt zijn gouden…
Joop K Hen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
610 Hij heeft nog
kans op eerherstel bij het snelwandelen
maar vliegt – op gouden koers - voor de
finish uit de bocht en komt als laatste aan,
niemand die op hem wacht en plezier in
de spielerei is hem inmiddels wel vergaan.…
KOM SOCIALISME
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.008 Kom, stralend Socialisme, kom weldra,
Bind mij met uwe machtige accoorden,
Raak met uw gouden adem aan, mijn woorden,
Opdat ik zingende tot u inga.…
Prinsjesdag 2010
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
496 Leden van de Staten-Generaal, IK ben zo moede
De Gouden Koets hangt MIJ minuten uit de keel
waarin ook brokken wonen die voor ’t merendeel
MIJN Koninklijke hart meedogenloos doen bloeden
U aanziend, constateren WIJ weer vreemde hoeden
nette pakken, heden zit u hier nog individueel
De rest van het seizoen bent u waarschijnlijk heel
onzichtbaar…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 uit de blauwe bron
mijmeringen
zo zoet
tot in ons diepste wezen
door te dringen
helder als een melodie
geëtst uit ebbenhout
klinkt de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen
fluisteren sprookjes
in ’t oor
wijl minnekozend
de rozen knus en klein
aan de einder verpozen
de gouden…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 De lucht is fijn en helder, diafaan,
En trilt van ’t zuiver-schitt’rend zonnevuur,
Der blauwe heem’len stralend-gouden vaan.
De lieve blankheid maakt de held’re dag,
En tooit met klare schoonheid de natuur,
Die lange tijd in doodse misten lag.
---------------------------------------
uit: Eerste gedichten (1888)…
Het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 zeker
enkele centen nauwelijks de bodem bedekken
en blijft zij onbewogen met vermoeide trekken
haar koopwaar schroomvallig tonen aan
wandelaars die niet begrijpend verder gaan
zich afvragend waarom iemand bijna kind nog
bleek en schraal als was ze een beeld en toch:
een broze lente die zich standvastig koestert
in de zon die behaaglijk goud…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 Stromen Fados en brakke
tranen glijden langs haar
wangen, vloeiend goud
van de Taag, druppels
gloeiend klaaggezang
verheffen zich in het hart,
laat het sneller kloppen
aan de oevers van mijn
zwanenzang en in de snaren
van de ziel, door de magie
van klanken van alledag
tot elkaar verbonden.…
Zoals een vroom man in een heidens land
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.094 Zoals een vroom man in een heidens land
Zich toont op plein en beurs in landsgewaad,
En stalt zijn waar voor 't huis en dingt en praat
Aldoor, om werelds goud, met vreemd' en klant;
Maar sluit dán 't huis met luiken en hij brandt
Zijn zilvren lamp met olie en 't gelaat
Wordt bleek bij 't geel brevier, dat openslaat
Met donk're…
Ik zie de morgen
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.510 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Waar avond-zon op 't koele blanke zand
Goudene gloed in plassen blinken laat,
Een oude visser onbeweeglijk staat,
Turend naar zee, op het verlaten strand.
Het stompje pijp geklemd in grove hand,
De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat,
Dat half in rode halsdoek schuilen gaat
Staat hij daar groot in late zonnebrand.…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Wat gingen wij vanavond ver,
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! ...
Nog liggen wegen eindeloos
Voor morgen in 't verschiet! ...…
Weggerukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 Weggerukt,
Verscheurd,
Uiteengereten
Alles wat eens was
Liefde,
puur,
Zuiver goud
Vertrouwen,
Voelen,
Dat iemand van je houd
Onverwacht,
Weggerukt,
Verscheurd,
Uiteengereten,
Alles wat eens was
Geen liefde meer,
Je hart kapot,
Je ziel uiteengescheurd
Niet bevatten,
Niet begrijpen
Hoe dit alles is gebeurd
Jaren later nog…
Belofte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Toch lijkt het of de lente komt…
die stralend blauwe lucht
jaagt met haar gouden zonneschijn
de winter op de vlucht.
Een narcis heel alleen
worstelt zich uit de grond.
Een merel scharrelt erom heen.
Dood blad vliegt in het rond.…
Naastenliefde
gedicht
4.1 met 17 stemmen
8.118 .
----------------------------------------------------
uit: ' Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…
Altijd al, in de eeuwen ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 En in de nieuwe tijd
vanaf zeilschepen in gouden tijden tot revoluties:
ik leerde steeds meer, mijn beleving van ziel
naar jou toe te wijden.
En in de stilte van deze tegenwoordige tijd...
trokken wij ons terug,
in het kiezen voor geloof:
geloof in de breedste zin van het woord...…
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…
- Roze wilgenroosje -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 leven opzij gestoken
ondankst het heerlijke zomerweer
verliet langst de zomer, waterkant
onder de oude appelboom
vertoont het grasveldje
enkele groene sprietjes nieuwsgierig
op braakliggende velden
nauwelijks waard, hier te vermelden,
dat ik de schoonheid van de bloemen zag
langzaamaan kleurt mijn blik dwalend
hartstochtelijk gouden…
Onophoudelijke stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Zo stil kwam jij driedimensionaal door de atmosfeer
de rilling van de kou was de verbinding van euforie
die de herinneringen liet schitteren in goud en zilver
als onophoudelijke exclusieve nachten in een half uur.…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 ,
evenwicht in een verzwegen
landschap, broosheid tekent
halo’s rond de zonneogen, die
aan het licht willen ontsnappen,
met deze aanhouder wint de
grond aan eigen dankbaarheid,
dat kind met haar oneindige
dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad buigen zal,
zij berijdt de wolken met een
gouden…
Bierdop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
732 Duw me op en neer
en verzin er woorden bij,
je ziet gouden tanden telkens weer
en in mijn keelgat een akelei.
Noem mijn smoelwerk niet dement,
want ik herberg hemels vocht,
gebruik vooral veel Steradent
en hoed je voor alle bocht.
Je kunt me als bierdop laten spreken
door me samen te knijpen.…
Als de lente verzaakt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
592 te zijn
in dromen blijven zweven
welke angst beleven
en morgen
ja, is er een morgen
die voor haar mag zorgen
is het doek te zwaar
voor jouw schouder;
ben je bij mij niet geborgen
wordt mijn kracht, holle macht
mijn liefde een steen des aanstoots
veranderen mijn oren
in een lange schacht
waar kwelling enkel op
kwelling wacht
goud…